Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1863 жылғы 8 қаңтар, Американдық Азамат соғысындағы шайқас. 1863 жылғы шайқас.
January 8, 1863, battle in the American Civil War
the 1863 battle
Спрингфилдтің екінші шайқасы 1863 жылғы 8 қаңтарда Миссури штатының Спрингфилд қаласында Американдық Азамат соғысы кезінде болды. Оны кейде Спрингфилд шайқасы деп те атайды. (Спрингфилдтің бірінші шайқасы 1861 жылғы 25 қазанда өтті, ал жақын жерде 1861 жылғы 10 тамызда Уилсон бұлағы шайқасы да болған.) Бұл соғыста сирек кездесетін қала ішіндегі, үй-үйден шайқас болды.
The Second Battle of Springfield took place during the American Civil War on January 8, 1863, in Springfield, Missouri. It is sometimes known as The Battle of Springfield. (The First Battle of Springfield was fought on October 25, 1861, and there was also the better known Battle of Wilson's Creek, fought nearby on August 10, 1861.) Fighting was urban and house to house, which was rare in the war.
Кіріспе
1862 жылдың 31 желтоқсанында Конфедерацияның бригада генералы Джон С. Мармадуктың басқаруымен үш кавалерия колоннасы Арканзас штатындағы Покахонтас және Льюисбург қалаларынан шығып, Миссури және Одақтың жабдықтау желісіне қарай бөлек жолдармен солтүстікке қарай жылжыды. Мармадуктың негізгі мақсаты – Ролла мен Спрингфилд арасындағы Шекара армиясының вагондар тізбегі мен жабдықтау желісін жою еді. Егер ол сәтті аяқталса, Мармадук Арканзастан Шекара армиясының бөлімдерін кері шегіндіріп, өз дивизиясын қудалауға мәжбүрлейтін еді. Мармадуктың басты колоннасы Форсайт, Миссури арқылы солтүстікке қарай өтті, онда ол барлаушылардан Спрингфилдтегі Одақ армиясының негізгі жабдықтау қоймасының нашар қорғалғандығын білді. Конфедерация әскерлеріне жол ашу үшін Мармадук Миссури штатындағы Озарк қаласына бағытталды. Озарктегі Одақ гарнизоны кері шегінді, ал конфедераттар оның тастап кеткен бекінісін өртеп жіберді. Полковник Эммет Макдональд басқарған екінші колонна Авадан оңтүстік-батысқа қарай шамамен он шақырым жердегі Бивер-Криктегі Лоуренс Миллдегі Одақтың бекінісін ("Форт Лоуренс") қиратты. Полковник Джозеф С. Портер басқарған үшінші колоннаға жіберілген бұйрықта Портерге Хартвиллге емес, Спрингфилдке қосылу тапсырылды. Егер бәрі жоспарланғандай болса, үш колонна да Спрингфилдке жетіп, қаланың нашар қорғалған әскери жабдықтар қоймаларын басып алуға тырысады.
On December 31, 1862, three columns of cavalry under the command of Confederate Brigadier General John S. Marmaduke left Pocahontas, Arkansas and Lewisburg, Arkansas, and moved north on separate roads toward Missouri and the Union supply line. Marmaduke’s immediate objective was the destruction of the Union Army of the Frontier’s wagon trains and supply line between Rolla and Springfield. If successful, Marmaduke would cause elements of the Army of the Frontier to withdraw from Arkansas and pursue Marmaduke's Division. Marmaduke's main column proceeded north through Forsyth, Missouri, where Marmaduke learned from scouts that the Union army's major supply depot at Springfield was weakly defended. To clear the way for his Confederates, Marmaduke marched on Ozark, Missouri. The Union garrison stationed at Ozark withdrew and the Confederates burned its abandoned fort. A second column, commanded by Colonel Emmett MacDonald, destroyed the Union fort ("Fort Lawrence") at Lawrence Mill on Beaver Creek, about ten miles (16 km) southwest of Ava. A dispatch to the third column under Colonel Joseph C. Porter directed Porter to join Marmaduke at Springfield rather than at Hartville. If everything went as planned, all three commands would converge on Springfield in an attempt to capture the city's lightly defended warehouses of military supplies.
