Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд мүсіншісі (1804–1891)
Scottish sculptor (1804 1891)
Джон Роберт Стилл (Абердин, 18 қыркүйек 1804 – 15 қыркүйек 1891) – шотланд мүсіншісі. Ол Шотландия тарихы мен мәдениетінің көрнекті тұлғаларының көптеген мүсіндерін жасады және Эдинбургте орналасқан мүсіндерімен, оның ішінде Скотт монументінің іргесіндегі сэр Уолтер Скотт мүсінімен ең жақсы танымал.
Sir John Robert Steell (Aberdeen 18 September 1804 – 15 September 1891) was a Scottish sculptor. He modelled many of the leading figures of Scottish history and culture, and is best known for a number of sculptures displayed in Edinburgh, including the statue of Sir Walter Scott at the base of the Scott Monument.
Өмірбаян
Стилл Абердинде дүниеге келді, бірақ 1806 жылы оның отбасы Эдинбургтегі 5 Калтон Хиллге көшіп келді. Ол Джон Стилл ағаның (1779–1849), оюшы және алтын қаптаушы, және оның әйелі Маргарет Гурлейдің, Дунди кеме жасаушысы Уильям Гурлейдің қызы, он үш баласының бірі болды (нәрекеттен тыс қалғандарынан он біреуі тірі қалды). Отбасы өскен сайын олар 20 Калтон Хиллдегі үлкен үйге көшіп барды. Әкесінің мүсінші ретінде танымал болуына байланысты, ол өзінің алғашқы еңбек жолында Джон Стил кіші деп аталды. Стилл әкесінің соңынан еріп, 1818 жылы оюшылыққа оқуға түсті. 1819 жылы оның әкесі Калтон саудагерлері тарапынан банкрот деп жарияланды, бұл отбасына үлкен ұят келтірді. Алайда Джон кіші өнерге қабілетті болғандықтан, отбасы оны Эндрю Уилсон басшылығымен Эдинбургтегі Trustees Academy-ге өнер оқуға жіберді. 6 Хановер көшесіндегі студияда әкесімен бірге жұмыс істеген ол 1827 жылы Солтүстік Британдық өрттен сақтандыру компаниясы 1 Хановер көшесінде үлкен ағаш мүсінді тапсырыс берген кезде алғашқы маңызды қадамын жасады. Бұл мүсін қазір Далькейттегі Lodge Dalkeith Kilwinning ложасының үйінің ішіндегі бөлмесінде сақталады. Жұмыс Франсуа Дюкеснойдың Римдегі әулие Андрейдің мүсінінің эскизіне ұқсас. Кеңсе Шотландия Корольдік академиясының қарама-қарсысында орналасқандықтан, Эдинбургтің өнер ортасы оны тез байқап, жақсы туынды деп мойындады. 1829 жылы осы жұмыстың табысына шабыттанған Стилл мүсіншілікті терең зерттеу үшін Римге сапарлады. Халықаралық назар аударған алғашқы жұмысы – 1832–1833 жылдары жасалған Буцефалды бағындырған Александр мүсіні (1883 жылы қоладан құйылған, қазір Эдинбург қалалық кеңесінің ауласында тұр). 1838 жылы ол Корольдіктің мүсіншісі болып тағайындалды, бұл лауазым кейін Шотландиядағы Корольдік үйдің құрамына енді. 1840 жылы ол Эдинбургтегі Гроув көшесінде мүсінге арналған Шотландиядағы алғашқы құю шеберханасын ашып, Веллингтонның мүсінін құйды. 1854 жылы ол өзіне 24 Гринхилл Гарденс мекенжайында жаңа үй салдырып, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Оның атағы сол кезде халықаралық деңгейде танымал болды, АҚШ, Канада және Жаңа Зеландиядан тапсырыстар алды. Бұрын ол Эдинбургтің Батыс соңындағы Морей иелігінің шетіндегі 3 Рэндольф Плейс үйінде тұрған. Ол Шотландия Корольдік академиясында және Корольдік академияда көрмелерге қатысты, ал 1876 жылы Королева Викторияның ашқан "Принц-консорт" мүсінінен кейін рыцарь атағын алды, ол Эдинбургтегі Шарлотта алаңының ортасында тұр. Стилл 1891 жылдың 15 қыркүйегінде Эдинбургтің оңтүстік маңындағы 24 Гринхилл Гарденс үйінде қайтыс болды және Эдинбургтің Ескі Колтон зиратында белгісіз қабірге жерленді. Бұл қабірді оның әкесі Джон Стилл аға сатып алған, және Стилл мен Гурлей отбасыларының көптеген мүшелері де сонда жерленген.
