Кіріспе
Кампсалл – Оңтүстік Йоркшир графтығындағы, Англиядағы Донкастер ауданындағы Нортон приходына кіретін ауыл және бұрынғы азаматтық приход. Бұл ауыл Донкастердің солтүстік-батысына қарай 7 миль (11 км) қашықтықта, теңіз деңгейінен шамамен 50 фут биіктікте орналасқан. Ауылда Кампсалл ауылдық паркі бар. Ауыл Донкастер кеңесінің Нортон және Аскерн округіне және Донкастер Солтүстік сайлау округіне жатады. Приход «Магнийлік әктас белдеуінде» орналасқан, бұл ландшафт ерекшелігі солтүстік-оңтүстік бағытындағы тар тік жардан құралған. Магнийлік әктас белдеуі жақсы кеуекті және құнарлы топырақтармен сипатталады, олар ауыл шаруашылығы және Кампсалл сияқты елді мекендерді құруға өте қолайлы болды. Өнеркәсіптік революцияға дейін шығыстағы аймақты Хэмберхед деңгейлерінің қол жетімсіз және су толып жатқан батпақтары, ал батысында Робин Гуд және Ұлы Солтүстік жолымен саяхаттайтын адамдарға шабуыл жасаған түрлі заңсыздықтар мен қарақшылар туралы аңызбен байланысты Барнсдейл орманы орналасқан. 1931 жылы приходта 260 адам тұрған.
Campsall is a village and former civil parish, now in the parish of Norton, in the Doncaster district, in the county of South Yorkshire, England. It lies 7 mile (11 km) to the north west of Doncaster, at an elevation of around 50 feet above sea level. The village contains Campsall Country Park. The village falls within the Norton & Askern ward of Doncaster Council and the House of Commons constituency of Doncaster North. The Parish is situated on the “Magnesian Limestone Belt”, a landscape feature formed by a narrow north–south trending escarpment. The Magnesian Limestone Belt is typified by well drained and fertile soils, which were ideal for agriculture and the establishment of settlements like Campsall. Before the industrial revolution, the area to the east was occupied by the inaccessible and waterlogged marshes of the Humberhead Levels, whilst to the west was the Barnsdale Forest, an area associated with the legend of Robin Hood and various outlaws and bandits who preyed upon travellers on the Great North Road. In 1931 the parish had a population of 260.
Тарих
Римдіктердің кетіп кетуінен кейін, олардың батысқа қарай екі шақырым жерде Скелл өзенінің Ұлы Солтүстік жолымен кесіп өтуін күзеткен шағын бекінісі болды, Кэмпсаллда ерте ағаш саксон шіркеуі салынды, алайда оның ешқайсысы бүгінге дейін сақталмаған. Басқыншылық кезінде, орта ғасырлық дәуірде ауыл шаруашылығы және ауылдық жұмыстармен айналысқан жергілікті тұрғындарға қызмет ету үшін жергілікті тастан үлкен нормандық шіркеу салынды. Осы кезеңде Кэмпсаллның маңызы тез өсіп, 1294 жылы оған апталық бейсенбі нарығы мен жылдық төрт күндік жәрмеңке өткізуге құқық беретін Корольдік жарғы берілді. Бұл шаралар 1627 жылы тоқтатылды. Шіркеуге жақын жерде «Қоңыраулар шеңбері» (қазір «Ескі қоңыраулар» деп аталады) атты таверна ашылды, және бұл таверна Йоркширдегі ең көне таверналардың бірі саналады. 18 ғасырда ауыл жер иелерінің ықпалында болды. Ауылдың екі шетінде Бэкон Франктер Кэмпсалл Холлын, ал Кук Ярбороулар Кэмпсмаунтты салды. Ауыл тұрғындарының көп бөлігі әлі де егіншілікпен айналысып, екі еншіде жұмыс істеді, тіпті 1910 жылы жақын жердегі Аскерн кенішін ашу Кэмпсаллдың жұмыс күшіне көп әсер етпеді. Кэмпсалл тарихи тұрғыдан Йоркширдің Батыс Ридингіндегі ірі приход болды. Ежелгі приходқа Нортон, Саттон, Аскерн, Фенвик және Мосс кіші елді мекендері кірді, олардың барлығы 1866 жылы жеке азаматтық приходтарға айналды. Кэмпсалл азаматтық приходы 1938 жылдың 1 сәуірінде таратылып, Нортон приходына біріктірілді. Ауылға елеулі өзгерістер 1950 жылдардан бастап әсер ете бастады. Осы кезеңде Бэкон Франктер Кэмпсалл Холлын тастап кетті; әйел Гей Бэкон Франк Холдан Аскерн кенішін көруден шаршаған деген қауесет тарады. 1956 жылдан бастап жергілікті билік пен Ұлттық Көмір Кеңесі Кэмпсалл паркінде кең аумақты тұрғын үйлермен құрды, ал Кэмпсалл Холы 1986 жылға дейін пәтерлерге айналдырылып, содан кейін бұзылды. Кук Ярбороулар 1930 жылдардың соңында Кэмпсмаунтты тастап кетті, ал ғимарат 1950 жылдарға дейін әскери госпиталь ретінде пайдаланылды, содан кейін бұзылды. 1970 жылдарда Кэмпсмаунт паркінің жерінде жеке тұрғын үйлер салынды.
