1862 жылғы АҚА Азамат соғысы: Cotton Plant шайқасы
Battle of Cotton Plant
1862 ж. АҚШ Азамат соғысы: Коттон Плант шайқасы, Арканзас штатындағы шайқас. Одақтың әскері Конфедерацияға қарсы күресіп, жеңіске жетті. Тарихты біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1862 жылы АҚШ Азамат соғысының шайқасы
1862 battle of the American Civil War
Котон Плант шайқасы, сондай-ақ Hill's Plantation шайқасы немесе Cache River шайқасы немесе Round Hill шайқасы (7 шілде 1862) деп те белгілі, АҚШ Азамат соғысы кезінде Арканзас штатының Вудruff округінде болды. Little Rock қаласына жорық жасауға тырысқанда, жетіспейтін жабдықтарға байланысты қиындыққа тап болған Оңтүстік-Батыс армиясы Сэмюэл Райан Кертистің басшылығымен Уайт өзені бойымен оңтүстікке қарай жылжыды. Кертистің әскері Альберт Раст басқарған Конфедерация күштерімен Cache өзенінің шығыс жағасында, Котон Плантқа жақын жерде кездесті. Раст тек екі Техас кавалериялық полкін ғана шайқасқа тарта алды. Бұл атты әскерлер Чарльз Эдвард Хови басқарған федералдық алғы шепке шабуыл жасады, бірақ қаһармандық шайқастан кейін одақтың қосымша күштері келді және техастықтарды ығыстырды. Расттың күштері дүркіреп шегінді, ал Кертистің әскері Миссисипи өзеніндегі Хеленаны басып алу үшін шығысқа бұрылып, Кларендонға оңтүстікке қарай жорық жасады.
The Battle of Cotton Plant also known as Action at Hill's Plantation or Action at Cache River or Action at Round Hill (July 7, 1862) was fought during the American Civil War in Woodruff County, Arkansas. Frustrated in its attempt to march to Little Rock by a lack of supplies, the Union Army of the Southwest under the command of Samuel Ryan Curtis moved south down the White River. Curtis's army encountered a Confederate force led by Albert Rust on the east bank of the Cache River near Cotton Plant. Rust was only able to bring two Texas cavalry regiments into action. These horsemen attacked the Federal advance guard under Charles Edward Hovey, but after a spirited fight, Union reinforcements arrived and drove off the Texans. Rust's force made a disorderly retreat and Curtis's army was able to march south to Clarendon before veering east to occupy Helena on the Mississippi River.
Стратегиялық жағдай
Біріккен Одақтың 1862 жылғы 7-8 наурыздағы Пи-Ридж шайқасындағы жеңісінен кейін бірнеше апта өткен соң, Одақ генералы Кертис генерал Эрл Ван Дорнның Конфедерация армиясы шығысқа қарай жылжып жатқаны туралы хабар алды. 5 сәуірде Кертистің басқарушысы генерал Генри Халлек Ван Дорнның күшін тоқтату үшін шығысқа қарай жылжуға рұқсат берді. Сәйкесінше, Оңтүстік-Батыс армиясы Миссури штатының Кассвилл, Форсайт және Вест-Плейнс қалалары арқылы шығысқа қарай батылды. Шындығында, 23 наурызда генерал Альберт Сидни Джонстон Ван Дорнның әскерлеріне үлкен Конфедерация армиясы жиналып жатқан Миссисипи штатының Коринт қаласына көшуді бұйырды. Ван Дорн жаңа бұйрықты орындауға құштар болғандықтан, Арканзас штатын солдаттардан, қару-жарақтан, оқ-дәрілерден және басқа да әскери жабдықтардан толықтай босатты. Айырықша жағдай, Ван Дорнның әскерлері 6-7 сәуірде болған Шило шайқасына кешігіп келді, ол Конфедерация үшін жеңіліспен аяқталды.
