Кіріспе
Британдық Колумбиядағы 20-шы тас жол, сонымен қатар Чилкотин тас жолы деп аталады және ресми түрде Александр Маккензи тас жолы деп танылған, Британдық Колумбияның орталық ішкі аймағындағы екі негізгі шығыс-батыс бағыттарының бірі (екіншісі – 16-шы тас жол (Желтохед тас жолы)). Чилкотин тас жолы Уильямс көлінен батысқа қарай Чилкотин аймағы арқылы өтіп, Тынық мұхитынан шыққан Солтүстік Бентинк бұғазына жетеді, онда Белла Кула қаласы орналасқан. 2019 жылға дейін жолдың көп бөлігі, аймақтан ағаштарды алып тастауды жеделдету үшін, асфальтталған, бұл аймақ, Британдық Колумбияның көп бөлігі сияқты, қарағай қоңызының зиянды әсеріне ұшыраған. Жол бойында орман шаруашылығы және мал шаруашылығымен байланысты көлік қозғалысын күтуге болады. 20-шы тас жол Анахим көлі мен Белла Кула арасындағы Янг Крик каньонының жанындағы ең батыс бөлігімен, Hill немесе The Precipice деп аталатын бөлігімен әйгілі. Жолдың Теңіз жағалауын кесіп өтетін жерінен Твидсмуир Оңтүстік провинциялық паркіндегі Хекман асуы арқылы өтетін жерде, биіктігінен тік, тар және өте қисық жолмен Белла Кула аңғарына дейін екі үлкен серпіліспен түседі. Түсетін жолдың бір бөлігі 18%-ға дейін (шамамен 1:6) тік. Жол бұрылып-бұрылып өтеді, кейбір жерлерде бір ғана көлік өтуге жеткілікті, ал көптеген жерлерде бір жағынан жартастармен, екінші жағынан 320 метрге дейін (бірнеше жүз фут) құлайтын тік жармен шектеледі және қоршаулармен қорғалмайды. Вильямс көлінен Белла Кулаға келген туристер кері жолға шығудан бас тартып, оларды қайықпен немесе гидроұшақпен эвакуациялауға тура келген жағдайлар болған. 1953 жылға дейін 20-шы тас жол Анахим көлінде аяқталып, Белла Кулаға дейін жетпейтін еді. Облыс бұл аймақтың географиялық жағдайын тым қиын деп есептеп, жолды ұзартудан бас тартқан, нәтижесінде Белла Кулаға жолмен жету мүмкін болмады. Сол кезде "Азаттық жолы" деп аталған бұл жол, жергілікті еріктілердің екі бульдозермен және несиеге алынған материалдармен жұмыс істеу арқасында аяқталды. Екі бульдозер 1953 жылдың 26 қыркүйегінде кездесіп, ал ресми ашылу рәсімі 1955 жылдың 18 шілдесінде өтті.
Highway 20, also known as the Chilcotin Highway, and officially dubbed the Alexander MacKenzie Highway, is one of the two main east–west routes in the Central Interior of British Columbia (the other being Highway 16 (the Yellowhead Highway). The Chilcotin Highway runs from Williams Lake westward through the Chilcotin region to North Bentinck Arm, an inlet from the Pacific Ocean where the town of Bella Coola is located. As of 2019, all but has been paved, mostly for expediting the removal of timber from the region, which, like most of British Columbia, is afflicted with pine beetle infestations. Logging traffic and ranch related traffic on the route can be expected. Highway 20 is famous for the portion of the westernmost stretch next to Young Creek Canyon, between Anahim Lake and Bella Coola, known as the Hill or The Precipice. From the point where the road crosses the Coast Range via Heckman Pass in Tweedsmuir South Provincial Park at an elevation of the road descends of steep, narrow road with sharp hairpin turns and two major switchbacks to the Bella Coola Valley. The descent includes a section with grades of up to 18% (about 1 in 6). The road is winding, in some places only wide enough for one vehicle, and in many places bordered on one side by cliffs, and on the other side by a drop of up to 320 metres (many hundreds of feet), unprotected by guardrails. Tourists who have driven to Bella Coola from Williams Lake have been known to refuse to drive back and have had to be taken out by boat or float plane. Until 1953 Highway 20 ended at Anahim Lake, from Bella Coola. The province considered the terrain too difficult and refused to extend it, leaving Bella Coola inaccessible by road. The road, known at the time as the "Freedom Road", was completed by local volunteers working from opposite ends with two bulldozers and supplies bought on credit. The two bulldozers met each other on the 26th of September 1953 and an official opening ceremony was held on the 18th of July 1955.
Жолдың егжей-тегжейі
20-шы тас жол – көркіне тамаша, халқы сирек қоныстанған аймақ. Ол Уильямс көлінде 97-ші тас жолмен қиылысып басталады. Бірте-бірте Шеп-Крик көпірінде Фрейзер өзеніне жеткенше көтеріледі, содан кейін тік серпілістер арқылы Чилкотин үстіртіне шығады. 20 ғасырдың соңындағы жақсартуларға дейін, оның ішінде Шеп-Крик көпірі салынар алдында, Фрейзер өзені 1910-жылдардағы үлгідегі аспалы көпір арқылы кесіліп өтілген, ол Ганг Ранч, Дог Крик және Лилуэттегідей болған. Осы жерде теңіздік навигация жүйесінің бөлігі болған Уильямс көлінің LORAN C мұнарасы орналасқан. Бұл мұнара 2011 жылдың қазан айында демонтаждалды. Тас жол Риске Крик (165 адам тұрады) арқылы өтеді, содан кейін Хансвилл ауылынан (68 адам тұрады) өтеді. Айналасында Анахим қорығы орналасқан, бұл Чилкотин қауымы, одан кейін Алексис Крикке (317 адам тұрады) жетеді. Алексис Крикіден келесі қалаға, Татла көліне (147 адам тұрады) дейін барады. Батысында Нимпо көлі орналасқан, ол аймақтың гидроұшақтар базасы болып табылады. Нимпо көлінің батысында тас жол Дин өзенінен өтіп, Анахим көліне (163 адам тұрады) және оған іргелес үнді резерватына жетеді. Тас жол Твидсмуир Оңтүстік провинциялық паркіне кіреді, ал кейін Хекман асуында Орталық жағалау аймақтық округіне өтеді. Янг Крик каньоны бойындағы ұзын тік бөліктен кейін тас жол Атнарко өзенімен кездеседі және оны батысқа қарай жалғастырып, Атнарко Талчако өзенімен қосылып Белла Кула өзенін құрайды. Содан кейін 20-шы тас жол Белла-Кула өзенімен Бернт-Бридж сағасындағы көпірге дейін өтеді, сол жерде ол парктен шығады. Белла-Кула өзенінің бойымен тағы бір шақырым жүріп, тас жол Хагенсборгқа жетеді, содан кейін Белла-Куланың орталығына (2500 тұрғыны бар) дейін, ал содан кейін BC паром терминалына дейін барады.