Кіріспе

Америкалық саясаткер (1885–1977)

Фрэнсис Пэйн Болтон (туған есімі Бингем; 29 наурыз 1885 – 9 наурыз 1977) 1930 жылдардың соңында Болтон сыртқы саясатта оқшауланушылық позицияны қабылдады, 1940 жылы әскери қызметке алу туралы заңға (қаржылық жобаға) қарсы шықты және 1941 жылы «Ленд-Лизге» қарсылық білдірді. Соғыс кезінде ол әскери медбикелер бөлімшелерінің теңсіздігін жоюға шақырды, олардың барлығы ақ нәсілді және әйелдерден құралған болатын. 1947 жылы ол медбикелік білімі саласындағы ұзақ мерзімді заң жобасын ұсынды, бірақ ол қабылданбады. Соғыстан кейін әскерге шақыру қайта басталғанда Болтон әйелдердің де әскерге шақырылуын ынталандырды. Олардың соғыс кезінде атқарған маңызды рөлдерін атап көрсетіп, әйелдердің осы рөлдерді жалғастыруы өте маңызды екенін айтты. Ол некеге ешқандай қауіп төндірмейтініне сендіріп, әскери қызметте әйелдер мінез-құлқы мен біліктілігін дамытып, осы арқылы отбасыдағы рөлін арттыратынын мәлімдеді. Өкілдер палатасының Сыртқы істер комитетінің мүшесі ретінде Болтон Біріккен Ұлттар Ұйымын, әсіресе ЮНИСЕФ-тің қызметін жақтап, Африка елдерінің тәуелсіздігін қолдады.

Парламент Сыртқы істер комитеті

1955 жылы ол халықаралық делегацияны басқарған Конгрестің алғашқы американдық әйел мүшесі болды және оны қаржыландыру үшін жеке қаражатын жұмсады. Өкілдер палатасы Сыртқы істер комитетінің Африка жөніндегі кіші комитетінің мүшесі ретінде Африканың барынша көп бөлігін аралауды өзінің міндеті деп есептеді. 1 қыркүйекте Сенегалға келген ол алдағы алты аптаны ұшақ, пойыз, кеме және автомобильмен саяхаттап өткізді. Оның маңызды тоқтаған жерлері Либерия, Гана (сол кезде әлі Алтын жағалау деп аталатын), Бельгиялық Конго, Солтүстік Родезия (қазіргі Замбия), Оңтүстік Родезия (қазіргі Зимбабве), Оңтүстік Африка және Эфиопия болды. Ол Кваме Нкрума сияқты жетекші ұлтшылдармен, Хайле Селассие сияқты ықпалды саясаткерлермен және тутсилердің ана патшайымы сияқты көрнекті әйелдермен кездесті. Саяхаты барысында ол көп уақытын мектептерге барып, жастармен әңгімелесіп, базарларда немесе емханаларда әртүрлі әйелдермен кездесуге арнады. Білім беру және денсаулық сақтау саласына өмір бойы қызығушылық танытқан ол Африкаға сапар жасағанда осы мәселелерге басымдық берді. АҚШ-қа оралған соң Конгреске өте толыққанды және терең баяндама ұсынды. Оның ұсыныстарының бірі – Конгресс Африка істері жөніндегі жаңа Мемлекеттік департамент бюросын құруы керек, оны Африка істері жөніндегі жаңа мемлекеттік хатшының орынбасары басқаруы тиіс. Болтон осының іске асуына көмектесті және 1958 жылы Конгресс жаңа бюроны құрды. Ресми есебі арқылы Конгресске сапары туралы ақпаратпен бөлісуден өзге, Болтон американдықтарды Африканың әртүрлілігі туралы хабардар ету үшін үлкен күш жұмсады, сапары туралы «Африка: болашағы зор алып» (Africa: Giant With a Future, 1955) деген фильм жасады. Бұл фильм 1950-ші жылдардың ортасындағы бірнеше африкалық елдерге/колонияларға көңіл бөлгісі келетін студенттер мен оқытушылар үшін құнды ресурс болып табылады және Ұлттық мүражайлар архивінде DVD форматында қолжетімді. Болтонның сапары Конгресс пен жалпы жұртшылықты Африка туралы біліммен қамтамасыз етуден өзге, әйелдердің АҚШ-тың сыртқы саясатында маңызды рөл атқаруына есік ашуға да көмектесті. АҚШ-тың Африкамен қарым-қатынасына әсер еткеннен өзге, Болтонның ең маңызды жетістіктерінің бірі – Джордж Вашингтонның үйі Вернон тауынан Потомак өзенінің арғы жағындағы жерді сатып алуға қатысты заңға демеушілік етуі болды. Бұл аймақтың коммерциялық түрде пайдалануына жол бермеді және Вашингтон сол жерде тұрған кездегі түрі сақталды. Болтон итальяндық американдықтардан шыққан сайлаушыларымен тығыз байланыста болды және жаңа туған балалары бар үйлерге үкіметтік бала күтімі туралы буклеттерді жіберуімен белгілі болды. Кейс-Уэстерн Резерв университетінің медбикелік мектебі оның мемлекеттік медбикелік саласындағы жетістіктері мен жомарттығы үшін оның құрметіне аталды.

Кейінгі өмірі

Төртінші дәрежедегі Сыртқы істер комитетінің жетекші оппозициялық мүшесі болғаннан кейін Болтон 1968 жылы Чарльз Ваникке он алтыншы мерзімге сайлауда жеңіліп қалды. 2012 жылы Луиза Слотхердің үздіксіз қызметіне дейін ол Өкілдер палатасында қызмет еткен ең үлкен жастағы әйел болды. Болтон Огайо штатының Линдхерст қаласындағы Франчестер (өзінің және қайтыс болған күйеуінің құрметіне аталған) отбасылық үйіне зейнетке шықты.

Жеке өмір

1907 жылы Франсис Пэйн Бингем Честер Касл Болтонға (1882–1939) үйленді. Олардың төрт баласы болды:

Чарльз Бингхэм Болтон (1909–1976), «Краниофациалдық өсудің Болтон стандарттарын» жасаған стоматолог. Кеньон Касл Болтон (1912–1983), филантроп және өнерді қолдаушы, Огайо штатының Ланкастер қаласының тұрғыны Мэри Иделл Питерске үйленген. Оливер Пэйн Болтон (1917–1972), сондай-ақ АҚШ Өкілдер палатасында қызмет еткен. Елизавета Болтон (1919–1919), нәресте кезінде қайтыс болды. Ол 1977 жылдың 9 наурызында Огайо штатының Линдхерст қаласында қайтыс болды және Кливлендтегі Лейк-Вью зиратына жерленді. Болтон стипендиясы парапсихология саласындағы зерттеулерді қолдайды. Болтон және оның күйеуі 1922 жылы Огайо штатының Линдхерст қаласындағы Хокен мектебінің кампусын құру үшін өздерінің меншігіне жақын жерді сыйға тартты. Оның ұлдары осы жекеменшік ауылдық мектепке қатысты. Оның құжаттары Батыс резерв тарихи қоғамында сақталады. Кливлендтегі Кейс-Уэстерн Резерв университетінің медбикелік мектебі оның құрметіне Франсис Пэйн Болтон атындағы медбикелік мектебі деп аталды.