Кіріспе

Теңіз жұлдызы әйелінің ғибадатханасы – Бродстерстерде (бұрын Брэдстоу деп аталған) жартастардағы ескі шіркеу еді. 1350 жылдарға дейін сақталған шіркеудің екі мұнарасы, аймақтағы теңізшілер үшін маңызды бағдаршар болып саналды. Ғибадатханаға деген құрметтің арқасында, кемелер одан өте жатқанда, құттықтау ретінде жоғары жадыраларын төмен түсіру салты қалыптасты. Әйелі Мария шіркеуінің құрылымдық қалдықтары, қазіргі заманғы қасбетіне енгізілгендей, қазіргі Бродстерстердегі ең көне сақталған ғимарат орналасқан жерде орналасқан, ал оның ішінде "Брэдстоудағы Әйеліміздің" ортағасырлық ғибадатханасының қалдықтары бар. Ол бүгінгі Альбион көшесінде, Александра жолымен қиылысатын жерде тұр.

Тарих

Қасиетті орын мен оның шапельі 1070 жылға дейін болған деп айтылады, себебі сол жылы ескі саксон шіркеуі, сол кезде ағаштан жасалған құрылым, тас пен кремниймен қайта салынды. Бастапқы ғимаратта «Брэдстоудың Біздің Ханым» қасиетті орнының көшірмесі болған, бірақ ол қазіргі ғимараттың сақталған бөлігінен де жағалауға жақын жеке меншікке көшірілген сияқты. Кулмер шапелінің қасиетті орны, әрине, биік бағанаға орнатылған, Қыз Мариямның бейнесінен жасалған мүсін, теңізге қарап тұрды. Ол осылайша жартастардың алдындағы шапель саябағында сыртта тұрды. Шапель Бродстейрстегі теңізшілер қауымының жиналатын орны болғандықтан, осы себепті қызықты тарихқа ие. Корольдік теңіз флотының теңіз жағалауындағы қалаларда «туды көрсету» дәстүрінің 1514 жылы Брэдстоу шапелінде «Генри Грейс а Диу» экипажының қатысуымен өткен қызметте пайда болғаны айтылады. 1520 жылдары бірнеше күнге созылған қатты дауыл Викинг шығанағына дауыл толқынымен кірді және қасиетті орнынан айырып, шапельге зиян келтірді. 1601 жылы шапель мен оның тұрған жерінің иесі сэр Джон Кулмер болды, ол конгрегациялисттердің алғашқы пионерлерінің бірі еді. Ол шапельді (және оның қасиетті орнын) қайта жаңартуға бұйрық берді. Сол қараңғы замандағы қайта жаңарту қазіргі құрылымның сақталуына көп көңіл бөлмеді, сондықтан, қалпына келтіруде бастапқы материалдың көп бөлігі қайта пайдаланылса да, жаңа шапель түпнұсқасынан гөрі әдемі болмады деп айтылды. Жаңа құрылымдағы ескі қабырғаның, есіктің және терезенің бір бөлігі сақталды. 1601 жылы алғашқы пастор Джоэл Кулмер болды. Одан бұрын бірнеше жыл бойы Танеттен өтетін кемелердің дәстүрі болды, олар кемеге жақсы ықпал әкеледі деп ойлаған қасиетті орын мен шапельге құрмет көрсету үшін жоғарғы желкендерін түсіретін. Бұл дәстүр кем дегенде 1514 жылға дейін сақталды, ол кезде Тринити Хаусы жағалаудағы қалалар мен ауылдардың жағалауының биік нүктелерінде кеме қатынасына белгілі қауіптерге қарсы ескерту ретінде қандай да бір шам көрсету міндетін өз мойнына алды. Осылайша, орта ғасырларда Әулие Мария шапелі «Көк шамның шапелі» деп белгілі болды, себебі оның жарығы көк шыны шам арқылы қараңғы теңізге таратылды. Қасиетті орын кейбір кезде, шамасы 1601 жылы, шапельдің ішіне орналастырылды, себебі одан кейін жергілікті теңізшілер оны «Жылаған Қыз» деп атады. Ыстық ауа райы шапельде ылғалдылық пен конденсация тудырып, қасиетті орнының бетіне жиналды және бейне Қыз Марияның жылап тұрғандай көрінуіне себеп болды. Діни теңізшілер бұл құбылысты жаман белгі деп санайтын, себебі одан кейін дауыл жиі соңынан келетін, шапельдегі атмосфералық өзгерістер теңіздің қауіп-қатерлеріне тап болатын адамдарға пайдалы кеңес болып табылды.

Мұра

Қасиетті орын атын Сент-Петрдегі 17 Broadstairs Road мекенжайындағы Теңіз Жұлдызы Анамыздың Рим-католик шіркеуіне берді. Оны 1930 жылы Джайлс Гилберт Скотт жобалаған. Брэдстоу Анамыздың қасиетті орны қазір бастапқы шағын ғибадатханадан көп алыс емес, Broadstairs қасиетті Троица шіркеуінде сақталуда.