Кіріспе

Америкалық кинорежиссер

Ерте өмір және білім

Джеймс Беннинг 1942 жылы Висконсин штатының Милуоки қаласында дүниеге келген. 33 жасында Беннинг Висконсин университетінде (Мэдисон) М.Ф.А. дәрежесін алды, онда ол Дэвид Бордуэллтан оқыған. Содан кейін төрт жыл бойы ол Солтүстік-Батыс университетінде және CalArts-та кино сабақтарын оқытты (1988 жылдан бері).

Фильм

Беннинг 1976/1978 жылдары «11 x 14» және Чикаго мен Милуокиде, сондай-ақ айналасындағы ауылдық аймақта түсірілген «One Way Boogie Woogie» фильмдерімен Орта Батыстың кино дауысы ретінде танылды. 1980 жылы Беннинг Манхэттеннің төменгі бөлігіне көшіп, неміс теледидарынан алған гранттар мен қаржыландырудың көмегімен фильмдер түсіруді жалғастырды. Оның ең танымал туындылары – «Американдық армандар» (1984) және «Өзін-өзі өлтіру» (1986). Сегіз жылдан кейін Нью-Йорктен кетіп, Беннинг батысқа қарай Калифорния өнер институтында кино/бейне сабақтарын оқыды және содан бері осы институтта жұмыс істеп келеді. 1990 жылдардың басында Беннинг бірқатар мәтін-бейне фильмдерін жасады: «Эверстегі солтүстік» (1991), «Дезерт» (1995), «Төрт бұрыш» (1997) және «УТОПИЯ» (1998). Бұл фильмдер көбінесе жерді пайдаланудағы қақтығыс мәдени және экономикалық мақсаттардың пейзаждарды қалай өзгертетінін және әлеуметтік ортаны қалай құрайтынын көрсетеді. Беннинг әртүрлі әдістерді, тақырыптарды, құрылымдар мен эстетиканы қолданып, повестволық және антиповестволық тәсілдерді, жеке тарихты, нәсілдік мәселелерді, ұжымдық естеліктерді, орынды, индустрияны және ландшафтты зерттейді. Оның «пейзаж – уақыттың функциясы» және «Көру мен тыңдау» (Беннинг оқытатын курстың да атауы) философиясы 1999 жылдан бергі фильмдерінде тұрақты, өзгермейтін кадрлар түрінде айқын көрінеді. Мысалы, «El Valley Centro», «Los» және «Sogobi – The California Trilogy» (2000-2001) фильмдерінің әрқайсысы 35 екі жарым минуттық кадрдан тұрады. «Nightfall» (2012) батыс Сьерра ормандарындағы биік тауларда түсірілген бір 98 минуттық кадрдан тұрады. Ол күн батқан кезде басталып, қараңғылыққа дейін созылады. Беннингтің кадр ұзақтығын пайдалануы Генри Дэвид Тороның «Уолден» кітабынан алынған мына сөзімен үйлеседі: «Ешқандай әдіс немесе тәртіп мәңгілік күштілікке қажеттілікті жоя алмайды. Қаншалықты жақсы таңдалған тарих, философия немесе поэзия курсы, ең жақсы қоғам немесе өмірдің ең керемет тәртібі, көруге болатын нәрсеге қарау тәртібімен салыстырғанда не?» Беннинг уақытын Калифорниядағы Вал-Верде мен Бейкерсфилдтен солтүстікке қарайғы Сьерра-Невададағы шағын қала арасында бөліседі. 2007 жылы Беннинг 1845 жылы Уолден тоғанында салынған Тороның үйінің көшірмесін салды. Келесі жылы Беннинг 1971 жылы Монтанада Тед Качински салған үйдің көшірмесін тұрғызды. Бұл үйлердің ішінде Беннинг өзін қатты шабыттандырған суретшілердің – Билл Трейлор, Генри Даргер және Моз Толивердің суреттерінің бірнеше көшірмелерін орнатты. Бұл орындар Калифорния өнер институтының жанында орналасқан, онда Беннинг кино факультетінде сабақ береді.

Жарияланым

Беннинг 1973 жылы «Өмірге отыз жыл» және 2000 жылы «Өмірге елу жыл, Джеймс Беннингтің сегіз фильмінен мәтіндер» атты өлеңдер жинағын жариялады, екеуі де Мэдисон, Висконсин штатындағы Two Pants Press баспасынан шықты. Рейнхард Вулфтың «Джеймс Беннинг: Кескінді айналып өту» атты толықметражды деректі фильмі 2003 жылы көрсетілді. 2007 жылы Австрия кино мұражайы Барбара Пихлер мен Клаудия Сланар құрастырған Джеймс Беннинг туралы тұңғыш маңызды монографияны жариялады. 2011 жылы Джули Аульт (ред.) Беннингпен бірлесіп JB-нің «(FC) Екі кабинасы» кітабын жасады, ол A. R. T. Press баспасында жарық көрді. Беннингтің туындыларына арналған көптеген рецензиялар, мақалалар мен эсселер, сондай-ақ режиссермен жасалған сұхбаттар әлемдік басылымдарда жарияланды.

Орташа

Беннинг 16 мм форматында ғана жұмыс істеді, бірақ осы форматтың қолданыстан шығуына байланысты ол цифрлық форматқа көшуге мәжбүр болды. Оның алғашқы цифрлық фильмі – Вернер Рузичканың тапсырысымен Дуйсбург кино апталығы үшін түсірілген «Рур» (2009). Цифрлық кино түсіру оған «Faces» (2011) және «Easy Rider» (2012) фильмдерін қайта түсіру, сондай-ақ екі сағаттық, бір кадрға түсірілген «Nightfall» (2011) фильмін жасауға мүмкіндік берді. Беннингтің туындылары кино және өнер салаларының арасындағы байланыстың нәтижесі болып табылады, және ол екі салада да өз жанкүйерлерін тапқан. Ол 1977 жылы «Өнер паркінде», 1978 жылы «Уокер өнер орталығында», 1980 жылы «Уитни американдық өнер мұражайында» 16 мм инсталляцияларын жасады, ал соңғы кезде 2011 жылы Лос-Анджелестегі «Las Cienegas жобаларында», 2012 жылы Венадағы «21er Haus, Қазіргі заманғы өнер мұражайында» және 2012 жылы Брюссельдегі «Argos, Centrum Voor Kunst en Media» орталығында цифрлық инсталляциялар жасады.

Тарату

Беннингтің өкілі – Берлиндегі neugerriemschneider компаниясы. Ол өзінің бүкіл карьерасы бойындағыдай, өз фильмдерін өзі таратады. Беннинг Рокфеллер қоры, Ұлттық өнер қоры, Гуггенхайм қоры, Америка кино институты, Нью-Йорк штатының өнер жөніндегі кеңесі, Висконсин штатының өнер кеңесі және Университет кино қауымдастығының гранттарымен қолдау алды. 1990 жылдардың ортасынан 2000 жылдардың ортасына дейін Вернер Дойч және Кельн қаласындағы WDR телеарнасы Беннингтің жұмысын тапсырыстармен және хабар тарату құқықтарын сатып алу арқылы қолдады. Венадағы Австрия кино мұражайы Беннингтің барлық 16 мм фильмдерін қалпына келтіріп, мұрағаттап, сондай-ақ уақыт өте келе оның туындыларының DVD-лерін жасайды. Академия киноархиві Австрия кино мұражайымен бірлесіп, 2013 жылы Беннингтің «Чикаго Loop» фильмін сақтап қалды.

Жеке өмір

Беннингтің жалғыз баласы – 1973 жылы туған суретші Сейди Беннинг.