A few weeks after the Union victory at the Battle of Pea Ridge on March 7–8, 1862, Union General Curtis received reports that General Earl Van Dorn's Confederate army was moving east. On April 5, Curtis's department commander General Henry Halleck authorized a move eastward to block a possible offensive by Van Dorn. Accordingly, the Army of the Southwest marched east through the Missouri towns of Cassville, Forsyth, and West Plains. In fact, on March 23, General Albert Sidney Johnston ordered Van Dorn's troops to move to Corinth, Mississippi where a large Confederate army was assembling. In his zeal to execute the new instructions, Van Dorn denuded Arkansas of soldiers, weapons, ammunition, and other military supplies. Ironically, Van Dorn's troops arrived too late to fight in the Battle of Shiloh on April 6–7, a Confederate defeat.
Литтл-Рокка қарсы шабуыл сәтсіз аяқталды
Шилодан кейін Халлек Кертиске Арканзастың солтүстік-шығысына жылжуды және генерал Фредерик Стил басқаратын тағы бір федералдық күшпен кездесуді бұйырды. Кертистің әскері 29 сәуірде штат шекарасын кесіп өтіп, 2 мамырда Арканзас штатының Бейтсвилл қаласына жетті. Стилдің әскерлері 4 мамырда жақын орналасқан Джексонпортқа келді. Бірақ Халлек Кертиске жаяу әскерінің жартысын Миссисипи өзенінен шығысқа қарай көшіру үшін Миссури штатындағы Кейп-Жирадоға жіберуді тапсырды. Кертис жеті Иллинойс, екі Миссури және бір Индиана полкін жинап, генералдар Джефферсон С. Дэвис және Александр Асботқа қарастырып, Халлекке жіберді. Кертис қалған әскерін үш дивизияға бөлісті: 1-ші дивизияда генерал Стилдің басқаруындағы Индиана полктері, 2-ші дивизияда генерал Юджин Аса Каррдың басқаруындағы Иллинойс және Айова полктері, ал 3-ші дивизияда генерал Питер Дж. Остерхаус басқаратын Миссури полктері болды. Содан кейін Халлек Кертиске оңтүстікке қарай Литтл-Рок қаласын басып алуға бұйрық берді. Кертистің мамыр айындағы есебінде 6000 жаяу әскер, 3000 атты әскер және 1000 артиллерияшы болды. Бейтсвиллді федералдық әскер басып алуы Арканзас штатының губернаторы Генри Масси Ректорды милицияны шақырып, мемлекеттік архивтерді Литтл-Роктан көшіруге мәжбүр етті. Конфедерацияның генералы Джон Селден Роан "әскерім де, қаруым да, оқ-дәрім де жоқ" деп шағымданып, штат арқылы өтетін Техас бөлімшелерін ұстап алуға ант берді. П. Г. Т. Борегард Роанның жаңа басшылық туралы өтінішіне жауап ретінде генерал Томас С. Хиндманды Транс-Миссисипи департаментінің басқарушысы етіп тағайындады. Хиндманның әдістері қатаң болды, бірақ ол тез арада 4000 техас атты әскері, 1500 арканзас жаяу әскері және жеңіл артиллерия батареясын жинауға үлкерді. Остерхаустың 3-дивизиясы 7 мамырда Ақ өзеннен өтіп, төрт күннен кейін Сеарси маңындағы Кішкентай Қызыл өзенге жетті. 1862 жылдың 19 мамырындағы Уитнидің жолағы шайқасында техас атты әскерлері 17-ші Миссури ерікті жаяу әскерінің азық іздеу тобына шабуыл жасап, 15 адамды өлтіріп, 32 адамды жаралады және екі адам жоғалып кетті. Келесі күні Каррдың 2-дивизиясы Кішкентай Қызыл өзенге жетіп, алға жылжуды жалғастыруға дайын болды. Сол күні армияның квартирмейстері Кертиске Ролладағы (Миссури штаты) теміржол станциясына дейінгі қашықтықта әскерге азық-түлік жеткізілмейтінін хабарлады. Кертис Литтл-Рокқа жасалған шабуылдан бас тартты.
