Блуа графының тарихы

Кіріспе

Орта ғасырларда Блуа графтары Франция корольінің ең қуатты вассалдары болды. Бұл дворяндық атақ 832 жылы император Людовик ІІ Тақуа граф Уильямға, Орлеан графы Адрианның кіші ұлына сыйланған. Бірнеше онжылдықтар бойы графтық Франция корольдік жерлеріне біріктірілді, бірақ 9 ғасырдың соңына дейін виконт мәртебесіне төмендетілді. 940 жылдар шамасындағы дербестігінен бастап 1397 жылы Орлеан герцогтығына толық қосылғанға дейін графтықты соңғы виконттың ұрпақтарының ұлы Теобальд І басқарды. Оның ұрпақтары, Блуа үйі деп аталды, көптеген еуропалық ақсүйек отбасыларымен туысқандық байланысқа түсті. 1397 жылы граф Гай ІІ бұл атақты Орлеан герцогы Людовик І-ге өткізді, ол король Карл V-нің екінші ұлы болды. Блуаның соңғы мұрагерлік графы оның немересі, герцог Людовик ІІ болды, ол 1498 жылы Франция королі болып тағайындалған кезде графтықты Франция корольдік жерлеріне қосып алды. Атақ 1626 жылы Орлеан герцогы Гастонға Орлеаннан тәуелсіз Блуа графтығын ұсынған кезде қайта пайда болды, бірақ король Людовик XIV 1660 жылы дәстүрлі апанаж алған ағасы герцог Филиппке бұл құрметті көрсетпеді.

Каролингтер өлкесінде (832-900 жж.)

Блуа графының атағы 832 жылға дейін берілген болуы мүмкін, бірақ бұл нақты емес. Портрет Атауы Билеу мерзімі Басқа атақтар СипаттамасыВильгельм Орлеандық (834 жылы қайтыс болды)832–834ЖоқОрлеан графы Адрианның ұлы, ол әкесі Пий I патшасының вассалы ретінде Блуаның бірінші графы атағымен марапатталды. 834 жылға қарай, ол Аквитания королі Пепин I-мен одақтасып, оның патшалығын қайтаруға көмектесті, ол жартылай бауыры король Карл II-ге берілген еді. Миссия сәтті аяқталды, бірақ Вильгельм бала-шағасы болмай қайтыс болды. Оның інісі Одо мұрагер болып тағайындалды, бірақ сол күні қайтыс болды. Роберт Күшті (шамамен 815 – қыркүйек 866)834–866Неустрия маргравыОрлеан графыТур графыАнжу графыОксер графыНевер графыВормс графы Роберт III және граф Адрианның соңғы қызы Вальдрадтың ұлы деп есептеледі. Ол екі ағасы мен күйеуі король Карл II-ге қарсы соғыста қаза болғаннан кейін графтықты мұра етіп алды. Шамамен 860 жылы ол бұрынғы графтың туысы Орлеандық Вильгельмнің құлауынан кейін Орлеан графтығын мұраға алды. Гуг аббат (886 жылы қайтыс болды)866–886Неустрия маргравыПариж графыОрлеан графыТур графыАнжу графыОксер графыНевер графыОксер графы Конрад I және Тур графы Аделаиданың ұлы, ол Роберт Күштінің өмірінде жауы болды, бірақ оның иеліктерін мұраға алып, Роберттің екі жетім ұлын, Одо мен Роберт I-ді тәрбиеледі. Одо (898 жылы қайтыс болды)886–888Франктердің короліНеустрия маргравыПариж графыОрлеан графыТур графыАнжу графыРоберт Күштінің үлкен ұлы, 888 жылы Франктердің королі болып сайланды және өзінің басқа атақтарын ағасы Роберт I-ге беруге шешім қабылдады. Роберт I (923 жылы қайтыс болды)888 – шамамен 900Неустрия маргравыПариж графыОрлеан графыТур графыБұрынғысының інісі, оның ағасы 898 жылы қайтыс болғанда король болып сайланбады. Ол Париж және Орлеан графтықтарына назар аударды және Блезоа, Турен және Анжуны басқаруды біртіндеп виконттарға жүктеуді шешті.

