Кіріспе
Американдық журналист Энн Купер бұған дейін ол The New York Times газетінде тілші болған және 2003 жылдың шілдесінен 2011 жылдың қыркүйегіне дейін газеттің бас редакторы болып қызмет атқарған. 2011 жылдың 2 маусымында ол толық уақытты жазушы болу үшін лауазымынан кететінін мәлімдеді. Оның орнына бас редактор болып Джилл Абрамсон тағайындалды. Келлер 1986 жылдан 1991 жылға дейін Times Moscow бюросында жұмыс істеді, соңында бюро басшысы болды, бұл суық соғыстың соңғы жылдары мен Кеңес Одағының тарауына сәйкес келді. 1988 жылы ол репортаждары үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол Сан-Матеодағы (Калифорния) Рим-католик мектебінде оқыды және 1970 жылы Помона колледжін бітірді, онда ол кампус газетінің тілшісі ретінде журналистік мансабын бастады. 1970 жылдың шілдесінен 1979 жылдың наурызына дейін ол Портлендте The Oregonian газетінде тілші болып жұмыс істеді, содан кейін Congressional Quarterly Weekly Report және Dallas Times Herald газеттерінде жұмыс істеді. Ол Эмма Гилби Келлерге үйленген және үш баласы бар. Ол келесі лауазымдарда қызмет етті:
Вашингтон бюросының тілшісі (1984–1986)
Мәскеу бюросының тілшісі (1986–1988)
Мәскеу бюросының бюро бастығы (1988–1991)
Йоханнесбург бюросының бюро бастығы (1992–1995)
Шетелдік редактор (1995–1997)
Бас редактор (1997–2001)
Пікір колоннасының авторы және аға жазушы (2001–2003)
Бас редактор (2003 жылдың шілдесінен 2011 жылдың қыркүйегіне дейін)
Ann Cooper on end=divorced Previously, he was a columnist for The New York Times, and served as the paper's executive editor from July 2003 until September 2011. On June 2, 2011, he announced that he would step down from the position to become a full time writer. Jill Abramson replaced him as executive editor. Keller worked in the Times Moscow bureau from 1986 to 1991, eventually as bureau chief, spanning the final years of the Cold War and the dissolution of the Soviet Union. For his reporting during 1988 he won a Pulitzer Prize. He attended the Roman Catholic schools St. Matthews and Junípero Serra High School in San Mateo, California, and graduated in 1970 from Pomona College, where he began his journalistic career as a reporter for a campus newspaper called The Collegian. From July 1970 to March 1979, he was a reporter in Portland with The Oregonian, followed by stints with the Congressional Quarterly Weekly Report and the Dallas Times Herald. He is married to Emma Gilbey Keller and has three children. and served in the following capacities:
Reporter in the Washington, D. C. bureau (1984–1986)
Reporter in the Moscow bureau (1986–1988)
Bureau chief in the Moscow bureau (1988–1991)
Bureau chief in the Johannesburg bureau (1992–1995)
Foreign editor (1995–1997)
Managing editor (1997–2001)
Op ed columnist and senior writer (2001–2003)
Executive editor (July 2003 to September 2011)
He won the Pulitzer Prize for International Reporting for his "resourceful and detailed coverage of events in the U. S. S. R." during 1988. That is, in the Soviet Union during the year it established its Congress of People's Deputies, the last year before the revolutions of 1989 in Central and Eastern Europe.
Ол 1988 жылы "КСРО-дағы оқиғаларды жан-жақты және егжей-тегжейлі жариялағаны" үшін Халықаралық хабарламалар бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Яғни, Кеңес Одағында, ол Халық депутаттарының съезін құрған жылы, Орталық және Шығыс Еуропадағы 1989 жылғы төңкерістерге дейінгі соңғы жылда.
Ann Cooper on end=divorced Previously, he was a columnist for The New York Times, and served as the paper's executive editor from July 2003 until September 2011. On June 2, 2011, he announced that he would step down from the position to become a full time writer. Jill Abramson replaced him as executive editor. Keller worked in the Times Moscow bureau from 1986 to 1991, eventually as bureau chief, spanning the final years of the Cold War and the dissolution of the Soviet Union. For his reporting during 1988 he won a Pulitzer Prize. He attended the Roman Catholic schools St. Matthews and Junípero Serra High School in San Mateo, California, and graduated in 1970 from Pomona College, where he began his journalistic career as a reporter for a campus newspaper called The Collegian. From July 1970 to March 1979, he was a reporter in Portland with The Oregonian, followed by stints with the Congressional Quarterly Weekly Report and the Dallas Times Herald. He is married to Emma Gilbey Keller and has three children. and served in the following capacities:
Reporter in the Washington, D. C. bureau (1984–1986)
Reporter in the Moscow bureau (1986–1988)
Bureau chief in the Moscow bureau (1988–1991)
Bureau chief in the Johannesburg bureau (1992–1995)
Foreign editor (1995–1997)
Managing editor (1997–2001)
Op ed columnist and senior writer (2001–2003)
Executive editor (July 2003 to September 2011)
He won the Pulitzer Prize for International Reporting for his "resourceful and detailed coverage of events in the U. S. S. R." during 1988. That is, in the Soviet Union during the year it established its Congress of People's Deputies, the last year before the revolutions of 1989 in Central and Eastern Europe.
