1969 жылғы Англия жергілікті басқаруын қайта ұйымдастыру туралы ұсыныстар
Redcliffe-Maud Report
1969 ж. Англиядағы жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыру туралы Редклифф-Мод есебі. Жаңа біртұтас әкімшілік аймақтар құру ұсынылған, бұрынғы кеңестер таратылуы керек.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы ағылшын жергілікті өкіметін қайта ұйымдастыру ұсынылды.
1969 proposed English local government reorganisation
Редклифф Мод есебі (Cmnd. 4040) 1969 жылы Англиядағы жергілікті өкімет жөніндегі корольдік комиссиясы тарапынан, Лорд Редклифф Мод төрағалығымен жарияланды. Комиссия ұсынғандар лейбористік үкімет тарапынан толығымен қабылданғанмен, 1970 жылы сайланған консервативтік үкімет оларды күштен шығарды.
The Redcliffe Maud Report (Cmnd. 4040) was published in 1969 by the Royal Commission on Local Government in England, under the chairmanship of Lord Redcliffe Maud. Although the commission's proposals were broadly accepted by the Labour government, they were set aside by the Conservative government elected in 1970.
Есептің қорытындылары
Жалпы алғанда, баяндамада 19 ғасырдың соңында құрылған барлық округтік, округтік қалалық, қалалық және ауылдық кеңестерді тарату және оларды жаңа біртұтас әкімшілік бірліктермен алмастыру ұсынылды. Бұл жаңа біртұтас әкімшілік бірліктер негізінен маңызды қалаларға негізделген, олар аймақтық жұмыспен қамту, сауда, әлеуметтік және ойын-сауық орталықтары ретінде жұмыс істеп, жергілікті көлік инфрақұрылымы мен жол жүру ерекшеліктерін ескерді. 58 жаңа біртұтас әкімшілік бірлік және үш мегаполистік аймақ (Мерсисайд; Оңтүстік-Шығыс Ланкашир / Солтүстік-Шығыс Чешир немесе "Селнек"; және Батыс Мидлендс) құрылатын болды, олар төменгі деңгейдегі мегаполистік округтерге бөлінетін еді. Бұл жаңа әкімшілік бірліктер, Ұлы Лондонмен бірге, сегіз провинцияға топтастырылып, әрқайсысының өз провинциялық кеңесі құрылатын еді.
Broadly the report recommended the abolition of all existing county, county borough, borough, urban district and rural district councils, which had been created at the end of the 19th century, and replacing them with new unitary authorities. These new unitary authorities were largely based on major towns, which acted as regional employment, commercial, social and recreational centres and took into account local transport infrastructure and travel patterns. There were to be 58 new unitary authorities and three metropolitan areas (Merseyside; South East Lancashire/North East Cheshire or 'Selnec'; and West Midlands), which were to be sub divided into lower tier metropolitan districts. These new authorities, along with Greater London, were to be grouped into eight provinces, each with its own provincial council.
Жергілікті кеңестер
Бастапқыда ауылдық кеңестер де таратылуы керек деп есептелген, бірақ Ұлттық ауылдық кеңестер қауымдастығының (NACP) хатшысы Чарльз Арнольд Бейкер комиссияны оларды сақтап қалуға көндірді.
It had originally been envisaged that parish councils should also be abolished, but the Secretary of the National Association of Parish Councils (NACP), Charles Arnold Baker, convinced the commission that they should be preserved.
Дерек Сниордың қарсылық меморандумы
Комиссия географиялық егжей-тегжейлі мәліметтерге қатысты қандай да бір шарттылықтармен, көбінесе бірауыздан дауыс берді. Комиссия мүшесінің бірі, Дерек Сенир, ұсыныстарға толығымен қарсы шығып, өзінің қарсылық меморандумында (Cmnd. 4040 I) өз ұсыныстарын ұсынды, ол есептен сәл үлкен болды. Ол әртүрлі өлшемдегі 35 қалалық аймақтан және 148 ауданнан тұратын екі деңгейлі жүйені қалаған. Бұл аймақтар одан әрі бес провинцияға топтастырылуы тиіс болды. Төменгі деңгейде азаматтық приходтық кеңестерге шамалас "ортақ кеңестер" құрылатын болды, олар ірі қалалардағы қауымдарды да қамтиды; Бервик-апон-Твид аймағы үшін ерекше шаралар қарастырылуы керек еді. Бұл ұсыныстар дәстүрлі шекараларды баяндамадан да көп дәрежеде елемеген.