It is likely, but not certain, that the title of count of Blois was granted before the year 832. Portrait Name Reign Other titles DescriptionWilliam of Orléans(died in 834)832–834NoneSon of Count Adrian of Orléans, he was invested with the title of first Count of Blois by King Louis the Pious, being his father's vassal. By 834, he allied with King Pepin I of Aquitaine so that the latter could recover his kingdom, which had been given to his half–brother, King Charles II. The mission was successful, but William died, with no descendants. His brother Odo was appointed as his heir but died the same day. Robert the Strong(c. 815 – Sept. 866)834–866Margrave of NeustriaCount of OrléansCount of ToursCount of AnjouCount of AuxerreCount of NeversSupposed son of Count Robert III of Worms and Waldrade, the last daughter of Count Adrian, who would have inherited the county as a dowry following the death of her two brothers and her husband in the war against King Charles II. He inherited the county of Orléans around 860 following the fall of Count William of Orléans, uncle of the previous one. Hugh the Abbot(died in 886)866–886Margrave of NeustriaCount of ParisCount of OrléansCount of ToursCount of AnjouCount of AuxerreCount of NeversSon of Count Conrad I of Auxerre and Adelaide of Tours, he was Robert the Strong's sworn enemy before his death, but he inherited his possessions and raised Robert's two orphaned sons, Odo and Robert I. Odo(died in 898)886–888King of the FranksMargrave of NeustriaCount of ParisCount of OrléansCount of ToursCount of AnjouEldest son of Robert the Strong, elected King of the Franks by 888, he decided to pass on his other titles to his brother Robert I. Robert I(died in 923)888 – c. 900Margrave of NeustriaCount of ParisCount of OrléansCount of ToursYounger brother of the previous one, he was not elected King when his brother died in 898. He focused on the counties of Paris and Orléans, and he decided to gradually delegate the management of Blésois, Touraine and Anjou to viscounts.

Робертиан дәуіріндегі виконттар (900-940 жылдардан бұрын)

Портрет атауы Билік ету Басқа атақтар Сипаттама Гарнего (906 жылдан кейін қайтыс болды) 896 жылдан бұрын – 906 жылдан кейін Шартр графы Гарнего мен оның әйелі Еленаның белгілі мұрагерлері жоқ. Тибалдиандар 920 жылдары Блуада болғандықтан, Гарнегоның қайтысы 910 жылдарға жатады. Үлкен Теобальд (шамамен 890 – 940 ж. қайтыс болды) 921 жылға дейін – 940 жыл Тур виконты 909 жылы Тур виконты болып тағайындалды, содан кейін Блуа виконты болды. Ол Рихильдаға үйленді.

Блуа үйі (9561230)

