Фредерик Билингс: Әмерікалық заңгер, кәсіпкер және саясаткердің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Фредерик Х. Биллингс (1823 жылдың 27 қыркүйегі – 1890 жылдың 30 қыркүйегі) – американдық заңгер, кәсіпкер және саясаткер. Ол Калифорния штатының алғашқы жылдарындағы жер дауына байланысты заңдық жұмыстарымен және 1879 жылдан 1881 жылға дейін Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының президенті қызметін атқарғанымен танымал. Вермонт штатының Роялтон қаласында туған Биллингс 1844 жылы Вермонт университетін бітіріп, заңгер болды және 1848 жылғы Калифорния алтын асығы кезінде Калифорнияға көшті. Ол Калифорнияның бірнеше үкіметтердің құзыретінде болғандықтан маңызды мәселе болған жер иелігіне қатысты істерді қарастыратын көрнекті заң фирмасын құруға қатысты. Биллингс бірнеше табысты кәсіпорындарға қатысып, 30 жасында миллионер атанды. Американдық Азамат соғысы басталғанда, ол Калифорнияның одақтан бөлінуіне қарсы күресті. 1860 жылдардың ортасында Вермонтқа оралғаннан кейін Биллингс заңгерлікпен айналысуын және кәсіпорындарға қатысуын жалғастырды. Ол бірнеше корпорациялардың директорлар кеңесіне мүше болып кірді және Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының ірі инвесторы болды. Биллингс 1873 жылғы экономикалық дағдарыстан кейін темір жолды құтқаруға үлкен үлес қосты және 1879 жылдан 1881 жылға дейін оның президенті болды. Ол қарсылық тудырған сатып алудан кейін президенттік лауазымынан кетті, бірақ директорлар кеңесінде қалды және 1883 жылы темір жолдың құрылысы аяқталуын көрді. Биллингс республикашыл саясаткер болды. Ол 1872 жылы Вермонт штатының губернаторы лауазымына кандидат болды және партияның ұсынуын алуға жақын болды. Сондай-ақ, ол 1880 және 1884 жылдарғы Республикалық ұлттық конвенттерге делегат ретінде қатысты, онда Джордж Ф. Эдмундсты президенттікке қолдады. Биллингс мектептер, колледждер, кітапханалар және шіркеулер сияқты көптеген мақсаттар мен ұйымдарға миллиондаған доллар сыйлық ретінде берді. 1889 жылы инсульт алғаннан кейін Биллингстің денсаулығы нашарлап, 1890 жылдың 23 қыркүйегінде Вермонт штатының Вудсток қаласындағы үйінде қайтыс болды. Оның денесі Вудсток қаласындағы Ривер-стрит зиратына жерленді.

American attorney, businessman and politician

Frederick H. Billings (September 27, 1823 – September 30, 1890) was an American lawyer, financier, and politician. He is known for his legal work on land claims during the early years of California's statehood and his presidency of the Northern Pacific Railway from 1879 to 1881. A native of Royalton, Vermont, Billings graduated from the University of Vermont in 1844, became an attorney, and moved to California during the 1848 California Gold Rush. He took part in the creation of a prominent law firm that handled land title cases, which were an important issue because California had been under the jurisdiction of several governments. Billings also took part in several business ventures that proved successful, and became a millionaire by the age of 30. At the start of the American Civil War, he worked diligently to keep California from seceding. After returning to Vermont in the mid 1860s, Billings continued to practice law and take part in business ventures. He served on the boards of directors of several corporations, and was a major investor in the Northern Pacific Railway. Billings received credit for rescuing the NP after the Panic of 1873, and served as its president from 1879 to 1881. He resigned the presidency after a hostile takeover, but remained on the board of directors and saw construction of the railroad through to completion in 1883. Billings took part in politics as a Republican. He was a candidate for governor of Vermont in 1872, and nearly won the party's nomination. He was also a delegate to the Republican National Conventions of 1880 and 1884, where he supported George F. Edmunds for president. Billings donated millions of dollars to numerous causes and organizations, including schools, colleges, libraries, and churches. After suffering a stroke in 1889, Billings' health deteriorated, and he died at his Woodstock, Vermont home on September 23, 1890. His body was buried at River Street Cemetery in Woodstock.

Ерте өмір

Биллингс 1823 жылғы 27 қыркүйекте Вермонт штатының Роялтон қаласында Оэль Биллингс пен Сара (Уэзерби) Биллингстің ұлы ретінде дүниеге келді. 12 жасында оның отбасы Вудстокке көшті, ал Биллингс Роялтон мен Вудсток мектептерінде оқыды. 1890 жылғы маусымда УВМ Биллингске LL. D. құрметті дәрежесін берді.

