Кіріспе
Уолтер Жозеф Хикель (18 тамыз 1919 – 7 мамыр 2010) – американдық саясаткер, бизнесмен, жылжымайтын мүлік дамытушысы. 1966 жылдан 1969 жылға дейін және 1990 жылдан 1994 жылға дейін Алясканың екінші губернаторы, ал 1969 жылдан 1970 жылға дейін АҚШ-тың ішкі істер министрі қызметін атқарды. Алясканың аумақтық кезеңінде құрылысшы болып жұмыс істеп, кейіннен құрылыс компаниясын басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Хикель жылжымайтын мүлік дамытумен белсенді айналысып, тұрғын үйлер, сауда орталықтары мен қонақүйлер салды. Хикель 1950-ші жылдары Алясканың штат мәртебесі үшін күреске қатысып, өмірінің соңына дейін саяси аренада белсенді болды. 1966 жылы Алясканың бірінші губернаторы Уильям А. Эганды жеңіп, штат басшысы болды. 1969 жылға дейін губернаторлық қызметін атқарғаннан кейін, президент Ричард Никсонның кабинетінде АҚШ-тың ішкі істер министрі лауазымына тағайындалғандықтан отставкаға шықты. Кейіннен 1990 жылдан 1994 жылға дейін Аляска Тәуелсіздік партиясынан губернаторлыққа толық мерзімге сайланды. Ол Ұлы депрессия кезінде Канзас штатының Клэфлин қаласы маңындағы шаңды дала фермасында өсті. 1940 жылдың қазанында Аляскаға көшіп, 95 жолаушымен бірге «S. S. Yukon» кемесімен сапар шекті және жергілікті жылжымайтын мүлік саласында жұмыс істеді. Жеті жыл өткен соң, 1947 жылы табысты құрылыс компаниясын құрды. Хикель 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдарда Алясканың штат болуын қолдаған демократтарға қосылды. 1958 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр Аляска штаттық актісіне қол қойды. 1953 жылы Хикель Алясканың ұлттық комитетінің мүшесі, аумақтық партия төрағасының орынбасары және оның әйелімен бірге Сан-Францискода өткен Республикалық партияның батыс конференциясына қатысты, содан кейін Анкоридж Республикалық клубының төрағасы болып сайланды. 1953 жылдың желтоқсан айында ол және Анкориджден тағы он сегіз белгілі республикашыл губернатор Гейнцлеманға Роберт ДеАрмондтың отставкаға кетуін және оның орнына Анкориджден адамды тағайындауды сұрап хат жіберді. Содан кейін олар ішкі істер министрі Дуглас МакКейге партияны нығайтуды сұрап телеграмма жіберді және Гейнцлеманға олармен кездесуін қайта қарауды өтінді.
Walter Joseph Hickel (August 18, 1919 – May 7, 2010) was an American businessman, real estate developer, and politician who served as the second governor of Alaska from 1966 to 1969 and 1990 to 1994, as well as U. S. Secretary of the Interior from 1969 to 1970. He worked as a construction worker and eventually became a construction company operator during Alaska's territorial days. Following World War II, Hickel became heavily involved with real estate development, building residential subdivisions, shopping centers and hotels. Hickel entered politics in the 1950s during Alaska's battle for statehood and remained politically active for the rest of his life. Hickel served as the second governor of Alaska, defeating incumbent and first governor William A. Egan in 1966. He served as governor until 1969, ending with his resignation upon his appointment to the position of United States Secretary of the Interior in the cabinet of President Richard Nixon. Hickel later served a full term as governor from 1990 to 1994 under the banner of the Alaskan Independence Party. He grew up on his parents' Dust Bowl tenant farm during the Great Depression near Claflin, Kansas. In October 1940 he moved to Alaska and traveled to it aboard the S. S. Yukon with 95 other passengers and went into the local real estate industry. Seven years later in 1947 he had founded a successful construction company. Hickel joined Democrats in calling for Alaskan statehood during the late 1940s and into the 1950s. In 1958, the Alaska Statehood Act was signed into law by President Dwight D. Eisenhower. In 1953, Hickel along with the national committeewoman for Alaska, the vice chairman for the territorial party and his wife went to the Republican Party's western conference in San Francisco and was later elected as head of the Anchorage Republican Club. In December 1953, he and eighteen other prominent Republicans from Anchorage sent a letter to Governor Heintzleman requesting the resignation of Robert DeArmond and that he be replaced with somebody from Anchorage, and they later telegrammed Secretary of the Intertior Douglas McKay asking him to build up the party and also asked Heintzleman to reconsider his decision to cancel his meeting with them.
