Берри МакКэффри: Американдық генерал және саяхатшы

Кіріспе

АҚШ армиясының генералы Барри Ричард Маккаффри (17 қараша 1942 жылы туған) – АҚШ армиясының зейнеткер генералы, қазіргі кезде жаңалықтарды талдаушы, профессор және бизнес-консультант. Президент Билл Клинтонның кабинетінде Ұлттық есірткіге қарсы саясат басқармасының директоры қызметін атқарған. Вьетнам соғысында алған жарақаты үшін үш "Күміс Жүрек" медалін, екі "Күміс Жұлдызды" және екі "Ерен қызмет орденін" – батылдығы үшін АҚШ армиясының екінші жоғары наградасын алды. 2007 жылы Форт-Беннингтегі АҚШ армиясының жаяу әскер орталығында АҚШ армиясының рейнджерлер залының құрметті мүшесі атанды. Маккаффри АҚШ Әскери академиясында адъюнкт-профессор болып жұмыс істеді және 2001 жылдан 2008 жылға дейін халықаралық қауіпсіздік зерттеулерінің Брэдли профессоры болды. 2010 жылы АҚШ Әскери академиясының Вест-Пойнт түлектері қауымдастығының "Үздік түлек" сыйлығына ие болды. Қазіргі уақытта NBC және MSNBC телеарналарында әскери сарапшы ретінде жұмыс істейді, сондай-ақ өзінің BR McCaffrey Associates консалтингтік фирмасының президенті. Ұлттық корпорациялардың көптеген директорлар кеңесіне кіреді. Сақтандырудағы теңдік, есірткіге байланысты соттар мен ветерандар соттарын жақтаушы, конференцияларда жиі сөз сөйлейді. 2018 жылдың наурыз айында АҚШ президенті Дональд Трамптың Ресей президенті Владимир Путиннің ықпалында екенін және мұның АҚШ қауіпсіздігіне қауіпті екенін мәлімдеді.

Ерте өмір және білім

Маккаффри 1960 жылы Филлипс академиясын және 1964 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді. 1970 жылы Америка университетінен азаматтық үкімет саласында магистр дәрежесін алды және Гарвард университетінің Ұлттық қауіпсіздік бағдарламасы мен Бизнес мектебінің атқарушы білім беру бағдарламасына қатысты. Әрекеттегі қызметінде Маккаффри АҚШ Армиясының соғыс колледжіне, Командалық және Бас штаб колледжіне, Қорғаныс тіл институтының вьетнам тілі бойынша бағдарламасына және Армёр мектебінің жоғары деңгейлі курсына қатысты.

