Кіріспе
Санта-Роза аралындағы АҚШ-тың тарихи әскери бекінісі, Пенсакола, Флорида. Форт Пикенс – Флорида штатының Пенсакола аймағындағы Санта-Роза аралында орналасқан бесбұрышты, тарихи АҚШ әскери бекінісі. Ол Америка Тәуелсіздік соғысының батыры Эндрю Пикенс есімімен аталады. Бұл Пенсакола шығанағы мен оның кеме жасаушылығын қорғау үшін салынған төрт бекіністің ең ірісі. Бекініс 1834 жылы құрылысын аяқтады және Америка Азамат соғысы кезінде Одақтың қолында қалған Оңтүстіктегі сирек форттардың бірі болды. Ол 1947 жылға дейін пайдаланылды. Форт Пикенс шығанақ аралдарының ұлттық жағалауының құрамына кіреді және оны Ұлттық саябақтар қызметі басқарады.
Fort Pickens is a pentagonal historic United States military fort on Santa Rosa Island in the Pensacola, Florida, area. It is named after American Revolutionary War hero Andrew Pickens. It is the largest of four forts built to defend Pensacola Bay and its navy yard. The fort was completed in 1834 and was one of the few forts in the South that remained in Union hands throughout the American Civil War. It remained in use until 1947. Fort Pickens is included within the Gulf Islands National Seashore, and as such, is administered by the National Park Service.
Дизайн
Пикенс форты Үшінші бекініс жүйесінің бір бөлігі болды, ол Бірінші және Екінші бекініс жүйелерінің ескі жер жұмыстарын және қарапайым, ескірген құрылыстарын жақсарту мақсатында салынған. Пикенс форты бесбұрышты құрылысқа ие болды, кең батыс қабырғалары шығанаққа қарай кең көлемде ату мүмкіндігін қамтамасыз етті. Форттың шығыс жағында ғана қарсы шаңқау (контрскарп) болды, бұл батыстан шабуыл болған жағдайда қорғаныс ор қазуға мүмкіндік берді. Форттың батыс жағындағы бастиондарда миналық камералар орналастырылған, олар фортты жаудан соңғы шара ретінде қорғау үшін жарылуға арналған.
Тарих
1812 жылғы соғыстан кейін АҚШ өзінің барлық маңызды порттарын нығайтуға шешім қабылдады. Форт Пикенс құрылысын жобалау үшін француз инженері Симон Бернард тағайындалды. Құрылыс 1829 жылдан 1834 жылға дейін созылды, оған 21,5 миллион кірпіш жұмсалды. Құрылыстың көп бөлігін құлдар жүзеге асырды. АҚШ Армиясының инженерлік корпусының полковнигі Уильям Х. Чейз бұл құрылысты бақылады. Азамат соғысы кезінде ол Конфедерация тарапына шығып, Флорида әскерлеріне қолбасшылық етті. Форт Пикенс – Пенсакола портын қорғауға арналған бекіністердің ең ірісі болды. Ол Форт-Барранкас, Форт-МакРи және Әскери-теңіз базасын толықтырды. Санта-Роза аралының батыс ұшында, материктен жағалауға жуық орналасқан Форт Пикенс аралды және портқа кіретін жолды қорғады.
1858 жылғы өрт
1858 жылдың 20 қаңтарында түнде USCS Роберт Дж. Уокер Пенсаколада болған кезде Форт Пикенсте ірі өрт шықты. Котердің экипажы мен қайықтары, сондай-ақ АҚШ Жағалауды зерттеу қызметінің USCS Varina кемесіндегі гидрографиялық топ өртке қарсы күреске бірікті. Ертесі күні Роберт Дж. Уокердің капитаны Пенсакола портына басшылық еткен АҚШ Армиясының инженерлер корпусының капитаны Джон Ньютоннан алғыс хат алды, ол Роберт Дж. Уокердің көрсеткен маңызды қызметін мойындады.
