Майк Грэвел: Американ саяхатшысы және жазушысы (1930-2021)

Майк Грэвел (1930-2021) – Аляска сенаторы, саясаткер және жазушы. Демократтық партиядан Конгреске сайланды, екі рет президенттікке кандидат болды.

30 мин оқу

100%

Дереккөз: Mike Gravel — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америка саясаткері (1930–2021)

Морис Роберт "Майк" Грэвел (/ɡ//r//ə/'/v//ɛ//l/ grəVELL; 13 мамыр 1930 – 26 маусым 2021) – американдық саясаткер және жазушы, 1969 жылдан 1981 жылға дейін Демократиялық партия мүшесі ретінде АҚШ Сенатында Аляска штатын өкілдік еткен. Ол екі рет президенттікке кандидат болды (АҚШ президенттік сайлаулары). Француз-канад иммигранттарының отбасында Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында туып өскен Грэвел 1950 жылдардың соңында Аляскаға көшіп, жылжымайтын мүліктерді дамытумен айналысып, саясатқа қатысты. 1963 жылдан 1967 жылға дейін Аляска штатының Өкілдер палатасында қызмет етті, сондай-ақ Аляска штатының Палата спикері болды. Грэвел 1968 жылы АҚШ Сенатына сайланды. Сенатор ретінде ол Вьетнам соғысы кезінде әскерге шақыруды тоқтатуға жасаған күшті, бірақ сәтсіз әрекеттерімен және 1971 жылы Пентагон құжаттарын жарияға шығарғанымен елге танылды. 1972 жылы АҚШ вице-президенті лауазымына Демократиялық партиядан кандидат болуға тырысты, бірақ сәтті болмады, содан кейін 1973 жылы «Транс-Аляска» құбыр желісіне Конгресс мақұлдауын алуда маңызды рөл атқарды. 1974 жылы Сенатқа қайта сайланды, бірақ 1980 жылы алғашқы сайлауда үшінші мерзімге сайлануға тырысқанда жеңіліске ұшырады. Тікелей демократия мен Ұлттық бастаманы қолдаушы Грэвел 2008 жылы АҚШ президенті лауазымына Демократиялық партиядан кандидат болды. Оның үміткерлігі қолдау таппады, 2008 жылдың наурыз айында Демократиялық партиядан шығып, Либертариандық партияға қосылды, бірақ оның президенттікке кандидаттығы сәтті болмады, сондай-ақ Либертариандық партия платформасына Ұлттық бастаманы енгізуге ұмтылды. 2020 жылғы сайлауда ол тағы да Демократиялық партиядан президенттікке кандидат болды, бірақ науқаны басталғаннан кейін төрт ай өткен соң тоқтатылды. Өлімінен екі жыл бұрын Грэвел және оның командасы прогрессивті ой-толғаныс орталығы – The Gravel Institute құрды.

Ерте өмір, әскери қызмет, білім

Грейл 1930 жылдың 13 мамырында Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында француз-канадтық иммигранттар Альфонс және Мари (құрметті аты Бурасса) Грейлдің бес баласының бірі болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Квебек диаспорасының бір бөлігі болды және ол Ұлы депрессия кезінде жұмысшы табының ауданында өсті. Оны ерте жасынан бастап "Майк" деп атады. Грейл Рим-католик дініндегі шіркеу мектептерінде білім алды және үшінші сыныпта қалып қойды. Ол 1945 жылы бастауыш мектепті бітірді, ал оның сыныптастары оны "ең тартымды тұлға" деп таныды. Грейлдің айтуынша, 1948 жылдың жазында ол 1947-1949 жылдардағы Палестина соғысы кезінде Израиль қорғаныс күштеріне ерікті болып тілмекші болған, бірақ Александра Толстая оған мектепке қайта оралуын кеңес берді. Оның қарындасы Маргарита Киелі Крест орденінің монахы болды. Ол бір жыл бойы Вустер қаласындағы католик колледжі Ассумпшн колледжінде оқыды, содан кейін екінші курсына Спрингфилдтегі Америка халықаралық колледжіне ауысты. 1951 жылдың мамыр айында Грейл әскерге шақырылатынын сезіп, оның орнына үш жылға АҚШ армиясына қатысты, осылайша ол Қарсы барлау корпусына ішке кіре алатын. Мэриленд штатындағы Форт Холаберд және Оңтүстік Каролинадағы негізгі оқудан және қарсы барлау мектебінен кейін ол Джорджия штатындағы Форт Беннингтегі офицерлік кандидаттар мектебіне барып оқыды. Армиядан босатылғаннан кейін Грейл Нью-Йорктегі Колумбия университетінің жалпы білім беру мектебіне түсіп, экономиканы оқыды және 1956 жылы ғылым бакалавры дәрежесін алды. Ол Нью-Йоркке "қаржысы жоқ" күйде келді және Банкерс Траст банкіндегі инвестициялық облигациялар бөлімінде жұмыс істеді. Содан кейін Грейл Аляска темір жолында тежегіш болып жұмыс істеді, Анкориджден Фэрбанкске дейінгі бағыттағы қарды тазалау пойызында жұмыс істеді. 1958 жылдың маусымында ол Аляска жас демократтар ұйымының президенті болды. Ол сонымен қатар АҚШ жас палатасында (Джейси) белсенді болды, ал 1958 жылдың басында оның міндеттеріне жылдың фермеріне сыйлықтар табыстау кірді. 1958 жылдың басында Грейл Демократиялық партиясының аумақтық заң шығарушы жиналысының үшінші бөліміне үміткер болды. (Бұл Аляска сол кезде бөлінген төрт әкімшілік бөлімнің бірі болды.) "Грейл – өркендеуге жол" деген ұранмен ол жеңіліске ұшырады. Сонымен қатар, ол Алясканың штат болуын қолдады. Саяхаттың әртүрлі аялдамаларында жергілікті газеттерде жақсы жарияланды, Грейлдің есімі кейде Майк, ал кейде Морис деп берілді. Саяхаттың басты хабары – "салықтарды төмендету, үкіметте тиімділікті арттыру және барлық деңгейдегі табысқа салық салу жүйесін орташа деңгейде ұстау" болды. Бірнеше аялдамада Грейл "социализмнің толқынына" тоқтау салу қажеттігін айтты. Ол басқа аялдамада: "Біздің Джейси кодексіміздің бір бөлігі – экономикалық әділдікке еркін адамдар еркін кәсіпкерлік арқылы қол жеткізуге болады. Біз еркін кәсіпкерлікті біздің мұрамызға айналдыруды қалаймыз". Саяхат 15 сәуірдегі Салық күнінде Вашингтон қаласында аяқталуы жоспарланған, жиналған қол қоюлар АҚШ заң шығарушыларына реформалар үшін ұсынылатын болды.

Gravel was born on May 13, 1930, in Springfield, Massachusetts, one of five children of French Canadian immigrant parents, Alphonse and Marie (née Bourassa) Gravel. His parents were part of the Quebec diaspora, and he was raised in a working class neighborhood during the Great Depression, Calling him "Mike" from an early age,

Gravel was educated in parochial schools as a Roman Catholic. and was left back in third grade. He completed elementary school in 1945 and his class voted him "most charming personality". By Gravel's telling, in the summer of 1948 he intended to volunteer for the Israel Defense Forces during the 1947–1949 Palestine war, but Alexandra Tolstaya told him to return to school. His sister, Marguerite, became a Holy Cross nun, He studied for one year at Assumption College, a Catholic school in Worcester, then transferred for his sophomore year to American International College in Springfield. Around May 1951, Gravel saw that he was about to be drafted and instead enlisted in the U. S. Army for a three year term so that he could get into the Counterintelligence Corps. After basic training and counterintelligence school at Fort Holabird in Maryland and in South Carolina, he went to Officer Candidate School at Fort Benning, Georgia. Following his discharge, Gravel entered the Columbia University School of General Studies in New York City, where he studied economics and received a Bachelor of Science degree in 1956. He moved to New York "flat broke" and working in the investment bond department at Bankers Trust. as did its newness Gravel then was employed as a brakeman for the Alaska Railroad, working the snow clearing train on the Anchorage to Fairbanks run. and by June 1958, he was president of the Alaska Young Democrats organization. He also became active in the United States Junior Chamber (Jaycees), and by early 1958, his duties included handing out awards for farmer of the year. By early 1958, Gravel was running as Democratic Party primary candidate for a Third Division seat in House of Representatives of the territorial legislature. (This was one of the four administrative divisions into which Alaska was sectioned at the time.) Under the slogan "Gravel, the Roadbed to Prosperity", he lost. At the same time, he was also an advocate for Alaskan statehood. The tour received a good amount of local newspaper coverage at its various stops, with Gravel's first name sometimes given as Mike and other times as Maurice. The tour's general message was an urging of "lower taxes, more efficiency in government and a system of taxation moderate at all levels of income". At several stops Gravel stated that the "tide of socialism" had to be stopped. He elaborated at another stop, "It is part of our Jaycee creed that economic justice can best be won by free men through free enterprise. We really want to see that free enterprise become our inheritance." The tour was scheduled to conclude in Washington D. C., on Tax Day, April 15, with petition signatures accumulated for reform to be presented to U. S. lawmakers:

The tour over, Gravel married Rita Jeannette Martin at the First Methodist Church of Anchorage on April 29, 1959. She had also been named Anchorage's "Miss Fur Rendezvous" of 1958. They had two children, Martin Anthony Gravel and Lynne Denise Gravel, After a partner ran into financial difficulty, however, the project went into Chapter 11 bankruptcy, and Gravel was forced out in 1962. Alaska had very crowded primaries that year: Gravel was one of 33 Democrats, along with 21 Republicans, who were running for the chance to compete for the 14 House seats allocated to the 8th district. Gravel made it through the primary, and in November eight Republicans and six Democrats were elected to the House from the district, with Gravel finishing eighth overall and third among with Democrats, with 8,174 votes. Gottstein became Gravel's main financial backer during most of his subsequent campaigns. He co authored and sponsored the act that created the Alaska State Commission for Human Rights. With Gottstein and Carr's backing, he became quite successful as a property developer on the Kenai Peninsula. During 1965 and 1966, he served as the Speaker of the House, surprising observers by winning that post. Gravel denied later press charges that he had promised but not delivered on other committee chairmanships. He hired Joseph Napolitan, the first self described political consultant, in late 1966. The film was shown twice a day on every television station in Alaska, and carried by plane and shown on home projectors in hundreds of Alaska Native villages. Gruening had been one of only two senators to vote against the Gulf of Tonkin Resolution and his opposition to President Lyndon B. Johnson's war policies was harming him among the Democratic electorate; During the campaign he also claimed that he was "more in the mainstream of American thought on Vietnam" than Gruening, despite the fact that he had written to Gruening to praise his antiwar stance four years earlier. Decades later, Gravel conceded that "I said what I said [about Vietnam] to advance my career." Gruening found "the unexpected defeat hard to take" and thought that some aspects of his opponent's biographical film had misled viewers.

