Жан Поль: Француз суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Gen Paul
Жан Поль (1895-1975) – француз суретшісі, гравер. Монмартрда туған, Ван Гог салған үйден шыққан. Бірінші дүниежүзілік соғыста жараланды, сурет салуға қайта оралды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Ген Пол (2 шілде 1895 – 30 сәуір 1975) – француз суретшісі және гравер.
French painter
Gen Paul (July 2, 1895 – April 30, 1975) was a French painter and engraver.
Өмірбаян
Эужен Пол Монмартрдағы Лепик көшесінде, Ван Гог салған үйдің бірінде дүниеге келді. Бала кезінен сурет салу және бояумен айналыса бастады. Ол он жасқа толғанда әкесі қайтыс болды, содан кейін Эужен Пол декоративтік жиһаз жасауға оқытылды. Бірінші дүниежүзілік соғыста француз армиясында қызмет етіп, екі рет жараланды, бір аяғынан айырылды. Сауығу кезеңінде ол сурет салуға қайта оралды және Le Bateau Lavoir-де Хуан Гриспен танысты, ол оған көп көмектесті. Пол ешқашан ресми білім алмаса да, дерлік 60 жыл бойы өнерімен ақша таба алды. Оның ерте туындылары Монмартрдағы достары – Вламинк, Утрилло және Франк Уиллдің ықпалын көрсеткенімен, ол көп ұзамай Тулуз-Лотрек, Ван Гог, Сезанн, Гоя, Веласкес және Эль Греко сияқты суретшілердің әсерін көрсететін экспрессионизмнің динамикалық түрін дамытты. 1925-1929 жылдар аралығында ол өзінің ең жақсы туындыларының көп бөлігін жасады. Осы кезеңдегі суреттері жестікпен жасалған қозғалыс, батыл композициялар, күшпен салынған перспективалар, диагональдар, зигзагтар, абстракция мен реализмнің қатар келетін бөліктері және түстің тегіс аймақтарымен сипатталады. Сотин, Руо және неміс экспрессионистері сияқты сол заманғы басқа экспрессионистерден айырмашылығы, Эужен Полдың туындылары өмірге деген құштарлығы мен күнделікті өмірге ұмтылысы және кемшіліктерін жеңу ниетінен туындаған оң көзқарасқа толы. Суреттеріндегі динамика мен қозғалысқа байланысты, Полді алғашқы «экшн» суретшісі деп санайды, ол 1950 жылдардағы абстрактілі экспрессионистердің алдашысы болды. Пол 1975 жылдың 30 сәуірінде Париждегі Питие-Сальпетриер ауруханасында қайтыс болды және Монмартрдағы Сен-Винсент зиратына жерленді. Оның көптеген туындылары жеке коллекцияларда сақталады, бірақ оның маңызды туындыларының бір бөлігін Франция мен Еуропаның басқа аймақтарындағы мұражайларда табуға болады.
Born as Eugène Paul in a house in Montmartre on the Rue Lepic painted by Van Gogh, he began drawing and painting as a child. His father died when he was only ten years old and Gen Paul was trained to work in decorative furnishings. He served in the French army during World War I and was wounded twice, losing one of his legs. During his convalescence, he returned to painting, and at Le Bateau Lavoir he became friends with Juan Gris who helped him a great deal. Although Paul never received any formal training, he made a living from his art for almost 60 years. While his early works reflected the influences of his friends in Montmartre, Vlaminck, Utrillo and Frank Will, he soon developed dynamic form of expressionism reflecting influences as varied as Toulouse Lautrec, Van Gogh, Cézanne, Goya, Velázquez and El Greco. Between 1925 and 1929, he produced many of his best works. The paintings during this phase are characterized by motion created by gestural brush strokes, daring compositions, forced perspectives, diagonals, zigzags, juxtaposed areas of abstraction and realism and flat areas of color. Unlike other expressionists of the time such as Soutine, Rouault and the German expressionists, Gen Paul's works are full of optimism – fueled by his passion for life and daily life and his desire to overcome his handicap. Due to the dynamism and motion inherent in his paintings, some consider Paul to be the first action painter, a precursor to the abstract expressionists of the 1950s. Paul died at the Pitié Salpêtrière Hospital in Paris on 30 April 1975 and was interred in the Cimetière Saint Vincent in Montmartre. A great many of his works remain in private hands but a number of his important pieces can be found at museums in France and in other parts of Europe.
Мансап
Пауль алғаш рет 1920 жылы Париждегі Күздік салон мен Тәуелсіздер салоны көрмелеріне қатысты. 1928 жылы оның туындылары Пабло Пикассо мен Шаим Сутиннің туындыларымен бірге көрмеге қойылды. 1930 жылдары Пол алкогольге деген күшті құмарлыққа беріліп, бұл оның созылмалы денсаулық проблемаларын одан әрі ушықтырды. 1930 жылдардағы картиналары көңіл күйінің ауырлануын, нақты сызықтарды, мұқият таңдалған түстерді және қозғалысқа қарағанда ырғаққа баса назар аударуды көрсетеді. 1940 жылдардан бастап өмірінің соңына дейін Пол 1920 жылдардағы жұмыстарындағы көптеген элементтерімен сипатталатын экспрессивті сурет салу стиліне қайта оралды, бірақ оның кейінгі туындылары бұрынғы жұмыстарының жаңашылдығын, эмоциясын және экспрессионизмін толығымен қайта жаңғырта алмады. 1934 жылы Францияға қосқан үлесі үшін ол марапатталып, Құрмет легионы орденімен марапатталды. 1937 жылы Париж халықаралық көрмесінде Франция шараптары павильоны үшін үлкен фреска салуға келісім жасады. Туған Монмартр көріністерін, соның ішінде достары – композитор Дариус Мийо және жазушы Луи-Фердинанд Селиннің суреттерін салумен қатар, Пол Америка Құрама Штаттарына сапар шегіп, джаз және классикалық музыканттарды суреттеді, бұл оны қызықтыратын тақырып болды.
Paul first exhibited at the Salon d’Automne and the Salon des Indépendants in Paris in 1920. In 1928, his works were exhibited with those of Pablo Picasso and Chaïm Soutine. Paul began the 1930s with a serious addiction to alcohol, further complicating his chronic health problems. The paintings of 1930s reflect a more somber mood with precise lines and carefully chosen colors and an emphasis of rhythm over motion. From the 1940s through his death, Paul reverted to a style of action painting characterized by many of the elements of his work in the 1920s, but his later work never again succeeded in recapturing the innovation, emotion and expressionism of his earlier works. In 1934, he was recognized for his contributions to France and was awarded the Legion of Honor. In 1937, he was contracted to paint a large fresco for the Pavilion of Wines of France at the Paris International Exposition. In addition to painting scenes from his native Montmartre, including that of his friends, composer Darius Milhaud, writer Louis Ferdinand Celine, Paul travelled to the United States where he painted jazz and classical musicians, a subject with which he had much interest.