Британдық археолог және тас шеңберлерінің зерттеушісі

Кіріспе

Британдық археолог (1926–2020)

Гарри Обри Вудрафф Бурл HonFSA Scot (24 қыркүйек 1926 – 8 сәуір 2020) – британдық археолог, мегалиттік ескерткіштерді зерттеуімен және олармен байланысты ежелгі дәстүрлердің мәнімен танымал. Зейнеткерлікке шыққанға дейін ол Йоркширдің шығыс бөлігіндегі Халл колледжінде археология пәнінің бас оқытушысы болды. Оның құрметіне арналған жинақ жарық көрді. «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «Британдық тас шеңберлерінің жетекші маманы» деп атады. Бурлдың жұмысы көптеген мегалиттік ескерткіштердің астрономиялық рөлін қарастырғанмен, археоастрономияның негізсіз талаптарын қабылдаудан сақтанды. «Тарихқа дейінгі Авебери» еңбегінде Бурл шеңберлер мен Хендж ескерткіштерінің «астроном-жұбын» класы үшін астрономиялық обсерваториялар емес, өлім-жұбаныстық және құнарлылық ритуалдарымен байланысты, сондай-ақ басқа ауыл шаруашылық мәдениеттеріндегідей ата-бабаларға табыну үшін пайдаланғанын айтты (әсіресе Альгонкин және Пауни сияқты Солтүстік Америка тайпаларының ритуалдары). Ритуалдар жылдың маңызды уақыттарында, мысалы, көктемгі күн мен түннің теңелуі мен жазғы күн тоғысында жасалып, жерден мол өнім алуды қамтамасыз етуге бағытталған. Оның бұл көзқарасы Стонхендждің Уэльстің оңтүстік-батысындағы Пресели төбелерінен Солсбери жазығына қолмен тасымалданған көк тастардан салынғаны туралы мифке күмән келтіруге әкелді. Оның пікірінше, тастарды бұрынғы мұздықтар осы жерге жақын қалдырып, кейін ескерткішті салғандар пайдаланған. Басқалар көк тастардың химиялық құрамы тек Пресели төбелерімен байланысты екенін және олар басқа жерден келмейтінін дәлелдеді. Сонымен қатар, Салисбери жазығымен Пресели төбелерін байланыстыратын немесе осы жаққа жеткен басқа мұздық болған жоқ деп мәлімдеді. Алайда, ғалымдардың зерттеулері көрсеткендей, мұз кем дегенде бір рет Сцилли аралдарына жеткен, ал Пемброкшир арқылы өткен мұз Сомерсет және Девон жағалауларын кесіп өткен. Бурл 2020 жылдың сәуір айында 93 жасында дүние салды.

Harry Aubrey Woodruff Burl HonFSA Scot (24 September 1926 – 8 April 2020) was a British archaeologist best known for his studies into megalithic monuments and the nature of prehistoric rituals associated with them. Before retirement he was Principal Lecturer in Archaeology, Hull College, East Riding of Yorkshire. Burl received a volume edited in his honour. He was called by The New York Times, "the leading authority on British stone circles". Burl's work, while considering the astronomical roles of many megalithic monuments, was cautious of embracing the more tenuous claims of archaeoastronomy. In Prehistoric Avebury Burl proposed that Circles and Henge monuments, far from being astronomical observatories for a class of "astronomer priests" were more likely used for ritualistic practices, connected with death and fertility rites, and ancestor worship, similar to practices observed in other agricultural cultures (in particular the rituals of Native North American Tribes such as the Algonquin and the Pawnee). Rituals would have been performed at key times of the year, such as the Spring Equinox and Summer Solstice, to ensure a successful harvest from the land. His approach led him to question what he saw as the over romanticised view that Stonehenge was built from bluestones hauled by hand from the Preseli Hills in south west Wales to Salisbury Plain. In his view, the stones had been left close to the site by earlier glaciers and then exploited by the monument's builders Others have argued that the bluestones have been traced to only the Preseli Hills through their chemical signature and that they could not have come from elsewhere. Additionally, it has been claimed that there was no known glacier with a course linking the hills with Salisbury Plain or a glacier from anywhere that reached far enough south. On the other hand, research by earth scientists shows that glacier ice reached the Scilly Isles on at least one occasion, and that ice which passed through Pembrokeshire did cross the coasts of Somerset and Devon. Burl died in April 2020 at the age of 93.

Негізгі археологиялық кітаптар

Бёрл, Обри. Британ аралдарының тас шеңберлері. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1976. Бёрл, Обри. Тарихқа дейінгі Авебери. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1979. Бёрл, Обри және Эдвард Пайпер. Тас сақиналар: Ұлыбритания мен Ирландияның тас шеңберлері. Нью-Хейвен: Тикнор және Филдс, 1980, Бёрл, Обри. Мегалитикалық Бретань. Теңіз және Хадсон, 1985. Бёрл, Обри және Макс Миллиган. Тас шеңберлері. Харвилл баспасы, 1999. Бёрл, Обри. Құдайлардың рәсімдері. Лондон: Дж. М. Дент, 1981. Бёрл, Обри. Стоунхендж халқы / Обри Бёрл. Лондон: Дж. М. Дент, 1987, Бёрл, Обри. Ұлы тас шеңберлері: аңыздар, қиялдаулар, фактілер. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1999, Бёрл, Обри. Британия, Ирландия және Бретаньнің тас шеңберлері. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 2000, Бёрл, Обри. Стоунхендждің қысқаша тарихы. Лондон: Робинсон, 2007. Бёрл, Обри. Төрт плакат: Батыс Еуропаның қола дәуіріндегі тас шеңберлері. Оксфорд: Британдық археологиялық есептер, 1988. Бёрл, Обри. Карнактан Калланшқа дейін. Ұлыбритания, Ирландия және Бретаньнің тарихқа дейінгі тас қатарлары мен аллеялары. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1993.

Басқа кітаптар

Бёрл, Обри. Danse Macabre: Франсуа Вильон, поэзия және Орта ғасырдағы Франциядағы кісі өлтіру. Строуд, Глостершир: Саттон Паб, 2000. Бёрл, Обри. "Құдайдың еретіктері: Альбигендік крест жорығы". Строуд: Саттон, 2002. Поляк тіліне аударғанда: Бёрл, Обри және Дорота Струковская. Еретиктер: Альбигендіктерге қарсы крест жорығы. Вроцлав: Уайдан. Долоносласье, 2003. Бёрл, Обри және Хамфри Клукас. Катулл: Юлий Цезарь тұсындағы Рим ақыны. Нью-Йорк: Кэрролл және Граф, 2004. Бёрл, Обри. Қара Барти: Бартоломей Робертс және оның қарақшылар тобы 1718–1723. Строуд: Саттон, 2006. Бёрл, Обри. Махаббат соттары, ашу қамалдары: Оңтүстік Франциядағы трубадурлар мен тробайрицтер 1071–1321. Строуд: Саттон, 2008.