After Shiloh, Halleck instructed Curtis to move into northeast Arkansas and rendezvous with another Federal force under General Frederick Steele. Curtis's army marched south from White Plains, crossing the state line on April 29 and reaching Batesville, Arkansas on May 2. Steele's soldiers arrived in nearby Jacksonport on May 4. However, Halleck directed Curtis to move half of his infantry to Cape Girardeau, Missouri where they would be transferred east of the Mississippi River. Dutifully, Curtis gathered seven Illinois, two Missouri, and one Indiana regiments, placed them under Generals Jefferson C. Davis and Alexander Asboth and sent them to Halleck. Curtis reorganized his remaining soldiers into three divisions: the Indiana regiments in the 1st under Steele, the Illinois and Iowa regiments in the 2nd under General Eugene Asa Carr, and the Missouri regiments in the 3rd under General Peter J. Osterhaus. Halleck then ordered Curtis to occupy Little Rock, about south. Curtis's May strength returns listed 6,000 infantry, 3,000 cavalry, and 1,000 artillerymen. The Federal occupation of Batesville prompted Arkansas Governor Henry Massey Rector to call out the militia and move the state archives from Little Rock. Confederate General John Selden Roane complained that he was left to fight with "No troops no arms no powder" and vowed to detain all Texas units in transit through the state. P. G. T. Beauregard responded to Roane's request for a new leader by naming General Thomas C. Hindman to take charge of the Trans Mississippi Department. Hindman's methods were high handed, but he quickly managed to amass a field army of 4,000 Texas cavalry, 1,500 Arkansas infantry, and a battery of light artillery. Osterhaus's 3rd Division crossed the White River on May 7 and four days later it reached the Little Red River near Searcy. In the Battle of Whitney's Lane on May 19, 1862, Texas cavalrymen attacked a Federal foraging party of the 17th Missouri Volunteer Infantry and inflicted a loss of 15 killed, 32 wounded, and two missing. The next day, Carr's 2nd Division arrived on the Little Red River, ready to continue the advance. That day a message reached Curtis from the army's quartermaster that stated the army could no longer be supplied over the distance to the railhead at Rolla, Missouri. Curtis abandoned the drive on Little Rock.
Ақ өзеннің бойында
27 мамырда Кертис Остерхаус пен Каррдың ат әскеріне Кіші Қызыл өзенінің оңтүстігіндегі Конфедерация бақылауындағы аумаққа шабуыл жасауға бұйрық берді. Осы операцияның қамтылуымен одақтың азық-түлік жинаушы топтары көбірек жабдық жинады. Бірақ 4 маусымда федералды әскерлер Бейтсвиллге қайта шегінді. Кертис Халлекке логистикалық жағдайдың қатты қиын екенін ескертіп, Миссуриге шегінуге тура келуі мүмкін екенін мәлімдеді. Коринф қамалы 30 мамырда сәтті аяқталғандықтан, Халлек Грэм Н. Фитч басқаратын әскер және Джеймс Ширк басқаратын флоттан Ақ өзенге экспедиция жіберді. Көліктік кемелерде бірнеше жаяу әскер полкімен қатар 100 000 бушель астық және 2 500 шөп балдағы Кертистің әскеріне жеткізілді. 17 маусымда Сент-Чарльз шайқасында экспедицияға соққы тиді, себебі конфедераттардың снаряды USS Mound City кемесінің бу барабанын тесіп, экипаждың жартысын өлтірді, ал қалғандарының көпшілігі жарақат алды. Дегенмен, экспедиция өзенмен жоғары қарай жылжып, Кларендонға жетті, бірақ су деңгейінің төмендеуіне байланысты тоқтады. Кертис экспедиция тоқтап қалғанын байқаған соң, Ақ өзенмен Кларендонға қарай түсуге шешім қабылдады. Бұл үшін одақ командирі Роллаға азық-түлік жеткізу жолын үзуге және әскерлеріне жергілікті жерден азық табуға бұйрық берді. Оңтүстік-Батыс армиясы маусым айының соңында Бейтсвилльден шықты. Кертистің әскері жылжығанда, олар 1,5 миллион долларлық мүлікті тонап, жойды. Әскерлердің көмегімен афроамерикандық құлдар өз плантацияларынан қашып, 3 000-нан астам адам