Буш әкімшілігінің станциясы
Келлер мен The Times сонымен қатар 2006 жылдың 23 маусымында Брюссельде орналасқан Бельгиядағы Дүниежүзілік банктер аралық қаржылық телекоммуникация қоғамы (SWIFT) арқылы терроризмге байланысты қаржылық операцияларды бақылауға арналған тағы бір құпия бағдарлама туралы хабар жариялады. Көптеген сарапшылар, сондай-ақ кейбір сайланған лауазымды тұлғалар, мысалы, АҚШ конгрессмені Питер Т. Кинг, АҚШ Әділет министрлігіне "Нью-Йорк Таймс" газеті мен осы терроризмге қарсы бағдарламаның бар екенін жариялаған құпия көздерді соттауға шақырды, әсіресе соғыс кезінде ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндіретін құпия ақпаратты ашуға тыйым салатын тиісті заңдарға қарамастан. Террористік қаржыны бақылау бағдарламасының құпиясы ашылғаннан кейін, Келлер жариялаған хатында 2001 жылдың қыркүйегінде президент Буш өзінің "халықаралық террористік желілердің қаржылық инфрақұрылымын анықтау және тергеу" және "террористерге баратын жолды табу үшін ақшаны іздеу" жұмыстары жүріп жатқанын мойындағанын мәлімдеді. "Таймс" газетінің редакторы Диан Бэкемен бірге Келлер "Таймс" газетінің редакторының бағанасында: "Біздің міндетіміз, әсіресе осындай уақытта, оқырмандарымызға өздерінің сайланған басшылары олар үшін қаншалықты жақсы күресіп жатқанын және оның қандай құны екенін бағалауға мүмкіндік беретін ақпарат беру" деді. Келлердің сыншылары, соның ішінде АҚШ-тың қаржы министрі Джон В. Сноу, Келлердің хатына жауап ретінде, террористердің қаржысын іздеудің жалпы ниеттері мен осы мақсаттарға жету үшін қолданылатын нақты құралдар арасында зор айырмашылық бар екенін атап өтті. Бірақ Келлер жазғандай, осы министр Сноу журналистерді әскери ұшаққа 6 күндік сапарға шақырып, "департаменттің террористік қаржыландыруды бақылау жұмыстарын көрсеткен" еді. Келлер 2003 жылы Иракқа басып кіруді ынталы түрде қолдаған, және ол өзінің "Мен өзімнің "Шаңқарлар клубы" екеніме сенбеймін" мақаласында әскери әрекеттерге қолдау білдірген. Басып кіруден екі күн өткен соң Келлер "Неге Колин Пауэлл кетіп қалу керек" деген мақала жазып, АҚШ Мемлекеттік хатшысының БҰҰ-дағы дипломатиялық стратегиясы сәтсіз аяқталғандықтан, оның отставкаға келуін талап етті. Керісінше, Келлер Қорғаныс министрінің орынбасары Пол Вольфовицке көбірек симпатия танытты, оны "Күн сәулесінің жауынгері" деп сипаттады. 2005 жылдың 6 шілдесінде Келлер Джудит Миллерді және оның Валери Плейм ісіне қатысты құжаттарды беруден бас тартуын қорғады.
