Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз қаржыгері, жүзім шарабын өндіруші, коллекционер, қайырымдылық жасаушы және жарысқа қатысатын жылқының иесі/тәрбиешісі
French financier, vineyard owner, collector, philanthropist and racehorse owner/breeder
Майер Альфонс Джеймс Ротшильд (1 ақпан 1827 – 26 мамыр 1905), француз қаржыгері, жүзім шарабын өндіруші, өнер жинаушы, қайырымдылық жасаушы, жарысқа қатысатын жылқының иесі/тәрбиешісі және Францияның Ротшильд банктік отбасының мүшесі болды.
Mayer Alphonse James Rothschild (1 February 1827 – 26 May 1905), was a French financier, vineyard owner, art collector, philanthropist, racehorse owner/breeder and a member of the Rothschild banking family of France.
Өмірбаян
Ол Альфонс деп аталған Джеймс Майер де Ротшильдтің (1792–1868) үлкен ұлы болды. Оның анасы Бетти де Ротшильд (1805–1886), сол отбасының австриялық тармағынан шыққан Соломон Майер фон Ротшильдтің қызы. Альфонс Францияның «Ротшильд бауырлары» банкінің басшысы болу үшін тәрбиеленді және Еуропадағы басқа Ротшильд банктік үйлерінде тәлім алды. Францияда ол қаржы әлеміндегі маңызды тұлғаға айналды және 1855 жылы Франция банкінің регенті болып тағайындалды, бұл лауазымды өмірінің соңына дейін сақтап қалды. 1857 жылы Альфонс де Ротшильд өзінің туысы Леонора "Лоре" де Ротшильдке (1837–1911) үйленді, ол ағылшын тармағынан шыққан Лайонель де Ротшильдтің (1808–1879) қызы болды. Олардың төрт баласы болды. Олардың үлкен қызы Беттина Каролина (1858–1892) Альберт Соломон фон Ротшильдке тұрмысқа шықты.
Known as Alphonse, he was the eldest son of James Mayer de Rothschild (1792–1868). His mother was Betty de Rothschild (1805–1886), the daughter of Salomon Mayer von Rothschild from the Austrian branch of the family. Alphonse was educated to take his place at the head of France's de Rothschild Frères bank, training in the other Rothschild banking houses in Europe. In France he soon became a major force in the financial world and in 1855 was appointed a regent of the Banque de France, a position he held for the remainder of his life. In 1857 Alphonse de Rothschild married a cousin, Leonora "Laure" de Rothschild (1837–1911), the daughter of Lionel de Rothschild (1808–1879) of the English branch of the family. They had four children. Their firstborn, Bettina Caroline (1858–1892), married Albert Salomon von Rothschild.
Жүзімдік шаруашылығының операторы ретінде
Альфонс пен оның інісі Густав өздерінің ағылшын туысы Натаниел де Ротшильдпен біршама бәсекелестікке түсті, ол әпкесі Шарлоттаға үйленгеннен кейін Парижге көшіп келді. Натаниел де Ротшильд Фрере банкінде жұмыс істеді және 1853 жылы Медок шарап өсіру аймағындағы Пауиллақта Château Brane Mouton жүзімдігін сатып алды. Натаниелдің Мутон жүзімдігі 1855 жылғы Бордо шараптарының ресми жіктелімінде екінші дәрежелі деп бағаланды. 1868 жылы әкесі қайтыс болғанға үш ай қалғанда Альфонс пен Густав оны Пауиллақтағы ең беделді First Growth Château Lafite жүзімдігін сатып алуға көндірді. 1868 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Альфонс пен Густав Шато Лафит Ротшильд жүзімдігін мұраға алды. Бірақ олар Парижде тұрды және жүзімдік олардың банк ісіне және басқа да бизнес-жобаларға салған үлкен инвестицияларымен салыстырғанда аса маңызды болған жоқ. Сондықтан олар Пауиллақтағы жүзімдікке тек қана ара-тұра келіп, оған көңіл бөлді. Ротшильд ағайындылары дүниеден өткен соң, мүлікті ұлына қалдырды және ол осы күнге дейін отбасының қолында.