Соғыс қылмыстары туралы айыптаулар

2000 жылғы 22 мамырда «Нью-Йоркер» журналында «Соғыс жылнамалары: Үстем күш» деген тақырыпта жарияланған пікір мақаласында Сеймур Херш Маккаффридің 1991 жылға дейінгі қызметін жоғары бағалағанын, аты-жөні аталмаған дереккөзге сәйкес, оның әскерлеріне атыс тоқтағаннан кейін қарсыласып, шегініп келе жатқан ирактық сарбаздарды өлтіруге бұйрық берген болуы мүмкін екенін, содан кейін қарусыз адамдарды өлтіру және жүздеген ирактық әскери тұтқындарының қаны төгілгені туралы хабарларды тиісінше тергемегенін жазды. Херштің мақаласында «Маккаффридің бұйрығымен жасалған шабуылдағы тәртіпсіздік пен пропорционалдылықтың жоқтығына наразылық білдірген жоғары лауазымды офицерлердің» сөздері келтірілген. Бір полковник Хершке: «Жеңілген армия өз өлімін қалауының қажеті жоқ. Бұл шабуыл балықты бочкадан атып алу сияқты көрінді. Барлығы да таң қалды» деді. Осы мәселедегі бас редактор Дэвид Ремник Херштің зерттеулері мен қорытындыларын қолдап, редакторлық мақала жазды. Ремник: «Иракта генерал Маккаффри 24-ші жаяу әскер дивизиясын Кувейттен ирактықтардың шегінуін тоқтату мақсатындағы эпикалық «сол жақ ілгек» танкілік шабулында басқарды. Ол және оның әскерлері төрт күндік қиын жағдайдағы маршы үшін үлкен мақтауға ие болды. Алайда Херш жүздеген сұхбаттар жүргізіп, мыңдаған үкіметтік және әскери құжаттарды қарап шығу барысында Маккаффридің басқаруындағы адамдар жасаған бірнеше операцияларды анықтады, олар кемінде алаңдатарлық. Оның осы аптада жарияланған егжей-тегжейлі есебі 1991 жылдың 2 наурызында, яғни атыс тоқтағаннан кейін екі күн өткенде, ирак әскерлері қашып бара жатқанда, Маккаффри кері шегініп келе жатқан ирактық көліктері мен әскерлеріне шабуыл жасап, бірнеше сағатқа созылған және ешқандай қарсылық көрмеген шабуылды сипаттайды. Сенаттағы куәлігінде және Херштен сұхбат алу туралы бірнеше рет сұраған Херштің жазбаша сұрақтарына жауап бергенде, Маккаффри оның әскерлеріне оқ атылғанын және оған дивизиясының барлық күшімен жауап беруден басқа амалы қалмағанын айтты». Ремник сөзін жалғастырды: «Көптеген әскерилер генерал Маккаффридің оқиғалардың нұсқасын қолдады, бірақ Хершпен сөйлескен көптеген офицерлер мен қатардағы сарбаздар, мүлдем ирактықтардан оқ атылмағанын немесе оқ атылса, оның салдары өте шағын болғанын, соның салдарынан болған шабуыл мен қантөгіске себеп бола алмайтынын айтты. Сұрақ пропорционалдылықта: қазір Президент кабинетінде отырған армия генералы шектен шығып кетті ме?» 2000 жылғы мамыр айында «Чикаго трибьюн» газетінің тілшісі Георги Энн Гейер Херштің айыптауларына бірқатар әскери қызметкерлер қарсылық білдіргенін, кейіннен журналист оларды дұрыс келтірмегенін мәлімдегенін хабарлады. Ол бұл Херштің тағы бір Май Лай оқиғасын жариялауға жасаған қате әрекеті болуы мүмкін екенін және ол «Маккафрей сияқты