Бастапқыда Виг партиясының мүшесі болған, кейіннен Республикашыл партиясына өтті. 1846 жылдан 1848 жылға дейін ол Вермонт штатының губернаторы Хорас Итонның азаматтық және әскери істер жөніндегі хатшысы (бас көмекшісі) қызметін атқарды. Ол Оливер П. Чандлермен заңды оқыды және 1848 жылы адвокаттыққа қабылданды.

Калифорнияға көшу

Биллингс 1848 жылы Калифорниядағы алтын асығы кезінде Сан-Францискоға көшіп келді, онда ол қаланың алғашқы жер дауы талаптары бойынша заңгері болды. Оның алғашқы клиенттерінің бірі Джон Саттер еді. Сапарда Біллингстің досы оны Беннет С. Райлимен таныстырды, ол 1850 жылы Калифорния штаты мәртебесіне ие болғанға дейін соңғы әскери губернатор болып қызмет етті. 30 жасында Биллингс заңгерлік қызметінен алған ақысы, жылжымайтын мүліктің құнының өсуі және оның басқа да кәсіпорындарынан түскен пайдасы, соның ішінде Сан-Францискодағы Монтгомери блогының үлестік меншігінен (1853 жылы ашылған кезде Сент-Луистен батысқа қарайғы ең ірі кеңсе ғимараты) миллионер атанды. 1863 жылдың қазан айында Биллингс Сан-Францискода өткізілген шарада сөз сөйледі, ол жақындағы Одақтың әскери жеңістерін тойлауға арналған еді. 1863 жылдың қарашасында Биллингс Сан-Франциско шығанағынан шхуна ұрлауға тырысқан бірнеше адамды қорғады, бұл олардың бу кемені басып алып, Конфедерация жақтастары болған жеке теңізшілерге айналу жоспарының бірінші қадамы болды. Олар кінәлі деп танылды, бірақ Биллингс оларды өлім жазасынан құтқарып қалды. 1864 жылы Калифорниядағы сайлау жүйесі АҚШ Өкілдер палатасының мүшелерін үлкен округтер бойынша сайлаудан, Конгресс округтері бойынша сайлауға өзгертілді. Ол басқа жерге көшкенімен, Біллингстің Одаққа деген адалдығы республикалық жақтастарының оны Сан-Франциско кіретін 1-ші округте партияның кандидаттығына ұсынуына себеп болды. Дональд С. МакРуэр номинацияны алып, орынды жеңіп алды. Кейін 1864 жылы Калифорниялық республикашылар президент Авраам Линкольнге хат жазып, штаттың Линкольн кабинетінде өкілдік етуге құқылы екенін мәлімдеді, себебі Калифорния Линкольннің қайта сайлануын қолдаған. Олар Биллингсті тағайындауға ұсынды және Ішкі істер министрі лауазымы оған лайықты болар деген пікір білдірді. Линкольн қаза болғаннан кейін Калифорниялық республикашылар оның орнын басатын Эндрю Джонсонды тағайындауға шақырды. Басқа да қиындықтармен қатар, Биллингс ұзаққа созылған аурудан зардап шекті, ол өзінің мүддесін қорғауға мүмкіндік бермеді, нәтижесінде ол кандидат ретінде қарастырылмады.

Billings moved to San Francisco during the California Gold Rush of 1848, where he became the city's first land claims lawyer. One of his first clients was John Sutter. A friend Billings made on the trip introduced him to Bennet C. Riley, who served as the last military governor before California achieved statehood in 1850. By age 30, Billings was a millionaire from his legal fees, increases in real estate values, and profits from his other enterprises, including part ownership of San Francisco's Montgomery Block, the largest office building west of St. Louis at its 1853 opening. In October 1863, Billings was the featured speaker at a San Francisco event held to celebrate recent Union military victories. In November 1863, Billings defended several individuals who attempted to steal a schooner from San Francisco Bay, which was the first step in their plan to seize a steamship and become pro Confederate privateers. They were convicted, but Billings succeeded in saving them from the death penalty. In 1864, California changed from electing members of the United States House of Representatives to at large seats to electing them by Congressional district. Even though he had moved away, his pro Union record led Republican supporters of Billings to support him for the party's nomination in the 1st District, which included San Francisco. Donald C. McRuer was able to obtain the nomination, and went on to win the seat. Later in 1864, California Republicans wrote to President Abraham Lincoln and suggested the state was entitled to be represented in Lincoln's cabinet because California had supported Lincoln's reelection. They recommended Billings for an appointment and implied that Secretary of the Interior would be a suitable position. After Lincoln's assassination, California Republicans urged his successor Andrew Johnson to make the appointment. Among other complications, Billings suffered from an extended illness that prevented him from advocating on his own behalf, and he was not nominated.

