Кіріспе

Британдық журналист Майкл Уайт (21 қазан 1945 жылы туған) – британдық журналист. 2016 жылға дейін ол "The Guardian" газетінің жанындағы редакторы болды. Бұрын газеттің саяси редакторы қызметін атқарған.

Ерте және жеке өмір

Уайт Корнуоллдың Уэдбридж қаласында өсті. Ол Бодмин гимназиясында оқыды, содан кейін Лондон университетінің колледжінде тарих мамандығы бойынша бакалаврға дейін білім алды. Оның ұлы – саяси кеңесші Сэм Уайт.

Мансап

Уайт өзінің журналистік карьерасын 1966-1971 жылдары "Ридинг Ивинг Пост" газетінде бастады. 1970-1971 жылдары Лондонның "Ивинг Стандарт" газетінде жұмыс істегеннен кейін ол "Гардиан" газетіне ауысты, онда 1971-1974 жылдары суб-редактор және мақала жазушы, 1974-1976 жылдары күнделік жазушы, 1976-1984 жылдары саяси тілші және фельетонист, ал 1984 жылдан бастап Вашингтондағы тілші болып жұмыс істеді. 1990 жылы ол газеттің саяси редакторы болды, Иан Эйткенді алмастырды; 2006 жылдың басында бұл қызметтен Патрик Винтурға өткізді. 2016 жылдың қазан айында "Гардиан" газетіндегі лауазымдарынан зейнеткерлікке шықты. 2003 жылы The House/BBC Parliamentary Awards жүлдесінде депутаттар мен Лордтар оны "Жылдың баспа журналисі" деп таныды. Ол BBC арнасында тұрақты сарапшы ретінде газет шолуларын ұсынады және Newsnight-тен бастап Breakfast News, BBC News Channel және Question Time-ға дейін түрлі тақырыптарға пікір білдіреді. Сондай-ақ ол BBC Radio 4 арнасында "Өлі қойдың құлдырауында" деп аталатын саяси айыптаулар туралы бағдарламаны ұсынды. Уайт газетте 45 жылға жуық қызмет еткеннен кейін 2016 жылдың қазан айында "Гардиан" газетінен зейнеткерлікке шықты. Ол 1977 жылдан 2017 жылға дейін "Health Service Journal" журналында тұрақты мақалалар жазды.

Саяси көзқарастар

Лейборист партиясын қолдаушы болғанына қарамастан, Уайттың Лейборист партиясымен және оның жетекші тұлғаларымен қарым-қатынасы әрдайым оңай болған жоқ. 1991 жылдың қарашасында Mirror газетінің иесі Роберт Максвеллдің қайтысынан кейін, ол «Капитан Боб, Боб, Боб» деген ұранды пайдаланғаны үшін газеттің саяси редакторы Аластер Кэмпбеллмен, кейіннен Тони Блэрдің коммуникациялар директорымен физикалық төбелес жасады. 2006 жылдың ақпан айында Уайт «Гардиан» газетіне қатысты Еңбек партиясының көзқарасының өзгеруін егжей-тегжейлі баяндады. Ол Блэр үкіметінің «Гардианға» деген көзқарасын басқа газеттердегі «жақсы ауа райының достарынан» айырылғандықтан, дұшпандықтан күшті достыққа дейін өзгерткенін жазды. «Мысалы, кеңседе бұл жасырын емес, 2003 жылдан бері жалғасып келе жатқан Ирак дағдарысын жариялау Блэрдің ұстанымына әрдайым әділ болмағанын ойлаймын», - деп жазды ол. 2006 жылдың шілдесінде Израиль-Палестина қақтығысы туралы жазғанда, оның симпатиясы уақыт өте келе Израильге қайта бұрылып бара жатқанын, «оның кейбір әрекеттерінің қаншалықты көзсіз және өзін-өзі жеңіске ұшыратуы мүмкін екенін» айтты. 2011 жылдың наурыз айында бұқаралық ақпарат құралдарының өзін-өзі цензуралау мәселесін талқылағанда Уайт: «Мен әрқашан либералды, орта таптың иммиграция, заңды немесе заңсыз, әлеуметтік иемделу туралы немесе жұмысшы табының жағымсыз тайпалық әдеттері туралы әңгімелерге баруға ұялатынын сезіндім, оларды мүлдем назардан тыс қалдыру оңай. Ақсүйектер, соның ішінде патшалық отбасы, христиандар, әсіресе папалар, Израиль үкіметтері және АҚШ республикашыларына шабуыл жасау оңай», - деді. Уайт кейбір гомосексуалдық құқықтарға, соның ішінде гомосексуалдық бала асырап алу мен бір жынысты некеге қарсы болды.