А.Ж. Мусте: Голланд-Америкалық бейбітшіл және құқық қорғаушы белсендісі
A. J. Muste
А.Ж. Мусте (1885-1967) – голланд-американдық бейбітшіл, құқық қорғаушы. Еңбек, бейбітшілік, соғысқа қарсы және азаматтық құқықтар қозғалыстарындағы рөлімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық-американдық христиан пацифисі және азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі (1885–1967)
Dutch American Christian pacifist and civil rights activist (1885–1967)
Абрахам Йоханнес Мусте ( /ˈmʌsti/ MUStee; 8 қаңтар 1885 – 11 ақпан 1967), көбінесе А. Дж. Мусте деп аталады, Голландияда туған американдық дін қызметкері және саяси белсенді. Ол еңбек қозғалысы, пацифизм қозғалысы, соғысқа қарсы қозғалыс және азаматтық құқықтар қозғалысындағы еңбегімен танымал.
Abraham Johannes Muste ('/m//ʌ//s//t//i/ MUStee; January 8, 1885 – February 11, 1967), usually cited as A. J. Muste, was a Dutch born American clergyman and political activist. He is best remembered for his work in the labor movement, pacifist movement, antiwar movement, and civil rights movement.
Ерте өмір
Муст 1885 жылдың 8 қаңтарында Нидерландының оңтүстік-батысындағы Зеландия провинциясындағы Зиерикзее шағын порты қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Мартин Муст, Зеландияның тарихи дворяндық отбасының көлігін жүргізушісі болған. Нидерландыда экономикалық мүмкіндіктері шектеулі болғандықтан, Мартин әйелі Адриананың төрт ағасының ізбасын келіп, Америкаға көшіп кетуге шешім қабылдады. Олар 1891 жылдың қаңтарында үшінші класс жол билеттерімен Атлантика океанын кешіп өтті. Мустың анасы кемеде ауырып қалды және отбасы Эллис аралына келгеннен кейін бір ай бойы ауруханада жатты. Сауыққаннан кейін отбасы Адриананың төрт ағасының жұмыс істеген Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласына батысқа бет бұрды, олар түрлі шағын бизнеспен айналысты. Шіркеу билеуді күнә деп есептеді. Сондай-ақ, діни емес музыканы орындау мен театрлық қойылымдарды тамашалауға тыйым салынды. Осы дін өкілдерінің көпшілігі, сол аймақтағы басқа голландтар сияқты, жұмысшы табына жатты және Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ағылшын тілінде сөйлейтін халық үшін арзан еңбек күшінің көзі ретінде қарастырылды. Кейін Муст өзінің голланд реформатор шіркеуінің мүшелерін еске алып, олардың "барлығы республикашыл болғандарын және демократқа дауыс беру жылқы ұрлығымен тең болар еді" деді. Ол отбасымен бірге 1896 жылы АҚШ азаматы болып тіркелді. Ол азаматтыққа қабылданған кезде он бір жаста болған.
Muste was born on January 8, 1885, in the small port city of Zierikzee, Zeeland, in the southwestern Netherlands. His father, Martin Muste, was a coachman who drove for a family that was part of Zeeland's hereditary nobility. With his economic prospects limited in the Netherlands, Martin decided to follow four brothers of his wife, Adriana, and emigrate to America. They made the trans Atlantic trip as third class passengers in January 1891. Muste's mother became ill aboard ship and remained hospitalized for a month at Ellis Island after the family's arrival. Upon her recovery, the family headed west for Grand Rapids, Michigan, where Adriana's four brothers worked at in a variety of small business pursuits. Dancing was prohibited as sin by the church. Also, the singing of secular music and the viewing of dramatic performances were forbidden. Members of the denomination tended to be of the working class, like most other Dutch people in the area, who were regarded as a source of cheap labor in the years before World War I by the longer established English speaking population. Muste later recalled of his fellow Dutch Reformed Church members that they were "all Republicans and would no more have voted for a Democrat than turned horse thief." Along with the rest of his family, he became naturalized as an American citizen in 1896. He was only 11 years old at the time of his naturalization.
