Джей Стернер Хэммонд – Алясканың 1974-1982 жж. губернаторы, республикашыл саясаткер, II Дүниежүзілік соғысының қатысушысы, ұшқыш. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылдан 1982 жылға дейін Алясканың губернаторы
Governor of Alaska from 1974 to 1982
Джей Стернер Хаммонд (21 шілде 1922 – 2 тамыз 2005) – Республикалық партияның американдық саясаткері, 1974 жылдан 1982 жылға дейін Алясканың төртінші губернаторы қызметін атқарған. Хаммонд Нью-Йорк штатының Трой қаласында дүниеге келді және Екінші дүниежүзілік соғыста "Қара қой" эскадрильясының теңіз жаяу әскері ұшқышы болды. 1946 жылы Аляскаға көшіп келді, онда ол ұшқыш ретінде жұмыс істеді. Хаммонд 1959 жылдан 1965 жылға дейін штат өкілі, ал 1967 жылдан 1973 жылға дейін штат сенаторы болып қызмет етті. 1972 жылдан 1974 жылға дейін Бристоль шығанағының мэрі болды. Содан кейін 1974 жылы Алясканың губернаторы болып сайланды. Ол 1976 жылы Алясканың тұрақты қорын құруды қадағалады, ол 1980-жылдардың басынан бері Аляска тұрғындарына жыл сайын дивидендтер төлеп келеді. Ол қаржылық жауапкершілікті қолдады. Губернаторлық қызметі аяқталғаннан кейін де ол қоғамдық өмірде белсенді болып қала берді. Ол экологиялық және қаржылық жауапкершілік, сондай-ақ жеке азаматтық жауапкершілікті жақтады. 1985 жылдан 1992 жылға дейін "Jay Hammond's Alaska" атты телешоудың жүргізушісі болды. Ол үш автобиография жазды.
Jay Sterner Hammond (July 21, 1922 – August 2, 2005) was an American politician of the Republican Party, who served as the fourth governor of Alaska from 1974 to 1982. Hammond was born in Troy, New York and served as a Marine Corps fighter pilot in World War II with the Black Sheep Squadron. In 1946, he moved to Alaska where he worked as a bush pilot. Hammond served as a state representative from 1959 to 1965 and as a state senator from 1967 to 1973. From 1972 until 1974 he was the mayor of the Bristol Bay Borough. Then, in 1974, he was elected governor of Alaska. He oversaw the creation of the Alaska Permanent Fund in 1976, which, since the early 1980s, has paid annual dividends to Alaska residents. He advocated for fiscal responsibility. When his tenure as governor was over, he continued to be active in public life. He advocated for environmentally and fiscally responsible government and individual civic responsibility. From 1985 to 1992 he hosted a television series called Jay Hammond's Alaska. He wrote three autobiographies.
Ерте өмір
Джей Стернер Хаммонд 1922 жылы Нью-Йорк штатының Трой қаласында дүниеге келген. Хаммонд Пенсильвания мемлекеттік университетінде мұнай инженериясын оқыды, онда ол «Үшбұрыш» бауырластығының мүшесі болды. Кейін ол Екінші дүниежүзілік соғыста «Қара қойлар» эскадрильясында теңіз жаяу әскерінің ұшқышы болып қызмет етті, сондай-ақ 1946 жылға дейін Қытайда да болды. Сол жылы Хаммонд Аляскаға көшіп, онда әуежай ұшқышы болып жұмыс істеді және Аляска университетінде биология ғылымдары бойынша диплом алды. Хаммондтың бірінші әйелінен Венди есімді бір қызы болды, бірақ бұл неке ажырасып кетті. 1952 жылы Хаммонд екінші әйелі Белла Гардинерге үйленді, олармен Хайди мен Дана есімді екі қызы дүниеге келді.
