Ричмонд тарихы: Канаданың әскери орталығының құрылуы мен дамуы

Кіріспе

Ричмонд – Канаданың Онтарио провинциясының, Оттава астанасының қалалық округі. 1818 жылы құрылған Ричмонд, Ридо өзенінің саласы – Джок өзені арқылы өтеді. Ұлттық астана аймағының бір бөлігі болатын Ричмонд, Канатадан оңтүстік-батысқа қарай, ал Ститсвилл қауымдастығынан тікелей оңтүстікке орналасқан.

Тарих

1812 жылғы соғыстан кейін Үстіңгі Канадаға (қазіргі Онтарио) адал қоныс іздеушілер қажет болды. Америка революциясынан кейін Оңтүстік және батыс Үстіңгі Канададағы аумақтарды қоныстандыруға көмектескен Біріккен империяның лоялистеріне күдікпен қарала бастады. Керісінше, таратылған әскерлер осы жаңа даму кезеңінің ең адал қоныс іздеушілері болды. Ричмонд 1817 жылы майор Джордж Теу Берк Үкімет үшін жоспарлап, 1818 жылы қоныстану басталды. Бірнеше жыл бойы бұл әскери бекет болды. Кейін Жок өзені деп аталды. Оның бұрынғы түні қонақ болған Масондық қарулар тавернасы оның құрметіне Ричмонд герцогы тавернасы деп қайта аталды. Ричмонд өзінің атын Ричмонд герцогынан алды. 1818 жылы британдық армия Ричмондты алғашқы әскери қоныстардың бірі ретінде таңдады. Басқалары Перт және Ланарк болды. Ричмонд герцогының есімімен аталған, ол Канаданың жаңа тағайындалған генерал-губернаторы болды, Ричмонд Жок өзенінің солтүстік жағасында (кейін герцогтың Англиядағы меншігінен кейін Гудвуд деп аталды) желі бойынша салынды. Ричмонд аймақтағы жерлерді басқару орталығы болды. Әскери бақылаушы майор Берк Голбурнға негізінен 99-шы полкінің ирланд сарбаздарын орналастырды. Пертширден келген шотланд қоныс іздеушілері солтүстік-шығыс Беквитке орналасты, ал ирланд азаматтары оңтүстік-шығыс Беквит, Голбурн және көрші аудандардың басқа бөліктеріне қоныстанды. 1818 жылдың көктемінде 99-шы полктің офицерлері мен сарбаздары Квебекте болды және басқа полктермен бірге Ирландияға қайтуды немесе қаласа, Оттава мен Ридо өзендеріне қоныстанған жаңа елде тегін жер алу үшін Канадада қалуды таңдады. Осылайша, 1818 жылдың соңында (Халл, Квебектегі көршілер құрылысқа көмектесіп) Ричмонд дүниеге келді. 1818-1822 жылдар аралығында Ричмондты Жоғарғы Канаданың әскери департаментінің қоныстану бөлімі басқарды. Осы жылдары өмірде әскери мәдениет пен институттар басым болды. Ресми жоспарлар оның болашақ өсуі мен маңыздылығына үміт білдірсе де, бұл ешқашан іске аспады. 1822 жылы әскерилер Ричмондты өз бақылауынан шығарған кезде, онда өте аз азаматтар қоныстанған болатын. Ричмонд жағдайында Байтаунның маңыздылығының артуы және Ричмондтан бірнеше шақырым шығысқа қарай Ридо каналының салынуы оның өркендеуіне кедергі келтірді. 1832 жылы Хамнетт Пинхи Ричмондтың жағдайын Карлтонның еркін иелеріне "өзінің ішінде түрме" деп сипаттады. Ол былай деді: "Мен бұл орынды он үш жылдан бері білем, ол кезде ол дамып келе жатқан жер болды, бірақ содан бері құлдырап келеді және қазірде ештеңе қалған жоқ; үй салынбаған, бірақ көптеген үйлер құлап, әлі де құлап жатыр. Егер көктемде кірсеңіз, жазға дейін шыға алмайсыз; ал егер күзде кірсеңіз, қысқа дейін күтуге тиіссіз, және кімнің кінәсі, Ричмондтың судьялары мен ақсүйектері, яғни дүкен иелері?" Ричмонд 1850 жылы Гудвуд өзенінің бойында, Голбурн қалашығының шығыс бұрышында, Оттава қаласынан 21 миль және Оттава өзенінен 11 миль қашықтықта орналасқан. Бірнеше жыл бойы сауда-өнер өте дамыған, бірақ 1860 жылдары төмендеген. 1866 жылы 600 халқы бар Ричмондта бірнеше дүкендер, ұн тарту фабрикалары және тері өңдеу зауыттары, W. Houghton басқаратын грамматикалық мектеп болды. Төрт шіркеу болды: Англия шіркеуі, тастан салынған, пастор Дж. К. Б. Петит; Шотландия шіркеуі, ағаштан салынған, пастор Ум. П. Уайт; Веслиан методисттері, ағаштан салынған; және Рим-католик шіркеуі, тастан салынған, пастор Питер О'Коннелл. 1930 жылы Гарольд Браун нан пісіретін дүкенді жалға алып, МакБин көшесінде Ричмонд нан пісіру залын ашты, онда ағашпен қыздырылатын кірпіш пеш, бірнеше ыдыс-аяқ және жарық үшін керосин шам болды, себебі электр қуаты болмады. Суды құдықтан қолмен сорып алып, нан пісіретін цехқа жеткізетін. Нанды сатушылар бір табаны 3 центке сатады, ал олар өз кезегінде 5 центке сатады, ал нан пісіруші әдетте күніне 16 сағат жұмыс істеді. Нанды жеткізу үшін Браун мырза жергілікті шаруалардан аттарды алып, аттарды тамақтандырды. Жүргізушілер жылқыларды таңғы сағат 4-те тамақтандыруға мәжбүр болды және әдетте кешкі 7-ге дейін жеткізілімді аяқтамайды, күніне 20-25 мильді жүретін. 1945 жылы RCAF-тен босатылғаннан кейін Браун мырза Ричмондтағы МакБин көшесінде тағы бір нан пісіру залын ашты. Электр қуаты мен жүк көліктері болса да, суды қолмен сорғылап, нан пісіретін цехқа жеткізу керек болды.