Саяхат аяқталғаннан кейін Грейл 1959 жылдың 29 сәуірінде Анкоридж қаласындағы Бірінші методист шіркеуінде Рита Жаннет Мартинге үйленді. Ол сондай-ақ 1958 жылы Анкоридждің "Мисс Пир Рендеву" атанды. Олардың екі баласы болды: Мартин Энтони Грейл және Линн Дениз Грейл. Бір серіктесі қаржылық қиындыққа тап болғаннан кейін, жоба 11-тарау бойынша банкротқа ұшырады және Грейл 1962 жылы жұмыстан шығарылды. Аляскада сол жылы өте көп кандидаттар болды: Грейл 33 демократтың және 21 республикашылдың арасында 8-ші округке бөлінген 14 палата орынына ие болуға үміткер болды. Грейл алғашқы сайлаудан өтті, ал қарашада сегіз республикашыл және алты демократ округтен Палатаға сайланды, Грейл жалпы есебінде сегізінші орынды және демократтар арасында үшінші орынды 8,174 дауыспен иеленді. Готштейн Грейлдің кейінгі науқандарының көп бөлігінде оның негізгі қаржылық қолдаушысы болды. Ол Аляска штатының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясын құрған заңның авторларының бірі және демеушісі болды. Готштейн мен Каррдың қолдауымен ол Кеней түбегінде жылжымайтын мүлік саласында сәттілікке жетті. 1965 және 1966 жылдары ол Палата спикері болып қызмет етті, бұл лауазымға ие болып, бақылаушыларды таң қалдырды. Грейл кейіннен басқа комитет төрағалықтарында уәде берген, бірақ орындамағандығы туралы баспасөз айыптарын жоққа шығарды. Ол 1966 жылдың соңында өзінің саяси кеңесшісі ретінде танылған Джозеф Наполитанды жалдады. Фильм Аляскадағы барлық телеарналарда күніне екі рет көрсетілді, сондай-ақ әуеде ұшып, жүздеген Алясканың жергілікті ауылдарында үй проекторларында көрсетілді. Грунинг Голф Тонкин резолюциясына қарсы дауыс берген екі сенатордың бірі болды және оның Президент Линдон Джонсонның соғыс саясатына қарсылығы демократиялық сайлаушылар арасында оның беделін түсірді. Науқан барысында ол Грунингке қарағанда "Вьетнам мәселесінде американдық ой-пікірдің бағытында" екенін мәлімдеді, тіпті төрт жыл бұрын оның соғысқа қарсы ұстанымын мақтаған хат жазған болатын. Он жылдардан кейін Грейл "Мен Вьетнам туралы айтқандарымды мансабымды ілгерілету үшін айттым" деп мойндады. Грунинг "күтпеген жеңіліске" қатты ренжіді және оның қарсыласының өмірбаяны туралы фильмтің кейбір аспектілері көрермендерді жаңылыстырған деп ойлады.

Сенат тапсырмалары мен стилі

1969 жылы қаңтарда Грейвел АҚШ Сенатына келген кезде ол Аляска мәселелеріне тікелей қатысы бар Ішкі істер және аралдық аумақтар комитетіне өтініш айтып, орын алды. Соңында ол Шағын бизнес жөніндегі таңдау комитетінің мүшесі болды. 1971 жылы ол Қоғамдық жұмыстар комитетінің Қоғамдық ғимараттар мен жерлер кіші комитетінің төрағасы болды, кейіннен қоршаған ортаның ластануы жөніндегі кіші комитетіне де жетекшілік етті. Грейвел бастапқыда Конгресс жұмысы жөніндегі бірлескен комитетке де енгізілді. 1973 жылға қарай ол құпия және құпия үкіметтік құжаттарды зерттеу үшін арнайы құрылған комитетте де жұмыс істеді.

Ядролық мәселелер мен "салқын соғыс"

1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында АҚШ Қорғаныс министрлігі Спартан зениттік-ракеталық жүйесі үшін ядролық оқ-дәрілерді сынақтан өткізіп жатты. "Милроу" және "Канникин" деп аталған екі сынақ жоспарланды, олар Аляска штатындағы Амчитка аралының астында ядролық бомбаларды жаруды көздеді. "Милроу" сынағы екінші, әрі ірі бес мегатондық "Канникин" сынағы үшін бір мегатондық калибрлеу репетициясы болды, ол оқ-дәрінің тиімділігін өлшеуге арналған. Грейвел бұл сынақтарға қарсы болды. 1969 жылғы қазанда "Милроу" сынағынан бұрын, ол жер сілкінісі және басқа да зиянды салдарлардың қаупі зор екенін жазды, сондай-ақ ядролық және сейсмикалық қауіпсіздік жөніндегі тәуелсіз ұлттық комиссия құруды ұсынды; содан кейін президент Ричард Никсонға сынақты тоқтатуға жеке өтініш жасады. "Милроу" сынағы өткеннен кейін, экологиялық ұйымдар "Канникин" сынағын өткізуге қарсы күшті қысым көрсетті, ал Америка Ғалымдарының Федерациясы сыналып жатқан оқ-дәрінің қажетсіз ескіргенін мәлімдеді. Ақырында, Грейвелдің қатысы жоқ топ бұл мәселені АҚШ Жоғарғы Сотына жеткізді, бірақ сот бұған қатысты шешім шығармай, сынақты тоқтатудан бас тартты, нәтижесінде "Канникин" сынағы 1971 жылғы қарашада жоспарланғандай өтті. 1971 жылы Грейвел Никсон әкімшілігі ұсынған зениттік-ракеталық қорғаныс жүйесі – "Сафгард" бағдарламасына қарсы дауыс берді, бұрын бұл мәселеде күмәнданып, Аляскадағы федералдық жерлерді жеке мұнай өндіруге ашуға келісетінін айтқан еді. Оның бұл дауысы Грейвелдің алғашқы сайлау кампаниясына қаржы жинаған сенатор Генри "Скуп" Джексонды ренжітті. Грейвел бұл саясатқа ашық қарсы болды; ядролық сынақтардың қаупінен бөлек, ол Атом Энергия Комиссиясын да сынады, тіпті 1975 жылы да осындай мораторийлерді ұсынды. 1974 жылы Грейвел ядролық энергияға қарсы күресте Ральф Нейдердің ұйымымен бірікті. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Генри Киссинджердің 1971 жылғы шілдедегі Қытай Халық Республикасына (ҚХР) жасаған құпия сапарынан алты ай бұрын Грейвел ҚХР-мен қарым-қатынасты тану және қалыпқа келтіру туралы заң жобасын ұсынды, соның ішінде ҚХР мен Қытай Республикасы (Тайвань) арасындағы Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіндегі Қытай орындығын бөлісу мәселесі бойынша келіссөздер ұсынылды. 1971 жылғы маусымда Сенатта өткен тыңдауларда ол өзінің ҚХР-ды тану қажеттігі туралы ұстанымын қайталады, оны төрт сенатор қолдады.

In the late 1960s and early 1970s, the U. S. Department of Defense was in the process of performing tests for the nuclear warhead for the Spartan anti ballistic missile. Two tests, the "Milrow" and "Cannikin" tests, were planned, involving the detonation of nuclear bombs under Amchitka Island in Alaska. The Milrow test would be a one megaton calibration exercise for the second and larger five megaton Cannikin test, which would measure the effectiveness of the warhead. Gravel opposed the tests. Before the Milrow test took place in October 1969, he wrote that there were significant risks of earthquakes and other adverse consequences and called for an independent national commission on nuclear and seismic safety; he then made a personal appeal to President Richard Nixon to stop the test. After Milrow was conducted, there was continued pressure on the part of environmental groups against going forward with the Cannikin test, while the Federation of American Scientists claimed that the warhead being tested was already obsolete. Eventually a group not involving Gravel took the case to the U. S. Supreme Court, which declined to issue an injunction against it, and the Cannikin test took place as scheduled in November 1971. In 1971, Gravel voted against the Nixon administration's proposed anti ballistic missile system, the Safeguard Program, having previously vacillated over the issue, suggesting that he might be willing to support it in exchange for federal lands in Alaska being opened up for private oil drilling. His vote alienated Senator Henry "Scoop" Jackson, who had raised funds for Gravel's primary campaign. Gravel publicly opposed this policy; besides the dangers of nuclear testing, he was a vocal critic of the Atomic Energy Commission, in 1975, he was still proposing similar moratoriums. By 1974, Gravel was allied with Ralph Nader's organization in opposing nuclear power. Six months before U. S. Secretary of State Henry Kissinger's July 1971 secret mission to the People's Republic of China (P. R. C.), Gravel introduced legislation to recognize and normalize relations with the P. R. C., including a proposal for unity talks between the P. R. C. and the Republic of China (Taiwan) regarding the Chinese seat on the U. N. Security Council. He reiterated his position in favor of recognition, with four other senators in agreement, during Senate hearings in June 1971.