Alphonse and his brother Gustave developed somewhat of a rivalry with their English cousin Nathaniel de Rothschild who had moved to Paris after marrying their sister Charlotte. Nathaniel worked at de Rothschild Frères bank and in 1853 he purchased the Château Brane Mouton vineyard in Pauillac in the Médoc wine growing region. Nathaniel's Mouton vineyard received a second growth ranking in the Bordeaux Wine Official Classification of 1855. Just three months before their father died in 1868, Alphonse and Gustave convinced him to buy the more prestigious First Growth Château Lafite vineyard in Pauillac when it came up for sale. On the death of their father in 1868, Alphonse and Gustave inherited the Château Lafite Rothschild vineyard. However, they lived in Paris and the vineyard was not significant relative to their massive investments in banking and other business ventures. As such, they only visited the Pauillac vineyard occasionally, maintaining little more than an arms length interest. On their deaths, the Rothschild brothers willed the property to a son and it remains in family hands to this day.
Қаржыгер және инвестор ретінде
Альфонс де Ротшильд 1868 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін зор байлық мұраға алды, оның ішінде де Ротшильд Фрере банкі мен Chemin de Fer du Nord компаниясының үлестері бар еді. Ол жас кезінде қаржы саласында тәлім алып, әкесі оны банктің алтын таяқшаларымен жұмыс істеуге жауапты етті. 1860 жылдары Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында өзгеретін заманға сәйкес келетін тиімді ақша жүйесі туралы қызу пікірталастар өрбіді. Францияда белгілі банкирлер, Перейр ағайындылар, қағаз ақшаны жақтады, ал Альфонс де Ротшильд Францияның биметаллизм жүйесін сақтауды қорғады. Бастапқыда Альфонс өзінің ұстанымын қолдауға ықпалды досы, мемлекет қайраткері Леон Сей көмектесті. Леон Сей – Ротшильдтердің Chemin de Fer du Nord компаниясының бұрынғы қызметкері және 1872 жылы Францияның қаржы министрі болды. Бірақ Латын валюталық одағының құрамында Франция Еуропаның көп бөлігіне қосылып, 1873 жылға қарай алтын стандартын қабылдады. 1880 жылы Альфонс де Ротшильд отбасының Жаңа Каледониядағы никель кеніші Société Le Nickel (SLN) компаниясын бақылауға алуына келісім жасады. Франко-прусс соғысы кезінде Альфонс де Ротшильд пруссиялық қоршаудың алдында Париждегі қамалды күзетті. 1871 жылдың қаңтарында бейбіт келісімге қол қойылғаннан кейін, оның банкі Францияның жаңа Герман империясына өтемақы ретінде төлеуге міндетті бес миллиард франкты жинап қана қоймай, экономикалық тұрақтылықты қамтамасыз етуге де көмектесті. Франция қаржылық жағдайынан тез жаңғырып, репарацияны мерзімінен бұрын төледі, бұл соғыс біту шарты бойынша 1873 жылы Солтүстік Францияның неміс оккупациясын аяқтады. Алайда сол жылы Берлин мен Венадағы қор биржалары құлап, Орталық Еуропаны экономикалық дағдарысқа ұшыратты. Бірақ он жыл ішінде Альфонс де Ротшильд Франциядағы маңызды экономикалық өзгерістерге куә болды. Société de l'Union Générale инвестициялық банкінің құлдырауы 1882 жылғы қор нарығының құлдырауына және экономиканың төмендеуіне әкелді. 1883 жылы Альфонс АҚШ мұнай экспортына бәсекелесу үшін Каспий және Қара теңіз мұнай компаниясын (Bnito) құрды. Ол халықаралық нарықтарда ресейлік мұнаймен қамтамасыз етуге тырысқан Standard Oil компаниясының бәсекелесіне айналды. 1889 жылы Comptoir d'Escompte de Paris банкі банкротқа ұшырады, ал одан кейін Панама жанжалы басталды, нәтижесінде 1893 жылы француз парламенті ресми тергеу жүргізді. Оның қысымы нәтижесінде 1871 жылы Уақытша үкімет басшысы Адольф Тьер ұсынған Кремье декретін жою жобасы тоқтатылды. Бұған дейін Құрметті легионның мүшесі болған Альфонс де Ротшильд дағдарыс кезінде француз экономикасына қосқан үлесі үшін 1896 жылы Құрметті легионның ең жоғарғы дәрежесі – Ұлы крестпен марапатталды.
