Norton ауылы және айналасының тарихы

Кіріспе

Нортон – Англияның Оңтүстік Йоркшир аймағындағы Донкастер қаласында, Солтүстік және Батыс Йоркширмен шекаралас орналасқан ауыл және азаматтық округ. Азаматтық округке Кампсалл және Саттон ауылдары да кіреді, оның халқы 4,381 адамды құрайды, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша 4,625 адамға дейін өсті. Округтің солтүстік шекарасын Уент өзені, ал батыс шекарасын Ұлы Солтүстік жолы белгілейді.

Тарих

Нортон туралы 1086 жылы «Домсдей» сауалына енгізілгенге дейін көп мәлімет белгілі емес, онда шамамен 100 адам тұрған, олардың қызметі тек ауыл шаруашылығымен байланысты болған. Одан кейінгі орта ғасырлық кезеңде Робин Гуд батыстағы Барнсдейл орманымен байланыстырылды, ал жақын орналасқан Кампсалл ауылы маңыздылыққа ие болып, жарғылық нарық пен нормандық шіркеуге қол жеткізді. Дегенмен, сол кезден сақталған жазбаларда Нортон туралы аздаған мәлімет кездеседі. Кейінірек, Нортон аббаттығы Уент өзенінің жағасында салынды, бірақ ол ерекше маңызға ие болған жоқ және 1588 жылы монастырлардың таратылуынан кейін бұзылды. 1745 жылы Нортондық Мэри Рамсден қайтыс болып, Нортонның кедейлеріне 50 шиллинг, ал Кембридж қаласындағы Кэтрин Холлдың магистрі мен оқушыларына «бірнеше жылжымайтын мүлік» қалдырды. Осылайша Кембридж колледжі Нортонның жер иесіне айналды және ауылда сәнді аббаттық үй салынды. 1800 жылдары жергілікті халыққа қызмет ету үшін «Форрестердің қаруы» және «Мектеп оқушысы» таверналары ашылды, олар әлі де ауыл шаруашылығымен айналысты. Өнеркәсіптік революция мен теміржол желісінің кеңеюінен кейін 1855 жылы Нортон станциясы Ланкашир және Йоркшир теміржолының Кноттингли тармағында ашылды. 20 ғасырдың басында жақын орналасқан Кирк Смитон және Аскерн аудандарында көмір шахталарын ашу туралы әңгімелер тарады. Нортон екеуінің арасында орналасқандықтан, күтілетін шахтерлердің келуіне байланысты қызыл кірпіштен жасалған бірнеше үйлер салынып қойылды. Кейіннен 1910 жылы Аскерн шахтасы ашылды және Нортон ауылының шахтерлеріне қызмет ету үшін «Корольдік қонақ үйі» атты жаңа қызыл кірпіштен жасалған таверна салынды. 20 ғасыр бойы ауылдың ішінде шағын тұрғын үйлер салынды, ал ұзын бақшалары бар көптеген ескі тас коттедждер бұзылып, тұрғын үйлермен толтырылды. Аббаттық үй 1970 жылдары бұзылды, содан бері басқа ескі ғимараттар да осындай тағдырға ұшырады, мысалы, 2002 жылы «Үміт шаруашылығы» жеке тұрғын үйлердің шағын кешеніне алмастырылды.

Little is known about Norton until it was recorded in the Domesday Survey of 1086 when it probably had a population of 100 who were solely concerned with agriculture. During the medieval period that followed, Robin Hood was associated with Barnsdale Forest to the west whilst the nearby village of Campsall grew in importance, gaining a chartered market and Norman church. However, Norton gets few mentions in any surviving records from this time. At a later date, Norton Priory was developed on the banks of the River Went but this never grew to be particularly significant and was subsequently demolished following the dissolution of the monasteries in 1588. In 1745, Mary Ramsden of Norton died and left 50 shillings to the poor of Norton and ‘several estates’ to the master and fellows of Catherine Hall, Cambridge. Thus a Cambridge College became the Lord of the Manor of Norton and a handsome manor house was built in the village. In the 1800s the Forrester's Arms and the School Boy Inn were both established to serve the local population which would still be devoted to agriculture. Following the industrial revolution and the expansion of the railways, a station was opened in Norton in 1855 on the Lancashire and Yorkshire Railway’s Knottingley Branch. At the start of the 20th century there were rumours of the development of collieries at nearby Kirk Smeaton and Askern. As Norton was located between the two, a number of rows of red brick terraces were erected speculatively to house the anticipated influx of miners. Subsequently, Askern Colliery was opened in 1910 and a new red brick pub, the Royal Hotel, was built in Norton to serve the colliers of the village. Throughout the 20th century small areas of housing have been built throughout the village and many of the original stone cottages with their long gardens have been demolished, and infilled with housing. The Manor House was pulled down in the 1970s and other older buildings have suffered the same fate since then, e. g. Hope Farm was demolished in 2002 to be replaced a small development of private housing.

Бүгінгі ауыл

XXI ғасырда Нортон Донкастер және Понтефракт сияқты жақын қалаларда жұмыс істейтін адамдар үшін серпінді мекен болып табылады. Онда екі паб, Жұмысшылар клубы және бір ауылдық дүкен сақталған, бірақ тарихи маңызы бар жалғыз нысан – II санаттағы ауылдық су сорғысы.