Вьетнам соғысы, әскери міндеттілік және Пентагон құжаттары

Ол өзінің алғашқы Сенат сайлау кампаниясында Вьетнам соғысына қарсы шықпағанмен, 1970 жылдың соңына қарай Грейвел Оңтүстік-Шығыс Азиядағы АҚШ саясатына қарсы айқын пікір білдірді: сол жылдың желтоқсан айында ол Уильям Фулбрайтты Камбоджаның Кхмер Республикасы үкіметіне Камбоджадағы Азамат соғысы үшін 155 миллион долларлық әскери көмек пакетіне қарсы спонтанды екі күндік филибүстерге қосылуға көндірді. Президент Ричард Никсон 1968 жылғы сайлау кампаниясында АҚШ әскерін шақыруды тоқтатуға уәде берген, бұл шешім 1970 жылдың ақпанында Гейтс комиссиясының баяндамасында қолдау тапты. Қолданыстағы заң жобасы 1971 жылдың маусым айының соңында күшінен шығуы тиіс болды, ал Сенат Вьетнам соғысы жалғасып жатқанда оны ұзарту мәселесі бойынша қызу пікірталасқа тап болды. Никсон әкімшілігі 1971 жылдың ақпанында екі жылға, 1973 жылдың маусымына дейін ұзартуды қалады, содан кейін шақыру тоқтатылады; Армия жоспарлаушылары екі жылдық ұзартуды күтіп, жұмыс істеп жатты, одан кейін толыққанды ерікті күштер құрылатын еді. Осы кезеңде ол соғысқа қарсы қоғамдық пікірді жұмылдыру және оған әсер етуге бағытталған күш-жігерді де қолдады, 1971 жылдың 24 сәуірінде Вашингтон мен Сан-Францискода өткен «Вьетнам соғысын тоқтату» митингілерін қолдады және «War No More» соғысқа қарсы топтың телеарналық науқанын жеке қарыз есебінен қаржыландырды. 1972 жылдың маусым айында ол 100-ден астам соғысқа қарсы наразылық білдірген топты, соның ішінде психиатр Роберт Джей Лифтонды, актриса Кэндис Бергенді, театр продюсері және режиссері Джозеф Паппты және педиатр доктор Бенджамин Спокты АҚШ Капитолий ғимаратына алып кірді; топ Сенат палатасының сыртындағы дәлізді жапқаннан кейін тұтқындалды. 1971 жылдың маусым айында соғысқа қарсы болған бірқатар демократ сенаторлар жаңаруды бір жылға шектеуге тырысты, ал басқалары оны дереу тоқтатуды ұсынды; олар оны азаматтық құқықтар заңнамасын тоқтатумен байланыстырғандарға қарсы шықты. Заң жобасы бойынша палаталар аралық келіссөздер ұзаққа созылды, олардың көп бөлігі Сенат көпшілік көшбасшысы Майк Мэнсфилдтің Вьетнамнан әскерлерді шығару графигіне байланысты жаңартуға жасаған сәтсіз түзетуіне байланысты болды; осы уақытқа дейін заң жобасының мерзімі бітті және жаңа шақырулар болған жоқ. 5 тамызда Никсон әкімшілігі Сенат демалысқа шығар алдында жаңаруды сұрады, бірақ Грейвел Стеннистің пікірталасты шектеу әрекетіне кедергі келтірді және дауыс беру өткізілмеді. Соңында, 1971 жылдың 21 қыркүйегінде Сенат Грейвелдің екінші филибүстерлік әрекетін бір дауыспен тоқтатуға келісті, содан кейін екі жылдық шақыруды ұзартты. Осы арада, 1971 жылдың 13 маусымында «Нью-Йорк Таймс» газеті «Пентагон құжаттарының» үлкен бөліктерін жариялай бастады. Бұл құжаттар Вьетнам соғысына қатысты құпия үкіметтік құжаттар мен зерттеулердің кең жиынтығы болды, бұрынғы Қорғаныс министрлігінің талдаушысы Дэниел Эллсберг рұқсатсыз көшірмелерін жасап, оларды жариялауға ниеттенген. Эллсберг бір жарым жыл бойы Конгресс мүшелеріне – Уильям Фулбрайт, Джордж Макговерн, Чарльз Матиас және Пит МакКлоскиге – Конституцияның сөз және пікір еркіндігі туралы ережесі конгресс мүшелерін қудалаудан қорғайды деген негізде құжаттарды жариялау туралы өтініш жасады, бірақ барлығы бас тартты. Оның орнына Эллсберг «Таймс» газетінің тілшісі Нил Шиханға құжаттарды жазуға рұқсат берді, бірақ Шихан бұған бағынбай, оларды көшіріп, Вашингтонға, содан кейін Нью-Йоркке ұйымдастыру және жариялау үшін көшірмелерін алып кетті. АҚШ Әділет министрлігі газеттерде жарияланған ақпарат ұлттық қауіпсіздікке зиян келтіреді деген негізде жариялануды тоқтатуға тырысты. Грейвел өзінің контр-барлау тәжірибесін пайдаланып, Вашингтонның орталығындағы Мейфлауэр қонақ үйінің алдында түн ортасында құжаттарды ауыстыруды ұйымдастырды. Келесі бірнеше күн ішінде Грейвелге (ол дислексиямен ауыратын) оның конгресс кеңсесінің қызметкерлері есепті оқып, талдауға көмектесті. Оның үйіне Федералдық Тергеу бюросы шабуыл жасауы мүмкін деп уайымдаған Грейвел есепті (екі үлкен чемоданды толтырған) конгресс кеңсесіне тымыздан әкелді, оны Вьетнамның мүгедек ардагерлері күзетті. Грейвел өзі төрағалық еткен Ғимараттар және жерлер жөніндегі кіші комитеттің отырысын шақырды. Ол баспасөз өкілдерінің қатысуымен құжаттардан оқып, «Халықтың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін ақпараттың еркін ағынын қамтамасыз ету – менің конституциялық міндетім, бұл олардың демократиялық шешімдер қабылдауы үшін өте маңызды» деп мәлімдеді. Грейвел оқыған құжаттардың бір бөлігін ресми жазбаға енгізуді де қалады, өйткені «осы құжаттардың мазмұнының дереу жариялануы соғысты қолдайтын саясатты өзгертеді» деп сендірді. Ол Unitarian Universalist Association баспа бөлімімен келісім жасады, оның мүшесі болды. «Грейвел басылымы» Ноам Хомский мен Ховард Зиннмен өңделді және түсіндірмелермен жабдықталды, сонымен қатар соғыстың пайда болуы мен дамуына арналған талдамалық мақалалардың қосымша томын қамтыды, оны да Хомский мен Зинн өңдеді. 1971 жылғы оқиғалар Грейвелді сол кездегі белгісіз жаңа сенатордан ұлттық деңгейде танымал саяси тұлғаға айналдырды. Ол колледждердегі және саяси жиналымдардағы сұранысқа ие спикерге айналды, Мускидің партияның сол қанатында және Жаңа Гэмпширдегі алғашқы сайлау кезеңінде этникалық француз канадтықтар арасында қолдау табуға үміттенеді. Грейвел зерттеуден алынған үзінділерді жариялады, бірақ сенаторлар Роберт П. Гриффин мен Уильям Б. Сэксбе NSSM 1-ді Конгресс журналына енгізуге жасаған әрекетіне кедергі келтірді. 1969 жылы Грейвел Оңтүстікке жатпайтын жалғыз демократ сенатор болды, ол Никсонның Жоғарғы сотқа үміткері Клемент Хейнсуортқа дауыс берді. Келесі жылы Грейвел Никсонның келесі үміткері, Г. Харролд Карсуэллге қарсы дауыс берді.

Although he did not campaign against the Vietnam War during his first Senate campaign, by the end of 1970, Gravel was speaking out against United States policy in southeast Asia: in December of that year he persuaded William Fulbright to join him in a spontaneous two day filibuster against a $155 million military aid package to Cambodia's Khmer Republic government in the Cambodian Civil War. President Richard Nixon had campaigned in 1968 on a promise to end the U. S. military draft, a decision endorsed by the February 1970 report of the Gates Commission. The existing draft law was scheduled to conclude at the end of June 1971, and the Senate faced a contentious debate about whether to extend it as the Vietnam War continued. The Nixon administration announced in February 1971 that it wanted a two year extension to June 1973, after which the draft would end; Army planners had already been operating under the assumption of a two year extension, after which an all volunteer force would be in place. During this period he also supported efforts to mobilize and influence public opinion against the war, endorsing the "Vietnam War Out Now" rallies in Washington D. C. and San Francisco on April 24, 1971, and financing a broadcast campaign by the antiwar group War No More with a personal loan. In June 1972, he escorted a group of over 100 antiwar protesters, including psychiatrist Robert Jay Lifton, actress Candice Bergen, theater producer and director Joseph Papp, and pediatrician Dr. Benjamin Spock, into the United States Capitol Building; the group was arrested after blocking a hallway outside the Senate chamber. By June 1971, some Democratic senators opposed to the war wanted to limit the renewal to a one year extension, while others wanted to end it immediately; defending the practice against those who associated it only with blocking civil rights legislation. Protracted negotiations took place over House conference negotiations on the bill, revolving in large part around Senate Majority Leader Mike Mansfield's eventually unsuccessful amendment to tie renewal to a troop withdrawal timetable from Vietnam; during this time the draft law expired and no more were conscripted. On August 5, the Nixon administration pleaded for a renewal before the Senate went on recess, but Gravel blocked Stennis's attempt to limit debate, and no vote was held. Finally on September 21, 1971, the Senate invoked cloture over Gravel's second filibuster attempt by one vote, and then passed the two year draft extension. Meanwhile, on June 13, 1971, The New York Times began printing large portions of the Pentagon Papers. The papers were a large collection of secret government documents and studies pertaining to the Vietnam War, of which former Defense Department analyst Daniel Ellsberg had made unauthorized copies and was determined to make public. Ellsberg had for a year and a half approached members of Congress – such as William Fulbright, George McGovern, Charles Mathias, and Pete McCloskey – about publishing the documents, on the grounds that the Speech or Debate Clause of the Constitution would give congressional members immunity from prosecution, but all had refused. Instead, Ellsberg allowed Times reporter Neil Sheehan to take notes of the Papers, but Sheehan disobeyed, copying them and taking the copies by plane to Washington, then New York, for organization and publication. The U. S. Justice Department immediately tried to halt publication, on the grounds that the information revealed within the papers harmed the national interest. Gravel used his counter intelligence experience to choose a midnight transfer in front of the Mayflower Hotel in the center of Washington, D. C.

