Кіріспе
2012 жылдың 5-6 маусымында Жерден көрінетін Күн арқылы Венераның өтуі 2012 жылдың 5 маусымында Күн дискісінен өтетін шағын, қараңғы нүкте ретінде пайда болған Венера планетасының өтуі, 2012 жылдың 5 маусымында 22:09 UTC-де басталып, 6 маусымда 04:49 UTC-де аяқталды. Бақылаушының орналасқан жеріне байланысты нақты уақыт ±7 минутқа дейін өзгеруі мүмкін. Венераның өтулері – болжамды астрономиялық құбылыстардың ең сирек кездесетінінің бірі және жұптар түрінде болады. Әрбір жұптағы екі өтудің арасында 8 жылдық үзіліс болады, ал екі жұптың арасы бір ғасырдан астам уақытты құрайды: Венераның алдыңғы өтуі 2004 жылдың 8 маусымында болды (оған дейін 1874 жылдың 9 желтоқсаны мен 1882 жылдың 6 желтоқсанында өтулер болған); ал келесі жұп өтулер 22 ғасырда 2117 жылдың 10-11 желтоқсаны мен 2125 жылдың желтоқсан айында болады.
The 2012 transit of Venus, when the planet Venus appeared as a small, dark spot passing across the face of the Sun, began at 22:09 UTC on 5 June 2012, and finished at 04:49 UTC on 6 June. Depending on the position of the observer, the exact times varied by up to ±7 minutes. Transits of Venus are among the rarest of predictable celestial phenomena and occur in pairs. Consecutive transits per pair are spaced 8 years apart, and consecutive pairs occur more than a century apart: The previous transit of Venus took place on 8 June 2004 (preceded by transits on 9 December 1874 and 6 December 1882); the next pair of transits will occur on 10–11 December 2117 and December 2125 within the 22nd century.
Оқиғаға байқалған
Бүкіл транзит Батыстық Тынық мұхитынан, Солтүстік Американың солтүстік-батыс бөлігінен, Солтүстік-шығыс Азиядан, Жапониядан, Филиппиндерден, Шығыс Австралиядан, Жаңа Зеландиядан және Арктиканың жоғары ендіктерінен, оның ішінде Скандинавияның солтүстік бөлігінен және Гренландиядан көрінді. Солтүстік Америкада, Кариб бассейнінде және Оңтүстік Американың солтүстік-батысында транзит басталуы 5 маусымда күн батуға дейін көрінді. 6 маусымда күн шығудан бастап транзиттің соңы Оңтүстік Азиядан, Таяу Шығыстан, Шығыс Африкадан және Еуропаның көп бөлігінен көрінді. Бұл құбылыс Оңтүстік Американың көп бөлігінде, сондай-ақ Батыс Африкада байқалмады. Әлемнің әртүрлі телескоптарынан түсірілген бейнелерді онлайн трансляция арқылы көруге болады. Транзит ортасында NASA-ның бір арнасы шамамен 2 миллион рет қаралып, әр уақытта 90 мыңға жуық көрерменді жинады. Лос-Анджелесте көпшілік Гриффит обсерваториясы транзитті көру үшін телескоптар орнатқан Голливуд тауына ағылып келді. Гавайиде жүздеген туристер Ваикики жағажайында осы құбылысты тамашалады, Гавайи университеті сегіз телескоп және транзит туралы веб-трансляцияны көрсеткен екі үлкен экран орнатты. Транзитті Халықаралық ғарыш станциясында NASA астронавы Дон Петтит бақылап, тарихи суреттерге түсірді. НАСА-ның Күн және Гелиосфералық обсерваториясы транзитті көре алмады, себебі ол оқиға кезінде Жер мен Күн арасында болмады, бірақ Жер үстінен Күн динамикасы обсерваториясы арқылы оқиғаның жоғары сапалы суреттері алынды. Агенттіктің астрофизигі доктор Лика Гухатхакурта: «SDO-ның кеңістіктік ажыратымдылығының арқасында біз Венераны ерекше егжей-тегжейлі көре аламыз, SDO өте ерекше обсерватория. Ол жоғары сапалы теледидардан 10 есе жақсы суреттерді алады және бұл суреттер 10 секунд сайын түсіріледі. Мұндай мүмкіндік бұрын болған емес».