армияға қосылды, ал қалғандары Миссуриге бет алды. 1862 жылдың 24 маусымында Хиндман Кертистің әскері Ақ өзеннің шығыс жағалауымен оңтүстікке қарай жылжып келе жатқаны туралы хабар алды. Ол Бейтсвилльдің үстіндегі Ақ өзеннен полковник Свиттің 15-Техас атты әскер полкіне шабуыл жасауға жіберді. Хиндман 200 одақ әскерінің тұтқынға алынғанын және полковник Кэдвалладер С. Уошберннің федералды атты әскер бригадасы техастықтарды кері шегіндіргенге дейін бірнеше азық-түлік вагондарының тартылып алынғанын мәлімдеді. Хиндман генерал Растқа Де Арк өзенінің шығыс жағалауына өтіп, Каш өзенінің артындағы қорғаныс позициясына қарай жылжуға бұйрық берді. Мақта зауытында жиналған Расттың күші 5 000 әскерге дейін артты. Растқа жолдарды бөгеп, көпірлерді өртеп, барлық азық-түлікті жоюға бұйрық берілді, бірақ бұл тапсырма орындалмады. Хиндман өзі 2 000 әскермен ДеВолл-Блаффта қалды және одақтың өзен экспедициясына қарсы тұруға дайындалды. Ол сондай-ақ Том Сагг кемесін 8 дюймдік Колумбиад зеңбірегімен қаруландырып, Ақ өзенді күзетті. Хиндман 500 әскерді Девалл-Блаффты ұстап тұру үшін қалдырып, қалғандарымен Растқа көмекке баруды жоспарлады, бірақ ол кезде кеш болды. Кертис Каш өзенінен өтуге көшті.
On May 27, Curtis ordered the cavalry of Osterhaus and Carr to raid Confederate held territory south of the Little Red River. Under cover of this operation, Union foraging parties collected more supplies. However, on June 4 the Federals fell back to Batesville. Curtis warned Halleck that the logistical situation was so dire that he might have to retreat to Missouri. The Siege of Corinth successfully ended on May 30, so Halleck responded by sending a expedition under Graham N. Fitch of the army and James Shirk of the navy up the White River. Aside from several regiments of infantry, the transports carried 100,000 bushels of grain and 2,500 bales of hay for Curtis's army. In the Battle of Saint Charles on June 17, the expedition suffered a setback when a Confederate round shot pierced the steam drum of the USS Mound City killing half its crew and injuring most of the survivors. Nevertheless, the expedition pushed upriver and reached Clarendon where it was halted by low water. When Curtis found that the expedition had stalled he decided to move down the White River toward Clarendon. In order to make this move, the Union commander had to cut his supply line to Rolla and order his soldiers live off the countryside. The Army of the Southwest left Batesville at the end of June. As Curtis's army moved, they foraged, pillaged, and destroyed property to the amount of $1.5 million. Abetted by the soldiers, African American slaves fled from their plantations and over 3,000 joined the army on its march while others headed for Missouri. On 24 June 1862, Hindman received information that Curtis's army was moving south down the east bank of the White River. He sent the Colonel Sweet's 15th Texas Cavalry Regiment on a raid across the White River above Batesville. Hindman claimed that 200 Union soldiers were taken prisoner and some supply wagons were captured before Colonel Cadwallader C. Washburn's Federal cavalry brigade drove off the Texans. Hindman ordered General Rust to cross to the east bank of the White at Des Arc and move upstream to a blocking position behind the Cache River. Concentrating at Cotton Plant, Rust's force was increased to a strength of 5,000 troops. Rust was ordered to block the roads, burn bridges, and destroy all food supplies, but this instruction was not carried out. Hindman himself remained at DeVall's Bluff with about 2,000 soldiers to oppose the Union river expedition. He also armed the steamer Tom Sugg with an 8 inch Columbiad to guard the White River. Hindman intended to leave 500 men to hold Devall's Bluff and march with the rest to reinforce Rust, but by then it was too late. Curtis advanced over the Cache.