Дайындық
1863 жылғы 7 қаңтарда түстен кейін Озарк гарнизонынан келген федералдылар Спрингфилдке жетіп, жергілікті командир, бригадир генерал Эгберт Браунға Конфедерацияның кавалерия күшінің, шамамен 4000 мен 6000 адам аралығында, Спрингфилдке бет алғанын хабарлады. Браунның барлығы 1343 тәжірибелі әскері болды және ол екі мүмкіндікті қарастырды. Ол Спрингфилдтегі Шекара армиясының барлық қысқы жабдығын жойып, шегінуге болатын еді, немесе қаланы қорғауға болатын. 1862 жылғы 23 желтоқсанда генерал Грант Холли-Спрингстегі одақтың командирі мен күштеріне қатысты үлкен айып тақты, олар Гранттың Холли-Спрингс жабдықтау қоймасының арсыз тапсырылуына қатысқан болатын. Браун бұл айыптауды еске түсіріп, Спрингфилдті қорғауға себеп табатыны сөзсіз. Браунның бағыныштылары да қаланы қорғауды жақтады. Төртінші әскери округтің қолбасшысы генерал Колли Б. Холланд дереу айналасындағы елді мекендерге хабар жіберіп, Миссуриде тіркелген әскери құрамын белсенді қызметке шақырды, Спрингфилдке жедел жетіп келуді бұйырды. Браун сондай-ақ Спрингфилдтен 50 000 рацион азық-түлікті №1 бекініске көшіруді және жеңіліс жағдайында қару-жарақ қоймасын өртеп жіберуді бұйырды. Осы уақытта доктор Сэмюэл Мелчердің ұсынысымен капитан Байрон Карр үш зеңбіректі арба дөңгелектеріне орнатты. Келесі күні таңертең федералдылар әскерлер мен азаматтарға қару-жарақ пен оқ-дәрі берді. Спрингфилдте гарнизон аз болғанымен, оның бір ерекше артықшылығы болды. Ол төрт дерлік аяқталған топырақ бекіністерімен және қоршалған колледж ғимаратымен қоршалған. Бес нысанның әрқайсысы биік жерді бақылап тұрды.
Late in the afternoon of January 7, 1863, Federals from the Ozark garrison reached Springfield and informed the local commander, Brigadier General Egbert Brown, that a Confederate cavalry force, with an estimated strength somewhere between 4,000 and 6,000 men, was headed for Springfield. Having only 1343 veteran soldiers, Brown mulled over two options. He could destroy all of the Union Army of the Frontier's winter supplies at Springfield and retreat, or he could defend the town. General Grant on December 23, 1862 had published a major censure of the Union commander and forces stationed at Holly Springs, Mississippi, which had participated in the disgraceful surrender of Grant's Holly Springs supply depot. No doubt, Brown recalling this censure, had a strong reason to favor the defense of Springfield. Brown's subordinates favored the defense of the city also. The Fourth Military District's commanding general, Colley B. Holland, immediately sent dispatches to the surrounding communities, calling the Enrolled Missouri Militia to active duty with orders to hurry to Springfield. Brown also ordered the removal of 50,000 rations from Springfield into Fort Number 1 and prepared for the burning of the armory in the event of defeat. Meanwhile, at Dr. Samuel Melcher's suggestion, Captain Byron Carr mounted three cannon onto wagon wheels. During the following morning, the Federals issued arms and ammunition to soldiers and civilians alike. Although Springfield was lightly garrisoned, it had one distinct advantage. It was surrounded by a network of four nearly completed earthen forts and a stockaded college building. Each of the five points commanded the high ground.