Портрет атауы Билік ету Басқа атақтар Сипаттама Теобальд I Блуа, сондай-ақ арамшұңқыр Теобальд (шамамен 910–977) 940–977 Турс графы Шартр графы Шатеадун графы Провинциялардың иелері Чинонның иелері Саумурдың иелері Үлкен Теобальд пен Рихильданың ұлы. Ол Ұлы Гугтың адал вассалы болды, ол 940 жылы оған үлкен графтық аймақтарды сеніп тапсырды, оның ішінде Тур, Блуа, Шартр және Шатодон. Ол Вермандои графесі Луиггардаға үйленді. Хью Капеттің (956–960) балалық шағында Теобальд дербес болды және Каролинг патшасы Лотар II-ге жақындады. Теобальд көптеген аумақтарды басып алды немесе Виерзон, Сансер, Чинон, Саумр, Богенси және Провинс сияқты көптеген бекіністерді салды. Одо I Блуа (шамамен 950 – 996 жылы қайтыс болды) 977–996 Турс графы Шартр графы Шатодун графы Провинс графы Реймс графы Бове графы Дрю графы Теобальд I мен Луигардтың екінші ұлы, ол ағасының Нормандияда қайтыс болғаннан кейін әкесіне мұрагерлік етті. Ол король Хью Капедің одақтасы Вендом графы Бушар I-ге шабуыл жасап, Мелунды жаулап алды. Ол Дрю графтығын патшаға беру арқылы патшаға адалдығын сатып алды. Ол Каролинг Берта Бургундияға тұрмысқа шықты. Теобальд II Блуа (шамамен 983 – 11 шілде 1004) 996–1004 Турс графлығы Шартр графлығы Шатодун графлығы Провинс графлығы Реймс графлығы Бове графлығы Одо I-нің үлкен ұлы, оның билігін негізінен король Роберт II-ге қайтадан үйленген анасы бақылады. Патша Анжу графы Фульк III-ден Турсты қайтарып алды, бірақ Теобальд 1004 жылы Римнен қайтып келе жатқанда 19 жасында шаршап қайтыс болды. Одо II Блуа (шамамен 985 – 15 қараша 1037) 1004–1037 Турс графлығы Шартр графлығы Шатодун графлығы Провинс графлығы Реймс графлығы Бове графлығы Сансер графлығы Мео графлығы Труа графлығы Теобальд II-нің кіші інісі, ол барлық көршілеріне соғыс жариялады және өзінің жалдауын (Дреу графлығының жартысын) Нормандия герцогы Ричард II-ге қайтарудан бас тартты. Ол Анжу графы Фульк III-ге қарсы күресті жалғастырды және ақырында оған қарсы жеңіске жетті, бірақ Понлевойда граф Герберт I-ге қарсы жеңілді. 1022 жылы ол өзінің ағайындарынан Труа және Мео графтығын мұра етіп алды және Блуа Шампан аумағын жинады. Ол Бургундияның Бертаның ұлы болғандықтан, 1032 жылдан бастап Арль корольдігіне мұрагерлік құқығын талап етті, бірақ 5 жылдан кейін Бар-ле-Дюкпен бірге өлтірілді. Блуаның Теобальд III, немесе Шампанның Теобальд I (шамамен 1019 – қыркүйек 1089) 1037–1089 Турс графы Шартр графы Шатодун графы Провинс графы Реймс графы Бове графы Сансер графы Мео графы Труа графтығының иегері Тьерри Шатоның аға ұлы Одо II граф, ол оған графты тапсырды, бірақ Теобальд король Генрих І-нің заңдылығын танудан бас тартты. Нәтижесінде, 1044 жылғы Нуй шайқасынан кейін король Тур графлығын өзінің одақтасына, Анжу графы Джеффри IV-ге беру үшін қайтарып алды. Ол өзінің ағайындысы Ододан арылып, атасының Блуа мен Шампан аймақтарын қайтадан жинады және Шампанды тиісті