Бірінші губернаторлық
Хикель 1966 жылғы жалпы сайлауда демократиялық қарсыласы және қазіргі губернатор Билл Иганды жеңіп, Алясканың екінші губернаторы болып сайланды. Хикельдің алғашқы губернаторлық мерзімі, жас штаттың тарихындағы екінші және Алясканың алғашқы республикалық губернаторлығы, 1968 жылы Прудхоу шығанағында мұнай кен орындарының табылуын қамтамасыз етті, бұл фактор кейінгі жылдары саяси тұрғыдан шешуші рөл атқарды. Хикель, орташа республикашыл және қоршаған ортаны қорғаушы, мұнайды қарқынды пайдалануды қолдаған жоқ. Дегенмен, өкімет басындағы алғашқы айларында оның әкімшілігі Алясканың жергілікті халқының қарсылығына қарамастан, Солтүстік жағалаудың 37 000 акр жерінде мұнайды жалға беруге рұқсат берді. 1968 жылдың қараша айында Хикельдің көлік департаменті Ливенгудтан Прудхоу шығанағына дейінгі 644 шақырымдық (400 миль) жол құрылысын бастады, ол кейін Хикель тас жолы деп аталды. Сол жылы Хикель Тед Стивенсті АҚШ Сенатына, жақында қайтыс болған Боб Бартлеттің орнына тағайындады. Өзінің ізашары Эган сияқты, Хикель де Алясканың жергілікті тұрғындарымен қарым-қатынасты жақсартуға тырысты, жергілікті халықтың жер талаптарын реттеуге ұмтылды. Ішкі Аляскадан шыққан жергілікті американдықтардың тобы, оның ішінде Моррис Томпсон, Дон және Жюль Райт, оның 1966 жылғы сайлау кампаниясында және кейінгі губернаторлық қызметінде маңызды рөл атқарды.
Ішкі істер министрі
1968 жылдың соңында Ричард Никсонның АҚШ Президенті болып сайлануы Хикельге Президент сайлауынан АҚШ Ішкі істер министрі лауазымына қызмет ету ұсынысын жасады. Хикель бастапқыда министрлік ұсынысынан бас тартты. Никсон оның шешімі соңғы екенін мәлімдеді. Хикель кейінірек, ол жылап, губернаторлық қызметтен кешіп, Вашингтонға баратынын жариялағанын есіне алды. Хикельдің кандидатурасы, оның сөзімен айтқанда, губернатор ретінде сыбайлас жемқорлыққа және экологияға қарсы тұруға қатысты жалған және "сасқандық айыптаулардан" тұратын газеттік науқанға ұшырады. Оның кандидатурасына қарсылықты ықпалды жазушылар Дрю Пирсон мен Джек Андерсон жетекшілік етті. Оның кандидатурасына қарсы шыққан газеттердің қатарында New York Times және Los Angeles Times болды. Сенатта оның бекітілуіне демократ сенаторлары Уолтер Мондейл мен Джордж Макговерн де қарсы болды. Sierra Club директоры Дэвид Броуэр Хикельге қарсы куәлік берді. Бірақ Сенат оның кандидатурасын 1969 жылдың 23 қаңтарында бекітті. Ішкі істер министрі болғаннан кейін Хикель экологияны қорғаушы болып көзге түсті, ол теңіздегі мұнай платформаларын пайдаланатын мұнай компанияларына жауапкершілік жүктелетін және Алясканың дамып келе жатқан мұнай өнеркәсібі үшін экологиялық сақтық шараларын талап ететін қатаң заңнаманы қолдады. Никсон әкімшілігіндегі Хикельдің орталық көзқарасы ақырында Президентпен қақтығысқа әкелді. 