Кіріспе

Чилидің ұлттық заң шығару органы – Чилидің Ұлттық конгресі (lang es) – Чили Республикасының заң шығарушы билігі. Қазіргі Конституцияға (1980 жылғы Чили Конституциясы) сәйкес, ол депутаттар палатасы мен сенаттан тұратын екі палаталы орган. №18678 заңмен бекітілген Вальпараисо қаласы оның ресми резиденциясы болып табылады. Чили конгресі Латын Америкасындағы ең көне және Ибероамерикадағы ең көнелердің бірі. Бірінші Чили ұлттық конгресі 1811 жылдың 4 шілдесінде Наполеонның қолында король Фердинанд VII тұтқында болған кезде Чили корольдігі үшін ең жақсы үкімет түрін анықтау үшін құрылды. Депутаттар палатасы 155 мүшеден тұрады, олар «депутат» немесе испан тілінде «дипутадос» деп аталады және төрт жылдық мерзімге сайланады. Ең көп дегенде екі рет қайта сайлану мүмкіндігі бар, яғни депутат 12 жылға дейін қызмет ете алады. Елде 60 сайлау округі бар, және әрқайсысы екі депутатпен өкілдік етіледі. Сенат 50 сенатордан тұрады, олар сегіз жылдық мерзімге сайланады және бір рет қайта сайлануға құқылы, яғни сенатор 16 жылға дейін қызмет ете алады. 1990 жылы жарияланды. Чилидегі қазіргі сайлау жүйесі (немесе дауыс беру жүйесі) 2015 жылғы №18700 заңның 179-бабына сәйкес пропорционалды және инклюзивті болып табылады. Ұлттық конгресс үш кезеңде: 1924-1925 жылдары, 1932 жылғы маусым-қазан айларында және 1973-1989 жылдары екі палатаның мүшелерін дереу жаңартпай жабылды. Ұлттық конгресс орнатылғаннан кейін жаңа төрт жылдық заң шығару кезеңі басталады. Чили конгресінің LVI заңнамалық кезеңі 2022 жылдың 11 наурызында басталды және 2026 жылы аяқталады.

Диктатура 1973-1990 жылдар

1973 жылғы 13 қыркүйекте Чилидің әскери хунтасы Конгрессті таратып жіберді. Пиночет режимінің соңғы жылдарында қазіргі Конгресс ғимараты ел астанасы Сантьягодан батысқа қарай 140 шақырым жердегі Вальпараисо портында салынды. Бұл жаңа ғимарат Сантьяго қаласының орталық бөлігінде орналасқан бұрынғы Ұлттық Конгресс ғимаратын алмастырды.

Демократияға көшу

1989 және 2013 жылдар аралығында Чилиде сайлаулар 1980 жылы Чилидегі әскери диктатура кезінде қабылданған екіталай дауыс беру жүйесі бойынша жүргізілді. Көптеген сарапшылар бұл екіталай жүйені Чилидің демократияға толық көшуіне кедергі келтірген басты конституциялық бөгет деп санайтын.