Кіріспе
Америкалық сәулетші Генри Гроу, кіші (1 қазан 1817 – 4 қараша 1891) – соңғы күнгі қасиетті (мормон) құрылысшы және пионерлік дәуірдегі Юта штатының инженері. Оның ең маңызды жетістігі – Юта штатының Солт-Лейк қаласындағы ғибадатхана алаңындағы Солт-Лейк шатырын салуға көмектесу болды. Гроу осы мәжіліс залының ерекше созылған күмбезді шатырын жобалады.
Henry Grow, Jr. (October 1, 1817 – November 4, 1891) was a Latter day Saint (Mormon) builder and civil engineer in pioneer era Utah. His most notable achievement was aiding the construction of the Salt Lake Tabernacle on Temple Square in Salt Lake City, Utah. Grow engineered the meeting hall's unique elongated dome roof.
Өмірбаян
Грау Генри Грау мен Мэри Ритер Граудың жетінші баласы еді. Ол Пенсильвания штатының Лоуэр Мерион қаласында дүниеге келді және балалық шағын әкесінің 60 акр (240 000 м²) жеріндегі фермасында өткізді. Бұл ферма Граудың неміс әжесі Фредерик Граудың әр баласына мұра етіп қалдырған бес ферманың бірі болатын. Ересек жасқа келгенде Грау Норристаун және Германтаун теміржолдарында ағаш шеберлігіне оқуға түсті. Кейіннен ол теміржол президенті және Филадельфияның бұрынғы мэрі Джордж Г. Уитмордың басшылығымен барлық көпірлердің құрылысын қадағалады. 1842 жылдың мамыр айында Грау Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуіне суға батыру арқылы қабылданды және 1843 жылы Иллинойс штатының Науву қаласындағы шіркеу штаб-пәтеріне сапар шекті. Грау 1846 жылдың мамыр айында аяқталған Науву ғибадатханасының құрылысында жұмыс істеді. Сол кезде шіркеу басшысы Жозеф Смитті наразылар көп бұрын өлтірген еді, ал шіркеу мүшелері Наувудан қуылғандықтан, шіркеу екіге бөлінді. Бригам Янгтың басшылығымен 1851 жылы Джеймс Каммингс тобымен бірге Грау Ұлы жазық арқылы Ютаға сапар шекті. Ол 1851 жылдың 1 қазанында, 34 жасқа толған күні Солт-Лейк-Вэллиге келді. Грау қазіргі Огденнің солтүстігіне қоныстанды, бірақ 1852 жылы Янг оны Солт-Лейк-Ситиге шақырды, Юта айманы және Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуі үшін құрылыс жобаларын бақылау үшін. 1853 жылы Грау Ютада Вебер өзені арқылы алғашқы аспалы көпірді жобалап, салды. Ол сондай-ақ епископ Фред Кеслердің басшылығымен алғашқы қант қызылшасы зауытының құрылысын қадағалады. 1854-1861 жылдар аралығында Грау кем дегенде бес пилорама салды немесе қайта жаңартты, көбінесе Биг Коттонвуд каньонында. Ол сонымен қатар мақта зауытында жұмыс істеді және Прово және Иордан өзендері арқылы көптеген көпірлер салды. 1861 жылы аяқталған Иордан өзені көпірінде Ремингтонның патенттелген көпір торлары қолданылды, бұл оның Пенсильванияда салуға көмектескен басқа көпірлерге ұқсас еді. 1876-1877 жылдары Грау Мэриленд, Делавэр және Пенсильвания штаттарында шіркеу үшін миссионерлік қызмет атқарды, онда ол ескі туыстарымен кездесе алды. Солт-Лейк-Ситиге оралғаннан кейін, оған «Ескі шатыр» деп аталған ғибадатхана алаңында тұрған ғимаратты бұзу және Обед Тейлордың басшылығымен Солт-Лейк-тегі Ассамблея залының құрылысын қадағалау тапсырылды. Грау бірнеше тұрғын үйлер салды, соның ішінде шіркеу президенті Джон Тейлорға арналған үй де бар еді, және 1880 жылдарға дейін шіркеудің ағаш шеберлігіне жауапты болды. Граудың соңғы маңызды жобасы - LDS шіркеуіне тиесілі Deseret News газеті үшін Deseret қағаз фабрикасын салу болды.
Солт-Лейк шатыр
1860-шы жылдардың басында Янг Гростың ең ірі және ең танымал құрылысына, Солт-Лейк киелі үйінің күмбезіне жүктеме жүктеді. Янг киелі үйді сопақ күмбез пішінде салу идеясына әуестенді. Ремингтон көпірінің конструкциясындағы торды пайдаланып, қандай ауданда шатыр тұрғыза алатынын сұрағанда, Гроу "100 фут ені және қалауынша ұзын" деп жауап берді. Гроу киелі үйдің шатырын 150 фут (46 метр) енімен және 250 фут (76 метр) ұзындығымен жобалады. Киелі үйдің құрылысы 1864 жылдың 26 шілдесінде басталды, бірақ шатыр құрылысы 1865 жылға дейін басталмады, осыған дейін Уильям Х. Фолсом жобалаған 44 тіреуіш құмтас тірегі орнатылды. Гроу ортадан бастап шатыр конструкциясын жылдам тұрғызды, бірақ шатырдың жартылай дөңгелек ұштарын жобалауда қиындықтарға тап болды. Бұл қиындық шатырдың басқа бөліктерімен қапталған кезде де шатырдың құрылымдық жұмыстарын 1866 жылдың күзіне дейін созды. Дегенмен, Гроу ғимараттың ішкі бөлігі аяқталмай тұрып, 1867 жылдың көктеміне дейін шатырды толық аяқтады және жапты. Ол құрылыс аяқталғанша бақылауды жалғастырды.
Жеке өмір
Көп әйелділікке барушы Гроудың жеті әйелі болған, олардың төртеуі ғана бала туған. Некеге тұрған реті бойынша, балалары болған әйелдері – Мэри Мойер, Энн Эллиот, Энн Мидгли және Джулия Вич. Олар оған тиісінше жеті, сегіз, бір және он жеті бала тудырған. Гроудың белгілі ұрпақтары – С. Скотт Гроу және Марлин К. Дженсен, LDS шіркеуінің жоғары лауазымды тұлғалары. 2012 жылы Гроу мен Дженсен Генри Гроудың 3000-нан астам ұрпағының ірі қайта кездесуін ұйымдастыруға көмектесті.