Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия Парламентінің парламенттік мәртебесі
Parliamentary position of the Parliament of New Zealand
Жаңа Зеландияда ресми оппозицияның басшысы, көбінесе оппозиция басшысы деп аталады, ресми оппозицияны басқаратын саясаткер. Дәстүр бойынша, ол Үкімет құрамына кірмейтін (немесе сенім мен қолдауды қамтамасыз етпейтін) Өкілдер палатасындағы ең ірі саяси партияның басшысы болып табылады. Бұл әдетте Өкілдер палатасындағы екінші ірі фракцияның парламенттік жетекшісі. Дебаттар залында оппозиция басшысы орталық үстелдің сол жағында, оппозицияның алдында және премьер-министрге тікелей қарсы отырады. Оппозиция басшысының лауазымы 19 ғасырдың соңында, алғашқы саяси партиялар пайда болған кезде қалыптасты, ал 1933 жылы заңмен ресми түрде мойындалды. Қазіргі уақытта бірнеше заңдарда еске алынса да, бұл лауазым премьер-министрдің лауазымы сияқты, парламенттің ешбір заңымен ресми түрде құрылмаған; ол Вестминстер үлгісіндегі парламенттік жүйенің дәстүрлерінің нәтижесі. Оппозиция басшысына кабинет министрінің жалақысына тең арнайы жалақы төленеді. Басшының тапсырмасымен оппозиция Үкіметтің көпшілігін немесе Палатаның сенімін тексеру үшін сенімсіздік білдіру ұсынысын енгізе алады. Егер қазіргі Үкімет өкілеттіктерін жалғастыра алмаса (мысалы, сәтті сенімсіздік білдіру ұсынысы болған жағдайда), генерал-губернатор оппозиция басшысынан жаңа Үкімет құруды сұрауға құқылы.
In New Zealand, the leader of the Official Opposition, commonly described as the leader of the Opposition, is the politician who heads the Official Opposition. Conventionally, they are the leader of the largest political party in the House of Representatives that is not in Government (nor provides confidence and supply). This is usually the parliamentary leader of the second largest caucus in the House of Representatives. When in the debating chamber the leader of the Opposition sits on the left hand side of the centre table, in front of the Opposition and directly opposite the prime minister. The role of the leader of the Opposition dates to the late 19th century, with the first political parties, and the office was formally recognised by law in 1933. Although currently mentioned in a number of statutes, the office is not formally established by any act of Parliament, just like the prime minister's role; it is simply a product of the conventions of the Westminster style parliamentary system. The leader of the Opposition is paid a special salary by virtue of the office, equivalent to that of a Cabinet minister. Directed by the leader, the Opposition may move no confidence motions to test the Government's majority or the confidence of the House. The leader of the Opposition may be asked by the governor general to form a new government if the incumbent government is unable to continue in office (e. g. upon a successful no confidence motion).
Жалақы
Оппозиция басшысы оппозицияның басқа мүшелеріне қарағанда жоғары жалақы алады, ол министрдің жалақысымен бірдей төленеді. 2016 жылғы мәлімет бойынша Оппозиция басшысының жалақысы 288,900 NZ$ құрайды. Парламентте біртұтас басшылық алғаш рет Либералдық партия құрылғанда пайда болды, және оппозиция басшысының рөлі осы сәттен бастау алады. Либералдардың басшысы (кейін премьер-министр) Джон Балланс қазіргі мағынадағы Оппозицияның алғашқы басшысы деп есептеледі. Алғаш рет оппозициялық партия балама үкімет ретінде көзге шықты. 1910-1920 жылдары ресми оппозицияның рөлі Либералдық және Реформа партиялары арасында алмасып тұрды. Алайда, 1920 жылдары Лейбористік партияның күшеюі және либералдарға қолдаудың азайуы 1920 жылдардың ортасына қарай үш партиялық жағдайға әкелді, онда Лейбористік және Либералдық партиялар шамамен бірдей орынға ие болды. 1925 жылғы сайлаудан кейін 1926 жылғы 15 сәуірде өткен қосымша сайлауда Лейбористік партиядан Рекс Мейсон Едем округінен жеңіске жеткенге дейін ресми оппозиция басшысы болған жоқ. Лейбористік партия либералдардың орнын ресми оппозиция ретінде басып алды, ал олардың басшысы Гарри Холланд Оппозиция басшысы болды. 1928 жылғы жалпы сайлауда Біріккен партия (либералдардың қалдығы) соңғы рет үкімет құрды. Содан кейін Реформа партиясы оппозицияға өтті, бірақ 1931 жылы Реформа либералдармен коалиция құрды, ал Лейбористік партия үшінші партия болғанына қарамастан ресми оппозиция атанды. Коалицияның бірігуі 1936 жылы Ұлттық партияның құрылуымен аяқталды, ол ғасырдың қалған бөлігінде Ұлттық және Лейбористік партияларының үкімет және оппозиция рөлін алмастыратын тұрақты екі партиялық жүйені қалыптастырды.
The leader of the Opposition receives a higher salary than other members of the Opposition, being paid the same amount as a Cabinet minister. As at 2016 the Leader of the Opposition's salary is NZ$288,900. It was only when the Liberal Party was formed that any unified leadership appeared in Parliament, and the role of Opposition leader is generally traced from this point. John Ballance, leader of the Liberals (and later premier) is usually considered the first leader of the Opposition in the modern sense. For the first time, an Opposition party came forward as an alternative government. During the 1910s and 1920s, the role of Official Opposition alternated between the Liberal and Reform parties. However, the rise of the Labour Party in the 1920s, together with a gradual weakening in support for the Liberals, led to a three party situation by the mid 1920s, with the Labour and Liberal parties having a similar number of seats. After the 1925 election there was no official leader of the Opposition until Rex Mason of Labour won the seat of Eden in the by election held on 15 April 1926. Labour superseded the Liberals as the Official Opposition, and their leader Harry Holland became the leader of the Opposition. The 1928 general election put the United Party (a remnant of the Liberals) in government for the last time. Reform then became the Opposition, however in 1931 Reform entered into coalition with the Liberals, and Labour then became the Official Opposition, despite being the third party. The unity of the coalition, culminating in the formation of the National Party in 1936, created a stable two party system, with National and Labour alternating between Government and Opposition for much of the remainder of the century.
Қазіргі заманғы кеңсе
Бұл лауазым алғаш рет 1933 жылы Парламент заңымен ресми мойындалды, сонда оны иеленушіге арнайы үлестеме тағайындалды.
The office was first officially recognised by an Act of Parliament in 1933, when a special allowance was conferred on the holder.