Кіріспе
Уильям Дженнингс Брайан Герман (William Jennings Bryan Herman; 1909 жылғы 7 шілде – 1992 жылғы 5 қыркүйек) – американдық бейсболшы және менеджер, 1930-шы және 1940-шы жылдары Үлкен бейсбол лигасының (MLB) екінші базалық ойыншысы болған. Өте жақсы қорғанысымен және тұрақты соққысымен танылған Герман әлі күнге дейін Ұлттық лиганың (NL) екінші базалық ойыншылары арасындағы көптеген қорғаныс рекордтарын сақтап тұр және 1975 жылы Ұлттық Бейсбол Даңқы залына енгізілді.
William Jennings Bryan Herman (July 7, 1909 – September 5, 1992) was an American second baseman and manager in Major League Baseball (MLB) during the 1930s and 1940s. Known for his stellar defense and consistent batting, Herman still holds many National League (NL) defensive records for second basemen and was inducted into the National Baseball Hall of Fame in 1975.
Ерте өмір
1909 жылы Индиана штатының Нью-Олбани қаласында туған және 20 ғасырдың басында үш рет президенттікке кандидат болған, сондай-ақ көрнекті мемлекет қайраткері Уильям Дженнингс Брайанның құрметіне аталған Герман Нью-Олбани орта мектебінде білім алған.
Бейсбол карьерасы
Герман 1936 жылы «Чикаго Кабс» командасымен майданға шығып, келесі маусымда .314-ке соғып, 102 ұпай жинап, жұлдыз ретінде танылды. Оның алғашқы ойыны естен кетпес. «Цинциннати Редс» командасымен болған ойында Си Джонсон добын үйдің артқы жағына тигізіп, ол кері секіріп Германның басына соғып, оны есінен айырды. Келесі он жыл бойы «Чикаго» құрамындағы тұрақты ойыншы болған Герман тұрақты түрде соққы беретін және нәтижелі ойыншы болды. Ол әдетте .300 немесе одан жоғары соққы беретін (кейде .341-ге дейін) және 93 ұпай жинады. Сондай-ақ, ол 57 еселік соққы берді және екі маусымда да . Герман 1943 және 1944 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет ету үшін алаңнан шығып, кейін «Доджерс» және «Бостон Брейвс» (маусым ортасында ауысқаннан кейін) командаларымен қайтадан ойнады. 37 жасында «Питтсбург Пайрэтс» командасының жаңа иелері оны бас жаттықтырушылыққа тағайындады. 1946 жылдың 30 қыркүйегінде Германды «Питтсбургке» үшінші базадағы Боб Эллиотт пен ұстаушы Хэнк Камелли үшін үш маргиналды ойыншымен (сыртқы шабуылшы Стен Вентцель, тастаушы Элмер Синглтон және ішкі ойыншы Уайти Вительман) ауыстырды. Герман 1947 жылғы «Пайрэтс» командасының ойыншы-бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бірақ «Пайрэтс» оған төлеген құнға таң қалды. «Олар маған бүкіл команданы саудалап беріпті», деді ол. Эллиотт «Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды және «Бостонды» 1948 жылғы Ұлттық лиганың жеңімпазы етіп алып келді. Германның 1947 жылғы «Пайрэтс» командасы 92 ойында жеңіліп, «Ұлттық лигада» жетінші орынды бөлісті, ал ол маусымның соңғы ойынынан бұрын отставкаға кетті. (Оның үлкен лигадағы соңғы ойыны сол жылдың 1 тамызында болды.) Содан кейін Герман кіші лигаларда жаттықтырушылыққа көшті және «Доджерс» (1952–57) және «Брейвс» (1958–59) командаларында үлкен лига жаттықтырушысы болды, сегіз маусымда бес «Ұлттық лиганың жеңімпазы» құрамында болды. Содан кейін ол бес жыл (1960–64) «Бостон Ред Сокс» командасының үшінші базалық жаттықтырушысы ретінде «Американ лигасына» (АЛ) көшті, ал 1965 және 1966 жылдары «Ред Сокс» командасын сәтсіз нәтижелерге жеткізді; оның 1965 жылғы «Бостон» клубы 100 ойында жеңіліп қалды. 1966 жылдың қыркүйегінде «Ред Сокс» командасынан босатылғаннан кейін ол «Калифорния Энджелс» (1967) және «Сан-Диего Падрес» (1978–79) командаларында жаттықтырушылыққа көшті және «Падрес» және «Окленд Атлетикс» командаларында ойыншыларды дамытуда жұмыс істеді. Герман 1922 ойындық үлкен лигалық мансабын .304 соққы орташасымен, 1163 ұпаймен, 2345 соққымен, 486 еселік соққымен, 82 үш еселік соққымен, 47 үй соққысымен, 839 ұпаймен, 737 базамен және 428 соққымен аяқтады. Қорғаныста ол жалпы .968 көрсеткішті тіркеді. Ол төрт «Ұлттық лиганың жеңімпазы» (1947, 1953, 1955 және 1959) болды, бірақ ойыншы ретінде «Дүниежүзілік серияның» чемпионатында жеңіске жетпеді (бірақ ол 1955 жылғы «Дүниежүзілік серияның» чемпионы «Бруклин Доджерс» командасының жаттықтырушысы болды). Үлкен лигадағы бас жаттықтырушы ретінде оның көрсеткіші 189–274 (.408) болды. Герман екінші базадан бір маусымдағы ең көп соққы беру бойынша «Ұлттық лиганың» рекордын ұстайды және лигада жеті рет соққы беруде көш бастады. Сондай-ақ, ол 1936 жылдың 14 сәуірінде бес соққы берген ашылу күніндегі ең көп соққы беру бойынша үлкен лига рекордын бөліседі.