Вермонтқа оралу

1864 жылы Биллингс Нью-Йорк қаласын тастап, Вудстокқа оралды, онда заңгерлікпен айналысып, бизнес мүдделерін қайта жаңғыртты. 1865 жылдың соңында Биллингстің достары оны Калифорниядан АҚШ Сенатына кандидат ретінде ұсынды, бірақ үміткерлік Корнелиус Коулға бұйырды, ол осы лауазымды жеңіп алды. 1868 жылы Биллингс штат жарғысына сәйкес, Вермонттың солтүстік және оңтүстік бөліктерін, сондай-ақ Вермонтты көршілес штаттармен байланыстыратын телеграф желісін салу үшін құрылған «Жаңа Англия телеграф компаниясының» алғашқы негіздеушісі болды. 1869 жылы ол Джордж Перкинс Марштың бұрынғы меншігін сатып алды. Биллингс Марштың экология саласындағы «Адам және табиғат» атты маңызды еңбегін оқып, оның табиғатты қорғау жөніндегі теорияларын іске асыруға кірісті. Бұл ақырында Marsh Billings Rockefeller Ұлттық тарихи паркін құруға әкелді, ол АҚШ-тағы ең көне басқарылатын орманды бақылап, түсіндіреді. 1871 жылы ол «Ұлттық өмір сақтандыру компаниясының» директоры болып сайланды. Биллингс азаматтық және қайырымдылық шараларға да қатысты, соның ішінде 1867 жылдан 1873 жылға дейін Вермонт университетінің қамқорлар кеңесінде қызмет етті. 1870 жылы Биллингс Вермонт Киелі кітап қоғамының президенті болып сайланды. 1871 жылы ол Виндзор округінің ауыл шаруашылығы қоғамының президенті болып сайланды. Биллингс сонымен қатар Азамат соғысының ардагерлеріне көмек көрсету үшін Вермонт ардагерлері үйін құруды ұсынды. 1884 жылы Вермонт штатының Бас Ассамблеясы үйді біріктіретін заң қабылдағанда, Биллингс оның сенімгерлер кеңесінің алғашқы мүшесі ретінде таңдалды. Ол 1870 жылдан бастап директорлар кеңесінде қызмет етті. 1868 жылдың қараша айында ол Вермонт штатының Барнард қаласындағы партиялық науқан митингісінде сөз сөйлеп, жақсы қабылдады. Биллингс 1869 жылы губернаторлыққа кандидат ретінде қарастырылды, бірақ мүддесіздігін білдірді. Оның есімі 1870 жылы қайтадан талқыланды, бірақ Биллингс Джон Уолкотт Стюартқа жол берді, ол үміткерлікке ие болып, сайлауда жеңіске жетті. 1872 жылы Биллингс Вермонт губернаторы лауазымына республикалық партиядан үміткер болды. Республикалық партияның үміткерлігі сайлауға тең болды, және Биллингс республикалық конвенцияның төрағасы болды, сондай-ақ көптеген делегаттар оған қолдау көрсетті. Губернатор Стюарт та үлкен қолдауға ие болды, бірақ оның қарсыластары оны қайтадан ұсыну партияның «Тау ережесін» бұзу болады деп мәлімдеді, бұл ереже Стюарттың екі жылдық мерзімге сайлануына дейін губернаторларды екі бір жылдық мерзімге шектеген. Делегаттар Тау ережесі Стюарт пен оның ізбасарларын екі жылдық мерзімге шектейтінін шешті, ал Биллингс пен Стюарт делегаттары белсенді кандидат болмаған Джулиус Конверсті тағайындап, губернаторлыққа ие болу үшін келісімге келді. Сол жылы ол Карл Шурц ұйымдастырған Бесінші авеню конференциясына қатысты, бұл конференция Улисс С. Грант әкімшілігінің жемқорлығына қарсы және азаматтық қызмет реформасын қоса алғандағы прогрессивті шараларды қолдаған республикалықтар үшін өткізілді. Партия Грантпен байланысы жоқ президенттік және вице-президенттік үміткерлерді – Рутерфорд Б. Хейс пен Уильям А. Уилерді ұсынғанда, Биллингс оларға ризашылығын білдірді, бірақ ауру оның олар үшін белсенді науқан жүргізуіне кедергі келтірді. 1880 жылы Биллингс Республикалық Ұлттық конвенцияның делегаты болды және Вермонт штатынан АҚШ сенаторы болған президенттік үміткер Джордж Ф. Эдмундс үшін сөз сөйледі, бірақ үміткерлік Джеймс А. Гарфилдке бұйырды. Биллингс 1884 жылы қайтадан делегат болды және тағы да Эдмундсты президенттікке қолдады, бірақ үміткерлік ақырында Джеймс Г. Блейнге бұйырды.