Білім және пасторлық мансап
Муст Голланд қаласындағы Хоуп колледжінде оқыды, ол Мичиган көлінің жағалауында, Гранд-Рапидстен батысқа қарай орналасқан. 1905 жылы 20 жасында ол бакалавр дәрежесін алып бітірді. Хоуп колледжінде ол сыныптың үздік түлегі, мектеп баскетбол командасының капитаны және бейсбол командасының екінші базасында ойнады. Реформаланған шіркеудің пасторы болуға дайындық күйінде Муст сол кезде шіркеудің негізгі принциптеріне күмән келтіре бастады. Кейіннен Муст Манхэттеннің Вашингтон Хайтс ауданындағы Форт Вашингтон колледжінің пасторы болып тағайындалды. Ол әлеуметтік Евангелияның кең таралған теологиясының ықпалында болды және сол кездегі түрлі радикал ойшылдардың идеяларын оқыды. 1912 жылы ол АҚШ президенті үшін социалистік кандидат Юджин В. Дебске дауыс берді. Муст кейіннен республикалық немесе демократтық партиядан ұлттық немесе штаттық деңгейдегі маңызды лауазымдарға ешқашан дауыс бермегенін айтты. Муст 1914 жылға дейін Вашингтон Хайтстегі Форт Вашингтон колледжінің пасторы қызметін атқарып, Реформаланған шіркеуге қатысып, ыңғайсыздық сезімінен одан кетіп қалды. Содан кейін ол тәуелсіз конгрегациялық пастор болып, 1915 жылдың ақпанында Массачусетс штатының Ньютонвилл қаласындағы Орталық конгрегациялық шіркеуінде пасторлық міндетін қабылдады. Бейбітшілдікке берілген Муст 1916 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай Татуласу қоғамына қосылды. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ Германия мен Австро-Венгрия империяларына соғыс жариялағаннан кейін Мусттың пацифистік көзқарастарына қысым күшейді. 1917 жылдың жазында екі айлық демалысқа шыққаннан кейін ол кететін уақыт келді деп шешті. 1917 жылдың желтоқсанында ол пасторлық қызметінен ресми түрде кетті. Отставкадан кейін Муст жаңа Азаматтық бостандықтар бюросының Бостон бөлімшесінде ерікті болып жұмыс істеді, ол саяси және бейбітшілдікке қарсы соғысқа қарсы шығушылардың құқығын қорғайтын заңдық көмек ұйымы еді. 1918 жылы ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласына көшіп, Діни достар қоғамының (квакерлер) пасторы болып тіркелді. Фабрика жұмысшылары аптасына орта есеппен 54 сағат жұмыс істеді, сағатына 20 центтен астам жалақы алып, жұмыс уақытын өтемақысыз қысқартудан кіріс жоғалтуы мүмкін еді. Фабрика жұмысшылары арасында жаңа 48 сағаттық жұмыс аптасы үшін 54 сағат жалақы талабы күшейді. 1919 жылдың ақпанында наразы жұмысшылар жұмыстан шығып, пикеттеу жолында полиция тарапынан күш қолданылғанда, Муст пен оның екі досы, сондай-ақ пасторлар, оқиғаға араласты. Ол жиналған жұмысшыларға сөйлеп, ереуілшілер мен олардың отбасыларын қолдау үшін ақша жинауға көмектесетінін уәде берді және көп ұзамай ұйымдастырылмаған жұмысшылар құрған арнайы ереуіл комитетінің атқарушы хатшысы болып тағайындалды. Бір аптадан кейін Мустқа қарсы сот ісі тоқтатылды. 100-ден астам ереуілші түрмеге қамалды, бірақ ереуіл жалғасты. Полиция зорлық-зомбылықтың күшеюін күтіп, Лоренстің басты көшелерінде маңызды орындарға пулеметтер орналастырды, бірақ Муст пен ереуіл комитеті зорлық-зомбылықтан бас тартты. Ол ереуілдегі тоқыма жұмысшыларына "пулеметтер мен полициядан өткенде күлімсіреңдер" деп кеңес берді. Провокаторлардың күш салуына қарамастан, ереуіл бейбіт өтті.