графтық ретінде құрды. Ол Ле-Манның Герсентке, әкесінің жауының қызына үйленді. Блуалық Стефан II немесе Стефан Генрих Блуалық (шамамен 1045 – 1102 жылы қайтыс болды) 1089–1102 Шартр графы Шатеадун графы Провинс графы Сансер графы Мео графы Реймс графы Теобальд III-нің үлкен ұлы, ол Нормандияның Аделасына үйленді, ол шын мәнінде Жеңімпаз Уильямның қызы еді. Әйелінің ықпалымен ол Папа Урбан II-нің Бірінші крест жорығына шақыруына жауап берген алғашқы дворяндардың бірі болды. Басқа графтар Антиохияны қоршаудан қайтқанда, ол жақтырмады, бірақ граф Стефан 1102 жылғы Рамланың екінші шайқасында құрметке бөленген өлімді тапты. Оның екінші ұлы Англия королі Стивен болды (1135–1154). Блуа королі Теобальд IV, немесе Шампанский королі Теобальд II, сондай-ақ Ұлы Теобальд (шамамен 1090/1095 – 10 қаңтар 1152) 1102–1152 Шартр графы Шатодун графы Труа графы Шампан графы Сансердің лорды. Ол өзінің вассалы Ле Пуизеттің Хью III-інен болған төңкеріске тап болды. Оның ағасы қасиетті жерге кеткенде, оған Шампан графтығы тиді. Норман барондары Англияның патшасы болу үшін оған жақындады, олар оны герцог болуға шақырды, бірақ ақырында 1135 жылы оның ағасы Стивен таңдалды. Оның орнына Шампанды қуатты графтыққа айналдырып, Шампан жәрмеңкесіне негіз салды. Блоизаканың Теобальд V Теобальд Ізгі (1130 – 1191 жылы қайтыс болды) 1152–1191 Шартр графы Шатеадун графы Атасы, граф Теобальд IV қайтыс болғанда, оның аумақтары ұлдары арасында бөлінді, олардың арасында Теобальд Блуа графтығын алды, ал Шампан Генриге ұсынылды. Теобальд Вендомды жаулап алуға тырысты және жас король Генрихтің Турды қайтару көтерілісіне қатысты. Ол ханшайым Элиске үйленді және осылайша Франция королдік отбасысына енді. Оның жүрегімен шайқасқан Шампан графы Генрих II-мен бірге, ол үшінші крест жорығына қатысты, бірақ 1191 жылы Акраны қоршау кезінде қаза тапты. Луи I Блуа (1171 – 14 сәуір 1205) 1191–1205 Шартр графы Шатеадун графы Никея герцогі Теобальд V графтың ұлы, ол оған графты тапсырды. Ол Клермон графтығының мұрагері, Клермонның леди Катеринасына үйленді. Ол төртінші крест жорығына қатысты және 1204 жылы Анатолияның Никея герцогі аталды. Ол ертесі күні, 14 сәуірде Адрианополь шайқасында қаза тапты. Теобальд VI Блуа (1190–1218) 1205–1218 Шартр графы Шатеадун графы Клермон графы Луи графтың жалғыз ұлы, ол екі графтық – Блуа және Клермонды мұраға алды. Ол Испанияға саяхат жасағанда мәйекті ауруға шалдықты және 1218 жылы уақытша уақытқа шегініп, балалары болмағандықтан қайтыс болды. Блуа, Шартр және Шатеадун графтықтары оның тәтелері, леди Маргарет және леди Изабель арасында бөлінді. Маргарет Блуа (1170 – қыркүйек 1230) 1218–1230 Шатеадун графесі Теобальд V графтың үшінші қызы және ханшайым Элис, ол оның жүрегімен шайқасқан немересі қайтыс болғанда Блуа және Шатеадун графтықтарын мұраға алды. Оның күйеуі, Авейннің лорды Вальтер II, оның өмірінде құқық бойынша граф болды.