Зерттеу
2012 жылғы транзит ғалымдарға зерттеулер жүргізуге бірнеше мүмкіндіктер берді. Олардың ішінде:
Күнді айналып өтетін белгілі планетаның әсерінен жұлдыздың жарықтығының төмендеуін өлшеу. Бұл астрономдарға экзопланеталарды іздеу кезінде көмектеседі. 2004 жылғы Венера транзитінен айырмашылығы, 2012 жылғы транзит Күннің 11 жылдық активтілік циклының белсенді кезеңінде болды және «дақты» өзгермелі жұлдыздың айналасындағы планетаның сигналын анықтау тәжірибесін ұсынды. Транзит кезінде Венераның көрінетін диаметрін өлшеу және оны белгілі диаметрімен салыстыру. Бұл экзопланеталардың мөлшерін бағалау туралы ақпарат береді. Оқиғаны тіркеген орындардың саны параллакс арқылы көптеген деректерді қамтамасыз етеді, бұл дәлірек өлшемдер жасауға мүмкіндік береді. Жердегі телескоптар мен «Venus Express» ғарыш кемесінен бір уақытта Венера атмосферасын бақылау. Бұл Венера атмосферасының ортаңғы деңгейін түсінуге жақсы мүмкіндік берді, бұл екі көзқарас бойынша да мүмкін емес, және планетаның климаты туралы жаңа ақпарат беруі керек. Венера атмосферасын спектрографиялық зерттеу. Жақсы түсінілген Венера атмосферасын талдаудың нәтижелері белгісіз атмосферасы бар экзопланеталарды зерттеумен салыстырылады. «Хаббл» ғарыш телескопы Айды күзгү ретінде пайдаланып, Венерадан шағылысқан жарықты зерттеу үшін оның атмосферасының құрамын анықтады. Бұл экзопланеталарды зерттеудің тағы бір әдісі болуы мүмкін. Ломоносовтың 1761 жылғы Венера атмосферасын антикалық рефракторлармен зерттеуінің эксперименталды түрде қайта жасалуы. Зерттеушілер «Ломоносов доғасын» және Венера атмосферасына байланысты басқа да ауреол эффектілерін байқады және егер 1761 жылғы Ломоносовтың мақаласында сипатталғандай, тиісті эксперименталдық техникалар қолданылса, Ломоносовтың телескопы Күн дискісінен кіретін немесе шығатын кезде Венера айналасындағы жарық доғасын анықтау міндетіне толыққанды жарайды деген қорытындыға келді.
Measurement of dips in a star's brightness caused by a known planet transiting a known star (the Sun). This will help astronomers when searching for exoplanets. Unlike the 2004 Venus transit, the 2012 transit occurred during an active phase of the 11 year activity cycle of the Sun, and would have provided practice in detecting a planet's signal around a "spotty" variable star. Measurement of the apparent diameter of Venus during the transit, and comparison with its known diameter. This will have given information on how to estimate exoplanet sizes. The number of locations documenting the event will provide much data via parallax that will generate more accurate measurements. Observation of the atmosphere of Venus simultaneously from Earth based telescopes and from the Venus Express spacecraft. This gave a better opportunity to understand the intermediate level of Venus's atmosphere than is possible from either viewpoint alone, and should provide new information about the climate of the planet. Spectrographic study of the atmosphere of Venus. The results of analysis of the well understood atmosphere of Venus will be compared with studies of exoplanets with atmospheres that are unknown. The Hubble Space Telescope used the Moon as a mirror to study the light reflected from Venus to determine the makeup of its atmosphere. This may provide another technique to study exoplanets. Experimental reconstruction of Lomonosov's discovery of Venusian atmosphere (1761) with antique refractors. The researchers observed the "Lomonosov's arc" and other aureole effects due to Venus's atmosphere and concluded that Lomonosov's telescope was fully adequate to the task of detecting the arc of light around Venus off the Sun's disc during ingress or egress if proper experimental techniques as described by Lomonosov in his 1761 paper are employed.