Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биші және хореограф (1934–2021)
American dancer and choreographer (1934–2021)
Жак д'Амбуаз (туған Жозеф Жак Ахирн, 28 шілде 1934 – 2 мамыр 2021) – американдық балет бишісі, хореограф және педагог. Ол 1949 жылы «Нью-Йорк Сити Балеті» қорамасына қосылды және 1953 жылы жетекші биші болып тағайындалды. Командада ол Джордж Баланчиннің 24 рөлін орындады. Ол «Жеті бауырласқа жеті жар» және «Карусель» фильмдеріне де түсті. Д'Амбуаз «Нью-Йорк Сити Балеті» үшін 17 балет қойды және 1984 жылы сахнадан зейнеткерлікке шықты. 1976 жылы Д'Амбуаз балалар арасында би өнерін дамыту мақсатында Ұлттық би институтын құрды. Институтпен бірлескен жұмысы «Ол мені билегім келеді» атты деректі фильмде көрсетілді, ол «Оскар» және «Primetime Emmy» сыйлықтарын жеңіп алды. Ол 1990 жылы «МакАртур» стипендиясын, 1995 жылы «Кеннеди орталығының» сыйлығын және 1998 жылы «Ұлттық өнер медалін» алды.
Jacques d'Amboise (born Joseph Jacques Ahearn, July 28, 1934 – May 2, 2021) was an American ballet dancer, choreographer, and educator. He joined the New York City Ballet in 1949 and was named principal dancer in 1953, and throughout his time with the company he danced 24 roles for George Balanchine. He also made film appearances, including Seven Brides for Seven Brothers and Carousel. He choreographed 17 ballets for the New York City Ballet and retired from performing in 1984. D'Amboise founded the National Dance Institute in 1976 to promote dance to children. His work with the institute was featured in the documentary, He Makes Me Feel Like Dancin', which won an Academy Award and a Primetime Emmy Award. He received the MacArthur Fellowship in 1990, the Kennedy Center Honors in 1995, and the National Medal of Arts in 1998.
Ерте өмір және тәрбие
Джозеф Жак Ахирн 1934 жылғы 28 шілдеде Массачусетс штатының Дедхам қаласында ирланд-американдық әкесі Эндрю Ахирн мен француз-канадтық анасы Джорджет Д’Амбуаз отбасында дүниеге келді. Ол төрт баланың бірі болған. Кейін отбасы Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласындағы Вашингтон Хайтсқа көшіп келді. Оның әкесі Колумбия Пресвитериан ауруханасында лифт операторы болып жұмыс істеді. Ол 15 жасында орта мектепті тастап, Нью-Йорк қалалық балетіне қосылды.
Joseph Jacques Ahearn was born on July 28, 1934, in Dedham, Massachusetts, to an Irish American father, Andrew Ahearn, and a mother of French Canadian descent, Georgette D'Amboise. He was one of four children. The family later moved to Washington Heights, Manhattan, New York. His father became an elevator operator at the Columbia Presbyterian Hospital. He left high school at age fifteen when he joined the New York City Ballet.
Мансап
1949 жылы 15 жастағы Д'Амбоаз Нью-Йорк Сити Балетіне қабылданды. Көп ұзамай ол басты рөлдерге ие болды, соның ішінде Лью Кристенсеннің "Толқыма станциясы" атты қойылымындағы басты рөлді ойнады. 1978 жылы ол Нью-Йорк штаты университетінің Пёрчес кампусының би факультетінің деканы болып тағайындалды. Д'Амбоаз Эмиль Ардолиноның "Ол мені билеуге шақырады" деген деректі фильмінің батыры болды, ол Ұлттық би институтымен жұмыстарын көрсетті. Фильм 1983 жылы "Үздік деректі фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын, ал 1984 жылы "Ең үздік балалар бағдарламасы" номинациясы бойынша "Эмми" сыйлығын жеңіп алды. Ол 1984 жылы, 50 жасқа толуға аздай қалғанда Нью-Йорк Сити Балетінен зейнеткерлікке шықты. Содан кейін ол Ұлттық би институтына толыққандай көшті.
In 1949, 15 year old d'Amboise was recruited to the New York City Ballet. Soon he was cast in lead roles, including the lead in Lew Christensen's Filling Station. In 1978 he was named dean of dance at State University of New York at Purchase. D'Amboise was the subject of Emile Ardolino's documentary, He Makes Me Feel Like Dancin', which followed his works with the National Dance Institute. The film won the Academy Award for Best Documentary Feature in 1983 and the Primetime Emmy Award for Outstanding Children's Program in 1984. He retired from the New York City Ballet in 1984, shortly before he turned 50. He then shifted his focus to the National Dance Institute.
Марапаттар мен құрметтер
Амбоаз алған наградалар: 1990 жылғы МакАртур стипендиясы, 1995 жылғы Кеннеди орталығының сыйлықтары, 1998 жылғы Ұлттық өнер медалі, 2011 жылғы Фред пен Адель Астер сыйлықтары, Нью-Йорк штатының губернаторының сыйлығы және Бостон колледжі мен Монтклэр мемлекеттік университетінің құрметті докторлық дипломдары.
Honors d'Amboise received include the MacArthur Fellowship in 1990, the Kennedy Center Honors in 1995, the National Medal of Arts in 1998, and the Fred and Adele Astaire Awards in 2011. the New York Governor's Award, and honorary doctorate degrees from Boston College and Montclair State University.
Жеке өмір
1956 жылы д’Амбоаз Нью-Йорк қалалық балетінің бишісі, кейін фотограф болған Каролин Джорджқа үйленді. Олардың төрт баласы болды, оның ішінде биші және хореограф Кристофер, сондай-ақ биші және актриса Шарлотта. Каролин Джордж 2009 жылы дүниеден озды.
In 1956 d'Amboise married Carolyn George, a New York City Ballet dancer and later a photographer. They had four children, including Christopher, a dancer and choreographer, and Charlotte, also a dancer and actress. Carolyn George died in 2009.
Өлім
Д'Амбоиз 2021 жылғы 2 мамырда Манхэттендегі үйінде 86 жасында инсульт салдарынан туындаған асқынулардан кейін қайтыс болды.
D'Amboise died at his home in Manhattan on May 2, 2021, following complications from a stroke at the age of 86.