After the War of 1812, loyal settlers were sought for Upper Canada (now Ontario). The United Empire Loyalists, who, after the American Revolution, had helped to settle areas further south and west in Upper Canada were being regarded with increasing suspicion. Instead, disbanded soldiers were the most immediate loyal settlers for this new era of development. Richmond was originally laid out for the Government in 1817 by Major George Thew Burke, and settlement commenced as early as 1818. This was a military point for a number of years. Later renamed the Jock River. The Masonic Arms Tavern, his abode on the previous night, was renamed Duke of Richmond Tavern in his honour. Richmond derives its name from the Duke of Richmond. Richmond was selected by the British Army in 1818 as one of the first military settlements. Others included Perth and Lanark. Named after the Duke of Richmond, who was the newly appointed Governor General of the Canadas, Richmond was laid out in a grid on the north bank of the Jock River (which for a while was renamed the Goodwood after the Duke’s English estate). Richmond was the centre for the administration of lands in the area. Military supervisor, Major Burke, placed mainly Irish soldiers of his 99th Regiment in Goulbourn. Scottish settlers from Perthshire were placed in the adjoining area of northeast Beckwith, while Irish civilians were settled in southeast Beckwith, Goulbourn, and other parts of the neighbouring townships. In the spring of 1818 the officers and men of 99th were at Quebec, and, in common with those of other regiments, had their choice of a passage home to Ireland or, if they so elected, to remain here in Canada where they would receive free grants of land in the new country to be settled on the Ottawa and Rideau rivers. Thus, in late 1818 (with the help of neighbours in Hull, Quebec assisting in construction) Richmond was born. From 1818 to 1822, Richmond was managed by the Settling Branch of Upper Canada's Military Department. Life was dominated by military culture and institutions during these early years. While official plans demonstrate an optimism for its future growth and importance, this never came to pass. By the time the military relinquished control of Richmond in 1822, very few civilians had settled. In the case of Richmond, the rising importance of Bytown and the building of the Rideau Canal several kilometres east of Richmond significantly contributed to its failure to thrive. By 1832, Hamnett Pinhey described the state of Richmond to the Freeholders of Carleton as, "a jail in itself." He goes on to note that, "I have known that place these thirteen years, it was then a rising place, but it has been falling ever since, and is now almost nothing; not a house has been built but many a one has fallen down and still are falling if you get into it in the Spring, you can't get out till Summer; and if you get into it in the Fall, you must wait till the Winter, and whose fault is it but the Magistrates and Gentry of Richmond; that is to say the Shopkeepers?" Richmond was incorporated on Goodwood river, in the east corner of the township of Goulbourn, 21 miles from Ottawa City, and 11 miles from the Ottawa river in 1850. For a number of years the trade and business was very active, but by the 1860s appears to have declined. By 1866, with a population of 600, contained several general stores, flouring mills and tannery; a grammar school, building of frame, W. Houghton, master. There were four churches Church of England, built of stone, Rev. J. C. B. Pettit, rector; Church of Scotland, building of frame, Rev. Wm. P. White, minister; Wesleyan Methodist, building of frame; and the Roman Catholic church, built of stone, Rev. Peter O'Connell, parish priest. In 1930, Harold Brown rented a bakeshop and opened the Richmond Bakery on McBean Street which had a wood fired brick oven, a few utensils and a kerosene lamp for lighting because there was no electricity. All the water was hand pumped from a well and carried to the bakery. Bread sold for 3 cents a loaf to retailers, who in turn sold it for 5 cents and the baker usually worked 16 hours per day. To deliver the bread, Mr. Brown borrowed horses from the local farmers and fed the horses in return. Drivers had to feed the horses at 4 a. m. and usually didn’t finish deliveries until 7 p. m. covering 20–25 miles per day. After being discharged from the RCAF in 1945, Mr. Brown opened another bakery in Richmond on McBean Street. Although it had electricity and trucks to do the deliveries, water still had to be pumped by hand and carried to the bakery.

