Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туған британдық қаржыгер (1777–1836)
18-ші және 19-шы ғасырлардағы қаржыгер
German born British financier (1777–1836)
the 18th and 19th century financier
Натан Майер Ротшильд (16 қыркүйек 1777 – 28 шілде 1836, сондай-ақ Барон Натан Майер Ротшильд деп белгілі) – ағылшын-неміс банкирі, кәсіпкер және қаржыгер. Франкфурт-на-Майне қаласында дүниеге келген, ол Майер Амшель Ротшильд пен оның әйелі Гутле (Шнаппер) отбасының бес ұлының үшіншісі болды. Ол әйгілі Ротшильдтер отбасының ағылшын тармағын құрушы болды.
Nathan Mayer Rothschild (16 September 1777 – 28 July 1836, also known as Baron Nathan Mayer Rothschild, was an English German banker, businessman and financier. Born in Frankfurt am Main, he was the third of the five sons of Mayer Amschel Rothschild and his wife, Guttle (née Schnapper). He was the founder of the English branch of the prominent Rothschild family.
Ерте өмір, Франкфурттан бастау алған
Натан Майер Ротшильд 1777 жылдың 16 қыркүйегінде Майер Амшель Ротшильд пен Гаттл Шнаппер отбасында қасиетті Рим империясының Франкфурт қаласындағы еврейлер геттосында (қазіргі Германия) дүниеге келді. Ол ашкенази еврей отбасында туды. Ол үшінші ұлы болды, ал оның ағалары – Амшель Майер Ротшильд, Соломон Майер Ротшильд, Карл Майер Ротшильд және Джеймс Майер Ротшильд. Барлық бес ағайынды Еуропа бойынша таралып, жақын бизнес серіктестеріне айналды. Олардың бес қарындасы болды, соның ішінде Генриетте Ротшильд, ол Абрахам Монтефиореге үйленді.
Nathan Mayer Rothschild was born on 16 September 1777 to Mayer Amschel Rothschild and Guttle Schnapper in the Jewish ghetto area of Frankfurt in the Holy Roman Empire (in present day Germany). He was born to an Ashkenazi Jewish family. He was the third son, and his brothers were Amschel Mayer Rothschild, Salomon Mayer Rothschild, Carl Mayer Rothschild and James Mayer Rothschild. All five brothers would go on to become close business partners spread out across Europe. They had five sisters, including Henriette Rothschild, who married Abraham Montefiore.
Англияға көшіп келіп, тоқыма саудасына араласу
1798 жылы 21 жасында ол Манчестерге (Англия) қоныстанып, тоқыма саудасы және қаржы бизнесін құрды. Кейін Лондонға көшіп, 1804 жылдан бастап Лондон қор биржасында мәміле жасауды бастады. 1805 жылы құрылған банк арқылы ол валюталық вексельдерді саудалап зор байлыққа ие болды, сондай-ақ шетелдік вексельдер және мемлекеттік бағалы қағаздар сияқты қаржы құралдарымен айналысты. Ротшильд 1802 жылдың 24 қазанында Лондонда Англияның Бас Ұлы Ложасының Эмуляция ложасының, № 21 масоны болды. Осыған дейін Англияда тұратын аз ғана ашкеназдық еврейлер көбінесе төменгі әлеуметтік жағдайына байланысты "Ежелгілерге" жатқан, ал беделді сефардтар "Заманауиларға" қосылған.
In 1798, at the age of 21, he settled in Manchester, England, and established a business in textile trading and finance. He later moved to London and began dealing on the London Stock Exchange from 1804. He made a fortune in trading bills of exchange through a banking enterprise begun in 1805, dealing with financial instruments such as foreign bills and government securities. Rothschild became a freemason of the Emulation Lodge, No. 21, of the Premier Grand Lodge of England on 24 October 1802, in London. Up until this point, the few Ashkenazi Jews who lived in England tended to belong to the "Antients" on account of their generally lower social class, while the more established Sephardim joined the Moderns.
Атау
1822 жылы император бес бауырға барондық атақ берді немесе оларды Фрайернстанд дәрежесіне көтерді. 1822 жылдан бастап Нейтан Майердің өзі де, оның кез келген заңды ер бала ұрпағы да өзін «Фрайхерр фон Ротшильд» деп атауға құқылы болды, ал дипломатия тілінде, Францияда болсын, болмасын, «Барон де Ротшильд» деп атауға болады. Шын мәнінде, ол отбасының мүддесі үшін аристократиялық атақты қабылдағанмен, өзі қолданбауды жөн көрді және атақты ресми мойындау туралы өтініш бермеді. 1838 жылы, оның қайтысынан екі жыл өткен соң, королева Виктория осы австриялық атақты Ұлыбританияда қолдануға рұқсат берді. 1824 жылы ол күйеу ағасы сэр Мозес Монтефиоремен бірлесіп «Alliance Assurance Company» компаниясын құрды, ол кейін «Sun Insurance» компаниясымен бірігіп «Sun Alliance» компаниясын құрды.
In 1822, all five brothers were granted the title of Baron, or raised to the Freiherrnstand, by the Emperor. From 1822, both Nathan Mayer himself, and any legitimate male descendant, could call himself: Freiherr von Rothschild, or in the language of diplomacy whether in France or not, Baron de Rothschild. In practice, having accepted the aristocratic title for the benefit of his family, he chose not to use it himself and so did not request official recognition of the title. In 1838, two years after his death, Queen Victoria did authorise the use of this Austrian title in the United Kingdom. In 1824, together with his brother in law, Sir Moses Montefiore, he founded the Alliance Assurance Company, which later merged with Sun Insurance to form Sun Alliance.