темпераменті мен философиясы одан өзгеше адамды ұнатуы мүмкін емес» деді. Соңында ол Херштің генералды сынауына Маккаффридің есірткіге қарсы күрес жетекшісі ретіндегі рөлі себеп болған болуы мүмкін екенін айтты. Херш сондай-ақ Маккаффридің Қорғаныс министрлігінің саясатын бұзғанын, журналистерге оның ұрыс жоспарлары мен ұрыс алаңына кіруге рұқсат бермегенін айтты. Алайда, шын мәнінде, Маккаффри танымал соғыс тілшісі Джозеф Л. Галлоуэйді құрметпен қарсы алды. 2006 жылғы 26 мамырда Вашингтон бюросының бастығы Джон Уолкотт Галлоуэйді құрметтеп, «Майк Руби, Меррилл Маклауглин және мен Джоны (Галлоуэйді) редакторлардың ұнатқан қарапайым өтінішімен – соғыстағы ең жақсы орынды алу үшін» Шварцкопфтың Эр-Риядтағы штаб-пәтеріне жібердік. Джо дивизия штаб-пәтеріне келгенде, оны TOC, тактикалық операциялар орталығына алып барды. Дивизияның ұрыс карталарынан жасырындық алынып тасталды, олар, әрине, құпия болды. Джо генерал Маккаффриден құпия ұрыс жоспарын неліктен көретінін сұрады. Барри: «Мен саған Норм сенгендіктен сенемін, бірақ ең бастысы, сен бізбен бірге келесің, сондықтан саған сенемін» деді». Мақала үшін Херш сұхбаттасқан генерал-лейтенант Стивен Арнольд кейіннен сөздері дұрыс келтірілмеген офицерлердің бірі болды. Ол «Нью-Йоркер» журналының редакторына былай деп жазды: «Менің мақаладағы қысқаша пікірлерім толыққанды дұрыс көрсетілмегенін және контекстінен шығарылғанын білемін. Мен мырза Хершпен сұхбат бергеніме өкінемін. Мақаланың мазмұны мен мазмұны генерал Барри Маккаффриге сенбейтін және құрметтемейтін жағдайға әкеледі, ал шындыққа одан да алыс ештеңе жоқ». Герштің мәлімдемелерін Ирак соғысы кезінде Біріккен штабтар төрағасы генерал Колин Пауэлл де сынға алды. 2000 жылғы мамыр айында «This Week» телебағдарламасындағы Сэм Дональдсонмен сұхбаттасуда Пауэлл Герштің мақаласын «генерал Маккаффриге жасалған мінезді өлтіру әрекеті» деп сипаттады. 2000 жылғы 22 мамырда «Нью-Йоркер» журналы Герштің айыптауларын талқылады, ал «Newsweek» 2000 жылғы 29 мамырда осы мәселеге оралды. «Бес сағаттық әуе және бронетехникалық шабуыл – 2 наурыздағы ирактық «Хаммураби» танк дивизиясына жасалған шабуыл армия генералы Барри Маккаффринің бұйрығымен жасалды (генерал, ақпанның 23, 1991 және одан кейінгі күндері танымал болған «сол жақ ілгек» маневрін басқарған). Маккаффри өз күштеріне ракеталық гранаталармен (RPG) шабуыл жасалғанын айтқаннан кейін бұл шабуыл жасалды. Бұл шешім Сауд Арабиясындағы одақтас қолбасшылық құрамындағы кейбір адамдарды таң қалдырды және Вашингтондағы азаматтық және әскери басшылардың алаңдауын тудырды, олар атыс тоқтағаннан кейін жасалған шабуылдың қоғамдық қабылдануына қатысты алаңдады (28 ақпан, 1991 жыл). Маккаффри кейіннен бұл шабуылды «мен қатысқан ең таңғажайып қирату көрінісінің бірі» деп атады. Шабуылда «Хаммураби» дивизиясы жойылды».