Jay Sterner Hammond was born in Troy, New York in 1922. Hammond studied petroleum engineering at Penn State University, where he was a member of Triangle Fraternity. He later served as a Marine Corps fighter pilot in World War II with the Black Sheep Squadron, and in China, until 1946. That year, Hammond moved to Alaska where he worked as a bush pilot and earned a degree in biological sciences at the University of Alaska. Hammond had one daughter, Wendy, with his first wife, but that marriage ended in divorce. In 1952, Hammond married his second wife, Bella Gardiner, with whom he had two daughters, Heidi and Dana.
Алясканың заң шығарушы органы
Хаммонд 1959 жылдан 1965 жылға дейін штат өкілі, ал 1967 жылдан 1973 жылға дейін штат сенаторы болып қызмет етті. Хаммонд Аляска штатының бірінші заң шығару жиналысында тәуелсіз депутат ретінде жұмыс істеді, онда қырық мүшелі палатада отыз төрт демократ және бес республикашыл болды. Ол кезде Хаммонд сол уақытта және сол жерде республикашылдың сайлануы мүмкін емес деп ойлады, бірақ өзінің тәрбиесі мен өскен ортасынан кейін демократ ретінде сайлауға дайын емес еді. Бірақ ол кейінгі заң шығару жиналыстарында республикашыл ретінде қызмет етті. Заң шығарушылық қызметінің соңғы екі жылында Сенат төрағасы болды.
Hammond served as a state representative from 1959 to 1965 and as a state senator from 1967 to 1973. Hammond served in the 1st Alaska State Legislature as an independent, joining thirty four Democrats and five Republicans in the forty member House. At the time, Hammond believed that a Republican could not be elected in that particular time and place, but that he could not envision running as a Democrat on account of his upbringing and background. He did serve as a Republican in subsequent legislatures, however. He was Senate President in his final two years in the legislature.
Бристоль шығанағының ауданы
Хаммонд 1972 жылдан 1974 жылға дейін Бристоль шығанағы ауданының әкімі болды. Ол сонымен қатар 1960 жылдары заң шығарушы орган жұмысынан тыс қалған кезінде аудан басқарушысы болып жұмыс істеді.
Hammond was the mayor of the Bristol Bay Borough from 1972 to 1974. He also served as the borough's manager during his time away from the legislature in the 1960s.
Алясканың губернаторы
1974 жылы Хаммонд губернатор болып сайланды, нәтижесі Уильям А. Эганмен шамалас болды. Сайлауға екі маңызды фактор ықпал етті. Бірі – Хэммонд пен оның кандидаттық серігі Лоуэлл Томас кішінің консерваторлар ретінде танылуы, бұл дәстүрлі партиялық базаны шатастырып, бөліп тастады. Екіншісі – Фэрбенкс кеншісі және жылжымайтын мүлік кәсіпкері Джо Воглердің үшінші партиядан алғаш рет кандидат болуы. Воглердің экологиялық қозғалысқа ашық наразылығы сайлаушылар арасында жаңа жік тудырды, бұл, әрине, Хаммондқа көмектесті. Аляска тарихындағы ең ірі экономикалық