Кіріспе

Аргентиналық композитор

Карлос Гуаставино (5 сәуір 1912 – 29 қазан 2000) – аргентиналық композитор, өз елінің ең көрнекті композиторларының бірі саналады. Оның шығармалары 500-ден астам туындыны құрайды, олардың көпшілігі фортепиано мен дауысқа арналған әндер, соның ішінде көптегені әлі жарияланбаған. Оның стилі өте консервативті, әрқашан тоналды және көркем романтикалық болды. Оның композицияларына Аргентина халық музыкасының ықпалы анық көрінеді. Оның атағы негізінен әндеріне байланысты, сондықтан Гуаставиноны кейде "Пампаның Шуберті" деп атайды. Оның Pueblito, mi pueblo, La rosa y el sauce ("Роза мен сасы") және Se equivocó la paloma ("Көпіршік қателесті") сияқты әндері ұлттық сүйікті туындыларға айналды. Көптеген композиторлардың айырмашылығы, Гуаставино авторлық гонорары мен орындау құқығынан жеткілікті табыс тауып, басқа кіріс көзіне мұқтаж болған жоқ.

Өмір

Карлос Гуаставино Аргентинаның Санта-Фе провинциясында дүниеге келген. Ол Санта-Феде Эсперанса Лотингер және Доминга Иаффейден, ал Буэнос-Айресте Атос Пальмадан музыка сабақтарын алған. Өте талантты пианист болған ол 1947, 1948 және 1949 жылдары BBC шақыруымен және Британ Кеңесінен стипендия алғаннан кейін Лондондағы концерттерде фортепианолық шығармаларын орындаған. Осы жылдары Уолтер Гёр жетекшілігімен BBC симфониялық оркестрі оның "Tres Romances Argentinos" шығармасының оркестрлік нұсқасын тұңғыш рет орындады. Кейін, 1956 жылы Гуаставино СССР мен Қытайға гастрольдік сапармен барды, онда дауыс пен фортепианоға арналған шығармаларын орындады.

Композициялық стилі

Гуаставиноның музыкалық стилі 20 ғасырдағы аргентиналық замандастары, мысалы Альберто Гинастераның шығармаларынан күрт өзгешеді және Альбениц, Гранадос, Рахманинов, Шабрье, Фалла, Дебюсси және Равель сияқты еуропалық композиторлардың ықпалын көрсетеді, сонымен қатар 19 ғасырдағы аргентиналық ұлтшыл композиторлар – Альберто Уильямс, Эрнесто Дрангош, Франсиско Харгрейвс, Эдуардо Гарсия Мансилла және Джулиан Агирре сияқты көрнекті тұлғалардың мұрасын жалғастырады. Агирренің нәзік және жеке пікірлі фортепианоға арналған шығармалары Гуаставиноға ерекше әсер еткен. Гуаставиноның айналасындағы модернистік және авангардтық қозғалыстардан стильдік оқшаулануы және оның әндерінің ұлттық саналы мазмұны оны 1960 жылдары аргентиналық эстрада және халық музыканттары үшін үлгі етті. Гуаставино дауыс пен фортепианоға арналған 150-ден астам ән, көптеген фортепианоға орындалатын шығармалар, хорлық шығармалар, мектеп әндері және камералық музыка шығарды. Оның музыкасына қойған ақындардың қатарында Рафаэль Альберти, Леон Бенарос, Гамлет Лима Кинтана, Атауальпа Юпанки, Пабло Неруда, Габриэла Мистраль және Хорхе Луис Борхес болды. Оның әндерінің бір бөлігі өзінің мәтіндеріне жазылған. Оркестрге арналған шығармаларының ішінде полковник В. де Базильдің «Балет Рус» үшін тапсырыс берген «Дивертимент; Fue una vez» және 1942 жылы Буэнос-Айрестегі «Колон» театрында тұңғыш рет орындалған, сондай-ақ Иссабель Лопестің «Балет Español» тобы Лондонда, Парижде, Барселонада және Гаванада орындаған «Suite Argentina» бар. Ол сонымен қатар гитараға арналған үш соната жазды.

Марапаттар

Гуаставино маңызды сыйлықтар мен наградалар алды, мысалы, Буэнос-Айрес қаласының камералық әндері үшін берілген муниципалды сыйлығы, Аргентина Әділет министрлігінің сыйлығы, Санта-Фе провинциясының мәдени комиссиясының әндері үшін сыйлығы, "Vosotras" журналының "Canción de Navidad" әні үшін сыйлығы, сондай-ақ Америка мемлекеттері ұйымы мен Америкааралық музыка кеңесінің оның көрнекті шығармашылық қызметін мойындаған сыйлығы.