Лондон қаласындағы Сент-Маргарет Пэттенс шіркеуінің тарихы
St Margaret Pattens
Лондон қаласындағы Сент-Маргарет Паттенс шіркеуі – тарихы 1067 жылға дейін барып жететін, өртте бірнеше рет қираған және қайта жаңартылған ежелгі ғимарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент Маргарет Паттенс – Лондон қаласындағы Англия шіркеуі, Монументке жақын Истчип көшесінде орналасқан. Бұл шіркеу Антиохиялық Маргарита атымен аталады.
St Margaret Pattens is a Church of England church in the City of London, located on Eastcheap near the Monument. The dedication is to Saint Margaret of Antioch.
Тарих
Шіркеу туралы алғашқы жазба 1067 жылы жасалған, сол кезде шіркеу ағаштан салынған болуы мүмкін. Кейін белгілі бір уақытта тастан қайта салынған, бірақ уақыт өте бұзылып, 1530 жылы бұзылып жатыр. 1538 жылы қайта салынды, бірақ 1666 жылы Лондонның Ұлы өрті кезінде қирады. Қазіргі шіркеуді 1687 жылы сэр Кристофер Рен салған. Екінші дүниежүзілік соғыста айтарлықтай зақым көрмеген шамалы қалалық шіркеулердің бірі. 1954 жылы Сент Маргарет Паттенс шіркеуі енді қалалық шіркеу ретінде қызмет етпей, лорд-канцлердің қарауындағы және Лондон епископының құзыретіндегі қалалық гильдиялық шіркеулердің біріне айналды. Олардың тұрақты жұмыс күндізгі, демалыс күнгі емес, жиындары бар, көбінесе жақын жердегі кеңселерде жұмыс істейтін адамдардан құралған. Мұнара Хакни архидиаконының кеңсесіне орналасқан. Шіркеу 1950 жылдың 4 қаңтарында І санаттағы ескерткіш деп жарияланды.
The church was first recorded in 1067, at which time the church was probably built from wood. It was rebuilt in stone at some unknown subsequent date but fell into disrepair and had to be demolished in 1530. It was rebuilt in 1538 but was destroyed in the Great Fire of London in 1666. The present church was built by Sir Christopher Wren in 1687. It is one of only a few City churches to have escaped significant damage in the Second World War. In 1954 St Margaret Pattens ceased to be a parish church and became one of the City’s guild churches, within the living of the Lord Chancellor and under the jurisdiction of the Bishop of London. They have a regular weekday, rather than Sunday congregation, drawn mostly from people who work in offices nearby. The tower accommodates the office of the Archdeacon of Hackney. The church was designated a Grade I listed building on 4 January 1950.
Ғимарат
Шіркеудің сыртқы көрінісі 200 фут биіктігіндегі шпилімен ерекшеленеді, бұл Вреннің үшінші ең биік және ортағасырлық стильде салған жалғыз мұнарасы. Кейде бұл Вреннің жалғыз "шынайы шпилі" деп аталады. Шіркеудің ішкі кеңістігі қарапайым тіктөртбұрыш пішіндес, және кейбір ерекше жабдықтармен жабдықталған – Лондонның жалғыз шатырлы орындықтары, олар 17 ғасырға дейін сақталған. Бұл орындықтар шіркеу күзетшілеріне арналған еді. Бір орындықтағы "CW" әріптері Кристофер Вреннің инициалдары деп ойлағанмен, олар "шіркеу күзетшісі" деген мағынаны да білдіруі мүмкін. Ішкі кеңістіктегі басқа да ерекшеліктердің бірі – қылмыскерлердің қасиетті қызмет кезінде отыруға міндетті болған, Ібілістің басы бейнеленген жазалау жәшігі.
The church's exterior is notable for its 200 ft high spire, Wren's third highest and the only one that he designed in a medieval style. This is sometimes referred to as Wren's only "true spire". The church’s interior is a simple rectangle with some unusual fittings – the only canopied pews in London, dating from the 17th century. These were intended for the churchwardens. The initials "CW" which appear in one of the pews have been thought to refer to Christopher Wren, but they may also signify "church warden." Other features in the interior include a punishment box carved with the Devil's head where wrongdoers had to sit during the church service.
Атауы
Шіркеудің аты дәстүрлі түрде паттендерден, ағаш табаны бар, кейіннен көтерілген темір сақиналары бар үстінен тағылатын аяқ киімдерден шыққан делінеді. Басқа жерлердегідей, кісілер шіркеуге кіргенде оларды шешіп тастаулары сұралатын. Осы аяқ киімдердің табаны жоғары болғандықтан, адамдар Лондон көшелерінде аяқтарын лайламай жүре алатын. Шіркеу, әрине, "Паттен жасаушылардың құрметті компаниясы" деп аталатын олардың Ливер компаниясымен тығыз байланысты. Тағы бір мүмкіндік бар: шіркеудің аты, мүмкін, орта ғасырларда Санкт-Пол соборында канон болған Ранулф Патин есімді меценатты еске алады, бірақ меценатты осылай еске алу өте сирек кездеседі.
The church's name is traditionally said to derive from pattens, wooden soled overshoes, later soled with raised iron rings, that, as elsewhere, parishioners would be asked to remove on entering the church. These raised shoes enabled people to walk about the streets of London without muddying their feet. The church has certainly long been associated with their Livery Company, The Worshipful Company of Pattenmakers. Another possibility is that the church's name actually commemorates a benefactor, possibly one Ranulf Patin, a canon at St Paul's Cathedral during the medieval period, although it would be most unusual for a benefactor to be commemorated in this way.