Alphonse de Rothschild inherited a large fortune on the death of his father in 1868, including share positions in de Rothschild Frères bank and the Chemin de Fer du Nord company. He began his training in finance at a young age and his father put him in charge of the bank's gold bullion operations. During the 1860s, great debates raged across Europe and the United States as to an appropriate monetary system for the changing times. In France, the prominent Péreire brothers bankers were proponents of paper money in contrast to Alphonse de Rothschild who defended preservation of France's bimetallism system. Initially, Alphonse had an influential supporter for his position through his long friendship with statesman Léon Say, a former employee of the Rothschild's Chemin de Fer du Nord who became the French Minister of Finance in 1872. However, as part of the Latin Monetary Union France joined most of the rest of Europe and adopted the gold standard by 1873. In 1880, Alphonse de Rothschild put together the deal that saw the family take control of Société Le Nickel (SLN), a nickel mining business in New Caledonia. During the Franco Prussian War, Alphonse de Rothschild had guarded the ramparts of Paris on the eve of the Prussian siege. When a peace treaty was finally agreed to in January 1871, his bank would play a major role, not only in raising the five billion francs France was obliged to pay in reparations to the new German Empire, but in helping bring about economic stability. France made a dramatic financial recovery and repaid the reparations bill ahead of schedule which, under terms of the armistice, brought about an end to the German occupation of northern French territory in 1873. In contrast though, that same year, both the Berlin and Vienna stock markets crashed, plunging all of Central Europe into an economic depression. However, in less than a decade Alphonse de Rothschild would witness considerable economic upheaval in France. The collapse of the investment bank Société de l'Union Générale precipitated the 1882 stock market crash that triggered a downturn in the economy. In 1883, he founded the Caspian and Black Sea Oil Company (Bnito) to compete with US oil exports. The enterprise became a competitor of Standard Oil as he tried to supply Russian oil on international markets. In 1889, the Comptoir d'Escompte de Paris bank went into receivership and shortly thereafter the Panama scandals erupted, culminating in an official enquiry into the matter conducted in 1893 by the French parliament. His intense pressure pushed back the abrogation project of the décret Crémieux filed by the chief of the provisional government, Adolphe Thiers in 1871. Already made a member of the Legion of Honor, for his contributions to the French economy at a time of crisis, in 1896 Alphonse de Rothschild was elevated to the Grand Cross, the highest class of the Legion of Honor.
Өнер жинаушы ретінде
Алфонс де Ротшильд өмірі бойында көркем туындылардың үлкен коллекциясын жинады. Ол голланд шеберлерінің туындыларын құлшына жинаған, сондай-ақ ислам өнерінің маңызды жинақтаушысы болды. 1885 жылы ол Әдемі өнер академиясының мүшесі болып сайланды және көптеген мұражайларға шамамен 2000 туынды сыйлады немесе өсиет етіп қалдырды.
Over his lifetime Alphonse de Rothschild put together a massive collection of artworks. He was an avid collector of the Dutch Masters as well as an important assembler of Islamic works of art. In 1885 he was made a member of the Académie des Beaux Arts and would donate and/or bequeath approximately 2,000 pieces to many different museums.
Тұрғын үйлер
Әкесінің мүлігінің бір бөлігі ретінде Альфонс де Ротшильд Парижде, Конкорд алаңындағы 2 rue Saint Florentin мекенжайындағы үлкен резиденцияны мұра етті, ол қазір Америка елшілігі кешенінің бір бөлігі болып табылады. Одан бөлек, ол Парижден шамамен 26 км шығысқа қарай орналасқан, үлкен сарай және ормандық аймақтарды қамтитын Ферьер шатосын да алды.
As part of his father's estate, Alphonse de Rothschild inherited a large residence in Paris at 2 rue Saint Florentin on Place de la Concorde which today is part of the American Embassy complex. In addition, he also received the Château de Ferrières, an enormous mansion and woodlands in the country about 26 km east of Paris.
Адам өлтіруге әрекеті
1895 жылдың тамызында Альфонс де Ротшильдке жолданған қарапайым бомбалы хат оның Париждегі үйіне жеткізілді. Ол үйде болмағандықтан, үй шаруашылығының бір қызметкері оны де Ротшильд әйелдері кеңсесіне жіберді, онда ол жарылып, бас кеңсе кызметкерін ауыр жарақаттады. 1905 жылы қайтыс болғаннан кейін Альфонстың ұлы Эдуард отбасы бизнесін басқарды.
In August 1895, a crude letter bomb addressed to Alphonse de Rothschild was delivered to his Paris residence. Not at home, a member of the house staff had it forwarded to the de Rothschild Frères offices where it detonated, seriously injuring the chief clerk. On his death in 1905, Alphonse's son Edouard took over as head of the family business.