Қарсылас күштер
Котон зауыты шайқасында Самуэль Райан Кертистің басшылығындағы 10 000 сарбаздық одақ әскері Альберт Расттың басшылығымен 5 000 сарбаздық конфедерация күштерімен кездесті. Чарльз Эдвард Ховидің басқаруындағы одақтың алдыңғы құшағы шайқастың көп бөлігін жүргізіп, Уильям Генри Парсонс бастаған екі техас атқышы полкінің шабуылын тойтарды. Уильям П. Бентон басқаруындағы одақ күштерінің қосымша әскерлері келген соң, техас атқышылары мен арканзас жаяу әскерлері тәртіпсіз түрде шегінуге мәжбүр болды. Кертистің әскері кейін Хеленаны басып алды. 1862 жылдың 3 тамызында Марианнаның жанындағы Л’Ангуилль паромдағы шайқаста техас атқышылары одақтың вагондық колоннасын басып алды.
The Battle of Cotton Plant saw a 10,000 strong Union Army commanded by Samuel Ryan Curtis encounter a 5,000 man Confederate force led by Albert Rust. A Union advance guard commanded by Charles Edward Hovey did most of the fighting, repelling an attack by two Texas cavalry regiments led by William Henry Parsons. Union reinforcements under William P. Benton arrived and pressed the Texas cavalry and Arkansas infantry into a disorderly retreat. Curtis's army subsequently occupied Helena. At the Battle of L'Anguille Ferry near Marianna on August 3, 1862 the Texas cavalry overran a Union wagon convoy.
Қазақстан Республикасы
Одақ әскерінің келесі бөлімдері мен командирлері осы науқанға қатысты.
The following Union Army units and commanders served in the campaign.
Шайқас
1862 жылдың 7 шілдесінде Оңтүстік-Батыс армиясы Каше өзеніндегі Джеймс Ферриге жетті, судың кешуге жеткілікті төмен екенін анықтады және кесіп өтуге кірісті. Стилдің 1-ші дивизиясының бригадасын басқарған полковник Чарльз Эдвард Хови 400 сарбазымен 11-ші Висконсин ерікті жаяу әскер полкінің полковника Чарльз Харристі алға жіберді. Харристің алға ұмтылған күштері 11-ші Висконсин, 33-ші Иллинойс жаяу әскер полкі мен 1-ші Индиана кавалерия полкі, бір пушканы қоса алғанда, төрт ротадан құралды. Харрис өз күшін оңтүстікке қарай Парли Хилл плантациясының жол қиылысына бастап, ол Мақта зауытының солтүстік-батысында орналасқан. Харрис өз әскерлерін Кларендон жолына бағыттады, ол Мақта зауытына қарай апаратын. Алайда Хови федералды сарбаздың тұтқынға алынғанын біліп, Харристі қайта шақырып, оңтүстік-батысқа апаратын Дес-Арк жолын алуға бұйырды. Расттың күштері Техас атқышы жасағының бес полкі, Арканзас жаяу әскерінің үш полкі және бір артиллерия батареясынан тұрды. Раст полковник Уильям Х. Парсонсқа Парсонның 12-ші Техас атқыштар полкі мен полковник Уильям Фитцхугтың 16-шы Техас атқыштар полкіне 1000 сарбазбен бірге Джеймс Ферридегі өзеннің өткелін ұстауға бұйрық берді. Алдыңғы күні 12-ші Техас полкі алға басуға дайындалды. Бірақ Парсонс 16-шы Техас полкін күтуге