In an opinion column published on May 22, 2000, in The New Yorker entitled "Annals of War: Overwhelming Force," Seymour Hersh wrote that McCaffrey, whose pre–1991 record he praised extensively, may according to an unnamed source have commanded his troops to kill retreating Iraq soldiers after the ceasefire had been declared and then failed to properly investigate reports of killings of unarmed persons and an alleged massacre of hundreds of Iraqi POWs. Hersh's column quoted "senior officers decrying the lack of discipline and proportionality in the McCaffrey ordered attack." One colonel told Hersh that it "made no sense for a defeated army to invite their own death It came across as shooting fish in a barrel. Everyone was incredulous." In the same issue of New Yorker, its editor in chief David Remnick wrote an editorial supporting Hersh's research and conclusions. Remnick wrote, "In Iraq, General McCaffrey led the 24th Infantry Division in an epic 'left hook' tank drive, designed to shut off an Iraqi retreat from Kuwait. He and his troops won extraordinary praise for a four day march under bleak conditions. Hersh, however, in the course of conducting hundreds of interviews and reviewing thousands of pages of government and Army documents, found a number of operations by men under McCaffrey's command that are, at a minimum, unsettling. His detailed account, published here this week, describes how, on March 2, 1991—two days after the declaration of a ceasefire, when Iraqi forces were in flight—McCaffrey attacked a line of retreating Iraqi vehicles and troops, unleashing an assault that lasted several hours and was all but uncontested. In testimony before the Senate and in written answers to questions from Hersh, whose repeated requests for an interview were declined, McCaffrey said that his men were fired on and he had no choice but to respond in force—with the full might of his division." Remnick continued, "Many military men have supported General McCaffrey's version of events, but many officers and enlisted men who have talked to Hersh for the record say either that there was no Iraqi fire at all or that there was so little, and of such minor consequence, that it hardly warranted the onslaught–and bloodshed–that followed. The question is one of proportionality: Did an Army general, who is now, as it happens, in the President's Cabinet, go too far?" According to Georgie Anne Geyer of the Chicago Tribune from May 2000, Hersh's accusations were disputed by a number of military personnel, who later claimed to have been misquoted by the journalist. She argues that this may have been Hersh's misguided attempt to break another My Lai story, and that he "could not possibly like a man such as McCaffrey, who is so temperamentally and philosophically different from him." Finally, she suggests that Hersh may also have been motivated to attack the general for McCaffrey's role as the drug czar. Hersh also alleged that McCaffrey violated Department of Defense policy by denying reporters access to his battle plans and the actual battleground. In fact, however, McCaffrey welcomed famed war correspondent Joseph L. Galloway. On May 26, 2006, Knight Ridder Washington, D. C. bureau chief John Walcott, honored Galloway, saying, "Mike Ruby, Merrill McLoughlin, and I sent Joe (Galloway) to Schwarzkopf's headquarters in Riyadh with the kind of simple request that editors like to make: Go get the best seat in the war General Schwarzkopf sent Joe to Maj. Gen. Barry McCaffrey's 24th Infantry Division (Mechanized), which he said had the most complex and dangerous assignment in his battle plan, the famous left hook. Almost as soon as he arrived at division headquarters, Joe was ushered into the TOC, the Tactical Operations Center. The cover was lifted off the division's battle maps, which of course were Top Secret and change Joe asked General McCaffrey why he could see the secret battle plan. 'I trust you because Norm trusts you,' Barry replied, 'but most of all, I trust you because you're coming with us.'" Lieutenant General Steven Arnold, interviewed by Hersh for the article, was one of the officers who later claimed to have been misquoted. He wrote to the editor of the New Yorker, saying, "I know that my brief comments in the article were not depicted in an entirely accurate manner and were taken out of context When the Iraqi forces fired on elements of the 24th Infantry Division, they were clearly committing a hostile act. I regret having granted an interview with Mr. Hersh. The tone and thrust of the article places me in a position of not trusting or respecting General Barry McCaffrey, and nothing could be further from the truth." Similar criticism of Hersh's allegations came from General Colin Powell, Chairman of the Joint Chiefs of Staff during the Iraq War. In a May 2000 interview with Sam Donaldson for the television news program This Week, Powell described the Hersh article as "attempted character assassination on General McCaffrey." On May 22, 2000, the New Yorker discussed Hersh's allegations, as did Newsweek on May 29, 2000. "Five Hour Air, Armor Assault—The March 2 attack on the Iraqi Republican Guard 'Hammurabi' tank division is ordered by Army General Barry McCaffrey (the general who commanded the already famous 'left hook' maneuver days before—see February 23, 1991 and After), in response to what McCaffrey says is an attack on his forces with rocket propelled grenades (RPGs). The decision surprises some in the Allied command structure in Saudi Arabia and causes unease among civilian and military leaders in Washington, who worry about the public relations ramifications of an attack that comes days after a cease fire was implemented (see February 28, 1991). McCaffrey himself later calls the attack 'one of the most astounding scenes of destruction I have ever participated in.' The 'Hammurabi' division is obliterated in the assault."