Over the next several days, Gravel (who was dyslexic) was assisted by his congressional office staff in reading and analyzing the report. Worried his home might be raided by the Federal Bureau of Investigation, Gravel smuggled the report (which filled two large suitcases) into his congressional office, which was then guarded by disabled Vietnam veterans. Gravel instead convened a session of the Buildings and Grounds subcommittee that he chaired. He began reading from the papers with the press in attendance, and declaring, "It is my constitutional obligation to protect the security of the people by fostering the free flow of information absolutely essential to their democratic decision making." Gravel, too, wanted to privately publish the portion of the papers he had read into the record, believing that "immediate disclosure of the contents of these papers will change the policy that supports the war". the publishing arm of the Unitarian Universalist Association, of which Gravel was a member. The "Gravel Edition" was edited and annotated by Noam Chomsky and Howard Zinn, and included an additional volume of analytical articles on the origins and progress of the war, also edited by Chomsky and Zinn. The events of 1971 changed Gravel in the following months from an obscure freshman senator to a nationally visible political figure. He became a sought after speaker on the college circuit as well as at political fundraisers, hoping that his support would help Muskie with the party's left wing and in ethnic French Canadian areas during the first primary contest in New Hampshire Gravel made excerpts from the study public, but senators Robert P. Griffin and William B. Saxbe blocked his attempt to read NSSM 1 into the Congressional Record. In 1969, Gravel was the only Democratic Senator outside of the South to vote for Nixon's Supreme Court nominee Clement Haynsworth. The following year, Gravel opposed Nixon's next pick, G. Harrold Carswell.

1972 жылы вице-президент лауазымына үміткер

Гравел 1972 жылғы президент сайлауы кезінде АҚШ вице-президенті лауазымына белсенді түрде үгіт жүргізді. 1972 жылғы Демократиялық ұлттық конвент басталғанға бір айдан астам уақыт бұрын, 1972 жылғы 2 маусымда, ол конвент делегаттарына таңдау ашық болған жағдайда, кандидатураға қызығушылық танытқандығын мәлімдеді. Осы мақсатта ол делегаттардың қолдауын іздеді. Бұл тыраныста ол жалғыз емес еді, өйткені Массачусетс штатының бұрынғы губернаторы Эндикотт Пибоди өткен жылдан бері сол лауазымға үміткер болып кихоттық науқан жүргізіп келді. Президенттікке кандидат ретінде қарастырылып жатқан Джордж Макговерн, үш немесе төрт қабылданатын вице-президенттік кандидатураны тағайындап, делегаттарға таңдау жасау мүмкіндігін берудің ерекше қадамын қарастырып жатқан болатын. Көптеген делегаттар Иглтонды білмеді, ал таңдау дәстүрлі билеттерді теңестіру есебінен жасалған сияқты көрінді. Содан кейін ол өзінің кандидатурасын қолдады, сөздерінің өзінен жылап, мүмкін, кандидатурасын қайтарып алуға тырысты, оның ішінде тағы бірнеше кандидаттар бар еді. Гравел өз күш-жігерімен қызығушылық тудырды: жазушы Норман Мейлер оның "қызығушылықты қамтамасыз еткенін" және "B фильмдерінде басты рөлдерде ойнауға лайықты көрінетінін" айтты, ал Rolling Stone тілшісі Хантер С. Томпсон Гравелдің "басқа жағдайларда естілуге тұрарлық бірнеше ой айтқанын" мәлімдеді. Бірақ бұл процесс демократтар үшін екі есе қайғылы аяқталды. Кандидаттарды ұсыну, қолдау көрсету және вице-президенттікке кандидаттардың сөздеріне кеткен уақыттың нәтижесінде, делегаттардың назары жоғалды, дауыс берудің 58 пайызын құрады. Оның республикалық қарсыласы, штат сенаторы К.Р. Льюис, Джон Берч қоғамының ұлттық лауазымын иеленді және дауыс берудің 42 пайызын алды.

Екінші мерзім

1975 жылы Грейл шетелдегі әскерлер санын 200 мыңға қысқарту туралы ұсыныс енгізді, бірақ ол дауыс беру нәтижесінде қабылданбады. 1975 жылдың қыркүйегінде Грейл Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясының жетінші арнайы сессиясының бірнеше конгресс кеңесшілерінің бірі болып тағайындалды, ол экономикалық даму және халықаралық экономикалық ынтымақтастық мәселелерін талқылау үшін өткізілді. 1976 жылдың маусымында Грейл дауыс беру үшін жыныстық қатынасқа барған деген айыптаулар бойынша федералдық тергеуге қатысты. Конгресс қызметкері Элизабет Рей (бұрын Уэйн Хейс өкілінің құлдырауына себеп болған жыныстық скандалға қатысқан) 1972 жылдың тамызында Потомак өзеніндегі қайықта Грейлмен жыныстық қатынасқа түскенін мәлімдеді, бұл оның сол кездегі басшысы, өкіл Кеннет Дж. Грейдің тапсырмасы бойынша болған. Грей Грейлдің Вашингтондағы Ұлттық келушілер орталығының құрылысын қаржыландыруды жалғастыру үшін қолдауын алуды көздеген, бұл жоба екі мүшенің де төрағалық еткен кіші комитеттерінің қарауында болды. Тағы бір конгресс қызметкері қайықтағы кездесуді көргенін айтты, бірақ Грейл сол кезде екі әйелмен де таныс емес екенін мәлімдеді. Грейл мен Грей заңнама бойынша қандай да бір келісім жасағанын жоққа шығарды. Он жылдар өткен соң Грейл Раймен жыныстық қатынаста болғанын, бірақ бұл үшін дауысқа әсер етпегенін жазды. Грейл 2008 жылы Готштейн одан бір рет ғана қызмет сұрағанын және осы оқиға олардың ешқашан сөйлеспеуіне әкелгенін жазды.

Аляска мәселесі

1971 жылға қарай Грейвел көп талқыланған Транс-Аляска құбыржолының салынуын қадағалап, құбыржол салушылар мен операторлар экологиялық зиян үшін "толық және абсолютті" жауапкершілікке ие болуы керек десті, осылайша қоршаған ортаға қатысты алаңдаушылықтарды шешуге тырысты. Екі жыл өткен соң, құбыржол мәселесі шешімді кезеңге жетті, «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл жайтты «экологтардың ірі мұнай компанияларымен қасиетті соғысы» деп сипаттады. 1973 жылдың ақпанында АҚШ-тың апелляциялық соты құрылысқа рұқсат беруді тоқтатты; Грейвел және Аляска сенаторы Тед Стивенс Конгреске сот шешімін жоққа шығаратын заң қабылдауға шақырды. Экологтар, мысалы, Экологиялық қорғаныс қоры мен Сиерра клубы құбыржолға қарсы болды. Құбыржолды іске асыруға бағытталған заң жобасы оңай қабылданды, ол АҚШ-тың Теңіз құқығы бойынша келіссөздердегі беделін күйретеді және елдер балық аулау құқықтарын шектерін өзбетімен кеңейтсе «теңіздерде анархия тудырады» делінді. Кейін оның көзқарасы өзгерді; 1970-ші жылдардың басында Грейвел Аляска ауылдары мен Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Ұлттық денсаулық сақтау институты арасында медициналық диагностикалық байланыс орнатуды қамтамасыз ететін демонстрациялық жобаны қолдады. Грейвел 1977 жылы Аляска, Канада және Гренландиядан келген инуиттер өкілдері қатысқан алғашқы Инуит айналасындағы конференциясын өткізуге жеке грант алуға көмектесті. Қазір бұл конференцияларға Ресейден де өкілдер қатысады. 1977 жылы Грейвел АҚШ Ішкі істер департаментінің Маккинли тауының атын Денели деп өзгертуге көмектесті, нәтижесінде ұлттық парк осылай аталды. Кейіннен Грейвел таудың жанындағы Токоситна өзенінің үстінде ешқашан салынбаған «Денали Сити» құрылысын ұсынды, ол қонақүйлерді, гольф алаңдарын, пәтерлерді және коммерциялық ғимараттарды қоршаған алып тефлон күмбезінен тұруы керек еді. Оның Денелиге дейін жоғары жылдамдықты теміржол салу туралы идеясы да қолдау таппады. Сол кездегі штаттағы маңызды, эмоционалды мәселе – «Алясканы бекіту», яғни оның кең, көбінесе адам тұрмайтын жерлерін бөлу. Мысалы, ол жерді пайдалану саясаты бойынша келісімге келген күрделі заң жобасын талқылаудан бас тартты, ол Конгресс палатасы мен Сенаттың конференциялық комитеттерінде өтті. Заң жобасы Алясканың көптеген федералды жерлерін мемлекеттік бақылауға алып, қалған бөліктерін федералдық саябақтар мен қорықтар үшін сақтап қалар еді; Грейвел оны штаттың болашақ дамуын жеткілікті қамтамасыз етпейтіні үшін тоқтатты. Бұл штаттарға пайда табу мақсатындағы кәсіпорындарға инвестиция салатын корпорациялар құруға мүмкіндік берді, ал штаттың барлық азаматтары корпорациядағы акцияларға ие болды. Грейвелге қарсы науқанды басқарды, Грейвелдің 1978 және 1980 жылдардағы Аляска жерлері туралы заң жобаларына қатысты әрекеттері басты мәселе болды. Кейін Грейвел жеңілген кезде «Аляскадағы дерлік барлық сайлау округтерінен» алшақтағанын мойындады, ол партиялық шектеулерді жойған және көптеген тәуелсіздерге дауыс беруге мүмкіндік берген.

