Кіріспе

Канадалық бұрынғы балет бишісі Карен Александрия Каин (28 наурыз 1951 жылы туған) – канадалық бұрынғы балет бишісі және 2005 жылдан 2021 жылға дейін Канаданың Ұлттық балетінің көркемдік жетекшісі болды.

Ерте білім беру және балалық шақ

Кейіннің анасы оның дене тұрқының дұрысталуына, осалдығына және тәртіптілігіне оң әсер етеді деп сеніп, қызын балет сабақтарына жаздырды. Кейін 6-сыныпта (11 жас, 1962 жыл) оқығанда отбасы Анкастерден Торонтоның Эриндейл Вудлендс ауданына көшті, осылайша ол Канаданың Ұлттық балет мектебінде оқуға мүмкіндік алды. (Торонтоның көп бөлігі, Эриндейл Вудлендс сияқты, қазір Миссиссауга қаласының құрамында.) 1969 жылы бітірген соң, ол Канаданың Ұлттық балетіне қабылдануға шақырылды. Ол сонымен қатар Қазақстанның қыздар скауттары бағдарламасына мүше ретінде қатысты.

Мансап

Кейін 1971 жылы басты биші болды, көптеген балеттерде негізгі рөлдерді орындады, соңында аңызға айналған биші Рудольф Нуреевтің көмегімен Канадада кеңінен танымал болды. Ол Роланд Петтидің Марсель ұлттық балеті, Большой балет, Лондон фестиваль балеті, Париж опера балеті, Гамбург балеті, Вена мемлекеттік опера балеті және Элиот Фельд балетімен қонақ артист ретінде жұмыс істеді. Кейін Энди Уорхолдың «Портреттер» туындысының (шамамен 1980 жыл) нысаны болды. Мансабында ол классикалық және заманауи репертуардан көптеген балеттерде өнер көрсетті, оның ішінде «Аққу көлі» (Эрик Брун), «Коппелия», «Ұйқыдағы сұлулық» (Рудольф Нуреев), «Жизель», «Ромео мен Джульетта» (Джон Кранко), «La fille mal gardée», «Онегин» (Джон Кранко), «Шыршынды қолға түсіру» (Джон Кранко), «Пастораль» (Джеймс Куделька), «Кармен» (Роланд Петит), «Кончерто Барокко» (Баланчин), «Елдегі бір ай» (Фредерик Эштон) және «Ағаш жарғыш» балеттері болды, оларда ол көбінесе Фрэнк Августинмен бірге биледі. Кейін мен Августиннің таланты 1973 жылы Мәскеудегі халықаралық балет конкурсында жүлделі орындарға ие болғаннан кейін көпшілік пен әріптестерінің назарына түсті. 1977 жылы Кейін билеуді тоқтатты, бірақ 1981 жылы Канаданың Ұлттық балетімен қайтадан бастады, онда ол тағы 15 жыл өнер көрсетті. 1996 жылы Кейін күйеуі Росс Петтидің «Робин Гуд» панта спектаклінде Торонтодағы Эльгин театрында ойнауға Франк Августинмен қайта қосылды. Кейін 1997 жылы кәсіби биші болып зейнетке шықты. 1998 жылы ол Канаданың Ұлттық балетіне жоғары басшылық құрамының мүшесі ретінде, көркемдік серіктес лауазымында оралды. Ол көркемдік директор Джеймс Куделканы бас биші Кимберли Гласкоға қарсы заңсыз жұмыстан босату ісінде қолдады. 2005 жылы ол Куделканың орнын басып, көркемдік директор болды. Ол 2021 жылы бұл лауазымнан кетіп қалды. Кейін Канаданың Бишілерді қайта оқыту ресурстық орталығының алғашқы кеңесінің президенті болды. Кейіннің «Қозғалыс ешқашан өтірік айтпайды» атты автобиографиясы 1994 жылы McClelland and Stewart баспасында жарық көрді.

Марапаттар

1973 жылы Мәскеуде өткен екінші Халықаралық балет байқауында әйелдер арасында күміс жүлде және Франк Августынмен бірге ең жақсы па-де-де (Ұйықтаған сұлудан – Көкқұс па-де-де) үшін бірінші жүлде алды. 1976 жылы ол Канада орденінің офицері атанды, ал 1991 жылы Канада орденінің серігі болды. 1990 жылы ол Онтарио орденінің мүшесі болды. Ол Торонто, Йорк, Макмастер, Трент және Британдық Колумбия университеттерінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1998 жылдың мамырында Франция үкіметі оны Өнер мен әдебиет орденінің офицері деп тағайындады. Кейннің басқа да наградаларының ішінде Ұлттық өнер орталығының сыйлығы, Бас губернатордың сахналық өнер сыйлығының серіктес сыйлығы (1997) және Бас губернатордың сахналық өнер сыйлығы – өмір бойына жеткен өнер табыстары үшін (2002) бар. 1996 жылы ол Картье өмір бойына жеткен үлкен жетістіктері үшін сыйлық алған алғашқы канадалық болды. Хореограф Маргарита Деррикс Каинды өзінің қаһармандарының бірі деп атады. 1989 жылы Канада радио хабар тарату корпорациясы оның «Карен Кейн, Прима Балерина» атты деректі фильмін түсірді. 2008 жылы Этобикокте Каиннің есімімен өнерге бағытталған мемлекеттік мектеп (Карен Каин атындағы өнер мектебі) ашылды. 2012 жылы Каин Елизавета II Алмаз мерейтойы медалін алды. 1998 жылы ол Канаданың Даңқ аллеясына енгізілді.

Құрметті пошта маркасы

2021 жылдың сәуірінде Каинді Канада Посты өмір бойындағы көркем жетістіктері үшін, балет секірісін бейнелейтін тұрақты ішкі маркамен "балет аңызы" ретінде мойындады.

Жеке өмір

Кейін 1983 жылдан бері Росс Петтиге үйленген, ол театр және кино актері, сондай-ақ 20 жылдан астам уақыт бойы Канадада театрлық пантомималық қойылымдардың продюсері. Кейіннің інісі Кевин Кейін – Торонто, Онтарио қаласындағы тропикалық медицина саласындағы белгілі сарапшы; оның үш кіші сібілісі және екі жүрегі жақын туысы – Дилан мен Тейлор Кейін бар.

Басқа

1976 жылы Кэйн "Жизель" балетінің теледидар нұсқасында өте қажетті бас рөлде, Надя Поттс, Франк Августин және Энн Дичбернмен бірге ойнады. Бұл қойылым алғаш рет 1986 жылы көрсетілді. 1985 жылы Кэйн танымал канадалық телесериалдың бір бөлімінде түсті. 2003 жылы Дени Арканд режиссерлік еткен "Барбариялық шабуылдар" фильмінде Реми Жирар өзінің бұрынғы махаббат оқиғаларын еске алғанда Кэйн туралы айтылды. Кэйн 1970-ші жылдары Торонтодағы "The Art Shoppe" жиһаз дүкені үшін телереклама түсірді.

Кэйннің Канаданың Ұлттық балеті үшін зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы жобасы болған "Лебеді көлінің" қоюы Челси Макмулланның 2023 жылғы "Лебеді әні" деректі фильмінде көрсетілген.