Кіріспе

Құс түрі

Бенгалиялық бұта шошқасы (Mirafra assamica) немесе Бенгалия шошқасы – Оңтүстік Азияда таралған, Alaudidae тұқымдасына жататын шошқаның бір түрі.

Таксономия және жүйелеу

Мирафра тұқымдасының ішіндегі айырмашылықтар көбінесе өте нәзік және шатастыратын болады, көптеген ерекшеліктер тек үлгілер қолмен қарағанда ғана байқалады. Бенгал бұта жаңқасы бұрын бірнеше түршеге бөлінген, Бенгал түршесі assamica және Мадрас түршесі affinis. Кейіннен олар ерекше ән мен мінез-құлқы негізінде Джердон бұта жаңқасы (Mirafra affinis) және қатаң мағынада асамика деп бөлінді. Бұрын Бірма бұта жаңқасы мен Джердон бұта жаңқасы Бенгал бұта жаңқасының кіші түрлері (сәйкесінше M. a. microptera және M. a. affinis) саналған, олар жеке түрлерге бөлінгенге дейін. Қызыл қанатты жаңқаны сипаттау үшін «қоңыр қанатты бұта жаңқасы» деген баламалы атау да қолданылуы мүмкін. Бенгал бұта жаңқасының тағы бір атауы – қоңыр қанатты жаңқа.

Сипаттама

Бенгалиялық бұталық шырғалақтың құйрығы қысқа және мықты, қалың мүсілі бар. Оның ұзындығы көкшіл шырғалақтан кем, шамамен 15 сантиметрге жетеді. Жоғарғы жағы қара жолақты сұр, ал төменгі жағы сары-қоңыр, кеудесінде және көздерінің артында ұсақ дақтар болады. Қанаттары қызыл қоңыр. Бенгалиялық бұталық шырғалақтың әні – ән айта ұшқанда орындалатын, жіңішке екі буынды дыбыстардың қайталануынан тұрады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бенгал бұтасының торғайы Үндістан субконтиненті мен Оңтүстік-Шығыс Азияда тұрақты көбейетін құс, және Бангладеш, Бутан, Үндістан, Мьянма және Непал елдерінде таралған. Оның жалпы таралған аймағы шамамен 100 000 - 1 000 000 шаршы километрді құрайды. Бенгал бұтасының торғайы құрғақ, ашық, тасты жерлерде, көбінесе сирек бұталар мен егістік алқаптарында көптеп кездеседі.

Мінез-құлық және экология

Ол жерде ұя салып, үш-төрт дақты жұмыртқа туады. Бұл торғай негізінен тұқымдармен және жәндіктермен қоректенеді, әсіресе көбейту маусымында соңғысымен.