Кіріспе
Американдық балерина Сюзанна Фаррелл (16 тамыз 1945 жылы туған) – американдық балерина және Вашингтондағы Кеннеди орталығында Сюзанна Фаррелл балетін құрған адам. Фаррелл сегіз жасында балетпен айналыса бастады. 1960 жылы ол Америка балет мектебіне стипендия алды. Балеттегі алғашқы басты рөлдерін 1960-шы жылдардың басында орындады. Джордж Баланчиннің шабыт көзі болған ол 1969 жылы Нью-Йорк Сити Балетінен кетіп, кейін Брюссельге көшіп, Морис Бежардың 20-ғасыр балетінде биледі. 1975 жылы Фаррелл АҚШ-қа қайтып келді, онда Баланчиннің өліміне дейін, 1983 жылға дейін онымен бірлесіп жұмыс істеді; алты жылдан кейін, артритке байланысты жамбас операциясынан кейін балеттен зейнеткерлікке шықты. Фаррелл балет артисі ретінде ерекше ұзақ мансапқа ие болды, 1989 жылы зейнеткерлікке шыққаннан бері көптеген балет мектептерінде оқытушы болып жұмыс істеді. Ол 1993 жылға дейін Нью-Йорк Сити Балетінде оқытушылық қызмет атқарды, ал 2000 жылдан бері Флорида мемлекеттік университетінде би профессоры болып табылады; сол жылы ол өзінің жеке компаниясын – Сюзанна Фаррелл балетін құрды, ол 2017 жылдың соңында таратылды. Бірнеше құрметті дипломдарға ие болған Фаррелл балет әлемінде кеңінен танылып, құрметтеледі және би өнеріне қосқан үлесі үшін көптеген марапаттар мен наградаларға ие болды, оның ішінде Кеннеди орталығының сыйлығы және АҚШ-тың ең жоғары азаматтық наградасы – Президенттік бостандық медалі. 1987 жылы ол Аризона штатының Скоттсдейл қаласында өткен салтанатта Американдық жетістіктер академиясының Алтын тақтасымен марапатталды. 2016 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Suzanne Farrell (born August 16, 1945) is an American ballerina and the founder of the Suzanne Farrell Ballet at the Kennedy Center in Washington, D. C.
Farrell began her ballet training at the age of eight. In 1960, she received a scholarship to the School of American Ballet. Her first leading roles in ballets came in the early 1960s. A muse of George Balanchine, she left the New York City Ballet in 1969 and subsequently moved to Brussels to dance for Maurice Bejart's Ballet of the 20th Century. In 1975, Farrell moved back to the United States, where she collaborated with Balanchine until his death in 1983; she retired from ballet six years later after a hip surgery she had due to arthritis. Farrell had an unusually long career as a ballet performer, and since her retirement in 1989 has acted as a teacher in numerous ballet schools. She held a teaching position with the New York City Ballet until 1993, and has been a professor of dance at Florida State University since 2000; the same year, she founded her own company, the Suzanne Farrell Ballet, which disbanded at the end of 2017. The recipient of several honorary degrees, Farrell remains well known and respected in the world of ballet and has been recognized for her influence on dance with several awards and honors, including Kennedy Center Honors and the Presidential Medal of Freedom, the latter being the highest civilian honor in the United States. She was presented in 1987 with the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement at a ceremony in Scottsdale, Arizona. She was also elected to the American Philosophical Society in 2016.
Ерте өмір
Фаррелл Роберта Сью Фикер ретінде Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келген. Ол алғашқы білімін Цинциннати музыка консерваториясында алды. 1960 жылы Форд қорының стипендиясымен хореограф Джордж Баланчиннің Америка балет мектебінде оқуға қабылданды. 1961 жылы ол Нью-Йорк Сити Балеті (NYCB) құрамына қосылды және Баланчиннің көптеген балеттеріне шабыт көзі болды.