өркендеу кезеңінде, «Транс-Аляска құбыр желісі» құрылысы барысында губернатор ретінде Хаммонд Аляска Тұрақты қорының құрылуын бақылады. Тұрақты қор идеясы 1969 жылы сол кездегі губернатор Кит Миллер және «Anchorage Times» газетінің редакторы Роберт Атвуд Прудхо Бэй мұнай желісін сатуға дайындалып тұрғанда ұсынған болатын, бірақ құбыр құрылысының кешігуіне және түсімдердің заң шығарушылар тарапынан жұмсалуына байланысты көп жылдар бойы іске аспады. Губернатор ретіндегі алғашқы мерзімінде Хаммонд Кенайдан келген жас мемлекеттік өкіл Хью Малоунмен бірлесіп, болашақта мемлекеттік бюджеттің тапшылығын жабу үшін мұнай роялтилерін инвестициялау және ұзақ мерзімді жинақ шоттарын құру бағдарламасын жасады. 1976 жылы Аляска сайлаушылары Тұрақты қорды құруға қатысты конституциялық түзетуді мақұлдады, бұл белгілі бір мақсатқа қаражат бөлуге қатысты конституциялық қағидадан сирек кездесетін ерекшелік болды. 1980 жылдардың басынан бері Тұрақты қор Аляска тұрғындарына жыл сайын дивидендтер төлеп келеді, мұнда Хаммонд, Малоун, Либертариандық мемлекеттік өкіл Дик Рэндольф және сол кездегі көптеген аляскалық саясаткерлерге әртүрлі дәрежеде үлес қосылған. Сол кезде Аляскада мемлекеттік табыс салығы жойылды. Хаммонд осыған қате есептеледі, шындығында ол бұл идеяға қатаң қарсы болды. Табыс салығын жоюды Рэндольф қолға алды, ол заң шығарушыларды заң жобасын қабылдауға көндірді, егер заң шығарушылар әрекет етпесе, халықтың пікірін білу үшін референдум өткізуге ниеттенді. 1980 жылы «Alaska Review» телебағдарламасында (қазіргі уақытта «Alaska Film Archives» қорында сақталады) Хаммонд пен Рэндольфтың осы мәселе бойынша редакцияланған «дебаты» көрсетілді, онда Аляска сол жылы миллиард долларлық бюджеттік артықшылыққа ие болғаны айтылды. Губернатор ретінде Хаммонд қаржылық жауапкершілікті жақтады және Аляска Конституциясына мемлекеттік шығындарды шектеуге бағытталған түзету енгізді. Бұл бір заң шығарушымен «Шығынды шектеу» деп қысымға алынды, сонымен қатар Хаммондтың ерекше тілдік стиліне еліктейтін әдемі және түсініксіз мәлімдеме жасалды. Ол губернаторлардың 6 жылдық мерзімге сайлануын және одан әрі қызмет ету мүмкіндігінің болмауын көздейтін тағы бір конституциялық түзетуді жақтады. Оның пікірінше, бұл губернаторларға өз мақсаттарына жетуде толық еркіндік береді. Ол сондай-ақ Дельта-Жанкшен маңындағы мемлекеттік жерлерді ауыл шаруашылығына пайдалануға ашуға мүмкіндік беретін бағдарламаны қолға алды. Бағдарламаның кейбір аспектілері жылдар бойы «сәтсіз жоба» деп айыпталғанымен, Дельта-Жанкшен Аляскадағы ірі ауыл шаруашылығы өндірушілерінің біріне айналды. Ол сондай-ақ, 1980 жылғы сайлау бюллетенінде төрт конституциялық түзету ұсынысымен аяқталған екі тармақ арасындағы билік күресіне байланысты заң шығарушылармен қатысты күрес жүргізді, олардың барлығы үлкен айырмашылықпен сәтсіз аяқталды.
