Кіріспе

Арабұланның сыртқы дене бөлігі – арабұлан немесе жәндік мүшесі.

Айналақ – арабұланның немесе жәндік личинкасының жібек тоқу органы. Кейбір ересек жәндіктерде де айналақтар болады, мысалы, Embioptera тобының алдыңғы аяқтарында. Айналақтар әдетте арабұланның опистосомасының төменгі жағында орналасады және сегменттелген болады. Көптеген арабұланның алты айналағы болса, кейбіреулерінде екі, төрт немесе сегіз айналақ кездеседі. Олар жеке-жеке де, бірлесіп те қозғала алады. Көптеген айналақтар бір тесіктен бір жіп шығаратын қарапайым құрылым емес, керісінше, әрқайсысы бір жіпше шығаратын көптеген микроскопиялық шұңқырлардан тұратын күрделі құрылымдар болып табылады. Бұл ақуыз молекулаларының қажетті бағытын қамтамасыз етеді, әйтпесе жібек әлсіз және қолдануға жарамсыз болар еді. Шұңқырлар жеке немесе топта болуы мүмкін, бұл арабұланға әртүрлі мақсаттар үшін әртүрлі жібек түрлерін жасауға мүмкіндік береді. Айналақтың морфологиясы арахнологтарға үлгінің таксонын анықтауға көмектеседі, ал шұңқырдың нақты морфологиясы оның қолданылуын анықтайды. Мысалы, флагеллиформалы шұңқырлар Araneoidea тобына тән, ал үштік жиынтырмен кездесетін цилиндрлі бездің нүктелері тек ұрғашыларда ғана кездеседі және жұмыртқа қаптарын жасау үшін қолданылады. Agelenopsis aperta шөлейт шөп арабұланының құрсағының соңынан ерекше көзге түсетін айналақтары шығып тұрады. Арабұланның әртүрлі түрлері айналақтан шығарылған жібекті тор құруға, сперманы беруге, жәндіктерді оларға орап ұстауға, жұмыртқа қаптарын жасауға, ауадағы статикалық электр энергиясын басқаруға және ұшуға (жанасу арқылы) пайдаланады. Кейбір жәндік личинкалары (жібек құрттары сияқты) метаморфоза үшін қорғаныш коконын жасау үшін жібекті сығып шығарады. Тор тоқушы жәндіктер азық іздеу және көбейген кезде жыртқыштардан және ауа райынан қорғану үшін жібек галереяларын тоқайды.

Эволюция

Зебра тарантулының (Aphonopelma seemanni) аяқтарында жібек шығаратын мүшелер болуы мүмкін деген байқаулар, спинереттердің пайда болу тарихы туралы сұрақтар тудырды. Өрмекшілердегі спинереттер бастапқыда аяқтармен көтерілуге көмектескен, ал кейіннен тор жасау үшін пайдаланыла бастады деген гипотеза ұсынылды.