Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XII ғасырдағы өлең
12th Century Poem
Химсквида (Ескі норвеж тілінде: 'Химрдің әні'; ағылшын тілінде Hymiskvitha, Hymiskvidha немесе Hymiskvida деп аталады) – Поэтикалық Эддаға енген өлең. Бұл өлең алғаш рет XIII ғасырдың соңында жазылған.
Hymiskviða (Old Norse: 'The lay of Hymir'; anglicized as Hymiskvitha, Hymiskvidha or Hymiskvida) is a poem collected in the Poetic Edda. The poem was first written down in the late 13th century.
Қорытынды
Асирлер аруақ бұтақтарымен кеңесіп, Эгирдің сыра қайнатуға көп қазандықтары болғандықтан, оны жиі қонаққа шақыруға шешім қабылдайды. Эгир мәжбүр болып келіседі, бірақ бұл көп жұмыс екенін ескеретін болса, ол бір шарт қояды (олар орындай алмайды деп үміттенеді): олар бәріне бірден сыра қайнатуға жететін үлкен қазан әкелсін. Бұл қиындық тудырады, бірақ Тюр әкесі Хаймирде болған аса үлкен қазанды еске түсіреді. Сөйтіп, Асирлер жолға шығады. Ақырында олар Хаймирдің үйін табады, онда Тор (Тор) соншалықты көп жейді, Хаймир мен оның қонақтары балық аулауға мәжбүр болады. Содан кейін өлең Тордың Жормунгандрды қалай шамадан тыс жақындатқаны туралы айтады, бұл оқиға «Прозалық Эдда» да баяндалған. Тор өзінің күшін көрсетіп, бірақ Хаймир оны қысымға алып, Тор Хаймирдің тостағанын сындыра алмаса, оны күшті деп атауға болмайды дейді. Тостаған – сиқырлы, және Хаймирдің басына тигізбей бұзуға болмайды. Торға бұл туралы айтылып, ол солай істейді. Хаймир ашуланып, олар қазанды алып кетуіне рұқсат береді. Одан кейін жотндардың көптеген тобын өлтіру оқиғасы орын алады, содан кейін Асирлер қазанмен Эгирдің үйіне келіп, мәңгілікке (немесе кем дегенде «Локасеннаға» дейін) қуанышпен сыра ішеді. Өлеңде көптеген мифтердің фрагменттері бар, және ол осылай көрінеді. Онда құрылым аз, көріністер шамалы логикалық ретпен бірінен соң бірі келеді. Кейбір сілтемелер басқа көздерден белгісіз, ал Эдда өлеңі үшін ерекше көп кеннингтер бар.
The Æsir consult their augury twigs and decide, since Ægir owns a lot of kettles for making beer, that he should be their host frequently. Ægir has to reluctantly agree, but as this will be a lot of work, he makes a condition (that he hopes they won't be able to meet) that they bring a kettle large enough for him to make beer for all of them at once. That presents a problem, until Týr remembers a particularly large kettle in the possession of his father Hymir. So the Æsir set off. Eventually they find Hymir's place, where Þórr (Thor) eats so much that Hymir and his guests have no alternative but to go fishing. The poem then tells the story of how Þórr almost caught the Jörmungandr, which is also recounted in the Prose Edda. Þórr shows off his strength, but Hymir taunts him and says that he could hardly be called strong if Þórr couldn't break Hymir's chalice. The chalice was a magic one and could not be broken unless slung against Hymir's head. Þórr is eventually told so and proceeds to do it. Hymir is annoyed but says that they can take the kettle and leave. There follows the slaying of hordes of jötnar, whereupon the Æsir leave with the kettle and booze contentedly at Ægir's place ever after (or at least until Lokasenna). The poem contains fragments of a number of myths, and it shows. There is little structure to it, and scenes follow each other in a very rough logical order. Some of the allusions are not known from other sources and it contains unusually many kennings for an Eddic poem.
Салыстырмалы мифология
Георгий Дюмезил және басқалар "Гимисквида" мен Үнді мұхитының мантаны арасындағы ұқсастықтарды көрсеткен; қараңыз .
Similarities between the Hymiskviða and the Indian Samudra manthan have been pointed out by Georges Dumézil and others; see .