Hammond was elected governor in 1974 in a close result over incumbent William A. Egan. The race was complicated by two major factors, amongst others. One was a reversal of roles of sorts, where Hammond and his running mate Lowell Thomas Jr. were identified as conservationists, confusing and splitting the traditional party base. The other was the appearance, for the first time, of a substantial third party candidate, Fairbanks miner and real estate developer Joe Vogler. Vogler's open contempt for the environmental movement created a further voter rift which no doubt helped Hammond. As governor during the biggest economic boom in Alaska's history, the construction of the Trans Alaska Pipeline System, Hammond oversaw the creation of the Alaska Permanent Fund. The concept of the Permanent Fund, originally championed in 1969 by then governor Keith Miller and Anchorage Times publisher and editor Robert Atwood on the eve of the Prudhoe Bay oil lease sale, lay dormant for years as a result of the legislature spending the proceeds of the lease sale and construction delays associated with the pipeline. During his first term as governor, Hammond, along with a young state representative from Kenai named Hugh Malone, conceived a program to invest oil royalties to cover future state budget shortfalls as well as create a long term savings account. Alaska voters approved a constitutional amendment establishing the Permanent Fund in 1976, one of the rare exceptions to the constitutional intent of not dedicating funds for a specific purpose. Since the early 1980s, the Permanent Fund has paid annual dividends to Alaska residents, under a program in which credit has been variously given to, or taken by, Hammond, Malone, Libertarian state representative Dick Randolph and numerous other Alaskan politicians of the day. At around the same time, Alaska eliminated its state income tax. Hammond is often erroneously credited for this; in fact, he was actually staunchly opposed to the idea. The elimination of the income tax was actually championed by Randolph, who persuaded his fellow legislators to pass the bill after mounting an initiative to force a public vote should the legislature not act. A 1980 episode of the public television program Alaska Review (currently held in the collections of the Alaska Film Archives) prominently featured an edited "debate" between Hammond and Randolph on the subject, centered on the fact that Alaska faced a one billion dollar budget surplus that year. As governor, Hammond advocated for fiscal responsibility, and introduced an amendment to the Alaska Constitution limiting state spending. This was mocked by one legislator as "Spendy Limitation," with an accompanying elegant and obfuscatory statement mimicking Hammond's unique way with the English language. He advocated for another constitutional amendment providing for governors to serve a single 6 year term without possibility of further service. He felt it would allow governors a free hand in accomplishing their goals. He also championed a program which opened large amounts of state owned lands near Delta Junction for agricultural use. While greater aspects of the program have been variously condemned as a "boondoggle" over the years, Delta Junction has managed to emerge as one of the larger agricultural producing communities in Alaska. He also vigorously fought with the legislature over power struggles between the two branches of government, culminating with four proposed constitutional amendments on the 1980 ballot, all of which failed by large margins.
Кейінгі өмірі
Губернаторлық қызметтен кейін Хаммонд қоғамдық өмірде белсенділігін жалғастырды. Ол экологиялық және қаржылық жауапкершілікті, сондай-ақ жеке азаматтық жауапкершілікті қолдады. Хаммонд Аляскадағы газеттерге мақалалар жазды және теледидардағы қоғамдық қызмет туралы хабарламаларда пайда болды. Ол 1985 жылдан 1992 жылға дейін «Джей Хаммондтың Аляскасы» атты телесериалды жүргізді. 