By 1971, Gravel was urging construction of the much argued Trans Alaska pipeline, addressing environmental concerns by saying that the pipeline's builders and operators should have "total and absolute" responsibility for any consequent environmental damage. Two years later, the debate over the pipeline came to a crux, with The New York Times describing it as "environmentalists [in] a holy war with the major oil companies". In February 1973, the U. S. Court of Appeals blocked the issuance of permits for construction; Gravel and fellow Alaskan Senator Ted Stevens reacted by urging Congress to pass legislation overturning the court's decision. Environmentalists opposed to the pipeline, such as the Environmental Defense Fund and the Sierra Club The actual bill enabling the pipeline then passed easily; saying it would undermine the U. S. position in Law of the Sea negotiations and that nations arbitrarily extending their fishing rights limits would "produce anarchy of the seas". Later, his views changed; in the early 1970s Gravel supported a demonstration project that established links between Alaskan villages and the National Institute of Health in Bethesda, Maryland, for medical diagnostic communications. Gravel helped secure a private grant to facilitate the first Inuit Circumpolar Conference in 1977, attended by Inuit representatives from Alaska, Canada, and Greenland. These conferences now also include representatives from Russia. In 1977, Gravel helped lead an effort to have the U. S. Interior Department rename Mount McKinley to Denali; this eventually led to Denali National Park being so named. Subsequently, Gravel proposed a never built "Denali City" development above the Tokositna River near the mountain, to consist of a giant Teflon dome enclosing hotels, golf courses, condominiums, and commercial buildings. A related idea of his to build a high speed rail line to Denali also failed to gain traction. A key, emotional issue in the state at the time was "locking up Alaska", making reference to allocation of its vast, mostly uninhabited land. such as walking out of House–Senate conference committee meetings, of a complex bill which represented a compromise on land use policy. The bill would have put some of Alaska's vast federal land holdings under state control while preserving other portions for federal parks and refuges; Gravel blocked it, as not ensuring enough future development in the state. This gave states the ability to create corporations that would invest in for profit enterprises, with all citizens within the state owning shares in the corporation. led the campaign against Gravel, with Gravel's actions in respect to the 1978 and 1980 Alaskan lands bills a major issue. Gravel later conceded that by the time of his defeat, he had alienated "almost every constituency in Alaska". which allowed unlimited voting across party lines and from its many independents;

Сенаттан кеткеннен кейінгі мансап

1980 жылы жеңілгені туралы Грейвел кейін былай деп еске алады: "Мен мансабымды жоғалттым. Мен үйленгенімнен айырылдым. Жеңіліске ұшырағаннан кейін он жыл бойы депрессияда болдым" және "Ешкім маған маңызды жұмыс тапсырғысы келмеді. Өзімді ештеңеге жарамайтын сезіндім. Мен не істей алатынымды білмедім". Олар 1981 жылдың қыркүйегінде ажырасуға өтініш берді; кеңесші және қор брокері. Грейвел сондай-ақ бір кезде компьютерлік бағдарламалауды үйренген, бірақ оны тәжірибеде қолданған жоқ.

Саясатка оралу

1989 жылы Грейл саясатқа қайта оралды. Ол 1787 жылғы Конституциялық конвенцияны қайта жаңғырту және тікелей демократияны орнату үшін Екінші Конституциялық конвенцияны құруды көздеген «Филадельфия II» корпорациясын құрды. Ол американдықтардың жауапты түрде заң шығара алатынын, ал Ұлттық бастаманың заңы мен түзетулері американдық азаматтарға «заң шығарушылар» болуға мүмкіндік беретінін мәлімдеді. Бірақ бұл әрекеттер көп нәтиже бермеді. 2004 жылы Грейл институт төрағасы болды, ал Фосседал (өз кезегінде Демократия қорының директоры) Грейлдің президенттік үміткерлігін жариялау кезінде кіріспе сөз сөйледі. 2003 жылы Грейл «American Free Press» ұйымдастырған конференцияда тікелей демократия тақырыбында сөз сөйледі. Іс-шараға «The Barnes Review» да демеушілік етті. Оның қатысуына байланысты туған даулардан кейін Грейл топтың байланыстарын білмегенін айтып, кешірім сұрады. Грейл бірнеше рет Холокостқа қатысты топтың көзқарасын бөліспейтінін мәлімдеді: «Алты миллион еврейдің өлтірілгенін білетініме сеніңіз. Егер [The Barnes Review басылымдарын] шығарғандар бұл оқиғаға сенбесе, олар ақылдан асып кеткен». Топ Грейлді тағы да сөйлеуге шақырды, бірақ ол бас тартты. Олардың бірінші некеден туған екі ересек баласы – Мартин Грейл және Линн Грейл Мозиер, сондай-ақ төрт немересі бар. 1998 жылдан бастап Уитни Грейлдің табысы олардың отбасын қамтамасыз етті. Грейл 2008 жылғы президенттік сайлауда Демократиялық партиядан түңғыш үміткер болды және Вашингтондағы Ұлттық баспасөз клубында сөйлеген сөзінде сайлауға қатысатынын жариялады. (Грейл сайлауды мемлекеттік қаржыландыруды талап етті.) Грейлдің басқа да маңызды ұстанымдары – «FairTax» және 2006 жылы ол Ирактағы АҚШ әскерлерінің Вьетнамдағыдай «босқа өлгенін» айтты. Сенаттағы тәжірибесінің арқасында Грейл демократтардың президенттік пікірсайыстарының көпшілігіне шақырылды. 2007 жылдың 26 сәуірінде Оңтүстік Каролина мемлекеттік университетінде өткен алғашқы пікірсайыста ол президенттің Ирактан қылмыстық жазалаумен қорқытып кетуін талап ететін заң жобасын ұсынды. Ол сондай-ақ алдын ала ядролық соғысқа қарсы шығу сияқты ұстанымдарды жақтады. Ол Ирак соғысының террористерді көбейтуге әсер еткенін және «соғыс Джордж Буш Иракқа алаяқтық жолмен шабуыл жасаған күні ұтылды» деді. Бір сәтте Грейл: «Барак, кімді ядролық қарумен жоюды қалайсың?» – деп сұрады, ал Обама: «Мен қазір ешкімді ядролық қарумен жоюды жоспарламаймын, Майк, уәде беремін» – деп жауап берді. Грейл әдеттегі көп үміткерлік форматты бұзып, көп назар аударды; «The New York Times» медиа сыншысы Грейлдің «өте шайқаушылық және ашулы мәлімдемелермен пікірсайысты ұрлағанын» айтты. Интернетке де пайдасы болды: оның пікірсайыстағы жауаптарын көрсететін YouTube видеосы 225 892 рет қаралды, ол аптаның ең көп көрілген видеоларының он жетінші орнында, ал жаңалықтар мен саясат клиптері арасында бірінші орында тұрды; оның есімі блогтарда ең көп ізделген 15-ші орынға ие болды; ал оның веб-сайтына Хиллари Клинтон, Барак Обама немесе Джон Эдвардс веб-сайттарынан да көп трафик келді. Содан кейін ол 760 000 және 185 000 көруге ие болды. «Rock» Jon Stewart-пен «The Daily Show» эпизодында эфирге шықты. Ұлттық назарға ілінгеннен кейін отыз бес жыл өткен соң, ол оны қайтадан тапты. Бұл оның сайлаудағы көрсеткіштерін жақсартпады; 2007 жылдың мамыр айында CNN сауалнамасы демократтардың 0,5 пайыздан аз қолдауын көрсетті. Грейл келесі бірнеше пікірсайыста болды, бір жағдайда CNN оны алып тастау туралы шешімін кері қайтарғаннан кейін. Басқа екінші деңгейдегі үміткерлер сияқты Грейлге де көшбасшыларға қарағанда аз уақыт берілді; 2007 жылдың 2 маусымында Нью-Гэмпширде өткен екі сағаттық пікірсайыста оған 10 сұрақ қойылды және бес минут 37 секунд сөйлеуге рұқсат етілді. 2007 жылдың 23 шілдесінде CNN YouTube-дағы президенттік пікірсайыста Грейл эфир уақытының жетіспеушілігіне шағымданып, көрермендердің қолдауына жауап берді және: «Рахмет. Осы уақытқа дейін бәрі әділ болды ма?» – деді. Оны сынға алғандар оны «үйдің шатырында тұратын ашулы туысқа» немесе «тек ашулы болуды қалайтын ашулы қартқа» теңеді. Берклидегі саясаттанушы Дэвид Терр модератор Джордж Стефанопулос өзінің сұрақтарының шамамен бес пайызын Грейлге бағыттағанын анықтады; пікірсайыста кім жақсы болғанын сұраған сауалнамада Грейл сегіз үміткердің ішінде жетінші орынға ие болды. Демократиялық партияның президенттік үміткерлеріне қатысты ұлттық сауалнамалар Грейлдің бір немесе нөл пайыздық көрсеткішін көрсетті. 2007 жылдың үшінші тоқсанының соңында Грейлдің қолында шамамен 17 500 доллар ақша болды, 2008 жылғы сайлау кезеңінде барлығы шамамен 380 000 доллар жинады және минималды штатпен жұмыс істеп жатқан қарапайым науқанды жалғастырып жатты. «Филадельфиядан» шығарылуына Грейл демеушісінің иесі және әскери-өнеркәсіптік кешеннің мүшесі деп саналатын General Electric тарапынан корпоративтік цензураны айыптады және жақын жердегі видеоэкранға қарсы жиналыс және пікірсайыс ұйымдастырды, бірақ оның ең оңай танымалдығын жоғалтты. Жауап ретінде жақтастары науқанға қаржы жинау үшін «жаппай донорлық күндерін» ұйымдастырды, мысалы, 2007 жылдың 5 желтоқсанында, Құрғақ заңды жою күні. Грейл 2008 жылғы алғашқы дауыс беруде, Айова кокусында қатыспады, бірақ MSNBC оның жарыстан шыққаны туралы жалған хабар таратып, одан кейін оны жазды. Грейл екінші дауыс беруге, Нью-Гэмпшир праймеризіне көбірек назар аударды. Қаңтардың басында Mother Jones журналының тергеуші журналисі Джеймс Риджуэй Грейлді Нью-Гэмпширде сұхраттап, оның ізінен түсірді, онда Грейл NPR-дің «Talk of the Nation» бағдарламасы үшін Нил Конанмен телефон арқылы сұхбаттасты. Ол Нью-Гэмпширде шамамен 280 000 дауыстан 400 дауыс алды, бұл 0,14 пайызды құрады, содан кейін денсаулығын жақсарту үшін демалысқа шықты. Ол науқанды жалғастырды, бірақ келесі штаттарда жақсы нәтижелерге қол жеткізе алмады. 2008 жылдың қаңтар айтының соңында Хиллари Клинтон, Барак Обама және Грейл бастапқы пікірсайыстардан қалған жалғыз демократтар болды; Грейл қараша айына дейін президенттік науқанда қалуға уәде берді. 2008 жылдың 11 наурызында Грейл демократиялық жарыста қалуын жалғастырды, сонымен қатар Жасыл партиядан президенттік үміткер Джесси Джонсонды қолдады, ол Джонсонның Жасыл партиядағы бәсекелестері Синтия МакКинни мен Ральф Надерге қарсы жеңіске жеткенін қалады деді. Наурыздың соңында Грейлтің қаражат жинау мүмкіндігі болмады және ол келесі он демократиялық праймериздің біреуінде тіркелген жоқ.

