Сусана Ринальди ("La Tana") – аргентиналық танго әншісі, 1935 ж. туған. Фильмдерде, телешоуларда және театр сахнасында танымал. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентиналық танго әншісі (1935 жылы туған)
Argentine tango singer (born 1935)
Сусана Нативидад Риналди 1935 жылғы 25 желтоқсанда Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында дүниеге келген. Ол "La Tana" есімімен кең танылған аргентиналық танго әншісі. Оның танымалдығы түрлі фильмдерде, телеарналарда, театрлық қойылымдарда және музыка индустриясында көрінеді.
Susana Natividad Rinaldi was born on December 25, 1935, in Buenos Aires, Argentina. She is an Argentine tango singer better known as "La Tana." Her recognition is notable in various films, television appearances, theatrical performances, and in the music industry.
Өмірбаян
Сусана Нативидад Риналди 1935 жылы Буэнос-Айресте бай әке мен кедей ананың отбасында дүниеге келді. Италиялық тегіне байланысты "La Tana" деп аталған ол балалық шағын Аргентинаның түрлі провинцияларында көшіп-қонып өткізді. 14 жасында Ұлттық музыка консерваториясында камералық ән өнерін оқып, 1955 жылы драмалық өнер мектебіне түсті. Екі жылдан кейін теледидарда алғаш рет өнер көрсетті, ал 1959 жылы маңызды театрлық қойылымда дебют жасады. 1966 жылы поэзия концертіне жазуды ұсынғанда, ол оларға танго альбомын ұсынды, ал сол жылдың соңында бандеон виртуозы Роберто Пансераның музыкалық аранжировкасымен жасалған оның алғашқы альбомы жарық көрді. Әнші ретінде сәттілігі арта келе, актрисалық мансабынан бас тартуға мәжбүр болды, бірақ әншілік карьерасы барысында бірнеше фильмде және театрлық қойылымдарда ойнады. Аргентиналық танго барлары мен милонгаларында гастрольдік сапарлар жасағаннан кейін Риналди 1960 жылдардың соңында әнші ретінде танымал болды. Ол Хосе Мария Контурси, Энрике Сантос Дискеполо, Хомеро Манзи және Катуло Кастильо сияқты авторлардың стандарттарын, сондай-ақ бұрын тек ер адамдар ғана орындаған танголарды орындау арқылы тыңдаушыларының назарын аударды. Бұл оған, көбінесе жас университет студенттерінен құралған жаңа аудитория арасында лайықты бедел әкелді. Ол Эладия Бласкес, Освальдо Авена, Гектор Негро және Чико Новарро сияқты жаңа авторлардың әндерін репертуарына қосып, атаққа ие болды. 1971 жылы күйеуі, бандеон виртуозы Освальдо Пиромен бірге Мар-дель-Платадағы "Магоя" кафе-концертін ашты. Алайда, 1976 жылғы наурыз төңкерісінен кейін Риналди елден кетуге мәжбүр болды. Парижде ұзақ тұрғаннан кейін, 1989 жылы Аргентинаға танго шоуының жаңаша идеясымен оралды. Бұл себепті дәстүрлі танго тыңдаушылары оны қайтадан қабылдамады, бірақ ол сол кездегі тангоны жаңарту қозғалысының маңызды тұлғаларының біріне айналды. Содан бері ол Парижде әнші ретінде мансабын құрып, халықаралық тангоның символына айналды. Саяси көзқарастары бар суреткер Риналди 1992 жылдан бері ЮНЕСКО-ның ізгі ниет елшісі ретінде халықаралық концерттік турлардағы музыкасы арқылы өз идеалдарын қолдады. Адам құқықтарын қажырлы қорғауы және әділ және бейбіт әлемді насихаттауы үшін 1990 жылы Буэнос-Айрес қаласының құрметті азаматы атағын алды. Ұзақ мансабында ол 1969 және 1999 жылдары SADAIC Grand Prize сыйлығына және 1985, 2001 және 2005 жылдары Konex сыйлығына ие болды.
Susana Natividad Rinaldi was born to a wealthy father and a poor mother in Buenos Aires in 1935. Dubbed "La Tana" (in reference to her Italian origins), she spent her childhood moving throughout different provinces of Argentina. She began studying chamber singing at the National Conservatory of Music at age 14, and in 1955 she entered the School of Dramatic Art. Two years later, she made her television debut and in 1959 debuted in a major theater production. When she was asked to record a poetry concert in 1966 she offered them a tango album, and by the end of that year her first album, with music arranged by bandoneón virtuoso Roberto Pansera, was released. As her success as a singer grew, she had to let go of the actress world, although she did appear in a couple films and theatrical performances during her singing career. After touring Argentine tango bars and milongas, Rinaldi gained fame as a singer during the late 1960s. She called the attention of her audience by singing tangos which up to then had only been sung by men, including standards by José María Contursi, Enrique Santos Discépolo, Homero Manzi, and Cátulo Castillo. This gave her a deserved reputation among a new audience made up mostly of young university students. She achieved fame when she incorporated into her repertoire songs by new authors, such as Eladia Blázquez, Osvaldo Avena, Héctor Negro, and Chico Novarro. She and her husband, bandoneón virtuoso Osvaldo Piro, established Magoya, a café concert in seaside Mar del Plata, in 1971. Following the March 1976 coup, however, Rinaldi was forced to leave the country. After a long stay in Paris, she returned to Argentina in 1989 with an innovative idea of a tango show. Due to this, she was again rejected by traditional tango listeners, although she did become one of the main figures in the tango renewal movement of the time. Since then, she has lived in Paris to establish her career as a singer, making her an icon of international tango. An artist with a political conscience, she supported her ideals through music in international concert tours and as UNESCO Goodwill Ambassador since 1992. Her tireless defense of human rights and her passionate promotion of a more just and peaceful world earned her the title of Illustrious Citizen of Buenos Aires in 1990. Other distinctions earned during her lengthy career include the SADAIC Grand Prize in 1969 and 1999; and the Konex Award in 1985, 2001, and 2005.