Бүгінгі ауыл
Бүгінде Кампсалл екі бөліктен тұратын ауыл болып қалыптасты. Шіркеуге жақын орналасқан ескі ауыл әлі де өзінің ауылдық шарапатын сақтап тұр, ондағы коттедждерде Лидс, Шеффилд, Понтефракт және Донкастер қалаларында жұмыс істейтін тұрғындар тұрады. Сондай-ақ, 1950 жылдары Кеңес пен NCB тұрғын үй жобалары арқасында салынған Кампсаллдың жаңа бөлігі де бар. 1993 жылы Аскерн кені тоқтатылды, ал бірнеше жыл бойы жоғары деңгейдегі жұмыссыздықтан кейін жергілікті халық жаңа жұмыс орындарын табуға көшті, бірақ бұрынғы кен аймақтарымен байланысты әлеуметтік мәселелердің көп бөлігі әлі де сақталып отыр. Кампсаллда Кампсмаунт академиясы орналасқан, ол жылдар бойы үлкен өзгерістерге ұшырады. «Кэмпмоунт технологиялық колледжі» аталған кезде қаржылық мүмкіндіктер болды, бұл құрылымдық дамуға, соның ішінде 30 жылдан астам уақыт жұмыс істеген көрнекті дене шынықтыру мұғалімінің құрметіне «Дэвид Эштон спорт залы» деп аталған жаңа спорт залының салынуына әкелді. Алайда, мектеп 2009 жылдың 13 желтоқсанында сағат 1:30 шамасында өртеніп, жөндеуге келмейтін зақымдарға ұшырады, тек «Дэвид Эштон спорт залы» мен «Экспрессивтік өнер блогы / кітапханасы» ғана апатты өрттен аман қалды. Жаңа мектеп ғимараты 2012 жылдың сәуір айында аяқталды, ал мектеп көп ұзамай академия статусын алды.
Білімділік қоғамы
Кампсалл білім алу қоғамы 1830-шы жылдардың соңында Чарльз Вуд мырзаның отбасы Кампсалл залын жалға алып, бірнеше перспективті жас ғалымдарды – ағылшын және еуропалықтарды – өз ұлдары Невилл, Уиллоуби және кіші Чарльзға сабақ беру үшін жұмысқа алғанда құрылған. Оның әкесі Чарльз Торольд Вуд Корольдік атты әскер күзетшілерінің капитаны және орнитолог болған. Оның әйелі Джейн гомеопатияның ерте жақтасы болды. Невилл (1818–) сол кезде "The Naturalist" атты журналдың редакторы, "The Analyst" журналына материалдар жазған және 1836 жылы "Орнитологтың оқулығы" (Джон В. Паркер, Лондон) жарық көрген. Кейін ол Лондонға көшіп, ондағы гомеопатиялық қозғалысты жетектеді. Олардың ұстаздарының арасында Джакомо (Джеймс) Чиоссо, кейіннен Лондон университетінің колледжінде гимнастика профессоры болған және Полимахинонның (қазіргі жаттығу машиналарын жасаудағы алғашқы үлгі) авторы, Эдвин Ланкестер, Леонард Шмиц және Фердинанд Моллер болды. Қоғамның 1840-жылдардың басына қарай тарап қалған болуы мүмкін, себебі сол кезде көптеген ұстаздар басқа жерге кетіп қалған.