Portrait Name Reign Other titles DescriptionTheobald I of Blois,aka Theobald the Trickster(c. 910–977)940–977Count of ToursCount of ChartresCount of ChâteaudunLord of ProvinsLord of ChinonLord of SaumurSon of Theobald the Elder and Richilde. He was a fathful vassal of Hugh the Great which entrusted him with a vast county around 940 including Tours, Blois, Chartres and Châteaudun. He married Countess Luitgarde of Vermandois. During the infancy of Hugh Capet (956–960), Theobald became autonomous and get close to the Carolingian King Lothair II. Theobald enforced many territories or build many fortresses like Vierzon, Sancerre, Chinon, Saumur, Beaugency, and Provins. Odo I of Blois(c. 950 – died in 996)977–996Count of ToursCount of ChartresCount of ChâteaudunCount of ProvinsCount of ReimsCount of BeauvaisCount of DreuxSecond son of Count Theobald I and Luitgarde, he succeeded to his father after his brother's death in Normandy. He attacked Count Bouchard I of Vendôme, a King Hugh Capet's ally, and conquered Melun. He bought his alleagence to the King by giving the county of Dreux to him. He married the Carolingian Bertha of Burgundy. Theobald II of Blois(c. 983 – 11 July 1004)996–1004Count of ToursCount of ChartresCount of ChâteaudunCount of ProvinsCount of ReimsCount of BeauvaisElder son of Count Odo I, her reign was mainly supervized by his mother, who remarried King Robert II. The King took back Tours from Count Fulk III of Anjou, but Theobald died due to exhaustion on the way back from Rome in 1004, when he was 19. Odo II of Blois(c. 985 – 15 Nov. 1037)1004–1037Count of ToursCount of ChartresCount of ChâteaudunCount of ProvinsCount of ReimsCount of BeauvaisCount of SancerreCount of MeauxCount of TroyesYounger brother of Count Theobald II, he declared war to all his neighbors, and refused to give back his dowry (half of the county of Dreux) to Duke Richard II of Normandy. He continued to fight against Count Fulk III of Anjou, and finally won against him, but he was defeated in his turn in Pontlevoy by Count Herbert I of Maine. By 1022, he inherited the county of Troyes and Meaux from his cousin, and gathered the Blois Champagne territory. Since he was also son of Bertha of Burgundy, he claimed his succession rights over the Kingdom of Arles from 1032 onwards, but he was killed next to Bar le Duc 5 years later. Theobald III of Blois,or Theobald I of Champagne(c. 1019 – Sept. 1089)1037–1089Count of ToursCount of ChartresCount of ChâteaudunCount of ProvinsCount of ReimsCount of BeauvaisCount of SancerreCount of MeauxCount of TroyesLord of Château ThierryElder son of Count Odo II, who transmitted him the county, but Theobald refused to recognize King Henry I's legitimacy. As a result, the King took the county of Tours back to give it to his ally, Count Geoffrey IV of Anjou, after the battle of Nouy of 1044. He gathered again his father's territories of Blois and Champagne by getting rid of his cousin, Count Odo, and established Champagne as a proper county. He married Gersent of Le Mans, the daughter of his father's foe. Stephen II of Blois, or Stephen Henry of Blois(c. 1045 – died in 1102)1089–1102Count of ChartresCount of ChâteaudunCount of ProvinsCount of SancerreCount of MeauxCount of ReimsElder son of Count Theobald III, he married Adela of Normandy, who was actually William the Conqueror's daughter. Under his wife's influence, he was among the first noblemen in responding to Pope Urban II's call for the First Crusade. With other Counts, he fell out of favor when they left the Siege of Antioch, but Count Stephen found a more honorable death at the Second battle of Ramla of 1102. His second son was Stephen, King of England (1135–1154). Theobald IV of Blois,or Theobald II of Champagneaka Theobald the Great(c. 1090/1095 – 10 Jan. 1152)1102–1152Count of ChartresCount of ChâteaudunCount of TroyesCount of ChampagneLord of SancerreFirst son of Count Stephen II and Adela of Normandy, his reign was managed by his mother until his majority. He faced upheavals from his vassal Hugh III of Le Puiset. When his uncle went to the Holy Land, he inherited the County of Champagne. He was approached by the Norman barons to become King of England, who also called on him to become their Duke but, in the end, his brother Stephen was chosen in 1135. Instead, he turned the Champagne into a powerful county, and founded the Champagne fairs. Theobald V of Bloisaka Theobald the Good(1130 – died in 1191)1152–1191Count of ChartresCount of ChâteaudunWhen his father Count Theobald IV died, his territories were split between his sons, among which Theobald received the county of Blois and the Champagne was offered to Henry. Theobald tried to conquer Vendôme and took part of Henry the Young King's rebellion to reconquer Tours. He married Princess Alice and, as a consequence, entered into the royal family of France. With his nephew Count Henry II of Champagne, he joined the Third Crusade, but was killed during the Siege of Acre in 1191. Louis I of Blois(1171 – 14 April 1205)1191–1205Count of ChartresCount of ChâteaudunDuke of NicaeaSon of Count Theobald V, whom he beneathed the county from. He married Lady Catherine of Clermont who was the heiress of the county of Clermont. He was also part of the Fourth Crusade, and was made in 1204 Duke of Nicaea, Anatolia. He was killed the following year, during the Battle of Adrianople, on April 14. Theobald VI of Blois(1190–1218)1205–1218Count of ChartresCount of ChâteaudunCount of ClermontUnique son of Count Louis, he inherited both counties of Blois and Clermont. He got leprosy when he travelled to Spain, and died in 1218 while being recluse and having no descendant. The counties of Blois, Chartres, and Châteaudun were split between his aunts, Lady Margaret and Lady Isabelle. Margaret of Blois(1170 – Sept. 1230)1218–1230Countess of ChâteaudunThird daughter of Count Theobald V and Princess Alice, she inherited the counties of Blois and Châteaudun when her nephew died. Her husband, Lord Walter II of Avesnes, was the jure uxoris Count during her life.