In 1989, Gravel reentered politics. He established the Philadelphia II corporation, which seeks to replicate the original 1787 Constitutional Convention and have a Second Constitutional Convention to bring about direct democracy He argued that Americans are able to legislate responsibly, and that the Act and Amendment in the National Initiative would allow American citizens to become "law makers". However such efforts met with little success. By 2004, Gravel had become chair of the institute, and Fossedal (who in turn was a director of the Democracy Foundation) gave the introduction at Gravel's presidential announcement. In 2003, Gravel gave a speech on direct democracy at a conference hosted by the American Free Press. The event was cosponsored by The Barnes Review, After some controversy over his appearance, Gravel apologized, saying he did not realize the group's ties. Gravel said repeatedly that he did not share the group's views on the Holocaust, stating, "You better believe I know that six million Jews were killed. [The Barnes Review publishers] are nutty as loons if they don't think it happened". The group invited Gravel to speak again, but he declined. They have the two grown children from his first marriage, Martin Gravel and Lynne Gravel Mosier, and four grandchildren. Whitney Gravel's income sustained the couple from 1998 on. Gravel became the first candidate for the Democratic nomination for President of the United States in the 2008 election, announcing his run in a speech to the National Press Club in Washington, D. C. Short on campaign cash, he took public transportation to get to his announcement. (Gravel called for public financing of elections.) Other principal Gravel positions were the FairTax, and in 2006 said that U. S. troops in Iraq, as in Vietnam, had "died in vain". Because of his time in the Senate, Gravel was invited to many of the early Democratic presidential debates. During the initial one at South Carolina State University on April 26, 2007, he suggested a bill requiring the president to withdraw from Iraq on pain of criminal penalties. He also advocated positions such as opposing preemptive nuclear war. He stated that the Iraq War had the effect of creating more terrorists and that the "war was lost the day that George Bush invaded Iraq on a fraudulent basis". In one such exchange, Gravel said, "Tell me, Barack, who do you want to nuke?" to which Obama responded, "I'm not planning to nuke anybody right now, Mike, I promise." Gravel gained considerable publicity by shaking up the normally staid multiple candidate format; The New York Times' media critic said that what Gravel had done was "steal a debate with outrageous, curmudgeonly statements". The Internet was a benefit: a YouTube video of his responses in the debate was viewed more than 225,892 times, ranking seventeenth in most views for week and first among news and politics clips; his name became the fifteenth most searched for in the blogosphere; and his website garnered more traffic than those of frontrunners Hillary Clinton, Barack Obama, or John Edwards. and eventually gained over 760,000 and 185,000 views respectively. "Rock", in turn, was given airtime during an episode of The Daily Show with Jon Stewart. Some thirty five years after he first achieved the national spotlight, he had found it again. All this did not improve his performance in the polls; a May 2007 CNN poll showed him with less than 0.5 percent support among Democrats. Gravel was in the next several debates, in one case after CNN reversed a decision to exclude him. Like some of the other second tier candidates, Gravel did not get as much time as the leaders; during the June 2, 2007, New Hampshire debate, which lasted two hours, he was asked 10 questions and allowed to speak for five minutes and 37 seconds. During the July 23, 2007, CNN YouTube presidential debate, Gravel responded to audience applause when he had complained of a lack of airtime and said: "Thank you. Has it been fair thus far?" Detractors began to liken him to "the cranky uncle who lives in the attic," or "the angry old guy that just seemed to want to become angrier". Berkeley political scientist David Terr found that moderator George Stephanopoulos directed roughly five percent of his questions to Gravel; in a poll asking who did the best in the debate, Gravel placed seventh among the eight candidates. National opinion polls of contenders for the Democratic nomination continued to show Gravel with one percent or zero percent numbers. By the end of the third quarter 2007, Gravel had about $17,500 in cash on hand, had collected a total of about $380,000 during the 2008 election cycle, and was continuing to run a threadbare campaign with minimal staff. For the Philadelphia exclusion, Gravel blamed corporate censorship on the part of sponsor owner and alleged military industrial complex member General Electric for his exclusion and mounted a counter gathering and debate against a video screen a short distance away, but he had lost his easiest publicity. In reaction, supporters organized "mass donation days" to try to help the campaign gain momentum and funds, such as on December 5, 2007, the anniversary of the Repeal of Prohibition. Gravel did not compete in the initial 2008 vote, the Iowa caucuses, but was still subjected to a false report from MSNBC that he had pulled out of the race afterward. Gravel did focus his attention on the second 2008 vote, the New Hampshire primary. In early January, Mother Jones' investigative reporter James Ridgeway was filmed interviewing and following Gravel in New Hampshire, in which Gravel is interviewed on the phone by Neal Conan for NPR's, Talk of the Nation. He received about 400 votes out of some 280,000 cast in New Hampshire, or 0.14 percent, before taking time off to improve his health. He resumed campaigning, but fared no better in subsequent states. By the end of January 2008, Hillary Clinton, Barack Obama, and Gravel were the only remaining Democrats from the initial debates still running; Gravel vowed to stay in the presidential campaign until November. On March 11, 2008, Gravel continued to remain in the Democratic race but additionally endorsed a Green Party candidate for president, Jesse Johnson, saying he wanted to help Johnson prevail against Green Party rivals Cynthia McKinney and Ralph Nader. By late March, Gravel had almost no fundraising and was only on the ballot in one of the next ten Democratic primaries.

Либертариандық партияға ауысу

2008 жылдың 25 наурызында Грэвел демократтар партиясын тастап, Либертариан партиясына қосылатынын мәлімдеді. Ол былай деді: «Менің либертариандық көзқарастарым, сондай-ақ соғысқа, әскери-өнеркәсіптік кешенге және американдық империализмге қарсы қатысты тұжырымдарым демократтар партиясының элиталарына ұнамайды. Олар қатардағы американдықтардан алыс, мен демократтар партиясына осы президенттік науқанның басында ұсынған «Демократия үшін ұлттық бастамамен» американдық азаматтарды күшейтуді қабылдамайды. Мен бастапқыда үшінші партиядан кандидат ретінде қатысуға ниеттенгенмін, бірақ бұрынғы демократтардың пікірсайысында алған жариялылығым маған қажет болды». Либертариан кандидат ретінде Грэвел бұрынғы үлкен мемлекеттік бастамаларды қолдауы мен тікелей демократияға қатысты бейәдетті ұстанымдарына қарсылықтарға тап болды. Дегенмен, ол демократ болған кездегіден көбірек қолдауға ие болды, 2008 жылдың сәуірінде өткен екі пікірсауалда екінші және үшінші орындарды иеленді. 2008 жылдың 25 мамырында Денверде өткен Либертариан ұлттық конвенциясында Грэвел алғашқы дауыс беруде сегіз кандидаттың арасында төртінші орынды алды, ол 618 дауыстың 71-ін жинады; ол бұрынғы конгрессмен және ақыры жеңімпаз атанған Боб Барр, автор Мэри Руварт және кәсіпкер Уэйн Аллин Руттан қалып қойды. Грэвелдің жағдайы одан әрі жақсармады және төртінші дауыс беру кезеңінде ол жарыстан шығарылды.

2008 2019 жылдың басында

2008 жылдың маусым айында Гравел Нью-Йорктегі 11 қыркүйекке қатысты сайлау бастамасын қолдап, бұл шараның "үкіметтік комиссияның орнына азаматтар комиссиясын" құратынын, сондай-ақ АҚШ-тың жоғары лауазымды шенеуніктерге қарсы сотқа шақыру құқығын беретінін мәлімдеді, бұл "11 қыркүйектегі шабуылдарға қатысты шын мәнінде тергеу жүргізуге" мүмкіндік береді. Кейін ол: "Үкіметтің ішінде де, сыртында да осы қорқынышты әрекеттің белгілі қылмыскерлерімен бірге әрекет еткен адамдар болуы мүмкін. Үкімет ұсынған талдауға қатысты күдіктер көп. Очевидно, үш соғысты – Ауғанстан, Ирак және үздіксіз жүріп жатқан Терроризмге қарсы соғысты – бастаған оқиға толыққанды зерттелуі керек, бірақ бұл жасалмады және үкімет бұл мәселеге ден қоймайды" деді. 2008 жылдың тамызында Гравел Сами Аль Арианның жақтастары алдында сөйлеген сөзінде (екі жыл бұрын кінәсін мойындап, "арнайы танылған террористік" ұйым – Палестиналық Исламдық Жиһадқа көмектесушілік қылды деген айыппен түрмеге кесілген) Аль Арианның прокурорына қатысты: "Оның қайда тұратынын, балаларының қайда оқитынын, кеңсесінің қайда екенін анықтаңыз: оны үнемі пикеттеңіз. Оны көрсеңіз, плакаттарда расист деп атаңыз. Оны әділетсіздік деп атаңыз. Оны қалай атағыңыз келсе, солай атаңыз, бірақ үнемі оның бетіне айтыңыз" деді. Грейвл прокурордың балаларын араластырғаны үшін сынға ұшырады, ал Аль Арианның отбасы бұл пікірлерді жоққа шығарды. 2008 жылдың қыркүйегінде Гравел республикалық партияның президенттік үміткері Джон Маккейннің кандидат ретінде таңдалғаннан кейін Аляска губернаторы Сара Пэйлинді қорғады. Ол Пэйлиннің Аляскадағы республикашылдардың арасындағы жемқорлыққа қарсы тұруын жоғары бағалады, оның ұлттық тәжірибесіздігі кемшілік емес, артықшылық деп ойлады және "Трупергейт" тергеуінің оны дұрыс емес түрде жұмыстан босатқаны туралы мәселе "оның пайдасына шешілетінін" болжады. Грейвл жалпы сайлауда Маккейн/Пэйлинге де, Обама/Байденге де қолдау көрспесе, дауыс бермейтінін айтты. Пэйлин қатыспады, бірақ Грейвлдің "Тропергейт" туралы болжамы расталды, өйткені Пэйлин этика заңдарын бұзбаған деп танылды. 2013 жылы Иранның Тегеран қаласында өткен Голливудқа қарсы үшінші халықаралық конференцияның халықаралық істер жөніндегі хатшысы Хамед Гашгавидің шақыруымен Грейвл Иран үкіметі ұйымдастырған бұл конференцияға қатысты. Грейвл конференцияға "әртүрлі экстремистік топтардың" қатысқанын атап өтті, бірақ екі ел арасындағы "ақылға сыймас соғыстың" алдын алу үшін АҚШ киноиндустриясының Иранды қалай бейнелейтінін талқылау қажет екенін айтты. 2013 жылдың мамырында Грейвл Конгрестің бірнеше бұрынғы мүшелерінің бірі болып, Paradigm Research Group ұйымынан 20 000 доллар қабылдады. Бұл ұйым НЛО ашу туралы азаматтық тыңдау өткізуді ұйымдастырды, ол Конгрестің тыңдауы үлгісінде жасалған және АҚШ үкіметі НЛО туралы дәлелдерді жасыруына қатысты. Грейвл: "Біздің планетаны біреу бақылап отыр, және олар оны өте сақтықпен бақылап отыр, өйткені біз өте соғысқұмар планетамыз" деді, сондай-ақ "Бұл мәселеде бұқаралық ақпарат құралдарында да, үкіметте де белгілі бір білімі бар адамдарды шеттету және мазақтау әрекеттеріне тап боламыз" деді. Ол Cannabis Sativa компаниясының тәуелсіз директоры да болды. 2016 жылғы Демократиялық партияның президенттік праймериз кезінде Грейвл Берни Сандерсті және оның науқанын жоғары бағалап, "Берни – мен көрген ең талантты саясаткерлердің бірі. Ол өте адал және өте ақылды адам" деді. Грейвл Сандерстің президент болып сайланатынын, бірақ оның негізгі реформаларын Конгресс арқылы өткізе алмайтынын болжады, сондықтан Сандерс пен оның жақтастары Ұлттық бастаманың кейбір ұсыныстарын қолдауы керек екенін айтты. 2016 жылы Грейвл 11 қыркүйекке қатысты: "Біз Вьетнам соғысында 58 000 американдық әскери қызметшіні өлтірдік, олардың бәрі бекер болды. Әскери-өнеркәсіптік кешенді шексіз күшейту үшін қажетті материалды дайындау үшін тағы 3000 адамды өлтірудің қандай ерекшелігі бар?" және "Менің ойымша, 11 қыркүйек оқиғасы – ішкі жұмыс екеніне күмән жоқ" деді. Кейіннен тіпті Грейвлдің жақтастары да бұл пікірлерді жоққа шығарды. 2019 жылы Грейвл Калифорния штатының Сисайд қаласында тұрды.