1988 жылдың 6 тамызында Врангель Сент-Элиас ұлттық паркіндегі Тана өзенінде сериалдың бір бөлімін түсіріп жатқанда рафтинг оқиғасынан Хаммонд аман қалды. Оқиғада шоудың атқарушы продюсері Ларри Холмстром, Холмстромның қызы Мария және оператор Рональд Игл қаза тапты. Хаммондтан басқа, рафта болған үш адам да аман қалды, оның ішінде біреуі IV санаттағы өзеннің суына құлап түсті. Хаммонд үш автобиография жазды: «Алясканың Буш-шақыршақ губернаторының әңгімелері: Джей Хаммондтың ерекше өмірбаяны, жабайы табиғатты меңгерген және саясатқа бейімделмеген саяхатшы», «Шегіністен қалған сынықтар: Алясканың Буш-шақыршақ губернаторынан тағы әңгімелер» және «Шайтанды пеленкелеу: Аляска қалай дұрыс басқарылмаған мұнай байлығынан туындаған зиянды тоқтатуға көмектесті; басқа бай елдерге сабақ». Соңғы кітап 2011 жылы жарық көрді және оны Хаммондтың немересі Лорен Стэнфорд редакциялады. Хаммондтың соңғы маңызды қоғамдық сөздері 2004 жылдың басында, губернатор Фрэнк Мурковски шақырған аляскалықтардың конференциясы аясында болды. Мурковски конституциялық конвенцияның рухын еске түсіріп, Алясканың қаржылық болашағына қатысты нақты мәселелерді талқылау үшін Аляска университетінің Фэрбанкс қаласындағы кампусында бүкіл Аляскадан елу бес делегатты жинады. Конференция Марк Ньюманның саяси мансабын бастаудан басқа, көп нәтиже бермеді, ол делегаттардың арасындағы жалғыз қарапайым адаммын деп мәлімдеді және сол жылдың соңында штаттық палатаға сайланды. Хаммонд конференцияның көп бөлігін сессиялар өткізілген Вуд орталығының бал залынан тыс өткізді, өзінің шешімдерін ұсынды, оның ішінде Тұрақты қор дивидендісінің сомасын екі есеге арттыру және мемлекеттік табыс салығын қайта енгізу, соңғысына Мурковски қарсы болды. Делегаттар Хаммондқа табыс салығын қолдау арқылы жауап берді, оны делегат Кларк Грунинг Мурковскитен «тәуелсіздік декларациясы» деп сипаттады. Конференциядан кейін бірнеше апта өткен соң Хаммонд «Коммунити Норт» алдында сөйлеп, қажет болған жағдайда дивидендтер мен табыс салығы жоспарын іске асыру үшін өзінің 50 000 долларын жұмсайтынын мәлімдеді.
After his tenure as governor, Hammond continued to be active in public life. He advocated for environmentally and fiscally responsible government, and individual civic responsibility. Hammond wrote articles for newspapers in Alaska, and appeared in public service announcements on television. He hosted a television series called Jay Hammond's Alaska from 1985 to 1992. Hammond survived a rafting accident on August 6, 1988, while shooting an episode of the series on the Tana River in Wrangell St. Elias National Park. Killed in the accident were Larry Holmstrom, the show's executive producer, Holmstrom's daughter Maria, and cameraman Ronald Eagle. Three others on the raft besides Hammond also survived, including one who also fell into the water of the Class IV river. Hammond wrote three autobiographies, Tales of Alaska's Bush Rat Governor: The Extraordinary Autobiography of Jay Hammond, Wilderness Guide and Reluctant Politician, Chips from the Chopping Block: More Tales from Alaska's Bush Rat Governor and Diapering The Devil: How Alaska Helped Staunch Befouling by Mismanaged Oil Wealth; a Lesson for Other Rich Nations. The latter book, published in 2011, was co edited by Hammond's granddaughter Lauren Stanford. Hammond's last major public appearances were in early 2004, centered around the Conference of Alaskans convened by governor Frank Murkowski. Murkowski, recalling the spirit of the constitutional convention, assembled fifty five delegates from across Alaska to meet at the University of Alaska Fairbanks to tackle specific questions regarding Alaska's fiscal future. Apart from launching the political career of Mark Neuman, who proclaimed himself to be one of the few ordinary people amongst the delegates and who was elected to the state house later that year, little was accomplished by the conference in the end. Hammond spent much of the conference holding court outside of the Wood Center ballroom where sessions were held, espousing his own solutions, which included doubling the amount of the Permanent Fund dividend and restoring the state income tax, the latter of which was strongly opposed by Murkowski. The delegates responded to Hammond by endorsing an income tax proposal, which delegate Clark Gruening described as a "declaration of independence" from Murkowski. Several weeks after the conference, Hammond spoke before Commonwealth North, proclaiming that he would spend $50,000 of his own money if necessary to campaign for his dividend and income tax plan.
Өлім
Хаммонд Кларк көліндегі шаруашылығында 2005 жылғы 2 тамызда 83 жасында қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Әйелі Белланың айтуынша, ол ұйқыда тыныш қайтыс болды.
Hammond lived at his homestead on Lake Clark, until his death at age 83 on August 2, 2005. According to his wife, Bella, he died peacefully in his sleep.