Muste attended Hope College in Holland, Michigan, just west of Grand Rapids, on the coast of Lake Michigan. He graduated in 1905 with a bachelor's degree at age 20. At Hope College, he was class valedictorian, captain of the school's basketball team, and played second base for the baseball squad. While he remained in training to become a minister of the Reformed Church, Muste seems to have begun to question the church's fundamental principles at that time. Muste then was appointed pastor of the Fort Washington Collegiate Church in the Washington Heights neighborhood of Manhattan, New York City. Muste was influenced by the prevalent theology of the social gospel and began reading the ideas of various radical thinkers of the day. He voted for Socialist candidate Eugene V. Debs for U. S. president in 1912. Muste would later state that he never again voted for a Republican or Democrat for a major national or state office. Muste remained as pastor of the Fort Washington Collegiate Church on Washington Heights until 1914, when he became increasingly uncomfortable with the Reformed Church and left it. Thereafter, he became an independent Congregationalist minister and accepted a pastorate at the Central Congregational Church of Newtonville, Massachusetts in February 1915. A committed pacifist, Muste joined the Fellowship of Reconciliation shortly after its foundation in 1916. Pressure began to build further over Muste's pacifist views in April 1917, when the United States formally declared war on the German and Austro Hungarian Empires. After taking two months of vacation leave in the summer of 1917, he decided that the time had come to leave. In December 1917, he formally resigned his pastorate position. After his resignation, Muste did volunteer work for Boston chapter of the new Civil Liberties Bureau, a legal aid organization that defended both political and pacifist war resisters. Later in 1918, he moved to Providence, Rhode Island, where he was enrolled as a Religious Society of Friends (Quaker) minister. Workers in the mills worked an average of 54 hours a week, at an average rate of just over 20 cents per hour, and were threatened with a loss of income by an uncompensated cut of working hours. A demand grew among the millworkers for 54 hours of pay for the new working week of 48 hours. When dissident workers walked off the job in February 1919 only to be met by police truncheons on the picket line, Muste and two friends, also ministers, became involved. He spoke to assembled workers, assured them that he would lend whatever help he could in raising money for the relief of strikers and their families, and was soon invited to become executive secretary of the ad hoc strike committee that had been established by the still unorganized workers. After a week behind bars, the case against Muste for allegedly disturbing the peace was dismissed. More than 100 strikers were jailed but the strike continued. While the police anticipated more violence and even placed machine guns at critical points along Lawrence's principal streets, Muste and the strike committee chose nonviolence. He advised the striking textile workers to "smile as we pass the machine guns and the police." Despite the efforts of agents provocateurs, the strike remained peaceful.
Өлім және мұра
1967 жылы 11 ақпанда 82 жасында дүние салды. Норман Томас оны "пацифизмнің жай ғана бейбітсүйгіштік емес екенін және зорлықсыз әлеуметтік революция болуы мүмкін екенін көрсетуге тамаша күш салған" адам деп еске алды. А. Дж. Муст есімдігі мемориалдық институт Нью-Йорк қаласындағы 339 Лафайетт көшесінде орналасқан, ол 2016 жылы тым қымбат құрылымдық жөндеулерге мұқтаж болғандықтан сатылды, және "Бейбітшілік Пентагоны" деп аталды. Институт түрлі белсенді топтарға кеңселер ұсынады, қазір олар Қытай ауданындағы Канал көшесі, 168 мекенжайында орналасқан. Чомский Мусттың мұрасын "Американың күші және жаңа мандариндер" еңбегінде талқылайды.
Muste died February 11, 1967, at age 82. Norman Thomas remembered him as someone who made a "remarkable effort to show that pacifism was by no means passivism and that there could be such a thing as a non violent social revolution." The A. J. Muste Memorial Institute was located at 339 Lafayette Street in New York City, the so called "Peace Pentagon," until sold in 2016 because it required prohibitively expensive structural repairs. The Institute provides office space for various activist groups, which now reside at its new location at 168 Canal Street in Chinatown. Chomsky discusses Muste's legacy in American Power and the New Mandarins.
Танымал мәдениетте
Мусты Билл Ирвин 2023 жылғы «Растин» атты тамыр тарихында сомдады.
Muste is played by Bill Irwin in the 2023 biopic film Rustin.