In 1864, Billings left New York City and returned to Woodstock, where he practiced law and resumed his business interests. In late 1865, friends of Billings proposed him as a candidate for the United States Senate from California, but the nomination went to Cornelius Cole, who went on to win the seat. In 1868, Billings was an original incorporator of the New England Telegraph Company, which was chartered by the state to construct a telegraph line connecting northern and southern Vermont, and connecting Vermont to adjacent states. In 1869, he purchased George Perkins Marsh's former estate. Billings had read Marsh's pioneering volume on ecology called Man and Nature, and set about to put into practice his theories on conservation. This eventually led to creation of the Marsh Billings Rockefeller National Historical Park, which oversees and interprets what is probably the oldest managed forest in the United States. In 1871, he was elected a director of the National Life Insurance Company. Billings was also involved in civic and charitable activities, including serving on the University of Vermont's board of trustees from 1867 to 1873. In 1870, Billings was elected president of the Vermont Bible Society. In 1871, he was chosen for the presidency of the Windsor County Agricultural Society. Billings also advocated for the creation of the Vermont Veterans' Home to care for former Civil War soldiers. When the Vermont General Assembly passed a bill incorporating the home in 1884, Billings was selected as an original member of its board of trustees. He served on the board of directors beginning in 1870. In November 1868, he made a well received speech at a party campaign rally in Barnard, Vermont. Billings was mentioned as a candidate for governor in 1869, but disclaimed any interest. His name was again prominently mentioned in 1870, but Billings deferred to John Wolcott Stewart, who won the nomination and the general election. In 1872 Billings was a candidate for the Republican nomination for Governor of Vermont. The Republican nomination was then tantamount to election, and Billings was president of the state Republican convention and had a large group of delegates pledged to him. Governor Stewart also had a strong following, but his opponents argued that re nominating him would violate the party's "Mountain Rule", which prior to Stewart's election to a two year term had limited governors to two one year terms. Delegates decided that the Mountain Rule would limit Stewart and his successors to one two year term, and the Billings and Stewart delegates compromised on the governorship by nominating Julius Converse even though he was not an active candidate. Later that year, he took part in the Fifth Avenue Conference, a meeting organized by Carl Schurz for Republicans opposed to the perceived corruption of the Ulysses S. Grant administration and in favor of progressive measures including civil service reform. When the party nominated presidential and vice presidential candidates not connected to Grant, Rutherford B. Hayes and William A. Wheeler, Billings publicly expressed satisfaction with the ticket, though illness prevented him from actively campaigning for it. In 1880, Billings was a delegate to the Republican National Convention, and made the nominating speech for presidential candidate George F. Edmunds, a U. S. Senator from Vermont, but the nomination went to James A. Garfield. Billings was a delegate again in 1884, and again supported Edmunds for president, but the nomination eventually went to James G. Blaine.

Өлім және жерлеу

1889 жылдың желтоқсан айында Биллингс инсульт алды, оның салдарынан денесінің бір жағы қозғалмай қалды. Оны көтеріп жүрушілердің арасында Джеймс Барретт пен Оливер П. Чандлер болды.

Отбасы

1862 жылы Биллингс Джулия Пармлиге (1835 жылдың 3 желтоқсаны – 1914 жылдың 17 ақпаны) үйленді. Олар жеті баланың ата-анасы болды:

Биллингс Франклин Нобл Биллингстің інісі болды. Ол губернатор Франклин С. Биллингстің әкесі және судья Франклин С. Биллингс-младшийдің атасы болды. Бірде ол Биллингс (Монтана штаты) деген теміржол қаласында үйі болмаса да, 1882 жылы құрылып, оның атымен аталатын сол қаланың бірінші қауымдық шіркеуін салуға оның әйелі ақша берді. Фредерик Биллингс 1885 жылы Вермонт университеті үшін салынған Биллингс кітапханасын қаржыландырды және оған Джордж Перкинс Марштың 12 000 томдық кітап жинағын сатып алды. 1908 жылы Джулия Биллингс Уитманның Фредерик Биллингс атындағы Киелі кітаптар әдебиеті профессоры лауазымын құруға мүмкіндік беретін қаржыны сыйлады. Биллингстің ұлы Фредерик Кенже Монтана штатының Биллингс қаласына қаржылай көмек көрсетіп, Пармли Биллингс еске алу кітапханасының құрылысын қаржыландырды. Биллингстің қызы Елизавета кейіннен қосымша қаржы бөлді, ол кітапхананың бастапқы ғимаратына жаңа бөлім салуға жұмсалды.