ҰҚШҰ-ның террористік қадағалау бағдарламасы
Келлер The Times газетінің редакторы Байрон Каламедің 2005 жылдың 16 желтоқсанында Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің (NSA) құпия террористік бақылау бағдарламасы туралы мақаласының жариялану уақытына қатысты сұрақтарына жауап беруден бас тартқаны хабарланды. Келлердің газеттің NSA-ның өкілеттіктерін асыруы туралы хабарлауын Буштің қайта сайлануынан кейінге шегеруі жанжал тудырды. Бұл тақырыпқа арналған "Таймс" газетінің мақалалар сериясы Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Осы NSA бағдарламасының ақпарат көзін АҚШ Әділет министрлігі тергеді. NSA бағдарламасы Сенаттың Әділет комитеті тарапынан Шетелдік барлау қызметін қадағалау туралы заңды айналып өтетініне қатысты қарастырылды, ал "Таймс" газетінің мақалаларынан кейін Әкімшілік процедураларын өзгертіп, қосымша сақтық шараларын және Конгресс пен соттың бақылауын күшейтті. Келлер 2006 жылдың 5 шілдесінде Джеффри Браунмен PBS телеарнасында өткен сұхбатында "Таймс" газетінің бұл оқиғаны жариялау туралы шешіміне қатысты пікірталастарды талқылады, онда Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің бұрынғы директоры адмирал Бобби Рэй Инманмен байланысты мәселелер де сөз болды.
Католик шіркеуінің жыныстық зорлық-зомбылық дағдарысы
Келлер католик шіркеуіндегі сексуалдық зорлық жағдайлары туралы кеңінен хабарлады және кінәны тікелей Иоанн Павел II-ге жатқызды: "Жағымсыз және көбінесе айтылмаған шындық – қазіргі Рим-католик шіркеуіндегі алабұдыраң сүйікті тұлғаның өміріне қатысты қарапайым қайғылы жайт емес. Бұл – папаның өзі тудырған дағдарыс."
Нельсон Мандела
Келлер 2008 жылы Kingfisher Books баспасында жарияланған Нельсон Манделаның 128 беттік жасөспірімдерге арналған өмірбаянын жазды, ол – «Tree Shaker: Нельсон Манделаның тарихы». Ол 1992 жылдың сәуірінен 1995 жылдың мамырына дейін Йоханнесбургтегі Times бюросының басшысы болып қызмет еткен.
2014 жылдың 8 қаңтарында Келлердің әйелі Эмма «The Guardian» газетінде Лиза Адамс туралы мақала жазды, онда өлім ауруымен күресіп жатқан адамдардың әлеуметтік желілерде осы туралы көп жариялауы керек пе деген сұрақ көтерілді. Ол былай деп жазды: «Мұндай жағдайда шектеулер болуы керек пе? «Тым көп ақпарат» деген нәрсе бар ма? Оның твиттері өлім төсегіндегі селфилердің қараңғы нұсқасы ма? Неге мен осылай қынжылып тұрмын?» Кейін редактор Адамс пен оның отбасының шағымдарына байланысты мақаланы қайтарып алды, олар мақаланың «оның ауруының мәнін және твиттер жазу себептерін толығымен бұрмалап, қателерге толы болғанын, сондай-ақ Келлерге Twitter арқылы жеке хабарламасы рұқсатсыз жарияланғанын» айтты. Бір аптадан кейін Билл Келлер Лиза Адамс туралы «Батырлық амалдар» деген мақала жариялады, онда Лизаның өмірін ұзартуға жасаған тыранысының құны мен мағынасы бар ма екеніне күмән келтірді және «өздерінің қажетсіз тағдырын ізетпен және батылдықпен қабылдағандарды» да бірдей мақтауға лайық деп ұсынды. Бұл мақала көптеген БАҚ-та наразылық тудырды. «The Nation» («Билл Келлер қатерлі ісікпен ауыратын науқасты қорлайды») және «The New Yorker» сияқты ондаған баспасөз беттерінде мақалалар жарық көрді. «The Times» газетінің редакторы Маргарет Салливан сынға жауап ретінде өз колонкасында жазды. Оның жауабында Келлердің мақаласын қорғаған пікірлері де болды. Салливан колонка авторларымен келісетінін немесе келіспейтінін айтуға әдеттес емес екенін, бірақ «тон мен сезімталдық мәселелері бар екенін» атап өтті. Ол сондай-ақ кейін түзетілген фактілік қателіктерге назар салды.
Маршалл жобасы
Маршалл жобасы – АҚШ-тағы қылмыстық әділет жүйесін қамтитын коммерциялық емес, саяси бағыты жоқ онлайн журналистика ұйымы. Жобаны бастапқыда бұрынғы хедж-фонд менеджері, кинорежиссер және журналист Нил Барски ойластырды және 2013 жылдың қараша айында New York Times газетіндегі басқа мақаласында осы туралы хабарлады. 2014 жылдың ақпан айында The New York Times басылымы Келлердің Маршалл жобасында жұмыс істейтінін жариялады. Маршалл жобасы ресми түрде 2014 жылдың қарашасында іске қосылды. Келлер 2014 жылдан 2019 жылы зейнетке шыққанға дейін Маршалл жобасының бас редакторы қызметін атқарды.