Персид шығанағындағы соғыстан кейінгі әскери мансап

Маккаффридің армиядағы соңғы лауазымы – Орталық және Оңтүстік Америкадағы АҚШ әскери қызметіне жауапты біріктірілген қолбасшылық – АҚШ Оңтүстік командасы (SOUTHCOM) болды. 1994-1996 жылдары ол сол кезде штаб-пәтері Панама Республикасында орналасқан SOUTHCOM-ды басқарды. Панамадағы әскери қызметкерлерді басқарудан өзге, Маккаффри 8 қыркүйек 1994 жылдан 15 наурыз 1995 жылға дейін Панамадағы Империя полигонында «Safe Haven» операциясы аясында 10 000-нан астам кубалық босқынға гуманитарлық көмек көрсетті. Соңғы әскери лауазымында ол АҚШ әскери бірлескен қолбасшылығының алғашқы Адам құқықтары жөніндегі кеңесі мен мінез-құлық кодексін құрды. 1995 жылдың тамызында «Joint Force Quarterly» журналында жарияланған «Адам құқықтары және қолбасшы» мақаласында ол былай деп жазды: «Дұшпан әскері мен азаматтық халқына деген құрметтің сәтті әскери науқанға кедеріл келтіруі мүмкін деген жалпы пікір бар. Керісінше, адам құқықтарын құрметтеу әскери және құқық қорғау органдарының тиімділігін арттырады». 1996 жылы әскери қызметтен зейнеткерлікке шыққан кезде Маккаффри армиядағы ең жас және ең жоғары наградаланған төрт жұлдызды генерал болды. 1996 жылдың 1 маусымында АҚШ Әскери академиясының бітіру салтанатында қорғаныс министрі Уильям Перри оның Персид шығанағындағы соғыстағы еңбегін жоғары бағалады. Перри былай деді: «Сіздің әскери мансабыңызда нені қажет етсеңіз де, ең алдымен жауынгер болуыңыз керек. Барри Маккаффриден жақсы үлгі табу қиын. Барри Американың ең ұлы жауынгерлерінің біріне айналды. Ол Вьетнамдағы шайқастарға әскерлерді жетектеді, онда ауыр жарақат алды. «Desert Storm» операциясында генерал Маккаффридің 24-ші жаяу әскер дивизиясы ирак армиясын күтпеген жерден шабуылға ұрып, Американы жеңіске жеткізді. Содан кейін ол маңызды кезеңде SOUTHCOM-ға келді және біздің жарты шарда демократияның дамуымен байланысты мүмкіндіктерді пайдаланды. Генерал Маккаффридің жауынгерлік қасиеттері – батылдық, зиялылық және табандылық – бүгінгі шайқаста жеңіске жетудің кілті. Қазір ол осы дағдыларын азаматтық қызметте қолданып, Американың есірткіге қарсы күресіне жетекшілік етеді». 2003 жылдың 17 ақпанында Марк Маззетти мен Кевин Уайтлоу «Алты қауіпті қорқыныш: АҚШ әскері Иракта жеңіске сенімді, бірақ қандай бағамен?» деген мақаласында «U.S. News & World Report» журналында Маккаффридің сөзін келтірді: «Оның 24-ші механикаландырылған жаяу әскер дивизиясы «Desert Storm» операциясында бүгінгіден де күшті Ирак армиясына қарсы атақты «сол жақ ілгек» шабуылын жүзеге асырды. Олардың айтуынша, ирактықтардың соғыстың нәтижесіне әсер ететін ешқандай әскери мүмкіндігі жоқ. Саддам, әрине, Бағдадқа шабуылдаған АҚШ әскерлеріне қарсы артиллериядан қыша газы мен нервтік заттарды қолдануы мүмкін. Егер солай болса, Маккаффри былай деді: «Бұл жағдайды өте қиын етеді, бірақ операцияның қарқынына әсер етпейді»».

