Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз социологы және ЖИТС/АИДС белсендісі (1937–2023)
French sociologist and AIDS activist (1937–2023)
Дэниел Деферт (10 қыркүйек 1937 – 7 ақпан 2023) – француз социологы және ЖИТС/АИДС белсендісі. Марқұм Мишель Фуконың өмірлік серігі Деферт, Фуконың осы ауруға байланысты асқынулардан қайтыс болғаннан кейін Франциядағы алғашқы АИДС-ті қолдау тобы AIDES-ті бірлесіп құрды. Деферт Фуконың мұрагері болды.
Daniel Defert (10 September 1937 – 7 February 2023) was a French sociologist and HIV/AIDS activist. Partner to the late Michel Foucault, Defert co founded France's first AIDS advocacy group, AIDES, following Foucault's death from complications related to the disease. Defert was the heir to Foucault's estate.
Ерте өмір
Дэниел Деферт 1937 жылдың 10 қыркүйегінде дүниеге келген. Ол Сен-Клауд жоғары нормалық мектебін бітірген. Философия пәнінен агрегация дәрежесін алған. Деферт Франциядағы Клермон-Ферран университетінде философия факультетінің студенті болған кезде Фукомен танысқан. Олардың қарым-қатынасы 1963 жылдан Фуко 1984 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты.
Daniel Defert was born on 10 September 1937. He graduated from the École normale supérieure de Saint Cloud. He earned the agrégation in philosophy. Defert met Foucault while he was a philosophy student at the University of Clermont Ferrand in France and their relationship lasted from 1963 until Foucault's death in 1984.
Академиялық мансабының алғашқы жылдары
Әлеуметтану профессоры Дэниел Деферт 1969–1970 жылдары ассистент, 1971–1985 жылдары ассистент-профессор, ал 1985 жылдан бастап конференция жетекшісі қызметін атқарды. Бұл орталық 1972 жылы Париж VIII Винсенс университетіне айналды.
A professor of sociology, Daniel Defert was assistant (1969–1970), maître assistant (1971–1985), then maître de conférence (from 1985) at the Centre Universitaire of Vincennes, which became in 1972 Université Paris VIII Vincennes.
ЖИТС зерттеулері мен белсенділігі
Өзінің серігі Мишель Фуконың ЖИТС салдарынан туған аурулармен күресіп қайтыс болғаннан кейін Деферт Франциядағы ЖИТС туралы хабардар етуді мақсат ететін алғашқы AIDES ұйымын құрды. Атау француз тіліндегі "көмек" деген сөзді де, сонымен қатар осы аурудың ағылшын тіліндегі аббревиатурасын да (француз тіліндегі аббревиатурасы – SIDA) білдіреді. Деферт 1984 жылдан 1991 жылға дейін AIDES президенті қызметін атқарды. Ол "Құрметті легион" орденімен марапатталды және 1998 жылы AIDES ұйымын құрғаны үшін Александр Онассис сыйлығын алды.
After the death of his partner Michel Foucault from complications related to AIDS, Defert founded AIDES, the first AIDS awareness organization in France. The name invokes the French word for "help" as well as the English acronym for the disease (the French acronym is SIDA). Defert served as president of AIDES from 1984 to 1991. He was awarded the decoration of Chevalier de la Légion d’Honneur and received the Alexander Onassis prize for the creation of AIDES in 1998.
Фуконың мұралық жері
Фуко қайтыс болғаннан кейін, олардың серіктестігі Франция үкіметі бір жынысты жұптарды азаматтық одақтар арқылы (1999) немесе неке арқылы (2013) мойындаудан бұрын болса да, Деферт оның мүлкін мұрагерлік етті. Фуконың отбасының басқа мүшелері оның өсиетін құрметтеді, бірақ үкіметтік мойындау болмағандықтан, Деферт, осындай жағдайдағы басқа да серіктестер сияқты, ресми отбасы мүшесі болғандағыдан әлдеқайда жоғары мұра салығын төлеуге міндетті болды. Деферт Франсуа Эвальдпен бірлесіп Мишель Фуконың «Дитс э Экрит» (1994) жинағының 4-томын редакциялады – Фуконың өлімінен кейін жарық көрген еңбектері. 2013 жылы Деферт Фуконың мұрағатын Францияның ұлттық кітапханасына 3,8 миллион еуроға (2022 жылдың мамырындағы бағамы бойынша 4,0 миллион доллар) сатты, осылайша материалдар зерттеушілерге қолжетімді болды. Кейіннен, әдеби құқыққа ие болған отбасы, Фуконың өлімінен кейін ешқандай жұмыс жарияланбауы керек деген оның тілегіне қарамастан, қолжазбаны («Тәннің жасырын сырлары», 2018, Фуконың «Жыныстық қатынастар тарихының» төртінші және соңғы томы) жариялауға бекітті. Деферт бұл жаңалық Фуконың жеке өміріне ешқандай қолсұғыс жасамады, тек оның ғылыми еңбектерінің жиынтығын толықтырды деп санайды.
After Foucault's death, Defert inherited his estate despite the fact that their partnership preceded French government recognition of gay couples through civil unions (1999) or marriage (2013) Other family members deferred to Foucault's wishes, but without government recognition, Defert, like other surviving partners in a similar position, was still subject to much higher inheritance taxes than he would have been as a recognized family member. Defert co edited, with François Ewald, volume 4 of Dits et Ecrits of Michel Foucault (1994), a posthumous collection of Foucault's writing. In 2013, Defert sold for €3.8m ($4.0m, May 2022) Foucault's archives to France's national library, making the material available to researchers; subsequently the family, which owns the literary rights, elected to publish the manuscript (Confessions of the Flesh, 2018, the fourth and final volume of Foucault's History of Sexuality), despite Foucault's instruction that no work be published posthumously. and Defert felt this new addition did not make any encroachment on Foucault's intimate life, but strictly contributed to the corpus of his intellectual contributions;