The commission was nearly unanimous, with some reservations as to the exact geographic details. One member of the commission, Derek Senior, dissented entirely from the proposals, and put forward his own in a memorandum of dissent (Cmnd. 4040 I), which was slightly larger than the report itself. He would have preferred a two tier system, with 35 city regions of varying size, along with 148 districts. These were to be further grouped into five provinces. At a lower level, there would be 'common councils', roughly equivalent to civil parish councils, which would also cover communities within large towns; special arrangements were to be made for the area surrounding Berwick upon Tweed. These proposals effectively ignored traditional boundaries, to a much greater extent than the Report itself did.
Реакция
Есеп жарияланғаннан кейін дереу премьер-министр Гарольд Уилсон ұсыныстарды «принцип бойынша» қабылдағанын айтты және үкіметті оны іске асыру үшін қажетті заңнаманы «жылдамдатуға» міндеттеді. Кейіннен заңнама 1970–71 немесе 1971–72 жылғы парламенттік сессияда қабылданатынын түсіндірді. 1970 жылдың ақпан айында Лейбористік партия үкіметі «Англиядағы жергілікті басқару реформасы» (Cmnd 4276) атты ақ кітап жариялады, ол есептің ұсыныстарын негізінен қабылдады. Дегенмен, Үкімет екі жаңа метрополиялық аймақты қосты: Батыс Йоркшир (Брэдфорд/Лидс/Халифакс/Хаддерсфилд/Орта Йоркшир округтерімен) және Оңтүстік Гэмпшир, Саутгемптон және Портсмут округтеріне негізделген, ал Уайт аралы жеке округ ретінде сақталды. Байқаушылар консервативтік партияның, сол кезде оппозицияда болған, өз позициясын анықтауға асықпағанын байқады. Көлеңкедегі спикер Питер Уокер өзін міндеттемеді, керісінше партияның негізгі пікірін білу үшін бірқатар аймақтық конференциялар өткізді. Бұл конференциялардың көпшілігі қарсылық білдіргенін хабарламалар көрсетті, ал 1969 жылғы консервативтік партия конференциясы өткір сынға толы резолюция қабылдады, сонымен қатар жергілікті басқаруды реформалаудың кейбір шараларын қолдайтынын мәлімдеді. Уокер болашақ консервативтік үкімет Редклиф Модты іске асыра алмайтынына шешім берді, бірақ есептен толығымен бас тартпады. Ауылдық округтер қауымдастығы өз мүшелерінің көптеген жаңа, ірі органдарға біріктірілуіне қатысты ұсыныстарға бірден қарсы шықты. Олар «Р.Е. Мотеге дауыс бермеңіз» (Р.Е. Моте мырза сезімтал емес бюрократ ретінде бейнеленген) деген ұранмен ұлттық науқанды бастады және барлық мүшелеріне материалдар таратты. Бұл ұран әсер еткен аудандардағы пошталық штамптарда қолданылды. Свал ауылдық округінің кеңесі «Р.Е. Моте» және жергілікті консервативтік үміткер Р.Д. Моте арасындағы ұқсастыққа байланысты науқаннан шығуға мәжбүр болды. Таныс болғандай, Моат консервативтік партия конференциясында Редклиф Модқа қарсы резолюция ұсынған болатын.
Immediately after the report was published, the Prime Minister, Harold Wilson, said that he accepted the recommendations "in principle" and committed the government to "press ahead quickly" on the legislation necessary to implement it, later clarifying that legislation would probably follow in the 1970–71 or 1971–72 parliamentary session. The Labour Party Government issued a white paper entitled "Reform of Local Government in England" (Cmnd 4276) in February 1970, broadly accepting the recommendations of the report. The Government had however added two new metropolitan areas: West Yorkshire (with the five Bradford/Leeds/Halifax/Huddersfield/Mid Yorkshire unitaries as districts), and South Hampshire based on the Southampton and Portsmouth unitaries, with the Isle of Wight being a separate district. Observers felt that the Conservative Party, then in opposition, had no urgency in defining their position. The shadow spokesman Peter Walker did not commit himself but instead held a series of regional conferences to ascertain party grassroots opinion. Reports suggested these conferences were overwhelmingly hostile and the Conservative Party conference in 1969 passed a highly critical motion, while suggesting that some reform of local government was supported. Walker decided that a future Conservative government could not implement Redcliffe Maud, but refused to disown the report completely. The Rural District Councils Association was immediately opposed to the proposals which would see their members subsumed in much larger authorities. They started a national campaign with the slogan "Don't Vote for R. E. Mote" (with Mr R. E. Mote depicted as an insensitive bureaucrat), distributing material to all their members. The slogan was used on postal franking from the affected authorities. Swale Rural District Council was forced to opt out of the campaign due to the similarity of "R. E. Mote" with the local Conservative prospective parliamentary candidate R. D. Moate. By coincidence, Moate had moved the motion opposing Redcliffe Maud at the Conservative Party conference.