McCaffrey's last command in the army was United States Southern Command (SOUTHCOM), the unified command responsible for United States military activities in Central America and South America. He commanded SOUTHCOM, whose headquarters were then in the Republic of Panama, from 1994 to 1996. Besides managing military personnel, as part of his duties in Panama, McCaffrey supported humanitarian operations for over 10,000 Cuban refugees as part of Operation Safe Haven from 8 September 1994 – 15 March 1995 at Empire Range, Panama. It was also during his last military position that he created the first Human Rights Council and Human Rights Code of Conduct for U. S. Military Joint Command. He wrote in August 1995 in "Human Rights and the Commander" in Joint Force Quarterly, "There is a common assumption that respect for an enemy's soldiers and its civilian populace can stand in the way of a successful military campaign. Instead, respect for human rights increases the efficacy of security forces, both military and law enforcement." McCaffrey was the youngest and most highly decorated four star general in the army at the time of his retirement from the military in 1996. On June 1, 1996, at the commencement ceremony at the United States Military Academy, Secretary of Defense William Perry commended McCaffrey's performance during the Gulf War. Perry said, "Whatever else is required of you in your Army career, you will first of all need to be a warrior. And you could find no better role model than Barry McCaffrey. Barry became one of America's greatest warriors. He led forces into combat in Vietnam, where he was grievously wounded. In Desert Storm, General McCaffrey's 24th Infantry Division led the famous left hook that caught the Iraqi army by surprise, and led America to one of its most convincing battlefield victories ever. He then went to SOUTHCOM at a crucial time and seized the opportunities presented by the ascendancy of democracy in our hemisphere. General McCaffery's attributes as a warrior–guts, brains and tenacity–are key to success on today's battlefield. Now he is putting those same skills to work as a civilian, leading America's war against drugs." On February 17, 2003, Mark Mazzetti and Kevin Whitelaw, in an article entitled "Six Deadly Fears: The U. S. military is confident of victory in Iraq–but at what price?" in U. S. News & World Report, quoted McCaffrey, "whose 24th Mechanized Infantry Division helped execute the famous 'left hook' attack against an Iraqi Army stronger than today's in Operation Desert Storm, puts it this way: "The Iraqis have no good military options. There is no technique, no tool that they can now adopt that will have any military significance on the outcome of the conflict Most likely, Saddam would use artillery delivered mustard gas and nerve agents against U. S. ground elements advancing on Baghdad. If so, says McCaffrey, 'it's going to create conditions of abject misery, but it will have no impact on the pace of the operation.'"

ONDCP директоры

Барри Маккаффри 1996 жылдан 2001 жылға дейін президент Билл Клинтонның кезінде Ұлттық есірткіге қарсы саясат басқармасының (ONDCP) директоры болды. 1996 жылғы 29 ақпанда АҚШ Сенаты оны бірауыздан бекітті. ONDCP директоры ретінде Маккаффри президент Клинтонның кабинетіне кірді. ONDCP директоры ретінде Маккаффри алғашқы "Ұлттық есірткіге қарсы стратегияны" жазды және жариялады. Кітап көлеміндегі ақ парақ 10 жылдық жан-жақты жоспар ұсынды; есірткіге тәуелді адамдардың бейнесі мен жастар арасындағы есірткі қолдану тенденциялары көрсетілді; денсаулыққа тигізетін зияндары баяндалды; есірткіге байланысты қылмыстың құны есептелді; заңсыз есірткілердің кеңінен қолжетімді екені мойындалды; сұраныс пен ұсынысты қысқартуға арналған стратегиялық мақсаттар мен міндеттер, сондай-ақ тиімділікті бағалау шаралары ұсынылды; жастарға бағытталған және есірткіге байланысты қылмыстар мен зорлық-зомбылықты азайтуға, денсаулық сақтау және әлеуметтік проблемаларды шешуге, АҚШ шекараларын қорғауға және есірткіге қолжетімділікті азайтуға бағытталған бастамаларды қамтитын жан-жақты тәсіл ұсынылды; сондай-ақ стратегияны іске асыру үшін қажетті ресурстар сұралды.