Құлдық
1833 жылғы құлдықты жою туралы заңға, 1837 жылғы құлдарға өтемақы төлеу туралы заң қосылғаннан кейін, Ротшильд және оның бизнес-серіктесі Мозес Монтефиоре британ үкіметіне 15 миллион фунт стерлинг (2015 жылғы құны – £) пайызбен несие берді, оны кейіннен британдық салық төлеушілер төледі (2015 жылы аяқталды). Бұл ақша Британ империясында құл саудасы тоқтатылғаннан кейін құл иелеріне өтемақы төлеу үшін пайдаланылды. Лондон университетінің Колледжіндегі «Британдық құл иелігінің мұралары» зерттеуіне сәйкес, Ротшильдтің өзі осы схема бойынша сәтті талапкер болған. Ол Антигуа колониясындағы (қазіргі Антигуа және Барбуда) плантацияның ипотекалық иесі болды және ол 158 құлдыққа түскен қара нәсілді адамдарға иелік етті. Ол сол кезде 2,571 фунт стерлинг көлемінде өтемақы алды (қазіргі құны – £).
In the aftermath of the Slavery Abolition Act 1833 with the Slave Compensation Act 1837, Rothschild and his business partner Moses Montefiore loaned the British Government £15 million (worth £ in ) with interest which was subsequently paid off by the British taxpayers (ending in 2015). This money was used to compensate the slave owners in the British Empire after the trade had been abolished. According to the Legacies of British Slave Ownership at the University College London, Rothschild himself was a successful claimant under the scheme. He was a beneficiary as mortgage holder to a plantation in the colony of Antigua (present day Antigua and Barbuda) which included 158 enslaved Black people. He received a £2,571 compensation payment, at the time (worth £ in ).
Кейінгі ісі және өлімі
1835 жылы ол Испания үкіметімен келісімшарт жасасып, оңтүстік Испаниядағы Альмаден кен орындарына құқық алды, бұл оған Еуропада сынаптық монополияны тиімді түрде қамтамасыз етті. 1836 жылы ол Франкфуртта жұққан абсцестен қайтыс болды. Оның денесі Лондонға жерлеу үшін әкелінді, 8 тамызда Лондон қаласындағы Нью-Корттағы үйінен басталып, Уайтчапелдегі Брейди-стрит ашкенази зиратына дейін қабірге қошу рәсімі өтті. Рәсімге үш полиция инспекторы (Лондон қалалық полициясы және жаңа Метрополитен полициясының H және K бөлімдерінен), Уильям Тейлор Коупленд (Лондонның Лорд-мэрі), еврейлердің жетімдер үйі мен еврейлердің тегін мектебінен келген өкілдер қатысты, ал қабір басында бас раввин Соломон Хиршель сөз сөйледі. Кейін Натанның әйелі Ханна да оның қасына жерленді.
In 1835 he secured a contract with the Spanish Government giving him the rights to the Almadén mines in southern Spain, effectively gaining a European mercury monopoly. He died from an infected abscess in Frankfurt in 1836. His body was brought to London for burial, with the funeral procession on 8 August from his house on New Court in the City of London to the Brady Street Ashkenazi Cemetery in Whitechapel accompanied by three police Superintendents (those of the London City Police and of H and K Divisions of the new Metropolitan Police), William Taylor Copeland (Lord Mayor of London) and contingents from the Jews' Orphan Asylum and the Jews' Free School, and the graveside address given by Chief Rabbi Solomon Hirschell. Nathan's wife Hannah was later buried alongside him.
Мұра
Өлген кезде оның жеке кірісі Ұлыбританияның ұлттық табысының 0,62%-ын құрады. Ол сондай-ақ Ротшильдтердің Ұлыбритания мен Еуропадағы басты инвестициялық банктер ретіндегі беделін бекітті. Оның ұлы Лионель Натан Ротшильд (1808–1879) Англияда отбасы бизнесін жалғастырды. Өмірі бойы Нейтан Майер Ротшильд бауырларының ең табыстысы ретінде Ротшильдтер отбасын Еуропа және, демек, әлемдік саясаттағы маңызды күшке айналдырды. Олардың басты қарсыластары Барингтер отбасы Нейтан Майер және оның отбасы туралы: «Олар әдетте жақсы жоспарланған, өте тапқыр және шебер орындалған, бірақ ол ақша және қаржы саласында Бонапарттың соғыстағыдай» деді. Ол Нейтан Майер Ротшильдті кардинал Ришелье және Максимилиан Робеспьермен қатар «ескі аристократияның біртіндеп құлауын білдіретін үш қорқынышты есімнің» бірі деп сипаттады. Хайне үшін Ришелье ескі феодалдық аристократияның күшін жойды, Робеспьер оның әлсіреген қалдықтарын «кесіп тастады», ал енді Ротшильд жаңа әлеуметтік элитаның құрылуын білдіреді, жаңа қаржылық билеушілер ретінде.
By the time of his death, his personal net worth amounted to 0.62% of British national income. He had also secured the position of the Rothschilds as the preeminent investment bankers in Britain and Europe. His son, Lionel Nathan Rothschild (1808–1879), continued the family business in England. During his life, Nathan Mayer Rothschild, as the most accomplished of his brothers, solidified the Rothschild family as a major power in European and thus world affairs. Their great rivals, the Baring family, said of Nathan Mayer and his family; "They are generally well planned, with great cleverness and adroitness in execution but he is in money and funds what Bonaparte was in war." he described Nathan Mayer Rothschild as one of "three terroristic names that spell the gradual annihilation of the old aristocracy", alongside Cardinal Richelieu and Maximilien Robespierre. For Heine, Richelieu had destroyed the power of the old feudal aristocracy, Robespierre had "decapitated" its weakened remnant and now Rothschild signified the creation of a new social elite, as new lords of finance.