1970 жылы Огайо Ұлттық гвардиясы Кент штаты университетінде студенттерді атқаннан кейін Хикель Никсонның Вьетнам соғысы саясатын сынап, оны соғысқа қарсы жастардың пікірлеріне көбірек құрмет көрсетуге шақырды, осы ретте: "Менің ойымша, осы әкімшілік бүгін американдықтардың көп бөлігінің – жастарымыздың көзқарасына тиісті көңіл бөлмейтін философияны қабылдап отыр" деп жазды. Бұл наразылыққа бүкіл әлемдік бұқаралық ақпарат құралдары кеңінен жариялады, және 1970 жылдың 25 қарашасында Хикель осы хатқа байланысты қызметтен босатылды. Ол лауазымынан айырылғанға дейін бірнеше күн бұрын CBS телеарнасының "60 минут" бағдарламасына қысымға көнбейтінін, тек "жүрегіне жебемен, емес арқасына оқпен" кететінін айтқан еді. Сонымен қатар, Балық, жабайы табиғат, саябақтар және теңіз ресурстары бөлімінің басшысы Лесли Глазго сияқты Хикельдің орынбасарлары да қызметтен босатылды. Вашингтонда екі жылдан астам болғаннан кейін Глазго Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы Университетке оралды, онда ол батпақты жерлердегі жабайы табиғатты зерттеуде сарамандық білімі бар профессор болып жұмыс істеді.
Екінші губернаторлық
1990 жылғы 28 тамызда өткен жалпы алдын ала дауыс беру нәтижесінде 1979 жылдан бері Анкоридж қаласынан Аляска Сенатының депутаты Арлис Стургулевски Аляска губернаторы лауазымына Республикалық партияның үміткері болып сайланды. Демократиялық партияның үміткері Анкоридж қаласының соңғы мэрі Тони Ноулз болды. Республикашылар вице-губернаторлыққа өздерінің үміткері ретінде Ненана қаласынан сенатор Джек Когиллді таңдады. Когилл 1957 жылдан бері үздіксіз сайланып келе жатқан, бірақ 1967 жылғы су тасқыны оны уақытша қала шегінен көшіруге мәжбүр еткендіктен, шамамен екі жылға Ненана мэнілігінен бас тартып, сайлауда қатыспады. Когилл сондай-ақ Хикельдің алғашқы губернаторлық мерзімінде арнайы көмекшісі болып қызмет еткен. Республикалық партияның үміткерлігін қатарынан екінші рет жеңіп алған Стургулевскиді көптеген республикашылар аборт және өлім жазасы сияқты мәселелердегі ұстанымдары үшін сынады. Стургулевски мен көрнекті консервативті республикашылар арасында Дэвид Каддидің үйінде өткен шиеленісті кездесуден кейін Когилл Стургулевскимен бірге сайлауға түсу мүмкін емес деп ойлады. Когилл ең алдымен Хикельмен, содан кейін Эдгар Пол Бойкомен кездескеннен кейін Аляска Тәуелсіздік партиясының тізімі бойынша Хикель мен Когиллді ұсыну туралы идея туды. АТП төрағасы Джо Воглер саяси партиялардың үміткерлерін алмастыру мерзімі бітуге аздай қалғанда Фэрбенкстен Анкориджге жеткізілді. Алдын ала дауыс беруде АТП тізімі бойынша таңдалған Джон Линдауэр мен Джерри Уорд (сегіз жылдан кейін Республикалық партияның губернатор және вице-губернаторлыққа үміткерлері ретінде тағы да жеңіске жететін) Линдауэрдің әйелінің ауруын себеп ретінде көрсетіп, жарыстан бас тартты. Хикель мен Когилл жалпы сайлауда жеңіске жетті. Ол Аляска Тәуелсіздік партиясымен федералдық экологиялық саясаттың жер пайдалану шектеулеріне қарсы күресте ортақ ұстанымдарға ие болғанымен, Хикель Алясканың мемлекеттік мәртебесін қолдаушылардың бірі болды және АТП-нің сепаратизмін ешқашан қолдамады, бұл партияның адал жақтастарының оны қайтару туралы петиция жинауына себеп болды. Ол 1994 жылдың сәуір айында, өкілеттігінің соңына қарай Республикалық партияға қайта қосылды. Хикель 1991 жылы Аляскадан Калифорнияға су құбырын салуды жоспарлаған.