Авеснес әулеті (12301241)

Атағы Авеснес әулетіне тиесілі. Портрет атауы Билік ету Басқа атақтар СипаттамаБлуалық Мария (шамамен 1200 – 1241)1230–1241Шатодун графесіАвеснес ханымБохайн ханымГиз ханымМаргарет графесі мен Вальтер II Авеснес лордының қызы, ол ата-анасының барлық иеліктерін мұраға алды, осылайша Блуа және Шатодун графесі, сондай-ақ Авеснес, Бохайн және Гиз ханымы атанды. Ол өзінің билігі тұсында jure uxoris титулымен граф болған Сент-Поль графы Юго I-ге үйленді.

Шатильон әулеті (12411397)

Атағы Шатильон әулетіне тиесілі. Портрет атауы Басқа атақтар Жан I Шатильон (1279 ж. қайтыс болды) 1241–1279 Шартр графы Шатеадун графы Авесс лорды Гиз лорды Графиня Мария мен граф Югтің ұлы, ол Блуа графы, содан кейін Дюнуа және Шартр графы, сондай-ақ Авесс және Гиз лорды болды. Жанна Шатильон (шамамен 1253 – 29 қаңтар 1292) 1279–1292 Шартр графинясі Шатеадун графинясі Гиз ханымы Граф Жанның қызы және Британия ханым Аликс. Ол Шартр графлығын король Филипп IV-ке сатты және бірнеше жылдан кейін қайтыс болды. Оның иеліктері оның туысы Югке берілді. Юг II Шатильон (9 сәуір 1258 – 1307) 1292–1307 Шатеадун графы. Әкесі, Сент-Поль графы Юг III арқылы графиня Марияның немересі, ол 1292 жылы Блуа графлығын алғанда Сент-Поль графлығынан бас тартты. Юг I Шатильон (1298–1342) 1307–1342 Шатеадун графы Фретеваль лорды Шато-Рено лорды Граф Юг II мен Дампьердің Беатрисінің ұлы, ол 1337 жылы жүз жылдық соғыс басталғанда, оның жеңешесі король Филипп VI-мен бірге оған қатысты. Людовик II Шатильон (1320–1346) 1342–1346 Шатеадун графы Фретеваль лорды Граф Юг пен Маргарет Валуаның ұлы, ол Блуа және Дюнуа графтықтарын мұралады, бірақ солтүстік Франциядағы Креси шайқасында қаза тапты. Людовик III Шатильон (1340 ж. бұрын – 1372) 1346–1372 Шатеадун графы Сойсон графы Фретеваль лорды Граф Людовик I-нің ұлы, ол бала кезінде әкесінен кейін таққа отырды, сондықтан оның анасы оның билігінің алғашқы жылдары регент болды. Ол мұрагерсіз қайтыс болды және өсиеті бойынша Блуа мен Авесс графтықтарын ағасы Жанға қалдырды. Жан II Шатильон (1340–1381) 1372–1381 Шатеадун графы Сойсон графы Фретеваль лорды Граф Людовик II-нің інісі, Гелдер мұрагерлік соғысын жоғалтқаннан кейін мұрагерсіз қайтыс болды. Юг II Шатильон (1346 – 22 желтоқсан 1397) 1381–1397 Шатеадун графы Фретеваль лорды. Ол екі алдыңғы графтың інісі, ол әкесі қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң дүниеге келді. Ол ағасы Жан II-нің графтықтарын және оның жақын туыстарының барлық қалған аумақтарын мұралады: Блуа, Шатеадун, Сойсон және Авесс. 1360 жылы ол Бретінь шартының нәтижесінде ағылшындарға тұтқынға түсті. Оның босатылуы оған Сойсон графтығынан айырылуға түсті. 1374 жылы ол өзінің туған апасы Мария Намурлықпен үйленді, олардан 1391 жылы қайтыс болған лорд Людовик III ұлы болды. Сондықтан Юг өзінің атақтарын Орлеан герцогы Людовик I-ге беруге шешім қабылдады (Шатильон әулетінде жақын мұрагерлер болса да). 1391 жылдан өліміне дейін ол Блуаның узуфрукт графы болды.