After a sub standard offensive year in , Herman was traded to the Brooklyn Dodgers in He had one of his finest offensive season in , when he batted .330 with a .398 on base percentage and 100 runs driven in. Herman missed the and seasons to serve in World War II, but returned to play in with the Dodgers and Boston Braves (after being traded mid season). At 37, he was considered prime managerial material by the new owners of the Pittsburgh Pirates. On September 30, 1946, Herman was traded to Pittsburgh with three marginal players (outfielder Stan Wentzel, pitcher Elmer Singleton and infielder Whitey Wietelmann) for third baseman Bob Elliott and catcher Hank Camelli. Herman was promptly named playing manager of the 1947 Pirates, but he was aghast at the cost—Elliott—the Pirates had paid for him. "Why, they've gone and traded the whole team on me", he said. Elliott won the NL Most Valuable Player award and led Boston to the 1948 National League pennant. Herman's 1947 Pirates lost 92 games and finished tied for seventh in the NL, and he resigned before the season's final game. (His last appearance as a Major League player was on August 1 of that year.) Herman then managed in the minor leagues and became a Major League coach with the Dodgers (1952–57) and Braves (now based in Milwaukee) (1958–59)—serving on five National League pennant winners in eight seasons. Then he moved to the American League (AL) as the third base coach of the Boston Red Sox for five years (1960–64), before managing the Red Sox to lackluster records in and ; his 1965 Boston club lost 100 games. After his firing by the Red Sox in September 1966, he coached for the California Angels (1967) and San Diego Padres (1978–79) and served in player development roles with the Padres and Oakland Athletics. Herman finished his 1,922 game big league career with a .304 batting average, 1,163 runs scored, 2,345 hits, 486 doubles, 82 triples, 47 home runs, 839 runs batted in, 737 bases on balls and 428 strikeouts. Defensively, he recorded an overall .968 fielding percentage. He won four NL pennants (, , , and ) but no World Series championships as a player (although he was a coach on the 1955 World Series champion Brooklyn Dodgers). His record as a Major League manager was 189 274 (.408). Herman holds the NL records for most putouts in a season by a second baseman and led the league in putouts seven times. He also shares the Major League record for most hits on opening day, with five, set April 14, 1936.
Кейінгі өмірі
1968 жылы Герман Флорида штатының Палм-Бич-Гарденс қаласына көшіп келді. Ол Бейсбол даңқы залына енгізілді. 1992 жылы ол рактан қайтыс болды. 2013 жылы Боб Феллер Батырлық сыйлығы Германды Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткені үшін Бейсбол даңқы залының 37 мүшесінің бірі ретінде марапаттады.
Жеке
Германның немересі – Шери Дэниелс, бұрынғы Индиана штатының губернаторы Митч Дэниелстің жұбайы.
Басқарушылық жазба
Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңіліс%ЖеңісОрынЖеңісЖеңіліс%НәтижеPIT 15361920.399 Қызметтен босатылды – – – –PIT жалпы 153 61 92 0.399 0 0 – BOS 2201.000 АЛ-де 8-орын – – – –BOS 162621000.383 АЛ-де 9-орын – – – –BOS 14664820.438 Қызметтен босатылды – – – –BOS жалпы 310 128 182 0.413 0 0 – Барлығы 463 189 274 0.408 0 0 –