Кіріспе

Неверсинк өзені (жоғарғы ағысында Неверсинк ағысы деп те аталады) – АҚШ-тың Нью-Йорк штатының оңтүстік-шығысындағы Делавэр өзенінің 89 шақырымдық саласы. Өзеннің атауы алгонкин тілінде "құйылысқан өзен" деген мағына беретін тіркестің бұрмалануынан туындаған. Көптеген адам Неверсинк өзенін американдық құрғақ ұшпен балық аулаудың бастауы деп санайды.

Курс

Неверсинк өзенінің негізгі ағысы қазіргі Ульстер және Салливан округтері арасындағы шекараның оңтүстігінде басталады, мұнда өзеннің шығыс және батыс салалары Кларивилл ауылының жанында бірігеді. Екі сала да Кэтскилл тауларының ең биік шыңы – Слайд тауының етегінен басталады. Батыс саласына Бисквит Бұлағы және Деннинг қаласының (Ульстер округі) Фрост Валли YMCA-сындағы Пиджен Крик сияқты бірнеше ірі салалар қосылады. Жоғарғы ағысында ол тасты және жабайы өзен, троут балық аулауға өте қолайлы. Бірақ, оның айналасындағы жердің көп бөлігі жеке меншікте және балықшыларға ашық емес. Ол таулар арқылы негізінен оңтүстік-батысқа қарай ағады. Неверсинктегі қосылған жерден көп ұзамай, Нью-Йорк қаласының сумен жабдықтау жүйесінің Неверсинк суқоймасын құру үшін бөгеттелген. Ол 5 миль (8 км) су туннелі арқылы Рондаут суқоймасына, содан кейін Делавэр су құбырына жалғанады. Неверсинк суқоймасын дамыту көптеген жергілікті тұрғындардың көшірілуіне әкелді, өйткені суқойма жасау үшін өзен бойындағы бірнеше қалалар суға батты. Нью-Йорк қаласы олардың көшірілуіне төледі. Ол Фоллсбург қаласы, Вудборн, Фоллсбург, Оңтүстік Фоллсбург және Олд Фоллс ауылдары арқылы ағады. Ол Бриджвиллге жақын Томпсон қаласына кіреді; Нью-Йорк штатының 17-ші тас жолы / Interstate 86 оны 107-ші шығу орында кесіп өтеді. Өзенге жақын жерде Холидей Маунтин шаңғы курорты салынды. Оңтүстік Салливан округінде дамытылмаған ауылдық жерлер көп, және өзен оның ең үлкен сарқырамалары – Дентон сарқырамасы және Неверсинк шатқалындағы Жоғары сарқырамасынан өтеді. Ол оңтүстік-шығысқа қарай Батыс Ориндж округіне ағады. Куддеквиллге жақын жерде Башер Килл солтүстік-шығыстан қосылады, содан кейін оңтүстік-батысқа қарай ағады. 209-шы АҚШ тас жолы өзенмен қатар жүреді, ол Порт Джервис қаласында Делавэр өзеніне құяды. Делавэр өзенімен қосылған жерде Үш штат монументі Нью-Йорк, Нью-Джерси және Пенсильвания штаттарының шекараларының үштік нүктесін көрсетеді; 84-ші мемлекетаралық көпір осы нүктеден өтеді.

Демалыс

Неверсинк өзенінің көп бөлігі, әсіресе Вудборнның солтүстігінде, троут балықтарына танымал ағыс болып табылады. Жаңбырлы троуттан басқа, мұнда қоңыр, бұлақ және сирек кездесетін жолбарыс троуттары да тіршілік етеді. 1890 жылдары Теодор Гордон құрғақ балық аулауға арналған шешімдерді нақты жәндіктермен үйлестірді. Эдвард Рингвуд Хьюитт Неверсинк қаласының үстіндегі меншігінен жәндіктер мен шешімдерді зерттеді. Олардың жұмысы өзеннің американдық құрғақ балық аулаудың отаны ретінде танылуына себеп болды. Өзенде басқа балық түрлері де бар, мысалы, шағын ауызды бас, сазан, сор, көкқұйрық, американдық балық және миногалар; сонымен қатар, флора мен фаунаның алуан түрлі өкілдері кездеседі. Өзенде басқа демалыс түрлері көбінесе табылмайды. Бірнеше жүзу орындары бар, бірақ олардың көпшілігі жеке меншікте немесе қолжетімділігі шектеулі мемлекеттік жерде орналасқан. Өзеннің салыстырмалы түрде тарлығы қайықпен жүруге ыңғайсыз жағдай жасайды. Өзеннің Хасбруктағы тоғаннан сағасына дейінгі бөлігінде шағын су кемелерімен жүзуге болады, бірақ бұл мүмкіндік сирек пайдаланылады.

Тарих

Делавэр және Гудзон каналы өзенді Куддебеквіллде Джон Роблинг жобалаған және 1851 жылы салынған ерте су құбыры көпірі арқылы кесіп өтті. 19 ғасырдың соңында өзеннен Кларивиллге дейін қатынай алатыны айтылды, онда тері өңдеу зауыты жұмыс істеген. Өзен зауыт өнімдерін және шағын бу кемелерін тасымалдау үшін қолданылды. Күшті жаңбыр кезінде Неверсинк өзені Делавэр өзеніне құятын жерге жақын жерлерде су тасқынына ұшырайды. Соңғы рет 2005 жылдың сәуір айында орын алды, бұл Порт-Джервис аймағында қираулар мен адамдардың орнынан оқуына себеп болды. Әсіресе, Гугенотқа жақын Майерс Гроув қауымы көп зардап шекті. Сонымен қатар, қатты жаңбыр, орташа немесе қатты қыс болғаннан кейін, көп қар жиналғаннан кейін, қаңтардан сәуірге дейін өзеннің бастауындағы су тасқынына әкелуі мүмкін. Қардың еруі жаңбырмен бірге өзендегі су көлемін арттырады. Өзеннің толық тарихын Джеймс Элдридж Квинланның 1873 жылы жарық көрген «Салливан округі тарихы» еңбегінен табуға болады.