Теледидар бағдарламаларында есірткіге қарсы ақылы хабарлар

Маккаффридің өкілеттігі кезінде ONDCP теледидардан есірткіге қарсы жарнама сатып алу саясатын жүзеге асырды, сондай-ақ теледидар продюсерлеріне есірткіге қарсы хабарларды ірі телебағдарламаларға енгізу үшін төлем жасады. WB желісінің эфирлік стандарттар жөніндегі аға вице-президенті Рик Матер: «Ақ үй сценарийлерді қарады. Олар оларды оқып, мақұлдады – иә, сценарийлерді оқыды». ONDCP үшін науқанды ұйымдастырған Алан Левитт 1998 мен 2000 жылдар аралығында желілерге шамамен 25 миллион доллар көлемінде пайда әкелгенін бағалады. Клинтон 2000 жылдың 14 қаңтарында: «Менің түсінігімше, бұл міндетті емес, мазмұнды реттеуге тырысу немесе адамдарға нені қою керектігін айту жоқ – әрине, мен мұны қолдамаймын». Маккаффри Конгрестегі ұлттық есірткіге қарсы медиа-кампанияны кәмелетке толмағандарға қарсы хабарламаларды қосуға қарсы болды. Ол «заңсыз азаптауды біліп қолдаған үкіметтік адвокаттарды тергеуді қолдайды және осы талқылауда Буштың Ақ үй кеңесшісі мен бас прокурорын атап өтті, «біз қалай осы қателікке ұшырағанымызды анықтауымыз керек» деп мәлімдеді. 2005 жылдың маусым айында Маккаффри АҚШ Орталық командасының тапсырмасымен Иракты сарп етіп, кейіннен оңтайлы баяндама жазды. Бұл баяндамада Маккаффри АҚШ-тың жоғары әскери жетекшілігін керемет деп сипаттап, бүлікшілердің 2006 жылдың қаңтар және қыркүйек айларында белсенділіктің ең жоғары нүктесіне жететінін болжады, бұл 2006 жылдың соңында АҚШ күштерін кері қайтаруға мүмкіндік береді. Бірақ бір жылдан кейін, ол тағы да Иракқа барғаннан кейін, оның бағасы мұңды болды: «Ирак – зұлымдық пен қайғыға толы ел. Менің ойымша, ол дипломаттар, журналистер, мердігерлер және ирактық аналар үшін өте қауіпті орын. Бұл кедей адамдар үшін қаладағы күнделікті өмірді өткізу – нағыз қорқыныш». Ол Әбу-Грейбті «соңғы кезде болған ең үлкен қателік» деп атады. Бірақ ресми меморандумда Маккаффри операцияның ұзақ мерзімді болашағына үмітпен қарады:

«Жағдай қауіпті, белгісіз және қиын – бірақ мүлдем үмітсіз емес. АҚШ Қарулы күштері – мықты тірек. Бұл біздің тактикалық және операциялық тұрғыдан ең қабілетті және жақсы басқарылатын әскеріміз. АҚШ Ирактағы мақсаттарына жетісе алмайтынына ешқандай себеп жоқ. Біздің мақсатымыз – өз халқын құлға айналдырмайтын, көршілерін қауіпке тікелейтін немесе жаппай қырып-жоятын қарулар өндірмейтін, заңдылықпен басқарылатын, өмір сүретін федеративтік мемлекет құру. Бұл 10 жылдық міндет. Біз 3-5 жыл ішінде жауынгерлік күштердің көп бөлігін шығарып алуымыз керек. Қазіргі АҚШ стратегиясынан басқа бізде көптеген балама жолдар жоқ, ол қиын болғанымен, біртіндеп табысқа жетеді. Бұл уақытқа қарсы жарыс. Бізде саяси ерік бар ма, әскери күш бар ма, мақсаттарымызға жету үшін қажетті ресурстарды жұмсаймыз ба?» Оның бағалауында елдегі демократия үшін күресте бірнеше жағымсыз және өте жағымды жақтары бар екені айтылды. Маккаффри 2007 жылдың наурыз айында үшінші рет келді және сапардан кейін үшінші меморандум жазды. 2006 жылғы бағалаудың мұңдылығы қайталанды, сонымен қатар соғыстың жалғасуының АҚШ-тың шағын әскери күштерінің дайындығына тигізетін әсеріне қатысты алаңдаушылық білдірілді. Ол болашаққа деген үмітін сақтай отырып, «Бейбітшілік пен қатысу туралы хабарламаның көптеген орташа саналы сунниттер мен шииттердің арасында жақсы қабылданатынын көрсететін ыңғайлы белгілер бар» деді.