Азаматтық соғыс
Америка Азамат соғысы басталған кезде Форт Пикенс Мексика-Америка соғысынан кейін көп ұзамай бос қалған еді. Салқымдаған халде болғанына қарамастан, Барранкас фортындағы АҚШ күштеріне жауапты лейтенант Адам Дж. Слеммер, Форт Пикенс аймақтағы ең қорғанысқа ие бекініс екенін шешті. 1861 жылдың 8 қаңтарында, шамамен түнгі сағат 12-де, оның күзетшілері фортты басып алуға ниеттенген жергілікті азаматтардың тобын кері қайтарғанда, Форт Барранкасты тастап кетуге бел буды. Кейбір тарихшылар бұл Азамат соғысындағы алғашқы оқтар болды деп санайды. 1861 жылдың 10 қаңтарында, Флорида штаты Одақтан бөліну туралы жариялаған күні, Слеммер Форт МакРиде 20 000 фунттан астам оқ-дәріні жойды. Одан кейін ол Форт Барранкастағы қаруларды қолданыстан шығарды және 51 сарбаз бен 30 теңізшіден тұратын шағын жасағын Форт Пикенске көшірді. 1861 жылдың 15 және 18 қаңтарында Слеммер Флорида жасағының полковнигі Уильям Генри Чейздің берілу талабын қабылдамады. Чейс бұл бекіністі АҚШ Армиясының инженерлік корпусының капитаны ретінде жобалап, салған. Слеммер фортты шабуыл қаупінен қорғады, бірақ 1861 жылдың 11 сәуірінде полковник Харви Браун мен «Бруклин» кемесі оны күшейтіп, алмастырды. 1861 жылдың маусым айының соңында фортты полковник Уильям Уилсон және 6-шы Нью-Йорк жаяу әскер полкінің бөлімдерімен күшейтілді. Конфедераттар 1861 жылдың 9 қазанында Санта-Роза аралы шайқасында мың адамдық күшпен фортқа шабуыл жасады. Шабуыл шығыстан басталды, күштер 6 шақырымдай қашықтықта жағаға түсті. Артиллерия мен оқ ату арқасында шабуыл сүріндіріліп, конфедераттар 90 адамдық шығынға ұшырады.
Бомбалау
Пенсаколадағы жағдайдың ушығуынан және Конфедерация күштері Форт МакРи мен Форт Барранкаста бекініп алғаннан кейін, Федералдық күштер конфедераттық бекіністерді бомбалауға шешім қабылдады. 22 қарашада "Ниагара" және "Ричмонд" атты екі одақтық соғыс кемесі шығанаққа кірді, содан кейін бомбалау басталды. Шабуыл екі күнге созылды, нәтижесінде одақ жеңіске жетті. Форт МакРи дерлік толық қирады, ал Уоррингтон қаласы мен Әскери-теңіз базасы жойылды. Конфедерация күштерін толық жеңу мақсатындағы екінші бомбалау 1862 жылғы Жаңа жыл күні басталды. Форт МакРи толық құлатылды, ал Форт Барранкасқа жақын орналасқан барлық ғимараттар өртенді.
Конфедерацияның берілуі
Қосымша жабдықтамасы азайып, көтеріңкі рухтың төмендеуімен Конфедерация Пенсакола шайқасында жеңіске жете алатындарына күмәндана бастады. Соңында Мобил шығанағы шайқасы оңтүстік күштерінің соңғыларын батысқа қарай Алабамаға, адмирал Фаррагуттың басқыншы әскерлерінен қорғану үшін жұмылдырды. 1862 жылдың 10 мамырында Пенсаколадағы соңғы конфедераттар Пикенс бекінісіне бас иді. Конфедерацияның қайта-қайта жасаған қауіп-қатерлеріне қарамастан, Пикенс бекінісі соғыс бойында Одақ қолында болған төрт оңтүстік бекінісінің бірі болды, қалғандары Флорида штатының Ки-Уэст қаласындағы Тейлор бекінісі, Флорида штатының Гарден-Кей аралындағы Джефферсон бекінісі және Вирджиния штатындағы Монро бекінісі еді.
Үнді соғыстары
Батыстағы Үндістан соғыстарынан алынған тұтқындар тұтқын ретінде Шығыс жағалауына тасылды. 1886 жылдың қазан айынан 1887 жылдың мамыр айына дейін танымал апачи әскери басшысы Джеронимо бірнеше жауынгерлерімен бірге Форт Пикенс бекінісінде түрмеде отырды. Олардың отбасылары Сент-Огастин қаласындағы Марион бекінісінде ұсталды.
