Жозе Мария Педрото: Португалиялық футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
José Maria Pedroto
Жозе Мариа Педроту – португалиялық футболшы және жаттықтырушы (1928-1985). "Порту" клубының сәтті жаттықтырушысы, Primeira Liga-да 227 ойын, 57 гол авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық футболшы және жаттықтырушы (1928–1985)
Portuguese footballer and coach (1928–1985)
Хосе Мария Карвалхо Педрото, ОИХ (21 қазан 1928 – 7 қаңтар 1985) – португалиялық футболшы, жартылай қорғаушы және бапкер. Ол 11 маусым бойы «Лузитано», «Белененсес» және «Порту» клубтарында 227 матч өткізіп, 57 гол соқты. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Педрото 22 жылдық бапкерлік мансабын бастады (әрқашан Португалияның жоғары лигасы шеңберінде), соның нәтижесінде «Порту» клубының ең табысты бапкерлерінің біріне айналды.
José Maria Carvalho Pedroto, OIH (21 October 1928 – 7 January 1985) was a Portuguese football midfielder and manager. He amassed Primeira Liga totals of 227 matches and 57 goals over 11 seasons, at the service of Lusitano, Belenenses and Porto. After retiring, Pedroto embarked in a coaching career which lasted 22 years (always in the Portuguese top division), going on to become one of Porto's most successful managers.
Клуб
Ламего, Висеу округінің Алмакаве ауылында туған Педрото өзінің кәсіби карьерасын Вила Реал де Санто Антониодағы «Лузитано» ФК-мен бастады, ол әскери қызметін өтеу үшін сол жерге жіберілді. 1950 жылдың ақпан айында ол маусымдағы 12 голының екеуін «Порту» клубына (3–1) және «Спортинг» клубына (2–0) қарсы өткен ойындарда соқты, нәтижесінде «Примейра Лига» титулы «Бенфика» клубына берілді. 1950 жылы 21 жасар Педрото Теңіз күштері министрлігінде қызметке орналасқаннан кейін Лиссабон қаласындағы «C. F. Os Belenenses» клубымен келісімшарт жасады. Екі жылдан кейін ол 335 000 эскудоға «Порту» клубына қосылды. «Порту» жастар құрамасында карьерасын бастағаннан кейін, ол менеджер Дэвид Секераның ұсынуымен Португалияның 18 жасқа дейінгі құрамасының бапкері болып тағайындалды. Олар 1961 жылы УЕФА Еуропа чемпионатында жеңіске жетті, бұл елдің алғашқы халықаралық титулы болды. 1962 жылы Педрото «Академика де Коимбра» клубын басқарды. Содан кейін ол бір маусым «Лейшоеш С.К.» және «Варзим С.К.» клубтарында жұмыс істеді, бірақ 1964–65 маусымының ортасында бұрынғы клубтан босатылды, бұл оның мансабындағы жалғыз рет болды; кейіннен ол «Портуға» көмекші бапкер ретінде оралды. Педрото 1976–77 маусымы алдында «Портуға» қайта оралды және келесі маусымда чемпиондыққа ие болып, 19 жылдық құрғақшылықты аяқтады, содан кейін келесі маусымда да осы жетістікті қайталады. Алайда, 1980 жылдың жазында президент Америку де Самен туындаған жанжалдан кейін ол жұмыстан босатылды. Ол 1980 жылдардың ортасы мен соңында клубтың еуропалық жетістіктеріне негіз салды. Бірнеше онжылдық бойы Педрото Португалияның жоғары лигасының ең көп жеңіске жеткен бапкері болды – 326 жеңіс. Оның командалары допты бақылауда және шабуылдық футболда өте жақсы ойнады, сонымен қатар ол команда дәрігерін алғаш рет енгізген бапкерлердің бірі болды; ол әріптесі Марио Уилсоннан «жанжал шебері» және «расизмге жақын» көзқарастарға ие болды деп айыпталды, екеуі де жиі сөздерге таласып отыратын.
Born in the village of Almacave in Lamego, Viseu District, Pedroto began his senior career with Lusitano F. C. in Vila Real de Santo António, to where he had been relocated to perform his military service. In February 1950, he scored two of his 12 goals for the season in home wins against FC Porto (3–1) and Sporting CP (2–0), as the Primeira Liga title was eventually awarded to S. L. Benfica. In 1950, the 21 year old Pedroto signed with Lisbon based C. F. Os Belenenses after being offered a position in the Navy Ministry. He joined Porto two years later, for 335.000 escudos. After starting his career with Porto juniors, he was appointed field coach for the Portugal under 18 team by manager David Sequerra as they won the 1961 UEFA European Championship, the country's first international title. In 1962, Pedroto took charge of Académica de Coimbra. He then spent one season apiece with Leixões S. C. and Varzim SC, being dismissed by the former midway through 1964–65 which marked the only occasion in his career where he was relieved of his duties; subsequently, he returned to Porto as an assistant. Pedroto returned to Porto ahead of 1976–77, ending a 19 year drought the following campaign by winning the championship and repeating the feat the next season. He was, however, fired in the summer of 1980 after a run in with president Américo de Sá. He arguably set the foundations for the club's European exploits in the mid to late 1980s. For several decades, Pedroto was the manager with the most wins in the Portuguese top flight with 326. His sides excelled in ball possession and attacking football, and he was also one of the first managers to introduce a team physician; he was accused by fellow coach Mário Wilson of being a "master of conflict" and for having attitudes that "bordered on racism", with the pair being often involved in wars of words.
Жеке өмір және өлім
Педрото үнемі жалпақ твид шапқышын киіп жүретін болғандықтан, "Зе до Боне" (Кап Джо) деп лақап аталды. Ол құмар ойыншы, балық аулауды және кітап оқуды ұнататын, сонымен қатар эзотерикамен қызығушылық танытқан адам еді. Педрото 1985 жылдың 7 қаңтарында Порто қаласында 56 жасында рактан қайтыс болды.
Pedroto was affectionately known as "Zé do Boné" (Cap Joe), due to his habit of wearing a flat tweed cap all the time. He was an avid fisher and reader, who also took an interest in the occult. Pedroto died from cancer on 7 January 1985 in Porto at the age of 56.