Бүгін

Маскот – түлкі. Ричмондта көптеген тарихи ғимараттар бар, мысалы, Оттава католик архиепископиясының ең көне шіркеуі – Сент-Филип шіркеуі, сондай-ақ 1822 жылы құрылған және 1823 жылы алғашқы ғибадатханасы салынған Сент-Джон Баптист ағылшын шіркеуі. Бұл қазіргі Англиялық Оттава диоцезінің ең көне приходы. Ридо жолы Ричмонд арқылы өтеді. Оттава Карлтон католик мектеп басқармасы Сент-Филип атындағы бастауыш мектепті басқарады. Оттава Карлтон округінің мемлекеттік мектеп басқармасы Richmond Public School және South Carleton High School атындағы мектептерді басқарады. Тұрғындар Карлтон Плейс, Перт немесе Смит Фолс қалаларына RR 10 бағытымен бара алады. Олар сондай-ақ 416 тас жолымен Прескотт немесе Оттаваға қатынай алады. Ричмонд жолы Оттаваның орталық қаласына дейін салады. Ричмондта скауттар тобы бар. Оттаваға автобус қатынасы OC Transpo арқылы жүзеге асырылады. Ричмондта LCBO, банктер, дәріхана, азық-түлік дүкені және бірнеше мейрамхананы қоса алғанда, түрлі дүкендер мен қызметтер бар.

Құрастыру

2001 жылы Ричмонд Оттава қаласының құрамына енді.

Медиа

Ричмонд қаласында екі қоғамдық газет қызмет етеді. "Манотик хабаршысы" екі апта сайын жарық көріп, Ричмондтағы барлық үйлерге жеткізіледі. "Манотик хабаршысы" сонымен қатар www.richmondhub.ca веб-сайтын басқарады, ол Ричмонд негізделген жаңалықтар мен ақпарат веб-сайты. "Ститсвилл және Ричмонд қауымдастығының дауысы" Канада Посты арқылы барлық үйлерге, пәтерлерге және кәсіпорындарға екі апта сайын таратылады. Бұл газет 2019 жылдың тамызында жарық көрді. "Ститсвилл және Ричмонд қауымдастығының дауысы" туралы толық мәліметтерді ottawavoice.ca сайтынан табуға болады.