In June 2008, Gravel endorsed the NYC 9/11 Ballot Initiative, saying the measure would create a "citizens commission rather than a government commission" with subpoena power against top U. S. officials to "make a true investigation as to what happened" regarding the September 11 attacks. He later said, "Individuals in and out of government may certainly have participated with the obviously known perpetrators of this dastardly act. Suspicions abound over the analysis presented by government. Obviously an act that has triggered three wars, Afghan, Iraqi and the continuing War on Terror, should be extensively investigated which was not done and which the government avoids addressing." In August 2008, Gravel was speaking to a crowd of supporters of Sami Al Arian (who two years earlier had pleaded guilty and been sentenced to prison for a charge of conspiracy in helping Palestinian Islamic Jihad, a "specially designated terrorist" organization) when he was caught on tape saying of Al Arian's prosecutor, "Find out where he lives, find out where his kids go to school, find out where his office is: picket him all the time. Call him a racist in signs if you see him. Call him an injustice. Call him whatever you want to call him, but in his face all the time." Gravel was criticized for potentially involving the children of the prosecutor, and Al Arian's family disavowed the sentiments. Gravel defended Alaska Governor Sarah Palin after she was chosen as Republican presidential nominee John McCain's running mate in September 2008. He praised Palin's record in standing up to corruption among Alaskan Republicans, thought her national inexperience was an asset rather than a detriment, and predicted that the "Troopergate" investigation into whether she improperly fired a state official would "come out in her favor". Gravel made clear he would not support or vote for either McCain–Palin or Obama–Biden in the general election. Palin did not run, but Gravel's prediction about "TrooperGate" was accurate as Palin was found not to have violated ethics laws. In 2013, by the invitation of Hamed Ghashghavi, the secretary for international affairs of the 3rd International Conference on Hollywoodism in Tehran, Iran, Gravel attended that event as an Iranian government organized anti Hollywood conference. Gravel noted that the conference was attended by "various elements of extremes" but said it was necessary to discuss how the U. S. film industry portrayed Iran in order to prevent "an insane war" between the two nations. In May 2013, Gravel was one of several former members of Congress to accept $20,000 from the Paradigm Research Group, an advocacy group for UFO disclosure, as part of holding what they termed a Citizen Hearing on Disclosure, modeled after congressional hearings, regarding supposed U. S. government suppression of evidence concerning UFOs. Gravel said, "Something is monitoring the planet, and they are monitoring it very cautiously, because we are a very warlike planet," and, "What we're faced with here is, in areas of the media, and the government too, an effort to marginalize and ridicule people who have specific knowledge." He also became an Independent Director of Cannabis Sativa. During the 2016 Democratic presidential primaries, Gravel praised Bernie Sanders and his campaign, saying "Bernie is one of the most gifted politicians I have ever observed. He's a person of great integrity and very clever." Gravel predicted that Sanders would be elected president but would be unable to get his key reforms through Congress, and thus that Sanders and his supporters should back some of the proposals of the National Initiative. In 2016, Gravel said in relation to the September 11 attacks: "We killed 58,000 American servicemen in the Vietnam War and all they did was die in vain. What's so unusual about killing 3,000 more in order to develop the grist for the mill to empower into infinity the military industrial complex?" and "There's no question in my mind that 9/11 was an inside job". The remarks were later disavowed by even Gravel supporters. By 2019, Gravel was living in Seaside, California.

2020 жылғы президенттік науқан

2019 жылдың 19 наурызында Грейвел 2020 жылғы Демократиялық партиясының ішкі сайлауына қатысу мүмкіндігін қарастырып жатқанын мәлімдеді. Ол: "Мақсат жеңіске жету емес, американдық империализмді демократиялық пікірсайыстар алаңына әкелу" деді. Сол күні Федералды сайлау комиссиясына ұйымды тіркеу туралы мәлімдеме беріліп, зерттеу комитеті құрылды. Бұл бастама Дэвид Окс және Генри Уильямс басқаратын жасөспірімдер тобының идеясы болды, олар Chapo Trap House подкастынан шабыттанды және Грейвелдің келісімімен (оны идеяның пайдалылығына көндіруге бір апта уақыт кетті), бірақ оның тікелей қатысуынсыз іске асырылды. Топтың оның ұзақ жылдар бойы сақтап келген саяси мақсаттарын күшейтуге деген ықыласына риза болған Грейвел (2021 жылғы инаугурация күні қарт жасқа жетер еді), сәуір айында олармен кездесуді және әйелімен бірге 2020 жылғы Ақ үйге үміткерлігін талқылауды жоспарлап отырғанын айтты. 2019 жылдың 2 сәуірінде Грейвел ресми түрде үміткер ретінде тіркелді. Науқан өзін "#Gravelanche" деп атады. Грейвелдің бастапқы мақсаты – қажетті 65 000 шағын донорларды жинап, пікірсайыстарға қатысуға мүмкіндік алу болды. Бірақ 29 сәуірде Грейвелдің сайлауалды штабы оның жеңіске жету үшін күресіп жатқанын, жай ғана пікірсайыстарға қатысу үшін емес екенін мәлімдеді. Кейінгі сұхбатта Грейвел Сандерс пен Габбардты президенттікке үміткер ретінде бірге қарастырды. Мұндай мәлімдемелер Vox-ты Грейвелді "2020 жылғы демократиялық партияның ең ерекше үміткері" деп атауға итермеледі. The New York Times Magazine Грейвелді АҚШ-та демократиялық социализмнің өркендеуінің мысалы ретінде келтірді, бұл Сандерстің 2016 жылғы сайлау кампаниясымен және 2018 жылы Александрия Окасио Кортестің сайлануымен де көрсетілді: "[Грейвелдің] науқаны Демократиялық партияға көп жауапкершілік сезінбейтін солшыл қозғалыстың ең абсурдты түрін білдіреді". 2019 жылдың маусым айында Грейвел 2008 жылдың желтоқсанында АҚШ-тың Ирактағы соғысына наразылық білдіріп, президент Джордж Бушқа аяқ киім лақтырған ирак журналисі Мунтадер әл-Заидидің қолдауын алғанын мәлімдеді. Әл-Заиди Грейвелдің Ирак және Таяу Шығысқа қатысты Ақ үй саясатын жақсартуға берген уәдесіне орай оны қолдады. 2019 жылдың 13 маусымында Демократиялық партия сол айдың соңында өтетін алғашқы пікірсайыстарға қатысуға құқық алған 20 ірі үміткердің тізімін жариялады. Грейвел төрт үміткердің бірі болды (қалғандары – Монтана губернаторы Стив Буллок, АҚШ өкілі Сет Моултон және Флорида штатының Мирамар қаласының мэрі Уэйн Мессам). Грейвел қажетті донорлар санын жиная алмады және жеткілікті сауалнамаларда бір процент немесе одан да көп дауыс жинамады (көптеген сауалнамаларда оның кандидатурасы тіпті қарастырылмады). Дегенмен, Грейвел бұл жұмысты тоқтатпайтынын және шілдедегі пікірсайыстарға қатысуға тырысатынын мәлімдеді. Бірақ шілде айының басында Грейвелдің науқаны 65 000 донордың қатарына қосылу үшін әлі 10 000 жетіспейтінін және "науқан аяқталуға жақын" екенін хабарлады. Олар қалған 100-150 мың долларды қайырымдастыққа беру үшін қандай ұйымды таңдау керектігі туралы ұсыныстарды сұрады. Грейвел науқанды бастаған жасөспірімдер мектепке қайтқанға дейін оны аяқтауды жоспарлағанын қосты. Грейвелдің науқаны 2019 жылдың 12 шілдесінде 65 000 донордың шегінен өтіп, сол айдағы пікірсайыстарға қатысуға жарамдылық белгісін орындады. Бірақ 20 үміткердің барлығы, қатысуға рұқсат етілген ең көп санды үміткерлер, донорлық критерийден басымдық беретін дауыс беру критерийін орындағандықтан, Грейвел шақырылмады. Науқан ресми түрде 2019 жылдың 6 тамызында аяқталды, Грейвел Берни Сандерс пен Тулси Габбардты президенттікке қолдады. Грейвелдің штабы кейіннен Twitter-де олардың жеңіске жетуді көздемегенін, бірақ бұл науқанды "шынайы демократиялық" жоба ретінде қарастырғанын және Грейвелмен жұмыс істегені үшін мақтаныш сезінетінін мәлімдеді. Грейвел қалған қаржыны қайырымдастыққа және оның идеяларын қолдайтын жаңа зерттеу орталығына бөлетінін айтты. 2020 жылдың қыркүйегінде құрылған жаңа ұйым "бұрынғы АҚШ сенаторы Майк Грейвелдің әлемдік бейбітшілік пен демократия үшін күресін жалғастыратынын" мәлімдеді. Оның миссиясы – бейбіт және теңгерімді әлем туралы батыл және болашаққа бағытталған идеяларды насихаттау және оны жеңу үшін жастардың күшті қозғалысын құру. Институтқа Корнел Уэст және Славой Жижек үлес қосты. Сайт 2023 жылы төлем болмағандықтан жабылды.