Жаңа үкімет
Консерваторлар 1970 жылғы жалпы сайлауда жеңіске жеткенде, жергілікті басқаруда екі деңгейлі жүйеге ұмтылған сайлау бағдарламасымен жеңіске жетті. 1971 жылы «Англиядағы жергілікті басқару: қайта ұйымдастыру жөніндегі үкімет ұсыныстары» (Cmnd 4584) деген тағы бір ақ кітап өз ниеттерін жариялады, ол нәтижесінде 1974 жылғы қайта ұйымдастыруға әкелді. Есептің жалпы жоспары қабылданбаса да, көптеген нақты жаңалықтары, мысалы, Слау қаласын Беркширмен, ал Борнмутты Дорсетпен байланыстыру жоспары сақталды.
When the Conservatives won the 1970 general election, they did so on a manifesto committed to a two tier system in local government. In 1971 a further white paper entitled "Local Government in England: Government Proposals for Reorganisation" (Cmnd 4584) announced its intentions, which ultimately led to the 1974 re organisation. Although the general plan of the report was abandoned, many of the specific innovations were carried over, such as the plan to associate Slough with Berkshire, and Bournemouth with Dorset.
Салдары
1974 жылғы қайта ұйымдастыру кезінде үш астаналық аймақ астаналық округтерге айналды, бірақ олардың аумағы күрт қысқарды. Тағы үш аймақ қосылды, олар Лидс/Брэдфорд аймағын (Батыс Йоркшир), Шеффилд/Ротерхам аймағын (Оңтүстік Йоркшир) және Тайнсайд аймағын (Тайн және Уэр) қамтыды. Бристоль (Авон) және Тизсайд (Кливленд) айналасындағы билік органдарының тұжырымы да сақталды. Дегенмен, 1974 жылғы жүйе көптеген аймақтарда консервативтірек болды және дәстүрлі шекараларды көбінесе сақтап қалды. Толыққанды екі деңгейлі үкімет жүйесі ұзаққа созылмады. Маргарет Тэтчер үкіметі 1986 жылы астаналық округтердің округтік кеңестерін таратып, астаналық округтерді тиімді түрде бірыңғай билікке айналдырды. 1990 жылдардағы кезекті реформалар көптеген ескі округтік қалаларды және басқа да аймақтарды бірыңғай билік органдары ретінде қайта құруға әкелді. 2004 жылы Үкімет Солтүстік Англияның үш аймағында тікелей сайланатын аймақтық ассамблеялар құру туралы ұсыныс жасады, егер референдумдарда «иә» деп дауыс берілсе (бірінші аймақта «жоқ» үлкен басымдықпен жеңіске жетті, ал қалған референдумдар тоқтатылды). Ұсынылған аймақтық шекаралар солтүстік Редклиф Мод провинцияларының үш аймағына өте ұқсас болды. Бұл реформамен байланысты, әсер еткен аймақтарда толыққанды бірыңғай жергілікті басқару жүйесіне көшу жоспарланған. Камбрия және Ланкашир аймағындағы ұсыныстар Есептегі ұсыныстарға едәуір ұқсас болды.
In the actual 1974 re organisation, the three metropolitan areas became metropolitan counties, though their area was greatly reduced. A further three were added, covering the Leeds/Bradford area (West Yorkshire), the Sheffield/Rotherham area (South Yorkshire) and the Tyneside area (Tyne and Wear). The concept of authorities based around Bristol (Avon), and Teesside (Cleveland) was also retained. In most areas though, the 1974 system was far more conservative and retained more traditional boundaries. The situation of wholly two tier government did not last. The county councils for the metropolitan counties were abolished in 1986 by Margaret Thatcher's government, making the metropolitan boroughs effectively into unitary authorities. A further set of reforms in the 1990s led to the re establishment of many old county boroughs as unitary authorities, along with other areas. In 2004 the Government put forward a proposal to introduce directly elected regional assemblies in the three regions of Northern England, should referendums produce a 'yes' vote (in the event the first region voted 'no' overwhelmingly, and the other referendums were abandoned). The regional boundaries proposed were very similar to the three northern Redcliffe Maud provinces. Associated with this reform would have been a move to wholly unitary local government in the affected regions. In the area of Cumbria and Lancashire, the proposals bore a striking resemblance to the ones in the Report.