Title held by House of Châtillon. Portrait Name Reign Other titles Description John I of Châtillon(died in 1279)1241–1279Count of ChartresCount of ChâteaudunLord of AvesnesLord of GuiseSon of Countess Mary and Count Hugh, he was Count of Blois, then Count of Dunois and Chartres, and Lord of Avesnes and Guise. Joan of Châtillon(c. 1253 – 29 Jan. 1292)1279–1292Countess of ChartresCountess of ChâteaudunLady of GuiseDaughter of Count John and Lady Alix of Britanny. She sold the county of Chartres to King Philip IV, and died a few years later. Her holdings were transmitted to her cousin, Hugh. Hugh II of Châtillon(9 April 1258 – 1307)1292–1307Count of ChâteaudunGrandson of Countess Mary through his father, Count Guy III of St Pol, he renounced to the county of St Pol when he received that of Blois by 1292. Guy I of Châtillon(1298–1342)1307–1342Count of ChâteaudunLord of FrétevalLord of Château RenaultSon of Count Hugh II and Béatrice of Dampierre, he was part of the beginning of the Hundred Years' War when it broke out in 1337, along with his brother in law, King Philip VI. Louis II of Châtillon(1320–1346)1342–1346Count of ChâteaudunLord of FrétevalSon of Count Guy and Margaret of Valois, he beneathed the county of Blois and Dunois, but died during the battle of Crécy, in northern France. Louis III of Châtillon(bef. 1340–1372)1346–1372Count of ChâteaudunCount of SoissonsLord of FrétevalSon of Count Louis I, he succeeded to his father when he was a child, so her mother was regent during his reign's first years. He died with no heirs and devolved by his wills the counties of Blois and Avesnes to his brother, John. John II of Châtillon(1340–1381)1372–1381Count of ChâteaudunCount of SoissonsLord of FrétevalBrother of Count Louis II, he died with no heirs after losing the War of the Guelderian Succession. Guy II of Châtillon(1346 – 22 Dec. 1397)1381–1397Count of ChâteaudunLord of FrétevalBrother of the two precedent Counts, he was born a few months after his fater's death. He inherited the counties of his brother John II and all his close family's remaining territories: Blois, Châteaudun, Soissons, and Avesnes. By 1360, he was taken prisionier by the English as a consequence of treaty of Brétigny. His release costed him the county of Soissons. In 1374, he married his cousin Marie of Namur, with whom he had a son, Lord Louis III, who died in 1391. Therefore, Guy took the decision the give his titles to Duke Louis I of Orléans (even though there were closer heirs in the House of Blois Châtillon). From 1391 to his death, he remained the usufructuary count of Blois.

Орлеандар әулеті (13971498, 16261660)