On March 19, 2019, Gravel announced that he was considering running in the 2020 Democratic primaries. He said, "The goal will not be to win, but to bring a critique of American imperialism to the Democratic debate stage." An exploratory committee was formed, with filing a statement of organization with the Federal Election Commission on that same day. The filing was the idea of a group of teenagers, led by David Oks and Henry Williams, inspired by the podcast Chapo Trap House, and done with Gravel's consent (after a week spent convincing him of the idea's merits), but without his involvement. Intrigued by the group's commitment to amplifying his long held policy goals, Gravel (who would be old on Inauguration Day in 2021) said he planned to meet with them in April, and to discuss a 2020 White House run with his wife. On April 2, 2019, Gravel filed to officially run for office. The campaign called itself the "#Gravelanche". Gravel's initial stated goal was merely to qualify for debates by getting the required 65,000 small donors. But on April 29, Gravel's campaign said he was running to win, not just to participate in debates. In a subsequent interview, though, Gravel emphasized the virtue of Sanders and Gabbard in some order as a presidential ticket. Statements like these caused Vox to call Gravel "2020's oddest Democratic presidential candidate". The New York Times Magazine included Gravel as an example in the rise of democratic socialism in the United States also exemplified by Sanders's 2016 race and the 2018 election of Representative Alexandria Ocasio Cortez: "[Gravel's] campaign represents the most absurd form of a legitimate movement on the left that feels little obligation to the Democratic Party." In June 2019, Gravel touted the endorsement of Muntadher al Zaidi, the Iraqi journalist who, in December 2008, made headlines after he threw his shoes at President George W. Bush in protest of the U. S. war in Iraq. Al Zaidi endorsed Gravel based on his promise to improve White House policies regarding Iraq and the Middle East. On June 13, 2019, the Democratic Party announced the 20 major candidates who qualified for the first debate later that month. Gravel was one of the four who missed out (the others were Montana Governor Steve Bullock, U. S. Representative Seth Moulton, and Miramar, Florida, Mayor Wayne Messam). Gravel had been unable to get the requisite number of donations, or to score one percent or better in enough polls (many polls did not even include him). Nevertheless, Gravel said he would not drop out and would try to qualify for the July debate. In early July, however, Gravel's campaign said it was still 10,000 contributions short of the 65,000 donor threshold and that it was "nearing its conclusion". It solicited suggestions for where to donate $100,000 to $150,000 of leftover campaign funds. Gravel added that he had always planned on ending the campaign before the teenagers in charge of it needed to return to school. Gravel's campaign crossed the threshold of 65,000 donors on July 12, 2019, meeting the qualification mark for that month's debate. But because 20 other candidates, the maximum allowed to participate, had already met at least the polling criterion, which takes priority over the donor criterion, Gravel was not invited. The campaign officially came to a close on August 6, 2019, with Gravel endorsing both Bernie Sanders and Tulsi Gabbard for president. Gravel's campaign later stated on Twitter that they never wanted to win but saw the campaign as an "intimately democratic" project and expressed honor at working with Gravel. Gravel said he would divide remaining campaign funds between charity and a new think tank which would espouse his ideas. Launched in September 2020, the new entity said it would "carry on the life's work of former U. S Senator Mike Gravel in fighting for global peace and democracy. Its mission is to promote bold and forward looking ideas about a more peaceful and egalitarian world, and to build a robust movement of young people to win it". Contributors to the Institute included Cornel West and Slavoj Žižek. the website was shuttered in 2023 for lack of payment.

Өлім

Грейвел 2021 жылғы 26 маусымда 91 жасында Калифорния штатының Сисайд қаласындағы үйінде көп миеломадан қайтыс болды. COVID-19 пандемиясынан АҚШ-та жерлеу рәсімдері кешіктірілгендіктен, Грейвел 2023 жылғы 20 маусымда Арлингтон ұлттық зиратына жерленді, онда оның күлдері жерленді. Әскери қабір рәсімі болғанымен, оның өтініші бойынша салют оқтары атылмады, себебі ол зорлыққа қарсы тұрысын қатаң сақтады. The New York Times газеті Грейвелдің некрологында оны "назарын аударуға ұмтылған адам" деп сипаттады, ол кейіннен "ұзақ әрі қиын президенттік сайлауға түсуімен" танымал болды. Оның "Демократиялық әрекет үшін американдықтар" ұйымының "Либералдық коэффициенті" 100-ден 81 (1971) дейін, 100-ден 39-ға дейін (1980) ауысқан. Оның Америка консервативтік одағының бағалары 100-ден 0 (бірнеше жыл, соның ішінде 1971 және 1972) дейін, 100-ден 38-ге дейін (1979) жеткен, орташа есеппен 14-ке тең. Абрамовиц пен Сегал Грейвелдің ең төменгі көрсеткіштерінің сенатқа қайта сайлануға түскен екі кезеңмен сәйкес келгенін атап көрсетеді.

Азаматтық құқық мәселесі

2007 жылы Грейвел есірткі саясаты жөніндегі пікір білдіріп, оны қылмыстық жазадан босатуды және есірткіге тәуелділікті қоғамдық денсаулық мәселесі ретінде қарастыруды жақтады. 2008 жылғы президенттік үміткерлігі кезінде ол есірткіге қарсы күресті сәтсіздік деп айыптап, оның "ішкі қалаларымызды қиратқанын және балаларымызды қауіпке ұшыратқанын" мәлімдеді. Ол аборт құқықтарын қолдады. 2008 жылғы сайлау науқанында Грейвел ЛГБТ құқықтарының белсенді жақтаушысы болды. Ол бір жынысты некелерді қолдап, Некеге қорғау туралы заңға және АҚШ әскерінің "сұрама, айтпа" саясатына қарсы болды. Грейвел халықаралық санкцияларды саяси құрал ретінде пайдалануға қарсы шығып, Саддам Хусейн тұсында Иракқа қатысты санкцияларды осы елдегі жарты миллион баланың өліміне кінәлі деп айыптады. 2008 жылғы үміткерлігі барысында Грейвел әскери шығындарды қысқартуды ұсынды, бұл көрсеткіш әртүрлі деректер бойынша 15 пайызды құрады. 2013 жылы ол президент Обамаға наразылық білдіріп, оны "толыққанды алаяқ" деп атады және Буш пен Обама екеуін де "олар жасаған қылмыстар мен кісі өлтірулер үшін" Халықаралық сотта сотталуы керек деді. Грейвел Обаманы Пәкістан және басқа да елдерде дронмен шабуыл жасағаны үшін айыптады. Грейвел FairTax жүйесін "прогрессивті" деп сипаттаса, басқалары оны "регрессивті" деп сынады, оның артықшылығы ең бай америкалықтарға тиесілі екенін айтты. Жаңа салықтарды өтеу мақсатында Грейвелдің жоспары жеке тұлғалар мен отбасыларға ай сайын мемлекеттік төлемдер жасауды көздеді. Грейвел 2008 жылғы үміткерлігі кезінде Солтүстік Америка еркін сауда аймағы (NAFTA) келісіміне қарсы болды, оны әділетсіз және экономикалық зиянды деп бағалап, қайтадан келіссөздер жүргізу қажеттігін жеткізді. Грейвел сондай-ақ H1B визаларының санына шектеу қоймауды қолдады. Грейвел қазіргі жұмыс берушілер жүйесімен қамтамасыз етілген денсаулық сақтану жүйесін ауыстыру үшін мемлекеттік қаржыландырылатын, барлық азаматтарға қолжетімді медициналық көмек көрсетуді ұсынды.

Жазбалар

Қабыршақ, Майк. Жұмыс орындары және одан да көп жұмыс орындары. Mt. McKinley Publishers, 1968. Қабыршақ, Майк. Азаматтық билік: Халық платформасы. Holt, Rinehart and Winston, 1972. Өзгерістерге мандат: Азаматтық билік деп қайта қаралып, қайта басылған, AuthorHouse, 2008. Қабыршақ, Майк және Лория, Джо. Саяси саяхат: Америка милитаризмінің өрлеуі және оны тоқтатуға бір адамның күресі. Seven Stories Press, 2008. Қабыршақ, Майк және Айзенбах, Дэвид. "Патша жасайтындар": Медиа қауіпсіздігімізге және демократиямызға қалай қауіп төндіреді. Phoenix Books, 2008. Қабыршақ, Майк. "Маверик дауысы": Сенатор Майк Қабыршақтың сөздері мен жазбалары. Brandywine House, 2008. Қабыршақ, Майк. "Уланған билікке" алғысөз: Ядролық электр станцияларына қарсы іс. Джон В. Гоффман және Артур Р. Тамплин, Rodale Press, Inc., Эммаус, ПА, 1971 жылғы маусым. Қабыршақ, Майк. Өкілдік биліктің сәтсіздігі және шешімі: Халықтың заң шығару жиналысы. AuthorHouse, 2020.

Жалпы сілтемелер

Пентагон құжаттары сенатор Грейвл басылымы. 5-том: Сыни мақалалар. Бостон: Beacon Press, 1972 ж. 341 б. + 1-4 томдарға арналған 72 беттік көрсеткіш; Ноам Чомски, Говард Зинн, редакторлар.