Эндикотт дәуірі
1890 жылдардың соңы мен 20 ғасырдың басында армия Форт Пикенсте жаңа қару батареяларын салғызды. Бұл батареялар Эндикотт кеңесі бастаған бағдарламаның бөлігі болды, осы кеңесті 1880 жылдардың ортасындағы Соғыс министрі Уильям С. Эндикотт басқарды. Көптеген қаруларды дәстүрлі, қалың қабырғалы тас құрылымдарға шоғырландырудың орнына, Эндикотт батареялары кең аумаққа таралып, айналағы жермен біте қалатын бетон парапеттердің артына жасырылды. Дәлдігі жоғары, ұзақ қашықтықтағы қарулардың қолданылуы үшінші жүйелік бекіністердегі қаруларды шоғырландыру қажеттілігін жойды. Пенсакола батареясы Форт Пикенс қабырғаларының ішінде салынды, ал басқа ұқсас бетон батареялар шығыс және батысқа жеке нысандар ретінде салынды. Бұл кейінгі нысандардың қираған қалдықтары да Gulf Islands National Seashore кешеніне кіреді. Көптеген гарнизондардағыдай, ескірген қарулар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайта қолданылды; 1917 жылы жоғалып кететін платформалардағы Купер батареясының 6 дюймдік M1905 зеңбіректері алынып тасталды, бірақ Вест-Пойнттағы бір бөлігі 1976 жылы Купер батареясына көшірілді. Эндикотт батареяларын салу кезінде ескі фортты сақтауға көңіл бөлмеді. Форттың оңтүстік қабырғасындағы парапет, оның астындағы офицерлердің пәтерлерімен бірге бұзылды. Сонымен қатар, оңтүстік-шығыс қабырғасындағы барбет және ең оңтүстік бастионның каземат аркалары алынып тасталды. Бұл өзгерістер Пенсакола батареясының 12 дюймдік зеңбіректерінің ату доғасын батареяны көтермей-ақ тазалауға мүмкіндік берді. +Форт Пикенстегі Эндикотт батареялары Батарея атауы Салынған жылы Қару-жарағы Платформа түрі Пенсакола батареясы 1899 ж. 2 x 12 дюймдік Жоғалып кететін Труман батареясы 1905 ж. 2 x 3 дюймдік Барбет Пейне батареясы 1904 ж. 2 x 3 дюймдік Барбет Каллум батареясы 1898 ж. 2 x 10 дюймдік Жоғалып кететін Севиер батареясы 1898 ж. 2 x 10 дюймдік Жоғалып кететін Купер батареясы 1904 ж. 2 x 6 дюймдік Жоғалып кететін Ван Сверенген батареясы 1898 ж. 2 x 4.7 дюймдік Барбет 1899 жылдың 20 маусымында Форт Пикенс бекінісінің D бастионында өрт шықты. Өрт D бастионының қару-жарақ қоймасына жетті, онда ұнтақ сақталған. Нәтижесінде болған жарылыс бір әскерді қаза қылды және D бастионын толығымен жойды. Жарылыстың күші соншалықты зор болды, D бастионының қабырғаларынан ұшқан кірпіштер 2,4 шақырымнан астам қашықтықтағы Барранкас бекінісіне түсті. Зардап көбінесе D бастионына ғана тиді, бірақ батареяларға оңай қол жеткізу үшін қабырғалардың бөліктерімен бірге негіздері де қиратылды. Бұл Пэнсакола батареясының механикалық жабдықтарын Салли порты арқылы өткізуге тырысудан гөрі оңай болды.
On June 20, 1899, a fire in Fort Pickens' Bastion D reached the bastion's magazine, which contained of powder. The resulting explosion killed one soldier and obliterated Bastion D. The force of the explosion was so great that bricks from Bastion D's walls landed across the bay at Fort Barrancas, more than 1.5 miles (2.4 km) away. The damage was relatively confined to Bastion D, but the foundations were torn away along with sections of the walls to allow for easier access to the batteries. This proved easier than trying to fit mechanical equipment for Battery Pensacola through the Sally Port.
GPF батареясы
Көптеген басқа бекіністер сияқты, Панамадағы артиллериялық позициялар да 1937 жылдан бастап соғыстар аралығында жоспарланған. 1942 жылы Батарея Купердің төңірегіне төрт 155 мм GPF зеңбірегі орналастырылды, екеуі алға қарай, ал біреуі әр жаққа қаратылды. Зеңбіректерді орналастыру және бағыттау үшін бетон сақиналар қолданылды, олар бүгінге дейін сақталған. Алайда, зеңбіректер бұрыннан алынып тасталған. 155 мм батарея Батарея Купердің қоймаларын, байланыс және басқа да қолдау қызметтерін пайдаланды.