шешім қабылдады, ол кешігіп келді, сондықтан 12-ші Техас полкі өткелдің оңтүстігіне қарай орналасты. Таңғы сағат 9:00-де Парсонс одақ сарбаздарының Джеймс Ферридегі Каше арқылы өтіп бара жатқанын білді. Ол солтүстік-шығысқа қарай Des Arc жолын жалғастырып, 20 атты әскерін кипарис батпағы арқылы шайқасқа жіберді. Хови Висконсин штатының бір ротасын қиылыста ұстап, Харристі қалғандарымен бірге алға жіберді. Харристің Висконсин штатындағы үш ротасы Хилл үйі мен жүгері өрісінен өтіп, содан кейін шайқас формациясында орманға кірді. Иллинойс штатының бір ротасы мен пушкалар шабуылшыларды қолдады. Ал қалған үш рота Иллинойс штатынан әрі тұрды. Висконсиндіктер бұталар арасынан жол таба алмағанда Парсонстың аттыларын байқады. Бірінші атыс 20 техастық және кейбір одақтық атқыштар арасында қашықтықтан басталды. Кем дегенде үш техастық бірден жараланды. Харрис алға қарай ұмтылды, бірақ оның шабуылшылары 12-ші Техас полкінің негізгі күшіне соқтығысқанда оққа түсті. Харрис жараланды, бірақ өз адамдарын басқаруды жалғастырды. Техастың ат әскері ат үстінде шабуыл жасап, Висконсин әскерін кері қайтарды. Эдвард Пайк одақ қаруын тұтқындалудан сақтап қалғандығы үшін Құрмет медалімен марапатталды. Хови Висконсин штатының үш ротасына, Иллинойс штатының қолдаушы ротасына және қару-жараққа қиылысқа қарай шегінуді бұйырды. Хови Иллинойстың қалған үш ротасын жүгері өрісіне жасырындыруға жіберді. Парсонс атты әскері Висконсин сарбаздарын қуып, ағаштардан шығып келгенде, жүгері өрісінде федералдылар оларды қатты атумен қарсы алды. Көптеген аттардан әскерлер құлағаннан кейін Техастың ат әскері орманға қайтты. Хови өз позициясын сақтап, Конфедерацияның келесі қимылын күтті. Парсонс атты әскері кипарис батпағынан артқа шегінді. Ховидің күшін Кертистің негізгі корпусынан бөліп алу үшін Раст полковнигі Джеймс Р. Тейлордың 17-ші Техас кавалерия полкімен бірге солтүстік-шығысқа қарай кеңінен шабуыл жасады. Атқыштар мақта зауыты арқылы айналып өтіп, жол қиылысына жақындады. Бірақ олар жақындаған кезде Конфедерация әскерлері барабанның соққысын естіді және одақ сарбаздарының көпшілігі аяқ астынан тұрды. Техас полкі кері шегінді. Бұл одақ әскерлері Висконсиннің төрт ротасы, Иллинойс ротасы және бір қару болды. Көп ұзамай, 1-ші Индиана кавалериясынан 200 одақ күшейткіші және қосымша 3 дюймдік екі орднанс мылтығы келді. Артиллерия шабуылдан кейін Хови тағы бір шабуыл ұйымдастырды және шамамен 20 минут шайқастан кейін Конфедерация әскерлері кері шегінді. Кейін 1-ші дивизиядан генерал Уильям П. Бентонның бригадасы майданға жетіп, қуғын-сүргінді жалғастырды. Конфедерацияның Дес-Аркқа қарай шегінуі жеңіліске ұшырады. Сол күні кешке Конфедерация әскерлері Каше өзенінің төменгі жағасынан өтіп, қайықтарын жойып, одан әрі қууға жол бермеді.