Округқа құқық Орлеан герцогы Людовик I-ге берілсе де, Блуа бірден Корольдік жеріне қосылмады. Нәтижесінде, Орлеан герцогтары 1498 жылға дейін, герцог Людовик II Людовик XII патша болғанға дейін, Блуа графының атағын сақтап келді. Портрет атауы Билік ету Басқа атақтар Сипаттама Людовик I Орлеанский (13 наурыз 1372 – 23 қараша 1407) 1397–1407 Орлеан герцогы Туран герцогы Валуа герцогы Сойсон герцогы Ангулем герцогы Вертус герцогы Король Карл V-нің екінші ұлы, 1392 жылы оған апанаж ретінде Орлеан берілді, ал 1397 жылы Гю II граф қайтыс болғанда ол Блуаға толық құқық алды. Ол Бургундия герцогы Жохан Қауіпсіздің бұйрығымен өлтірілді. Шарль Орлеанский (24 қараша 1394 – 5 қаңтар 1465) 1407–1465 Орлеан герцогы Валуа графы Сойсон графы Бұрынғысының ұлы. Англияға саяхат жасағаннан кейін ол Клевс қаласының Мариясына үйленді, Блуа сарайында, содан кейін Тур қаласында қоныстанды, онда 1444 жылы жүз жылдық соғысты аяқтаған келісімге қол қойды. Луи II Орлеанский, кейін Францияның Людовик XII (27 маусым 1462 – 1 қаңтар 1515) 1465–1498 Орлеан герцогы Валуа графы Франция королі (1498 жылдан кейін) Бұрынғысының ұлы. Блуа сарайында туған, 1498 жылы король Карл VIII қайтыс болғанда Амбуазға кетті. Ол дереу Людовик XII деген атпен тәж кигізілді. Нәтижесінде Орлеан герцогтігі Корольдік жеріне қайта оралды, ал король сарайының барлығы Блуаға көшті. 1626 жылғы 6 тамызда Нант қаласындағы сәтсіз қастандықтан кейін герцог Гастон, кардинал Ришелье қалағандай, бай әйел, Монпансье герцогинясы Марияға үйленуге мәжбүр болды. Ол сый ретінде Орлеан және Шартр герцогтіктерін, сондай-ақ Блуа графтығын алды. Портрет атауы Билік ету Басқа атақтар Сипаттама Гастон Орлеанский (24 сәуір 1608 – 2 ақпан 1660) 1626–1660 Орлеан герцогы Валуа герцогы Анжу герцогы Шартр герцогы Монтаргис лоры Король Генрих IV-нің екінші ұлы, 1626 жылы Монпансье герцогинясы Мари де Бурбонға үйленгеннен кейін оған графтық апанаж ретінде берілді. Гастон қайтыс болғаннан кейін Орлеандағы апанажы Корольдікке қайтарылды. Патша Людовик XIV оны өзінің кіші інісі герцог Филиппке беруге шешім қабылдады, бірақ Блуа (соның ішінде Блуа және Шамбор сарайлары) және Лангедоктан басқа. Осылайша графтық Франция аумағының бір бөлігіне айналды.

Even though the rights on the county were given to Duke Louis I of Orléans, Bloisian was not immediately integrated into the Crown Land. As a results, Dukes of Orléans also did hold the title of Count of Blois, until 1498 when Duke Louis II became King Louis XII. Portrait Name Reign Other titles DescriptionLouis I of Orléans(13 March 1372 – 23 Nov. 1407)1397–1407Duke of OrléansDuke of TouraineCount of ValoisCount of SoissonsCount of AngoulêmeCount of VertusSecond son of King Charles V, Orléanais is given to him as an apanage in 1392, then he received the full rights on Bloisian when Count Guy II died in 1397. He was assassinated on the Duke of Burgundy's order, John the Fearless. Charles of Orléans(24 Nov. 1394 – 5 Jan. 1465)1407–1465Duke of OrléansCount of ValoisCount of SoissonsSon of the precedent one. After a journey in England, he married Marie of Cleves, settled in the château of Blois then in Tours where he nogotiated a truce in 1444 which eventually would end up the Hundred Years' War. Louis II of Orléans,then Louis XII of France(27 June 1462 – 1st Jan. 1515)1465–1498Duke of OrléansCount of ValoisKing of France (after 1498)Son of the precedent one. Born in the château of Blois, he went to Amboise when King Charles VIII died in 1498. He was immediately crowned under the name Louis XII. As a consequence, the duchy of Orléans came back to the Crown's lands, and the entire King's court moved to Blois. On August 6, 1626, after a failed conspiracy in Nantes, Duke Gaston reluctantly accepted to marry the wealthy lady Duchess Marie of Montpensier, as Cardinal Richelieu wanted him to do. As a gift, he received the duchies of Orléans and of Chartres, plus the county of Blois. Portrait Name Reign Other titles DescriptionGaston of Orléans(24 April 1608 – 2 Feb. 1660)1626–1660Duke of OrléansDuke of ValoisDuke of AnjouDuke of ChartresLord of MontargisSecond son of King Henry IV, the county was gifted to him as an apanage once he married Marie de Bourbon, Duchess of Montpensier in 1626. When Gaston died, his Orléans based apanage came back to the Crown. King Louis XIV decided to give it to his own younger brother, Duke Philippe, excepted Bloisian (and so the châteaux of Blois and Chambord) as well as Languedoc. Therefore, the county became definitively part of French territory.