Батарея Лэнгдон
Лэнгдон батареясы 1923 жылы салынды, 12 дюймдік зеңбіректер Пэнсакола батареясындағы қаруларды күшейту үшін арналған еді. Бастапқыда зеңбіректер ашық отқа ұшырады, бірақ оқ-дәрі және басқару орталығы зеңбіректер арасындағы нығайтылған жарыққа орналастырылған. 1943 жылы зеңбіректер бетондап жабылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Форт Пикенс Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін маңызды болды, және форттың қорғанысын күшейту қажет деп шешілді. Нақты қауіп – Мексика шығанағында қызмет ете бастаған неміс U қайықтары еді.
Батарея 234
Форт Пикенс қорғанысына 234-ші батарея қосылды, ол Пердидо-Кейдегі шығанақтың арғы жағындағы 233-ші батареямен бірге жұмыс істеуге арналған. Мұндай батареялардың көптегені бүкіл елде, барлығы бірдей жобамен салынды, бұрын 3 дюймдік M1903 зеңбіректермен атқарылған жеңіл артиллерияның қызметін алмастыру мақсатында. Екі батарея да құйма болаттан жасалған казематтарда екі 6 дюймдік М1905 зеңбірегін орнатуға арналған. Әуе шабуылынан қорғану үшін басқару орталығы жасанды төбе астында орналасқан. Зеңбіректер соғыс кезінде орнатылмады, бірақ 1976 жылы Смитсонов институтымен сыйға берілді және қазірге дейін сақталып тұр.
Батарея Лэнгдон (1943)
Неміс бомбалаушы ұшақтарының қауіп-қатерінен қорғану үшін 1943 жылы Лэнгдон батареясы бетонмен қапталды. Бұрыннан орналасқан 12 дюймдік барбет атыс позициялары сақталды, бірақ бомбадан қорғайтын бункер жасау үшін 17 фут бетон қосылды. Бункердің үстіне қосымша қорғаныс үшін құм мен топырақ үйілтіліп, батареяның айналасында жасанды төбе құрылды.
Жақын маңындағы бекіністер
МакРи форты Пенсакола шығанағының арғы жағындағы Пердидо-Кейде, Пикенс фортының қарама-қарсы жағында салынған. 1861 жылдың қаңтарында Одақ күштері оны тастап кеткеннен кейін Флорида және Алабама ополченнясы басып алды, ал сол жылы АҚШ Азамат соғысы кезінде Одақ күштерінің бомбалауынан ауыр зақымдар алды. Конфедерация әскерлері тастап кеткеннен кейін МакРи форты келесі үш онжылдық бойы қираған күйінде қалды. Испан-американ соғысына дейін 19 ғасырдың соңында нығайтылғанымен, 1906 жылдың 26-27 қыркүйегінде болған дауыл фортты қиратты, 1898 жылдан бергі жаңа құрылыстардың көп бөлігі жойылды. Дауылдан кейін, учаскенің қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін минималды күзетші персонал ғана қалды. Оның орнына тек жаяу немесе қайықпен жетуге болатындықтан, МакРи форты табиғаттың ықпалына қалды. Дауылдар мен эрозия учаскені қиратты; бүгінде негіздердің шашыраңқы қалдықтары ғана сақталған. Барранкас форты, бұрын салынған 17 және 18 ғасырлардағы испан форттары, сондай-ақ Барранкас фортының солтүстік-батысына шамамен 1,6 км қашықтықта орналасқан оның алдыңғы редуты Пенсакола шығанағының арғы жағында, қазіргі Әскери-теңіз күштерінің Пенсакола базасының жерінде орналасқан. 1861 жылы Одақ күштері МакРи фортын тастап кеткенде, Барранкас фортын да тастап, Пикенс фортына қайтып келді. Бұл фортты Флорида және Алабама ополченнясы да басып алды, олар кейіннен Конфедерация күштеріне қосылды. 1862 жылдың мамыр айында Одақ әскері Нью-Орлеанды басып алғанын естігеннен кейін Конфедерация әскерлері Пенсакола мен Барранкас фортын тастап кетті. Форт қайтадан Одақтың бақылауына көшті.