NYCB-дегі алғашқы мансабы
Бастапқыда NYCB балет труппасының мүшесі болған Фаррелл көп ұзамай негізгі рөлдерде билеуге көшті. Ол үшін алғашқы хореографиялық балет – Джон Тарастың 1963 жылы жазған «Passage», қазір «Arcade» балеті. Баланчин оны алғаш рет Жак д’Амбуазбен жұптастырып, 1963 жылдың желтоқсанында дебют жасаған «Медитация» хореографиясын жасауға дайындады. Оның ең танымал рөлдерінің бірі – Баланчиннің «Дон Кихот» балетіндегі Дюльцинея, ол 1965 жылдың мамырында премьераланды; Баланчиннің бұл балетін жасауы оның ең жаңа «музасына» арналған құрмет деп есептелді, ал Баланчин балеттің ашылу кешінде Дон Кихот рөлінде өнер көрсетті. 1968 жылы ол оны үш актілі сюжетсіз балет «Асыл тастар» балетінің «Алмаз» бөлімінде басты рөлге шақырды. Ол көптеген балеттерді қайта қойып, техникалық деңгейін жаңа биікке көтерді. 1965 жылы ол бас биші болып тағайындалды. Жаңа лауазымындағы алғашқы рөлі – Париж операсында Артур Митчеллмен бірге «Агон». Джордж Баланчин өзінің «інжу маржанына» тез ғашық болып, оған көптеген рөлдер жасады. Фаррелл Баланчиннен хореографияны үйренуді бірлескен процеске теңеді, ол былай деді: «Мырза Б балет үстінде жұмыс істегенде, оның денесінен бір нәрсе құйылып шығатын; ол оны көбінесе қайталай алмайтын, сондықтан мен оның алғашқы рет не қалағанын дәл көруге тырыстым». Баланчин полиомиелитпен ауырған бұрынғы балерина Танакиль Ле Клеркке үйленген, ал Фаррелл католик болған. Баланчин Фарреллге қол жеткізу үшін Ле Клеркпен ажырасып кетсе де, ол оның орнына балетмейстер Пол Мехияға үйленді. Бұл Фаррелл мен Баланчин арасындағы қарым-қатынастың уақытша тоқтауына себеп болды. Олардың арасында үлкен керіспір болды, бұл Фаррелл мен күйеуі Мехияның труппаны тастауына әкелді. Мехия мен Фаррелл 1969 жылдан 1997 жылға дейін некеде тұрды. Кейіннен күйеуі екеуі Брюссельде орналасқан француз хореографы Морис Бежардың «20 ғасыр балеті» еуропалық труппасына қосылды. Бұл труппада ол төрт жыл бойы Баланчиннен мүлдем өзгеше хореографиялық стильді зерттей отырып, кейбіреулері оған арналған басты рөлдерді биледі. Ақырында ол 1975 жылы Баланчинге және Нью-Йорк қалалық балетіне оралды. Баланчин оған «Chaconne», «Mozartiana», «Tzigane» және Роберт Шуманның «Davidsbündlertänze» сияқты жаңа балеттер жасауды жалғастырды. Фаррелл да Даниялық Питер Мартинспен жиі жұптасып биледі. Баланчинмен серіктестігі 1983 жылдың сәуірінде оның қайтыс болуымен аяқталды; оның соңғы туындылары Фарреллге арналған соло болды. Фаррелл Нью-Йорк қалалық балетінен 1989 жылдың 26 қарашасында 44 жасында зейнеткерлікке шықты, себебі Мартинс оның үш жылдық сахнадан кетуіне байланысты оны жұмыстан босатты, бұл оның артрит салдарынан болды. 2000 жылы Фаррелл Флорида штатының Таллахасси университетіндегі Би факультетінде сабақ беруді бастады. Жағымды пікірлерге және жылдық бюджеті 1-1,4 миллион долларға жеткеніне қарамастан, орталық 2016 жылдың қыркүйегінде труппаның 2017 жылғы маусым соңында таратылатынын хабарлады. Джон Ф. Кеннеди атындағы өнер орталығының президенті Дебора Раттер орталықтың жаңа кеңейту жобасын жүзеге асырып жатқанын атап өтті, онда қосымша өнер көрсету және репетиция алаңдары болады. Фарреллдің ұйымдағы жаңа рөлі әлі нақты емес, алайда Раттер Фарреллдің орталықта «көркем серіктес» ретінде қалатынын мәлімдеді.