Шайқас
1863 жылғы 8 қаңтарда таңертең Мармадуктың басқаруындағы Конфедерацияның екі колоннасы Спрингфилдке оңтүстіктен жақындады. Портер мен Макдональдтың колонналары әлі келмегендіктен, Мармадук таңертең Спрингфилдтен шамамен 8 шақырым жердегі Миссури жалданып алынған әскерлерінің бір бөлігін іздестіріп, тұтқындады. Макдональд сағат 10:00-ге қарай келгеннен кейін, Конфедерация әскерлері Спрингфилдтен 5 шақырым қашықтықта орналасқан екі полкке түсіп, Одақтың шебін зерделеп, күштерін анықтауға көшті. Конфедерация әскерлері екі Миссури штатының атты полкін солтүстікке қарай 3 шақырымға ығыстырғаннан кейін, Спрингфилдтің шетіндегі өрт сөнген үйлердің күйесі көрінді. No 4 бекінісі ішіндегі артиллериясына кедергісіз көрініс беру үшін, Браун соңғы сәтте Оңтүстік даңғылындағы он үйді өртеуге бұйрық берді. Полковник Джозеф Орвилл Шелби тактикалық операцияларды басқаруды өз қолына алып, Одақтың орталық және батыс қанаттарына кезең-кезеңмен шабуыл жасады. Конфедерация әскерлері 4-ші бекініске қарсы ашық жермен жылжып, ағаш түптерінен, тас үйінділерінен және Одақ әскерлері өртеген үйлердің күйген қалдықтарынан қорғаныс іздеді. Қайталап шабуыл жасағанына қарамастан, бекініске шабуыл сәтсіз аяқталды. Сонда Шелби Спрингфилдті батыстан қисық шабуылмен алуға шешім қабылдады. Конфедерация әскерлерін қалаға қарай төбеге көтерілетін шатқалға тартты, қазіргі Гранд-авеню мен Грант-стриттің қиылысы сол жерде орналасқан. Бұл шатқалдың басында екі қабатты кірпіш академия тұрды, оның айналасы қоршаумен қоршалған. Федералдар түрме ретінде пайдаланған ол, қазіргі Кэмпбелл даңғылы мен Стейт-стриттің қиылысына жақын солтүстік-батыс бұрышында орналасқан. Одақ әскерлері колледждің қоршауын қорғай алмады, сондықтан Конфедерация әскерлері ғимаратты оңай басып алып, оны No 4 бекінісінен отқа қарсы қолдану үшін пайдаланды. Алайда, көп ұзамай колледж мен қоршауды қайта басып алуға тырысқан Одақ күштерінің шабуылына байланысты қоршаудың маңында қызу шайқас басталды. Конфедерация әскерлері жергілікті басымдыққа ие болып, өз шабуылдарын күшейтті. Шабуылдың бұл кезеңінде ең көп шығын болды, қолға-қол соғыс жүрді және Конфедерация әскерлері бір зеңбірекке ие болды. Батыс қанатындағы Одақ әскерлері де Олд Вайр Роуд пен Стейт-стриттен бастапқы орналасқан жерлерінен Колледж-стритке шегінді. Бірақ Одақтың қосымша күштері Конфедерацияның шабуылын тоқтатты және тіпті Конфедерацияны Стейт-стрит маңына дейін ығыстырды. Күн батқанда Мармадук No 4 бекінісіне қарсы соңғы шабуылға шықты. Одақ әскерлері тағы да шабуылды тойтарды. Түн түскенде Конфедерация әскерлері Озарк жолымен Фелпс фермасына (қазіргі Фелпс Гроув паркі) шегінді. Спрингфилд шайқасы аяқталды және Одақтың жабдықтау қоймасы қауіпсіздікте қалды.
As the morning of January 8, 1863 dawned, two of the Confederate columns under Marmaduke approached Springfield from the south. Since Porter's and MacDonald's columns had yet to arrive, Marmaduke occupied the early morning with foraging and capturing some of the Enrolled Missouri Militia about five miles (8 km) from Springfield. With MacDonald finally present by 10:00 a. m., the Confederates dismounted two regiments about three miles (5 km) from Springfield and advanced to feel out the Union lines and develop their strength. After the Confederates had pushed two Union Missouri State Militia Cavalry Regiments two miles (3 km) north, the smoking ruins of burning homes on the outskirts of Springfield came into view. To provide an unobstructed view for his artillery inside Fort No. 4 (located on the east side of South Avenue between Elm and Cherry Streets), Brown at the last minute ordered ten homes burned along South Avenue. Colonel Joseph Orville Shelby took command of the tactical operations, launching piecemeal assaults upon the Union center and west flank. The Confederates advanced over open ground against Fort Number 4, seeking such shelter as they could get from tree stumps, piles of rock, and the charred remains of the homes burned by the Union forces. Despite repeated efforts, the assault on the fort failed. Shelby then resolved to take Springfield by an oblique attack from the west. The Confederates were drawn by the cover offered by a ravine that led uphill toward town from what is now the intersection of Grand Avenue and Grant Street. At the head of this draw stood a two story brick academy surrounded by a stockade. Used by the Federals as a prison, it stood near the northwest corner of what is now the intersection of Campbell Avenue and State Street. The Union forces failed to garrison the college stockade, so the Confederates were able to seize the building easily and use it as their own fortress to return the fire from Fort No. 4. However, heavy fighting soon erupted around the stockade as the Union forces attempted to retake the college and stockade. The Confederates found a local advantage in numbers and pressed their own attack. This phase of the assault saw the most severe casualties, hand to hand fighting, and the capture of a cannon by the Confederates. Union troops on the west flank also were pushed back to College Street from their original position along the Old Wire Road and State Street. But Union reinforcements halted the Confederate drive and even pushed back the Confederates to the vicinity of State Street. With the sun sinking, Marmaduke launched a final assault against Fort No. 4. The Union forces again repelled the attack. As night fell, the Confederates withdrew down the Ozark Road to the Phelps farm (now Phelps Grove Park). The Battle of Springfield had ended, and the Union supply depot was safe.