Іскерлік мансап
Уоли Хикель – белгілі жылжымайтын мүліктерді дамытушы және табысты кәсіпкер, ол әсіресе қонақүйлер мен сауда орталықтарына баса назар аударды. Hickel Investment Company компаниясының төрағасы ретінде ол көптеген мүліктердің құрылысын және жұмысын қадағалады, соның ішінде Safeway-дің Аляскадағы алғашқы дүкендерін орналастыру үшін салынған нысандар да бар. 1964 жылы Аляскадағы қатты жер сілкінісінен кейін Хикель Анкоридж қаласының орталық бөлігінде биік сапалы қонақ үй салуды шешті. Аймақты кеңінен қайта дамыту мүмкін емес деген күмәнділікке қарамастан, ол қаланың болашағына деген сенімін көрсету үшін аймақтағы ең ірі құлаудың жанындағы жерді таңдады. Нәтижесінде 1965 жылы тарихи Вендлер ғимаратының жанында, Төртінші авенюде тоғыз қабатты сәнді қонақ үй – «Капитан Кук» қонақ үйі ашылды. Хикельдің жобаға деген сенімі бекер болған жоқ, себебі қонақ үй Анкоридж қаласының маңызды символына айналды. 1972 жылы он бес қабатты мұнара, ал 1978 жылы он сегіз қабатты мұнара салынды. Бүгінде «Капитан Кук» қонақ үйі дерлік бір қалалық блок аумақты алып жатыр, соған қоса тағы бір жарты блок аумақты қамтитын автотұрақ та бар. Жалпы алғанда, Хикельдің кәсіби мансабы экономикалық өсімді қоршаған ортаға деген жауапкершілікпен үйлестіретін дамуға деген міндеттемесімен ерекшеленді. Оның кәсіпкер ретіндегі табысы оған қоғамдық қызмет пен белсенділікпен айналысуға мүмкіндік берді, онда ол тұрақты даму мен қоршаған ортаны қорғауды жақтады.
Кейінгі өмірі
2006 жылы ол Сара Пейлинді Аляска губернаторы болуына қолдау көрсетті; алайда 2009 жылы ол "оның не істегеніне ешқандай қатысы жоқ екенін" айтты. 2008 жылы ол 1968 жылы Сенатқа тағайындаған АҚШ сенаторы Тед Стивенстің отставкаға кетуін сұрады. Оның бұл мәлімдемесі 2008 жылдың тамызында Тед Стивенсқа қатысты қозғалған қылмыстық іске байланысты болды, онда ол Аляска мұнай өнеркәсібінде белсенді қызмет ететін аляскалық құрылыс компаниясы VECO корпорациясының бас директоры Билл Алленнен заңсыз сыйлықтар алған деген айып тағылды. 2008 жылдың қазан айында Вашингтон округінің қазылар алқасы Стивенсті жеті қылмыстық құқық бұзушылықта кінәлі деп тапты, ал сегіз күннен кейін қарашадағы сайлауда демократ Марк Бегишке шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Кейіннен федералды сот судьясы прокурордың заңсыз әрекеттеріне байланысты Стивенстің үкімін күштен шығарды. Эрик Холдер басқаратын Әділет министрлігі бұрынғы сенаторға қарсы жаңа айыптамалар қоюдан бас тартты.
Өлім
Хикель 2010 жылдың 7 мамырында Аляска штатының Анкоридж қаласында қайтыс болды. Өмірінде жиі айтқан өтіліне сәйкес, ол Анкоридж мемориалдық саябағына тік тұрып, Вашингтон қаласына қарап жерленді.