Steell was born in Aberdeen, but his family moved to 5 Calton Hill in Edinburgh in 1806. He was one of the thirteen children (eleven surviving beyond infancy) of John Steell senior (1779–1849), a carver and gilder, and his wife, Margaret Gourlay, the daughter of William Gourlay, a Dundee shipbuilder. As the family grew they moved to a larger house at 20 Calton Hill. Due to his father's own fame as a sculptor, for much of his early working career he is referred to as John Steel Junior. Steell initially followed his father, training to be a carver himself, being apprenticed in 1818. In 1819 his father was declared bankrupt by the Trades of Calton, bringing much shame on the family. However, John Junior showed artistic talent, and despite this, the family sent him to study art at the Trustees Academy in Edinburgh, under Andrew Wilson. Working with his father from studios at 6 Hanover Street, his first major step came in 1827 when the North British Fire Insurance Company, at 1 Hanover Street, commissioned a huge timber statue of St Andrew to be placed on the outside of their office. now housed within the Lodge Room premises of Lodge Dalkeith Kilwinning in Dalkeith. The work appears closely based on a sketch of a statue of St Andrew in Rome by François Duquesnoy. As the office stood immediately opposite the Royal Scottish Academy it was quickly noticed by Edinburgh's artistic society, and acknowledged as a fine work. In 1829, spurred on by the success of this work, he travelled to Rome to study sculpture more intensely. The first work to attract international attention was Alexander taming Bucephalus carved in 1832–33 (cast in bronze in 1883, and now standing in the quadrangle of Edinburgh City Chambers). Around 1838 he was appointed as Sculptor to Her Majesty the Queen, a post which was later recognised as part of the Royal Household in Scotland. In 1840 he opened Scotland's first foundry on Grove Street in Edinburgh, dedicated to sculpture, to cast his statue of Wellington himself. In 1854 he commissioned a new house for himself at 24 Greenhill Gardens and lived there for the rest of his life. His fame by then was international, receiving commissions from the United States, Canada and New Zealand. Prior to this he had lived at 3 Randolph Place on the edge of the Moray Estate in Edinburgh's West End. He exhibited at the Royal Scottish Academy and the Royal Academy, and was knighted in 1876 following the unveiling, by Queen Victoria, of his statue The Prince Consort, which stands in the centre of Charlotte Square in Edinburgh. Steell died at home, 24 Greenhill Gardens in Edinburgh's southern suburbs, on 15 September 1891 and is buried in an unmarked grave in Edinburgh's Old Calton Cemetery. This grave was purchased by his father John Steell senior and many members of the Steell and Gourlay families are also interred there.
Отбасы
1826 жылы ол Эдинбург саудакері Джон Грэмның қызы Элизабет Грэмға үйленді. Оның үлкен ұлы Уильям Стилл (1836–1917) сәулетші болған, бірақ аса танымал болған жоқ. Оның белгілі жұмыстарының бірі – Джонның Эдинбургтегі Джордж көшесіндегі доктор Томас Чалмерстің мүсініне жасаған тұғыры. Оның кіші ұлы Грэм Стилл – көрнекті британдық дәрігер және кардиолог, ол оның атымен аталатын жүрек шуын анықтағандығымен танымал. Сэр Джон Стиллдің інісі Гурлей Стилл – белгілі жануарлар суретшісі болды: ол королева Викторияның жануарлар суретшісі қызметін атқарды, бұл қызметті Сэр Эдвин Лэндсирден кейін иеленді. Гурлей Стиллдің көптеген картиналары Елизавета II патшайымның жеке коллекциясында сақтаулы. Оның портреті Роберт Скотт Лаудер мен Уильям Грант Стивенсон (Абердин өнер галереясы) салған.
In 1826 he married Elizabeth Graham, daughter of John Graham, an Edinburgh merchant. His eldest son, William Steell (1836–1917), appears to have been an architect but of minimal note. One of his few recorded works is the pedestal for John's statue of Dr Thomas Chalmers on George Street in Edinburgh. His youngest son, Graham Steell was a prominent British physician and cardiologist who is best known for identifying the cardiac murmur that bears his name. Sir John Steell's brother Gourlay Steell was a noted animal painter: he was Queen Victoria's animal painter, taking over from Sir Edwin Landseer. Many of Gourlay Steell's paintings remain in the private collection of Queen Elizabeth II. His portrait was painted by Robert Scott Lauder and William Grant Stevenson (Aberdeen Art Gallery).