Салдары
Шамамен 2099 одақтық әскер қатысты, олардың 19-ы қаза тапты немесе жоғалып кетті, ал 146-сы жараланды, барлығы 165 адамдық шығын (7,9 пайыз). Екі айдан кейін қаза тапқандардың саны 30-ға жетті, жоғалып кеткендердің саны 6-ға жетті, ал 195 адам жарақат алды. Конфедерация әскерлерінің шамамен 1870 адамының арасында кем дегенде 45-і қаза тапты немесе жоғалып кетті, ал 105-і жараланды, барлығы кем дегенде 150 адамдық шығын (8,0 пайыз). Мармадюк конфедерацияның есептері толық емес екенін мойындады. Автор Фредерик Гоман бірнеше кезеңдік есептерді пайдаланып, 70–80 адам қаза тапқан, 12 тұтқынға алынған және 200 адам жарақат алған деген бағаға келді. Портер колоннасының болмауы Мармадюкке Спрингфилдте сәттілікке жету мүмкіндігіне үлкен әсер етті. Төрт күн ішінде конфедерация шабуылшылары Арканзасқа шегінді. Спрингфилд Батыстағы одақтық әскер үшін маңызды жабдықтау және медициналық орталық болып қала берді. Жақында Спрингфилд қаласының орталық аймағында шайқастың маңызды орындарында он екі түсіндірмелік тақта орналастырылды. Оларды жаяу саяхат барысында ретімен қарау жоспарланған. Бірінші тақта Парк-Централь алаңында орналасқан, ол бұрынғы орнынан, Стрит және Уотер-стриттен алынып тасталған. Конфедерацияның қаза тапқандарының арасында Канзас-Сити, Миссури штатын құрған Джон К. Маккойдың ұлы Спенсер Маккой болды. Ересек Маккойға Спрингфилдке келіп, ұлын алып кетуге рұқсат берілді, ол Канзас-Ситидегі Юнион зиратында оның қасында жерленген.
Of the approximately 2,099 Union troops engaged, 19 were killed or missing and 146 were wounded for a total loss of 165 men (7.9 Percent). Two months later the total killed would reach 30, the missing in action would stand at 6, and 195 had been wounded. Of the approximately 1,870 Confederate troops present, at least 45 were killed or missing and 105 were wounded for a total loss of at least 150 men (8.0 percent). Marmaduke admitted that the Confederate returns were incomplete. Author Frederick Goman uses several period reports to arrive at an estimate of 70–80 killed, 12 captured, and 200 wounded. The absence of Porter's column greatly impacted Marmaduke's chance for success at Springfield. Within four days, the Confederate raiders retreated to Arkansas. Springfield continued to remain an important supply and medical center for the Union army in the West. A series of twelve interpretive markers have recently been placed throughout downtown Springfield at the important sites of the battle. They are intended to be visited in sequence on a walking tour. The first marker is located at Park Central Square, where it was removed from its original location at Street and Water Street. Among the Confederate dead was Spencer McCoy, son of Kansas City, Missouri founder John C. McCoy. The elder McCoy was allowed to come to Springfield to claim his son who is buried with him in Union Cemetery in Kansas City.