On July 7, 1862, the Army of the Southwest reached James Ferry on the Cache River, found that the water was low enough to ford, and began to cross. Colonel Charles Edward Hovey who led a brigade in Steele's 1st Division sent Colonel Charles Harris of the 11th Wisconsin Volunteer Infantry Regiment with 400 soldiers to scout ahead. Harris's advance force included four companies of the 11th Wisconsin, four companies of the 33rd Illinois Infantry Regiment, and a detachment of the 1st Indiana Cavalry Regiment including one cannon. Harris led his force south to a road intersection at Parley Hill's Plantation which was about northwest of Cotton Plant. Harris directed his troops down the Clarendon road which led toward Cotton Plant. However, Hovey learned that a Federal soldier was captured, recalled Harris, and ordered him to take the Des Arc road that led to the southwest. Rust's force consisted of five regiments of Texas cavalry, three regiments of Arkansas infantry, and one battery of artillery. Rust ordered Colonel William H. Parsons with 1,000 troopers of Parson's own 12th Texas Cavalry Regiment and Colonel William Fitzhugh's 16th Texas Cavalry Regiments to hold the river crossing at James Ferry. The day before, the 12th Texas was prepared to advance. But Parsons decided to wait for the 16th Texas which was slow, so the 12th Texas camped about south of the crossing. About 9:00 am, Parsons learned that Union soldiers were crossing the Cache at James Ferry. He turned northeast to follow the Des Arc road and sent 20 horsemen ahead in skirmish formation across a cypress swamp. Hovey held one Wisconsin company at the intersection and sent Harris forward with the rest. Harris's three Wisconsin companies passed the Hill house, a cornfield, and then entered a forest in skirmish formation. One Illinois company and the cannon backed up the skirmishers. The other three Illinois companies were farther back. As the Wisconsin skirmishers groped through the underbrush they spotted Parsons's horsemen. The first firing started at range between the 20 Texas skirmishers and some Union cavalrymen. At least three Texans were hit right away. Harris pressed forward but his skirmishers were hit by a blast of fire when they bumped into the main body of the 12th Texas. Harris was wounded but kept directing his men. The Texas cavalry charged on horseback, driving back the Wisconsin troops. Edward M. Pike won the Medal of Honor for actions that saved the Union cannon from capture. Hovey ordered the three Wisconsin companies, the supporting Illinois company, and the gun to retreat toward the intersection. Hovey sent the remaining three Illinois companies to take cover in the cornfield. As Parsons's horsemen burst from the trees in pursuit of the Wisconsin soldiers, the Federals in the cornfield met them with a shattering volley followed by heavy fire. After many saddles were emptied, the Texas cavalry retreated into the forest. Hovey held his ground and waited for the next Confederate move. Parsons's horsemen pulled back behind the cypress swamp. In an attempt to separate Hovey's force from Curtis's main body, Rust accompanied Colonel James R. Taylor's 17th Texas Cavalry Regiment in a wide sweep to the northeast. The horsemen circled through Cotton Plant and neared the road intersection. But as they approached, the Confederates heard the tap of a drum and a large number of Union soldiers rose to their feet. The Texas regiment withdrew. These Union troops were the four Wisconsin companies, the Illinois company, and the one gun which had rallied. Not long afterward, 200 Union reinforcements from the 1st Indiana Cavalry arrived plus two additional 3 inch Ordnance rifles. After an artillery barrage, Hovey organized another attack and after about 20 minutes of fighting, the Confederates fell back. Later, General William P. Benton's brigade from the 1st Division reached the battlefield and continued the pursuit. The Confederate retreat toward Des Arc became a rout. That evening, the Confederates got across the lower crossing of the Cache River and destroyed their boats, preventing further pursuit.
Нәтижелер
Федералистер шабуыл кезінде 6 адамның қаза тапқанын және 57 адамның жараланғанын мойындады. Олар 138 конфедерациялық сарбаз бен 66 жылқыны өлтіргендерін мәлімдеді. Бір бағалау бойынша конфедерациялықтардың жоғалғандары 250 адамды құрады. Тағы бір дереккөз конфедерациялықтардың 30-ы қаза тапқан, ал 50-60-ы жараланған деп болжады. Бір техас штатының азаматы 12-ші техас жасағының 14-і қаза тапқан, 20-ы ауыр жарақат алған, 16-сы жеңіл жарақат алған және екі адам жоғалып кеткенін хабарлады. Ол 16-шы техас полкі де шамамен сондай шығынға ұшырағанын болжады. Кертис 9 шілдеде қол жеткізген Кларендонға барды, бірақ флотилия бір күн бұрын кетіп қалғанын білді. Фитч пен Ширк Кертистің әскерімен байланыс орната алмады және одан әрі күте алмады. Кертис зеңбіректерден оқ атуға бұйрық берді және жеделхатшыларды өзен бойымен жіберді, бірақ флот өзен төмен қарай жоғалып кетті. Кертис Литтл-Рокқа шабуылды қайта бастау үшін Ақ өзенде база құруға сәл үміттенді. Енді федералды қолбасшы әскерін қайта жабдықтау ең маңызды міндет екенін түсінді. Сондықтан ол марш жасаған колонналарын шығысқа қарай, Еленаға бұрды. Оңтүстік-Батыс армиясы 12 шілдеде қатты ыстық пен шаң бұлттары арасында қиын жорықтан кейін қарсылықсыз Еленаны басып алды. Одақ әскерлері Миссисипи өзенінде өтіп бара жатқан көліктерді қарсы алып, армия жақын арада қайта жабдықталды. Кертис штаб-пәтерін Хиндманның сарайына орналастырды. 1862 жылдың жазының ортасында Батыс майданындағы федералды әскери операциялар тоқтады. Бірнеше ай бойы Кертистің әскерлері жұмыссыз қалды, ал Еленаға ашкөз мақта саудагерлері ағылып келді. Оңтүстік-Батыс армиясының полктері Теннесси армиясына біріктірілді. Одақ әскерлері соғыс аяқталғанға дейін Еленаны ұстап тұрды. 1863 жылдың 4 шілдесінде Елена гарнизоны Конфедерация күштерінің Елена шайқасындағы шабуылын тойтарды.
The Federals admitted losing six killed and 57 wounded during the action. They claimed to have killed 138 Confederates and 66 horses. One estimate gave Confederate losses as 250. Another source estimated a Confederate loss of 30 killed and 50–60 wounded. One Texan reported that the 12th Texas lost 14 killed, 20 seriously wounded, 16 slightly wounded, and two missing. He guessed that the 16th Texas lost about the same. Curtis proceeded to Clarendon which his troops reached on July 9, only to find that the flotilla had departed the previous day. Fitch and Shirk were not able to make contact with Curtis's army and would wait no longer. Curtis ordered cannons fired and sent couriers racing downstream, but the fleet disappeared downriver. Curtis had maintained a faint hope that he might renew his advance on Little Rock by basing on the White River. Now the Federal commander realized that resupplying his troops was the highest priority. Therefore, he turned his marching columns toward Helena which was about to the east. The Army of the Southwest occupied Helena without opposition on July 12 after a very difficult march in intense heat and clouds of dust. Union troops hailed passing transports in the Mississippi River and the army was soon resupplied. Curtis set up his headquarters in Hindman's mansion. In mid summer 1862, Federal military operations in the Western theater ground to a halt. For several months, Curtis's troops remained unemployed while greedy cotton traders swarmed in Helena. The regiments from the Army of the Southwest were eventually absorbed into the Army of the Tennessee. Union forces held Helena for the duration of the war. On July 4, 1863, the Helena garrison repulsed an assault by Confederate forces in the Battle of Helena.