Кіріспе

Аргентинаның 10-шы президенті Мануэль Педро Кинтана Саэнс (19 қазан 1835 – 12 наурыз 1906) 1904 жылғы 12 қазаннан 1906 жылғы 12 наурызға дейін Аргентина президенті болды. Ол қызмет бабында қайтыс болды.

Өмірбаян

Мануэль Кинтана 1835 жылы 19 қазанда Эладио де ла Кинтана и Узин мен Мария Мануэла Бернардина Саенц де Гаона и Альзаганың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1855 жылы жиырма жасында Буэнос-Айрес университетінен заңгер мамандығы бойынша білім алды және екі жылдан кейін сол университетте азаматтық құқық кафедрасын басқарды. 1861 жылы 14 желтоқсанда Буэнос-Айрестегі Сан-Николас-де-Бари шіркеуінде Мария-дель-Кармен Сусана Родригес Вианаға үйленді, олардың он баласы болды.

Саяси мансап

Ол жастығынан саясатқа қатысты және 1860 жылы Бартоломе Митре партиясынан Буэнос-Айрес провинциясының заң шығарушы органының депутаты болып сайланды. Кейіннен ол Митренің Буэнос-Айрес қаласын Республиканың астанасы ету жобасына қарсы шығу үшін Адольфо Альсинаның Автономиялық партиясына өтті. 1864 жылы Буэнос-Айрес провинциясынан Аргентина депутаттар палатасының мүшесі болып сайланды және Росарио қаласын ұлттың астанасы ету туралы заң жобасын ұсынды, ол мақұлданғанмен, атқарушы билік вето қойды. 1870 жылы Ұлттық сенатор болып сайланды, ал 1871 жылы президент Сармиенто оны Парагвайға қарсы Үштік одақ соғысын аяқтаған бейбіт келісім шартын келіссөз жүргізу үшін Асунсьонға жіберді. 1873 жылы ол масондыққа қабылданды. Сондай-ақ сол жылы 1874 жылдан бастап Сармиентодан кейін президенттікке үміткер ретінде қатысты, бірақ Николас Авельянедадан жеңіліс тапты. 1877 жылы ол Буэнос-Айрес университетінің ректоры қызметін 1881 жылға дейін атқарды, одан кейін мерзімі аяқталды.

Кинтана Англияға Росарионы бомбалауды ұсынады

1876 жылы Санта-Фе үкіметі, сол кезде Сервандо Байо басқарған, және Лондон банкінің Росариодағы филиалы арасында провинция үкіметінің шығарған барлық қағаз ақшаларын алтынға айыртуды талап ететін заңды орындамағандықтан жанжал туды. Осы жағдайдың нәтижесінде филиал директорының қамауға алынуы және филиалға араласуына бұйрық берілді. Кинтана сол кездегі дағдарыс кезінде Ұлттық сенатор және банк кеңесшісі болған, ол "денсаулығына байланысты" банк қызметінен бас тартты. Бірақ Кинтана Лондонға сапар шегіп, Санта-Фе үкіметі банкке араласуын тоқтатса, Ұлыбритания үкіметіне Росарио қаласын бомбалауды ұсынды.

Президент сайлауы

Хулио А. Роканың екінші президенттік мерзімінің соңында Ұлттық автономиялық партия екі топқа бөлінді: Рока басқарған және бұрынғы президент Карлос Пелегрини басқарған. Осы себепті Рока Бартоломе Митренің партиясымен одақ құруға ұмтылды, Митрешіл Мануэль Кинтананы президенттікке кандидат етіп, Рокашыл Хосе Фигероа Алкортаны вице-президенттікке ұсынатын одақ формулатасын ұсынды. 1904 жылғы 10 сәуірдегі президент сайлауында бұл формулата жеңіске жетті және сол жылдың 12 маусымында сайлау коллегиясы оларды Ұлт Президенті және Вице-президенті деп жариялады. Кинтана сол кезде 68 жаста болды.

Төрағалық

Оның президенттік мерзімі "Либералды республика" немесе "Консервативті республика" деп аталатын кезеңде өтті, бұл кезең Ұлттық автономиялық партияның элиталық үкіметімен және сайлаудағы алаяқтықтармен сипатталды. Кинтана үкіметі бұрынғы үкіметтердің тікелей жалғасы болды: оның сыртқы және экономикалық саясаты Роканың бағыттарын ұстанды; экономика сауданың өсуі мен теміржол желісінің кеңеюінің нәтижесінде дамып, жақсара берді.

Мемлекеттік жұмыстар

Оның үкіметтік шараларының арасында Ла-Плата университетін ұлттықтандыру, еркін кәсіптерді жүзеге асыруды реттеу, социалистік депутат Альфредо Паласиос ұсынған сенбі күнгі демалыс заңын бекіту және провинцияларда бастауыш мектептер ашуға бағытталған "Лайнез заңы" ерекше атап өтуге лайық. Кинтана 1901 жылғы сайлау заңымен орнатылған бір мандатты жүйемен келіспеді, себебі қамқорлық жүйесі мен сайлаушыларға жасалатын қысым өзгертілмеген еді. Сондықтан ол Конгреске заң жобасын ұсынып, әскери қызмет туралы мәліметтерге негізделген бірыңғай және жалпы тізімді, сондай-ақ дауыс беруді міндетті етуді ұсынды. Алғашқы жоба президент ұсынған нұсқадан тек бір мандатты жүйені жою тұрғысынан ортақ нәрсеге ие болды; ол барлық кемшіліктерімен бұрынғы жүйеге толыққанды оралды.

1905 жылғы радикалды революция

1893 жылғы жеңілістен кейін, тіпті "бернардистер" мен Иполито Иригоеннің жақтастары арасындағы тартыстан соң да ешкім Unión Cívica Radical партиясын билікке жете алатын күш ретінде қарастырмады. Бірақ, кенеттен UCR қайтадан жосық саяси және аумақтық ұйымдамамен, билеуші партиядан әлдеқайда басым күш көрсетіп, 1905 жылғы радикалдық революцияда зор революциялық ерік танытты. Бұл революцияға Армияның бірнеше бөлімдері қатысты. Сол жылдың 4 ақпанында басталып, Буэнос-Айрес, Росарио, Кордоба, Бахия-Бланка және Мендосада белгілі бір табысқа жетті, бірақ оқиға тез арада басылды.

Өмірін жоюға әрекет

1905 жылғы 11 тамызда Кинтана мен оның әйелі Сусана Родригес Виананың өміріне қастандық жасалды. Каталондық анархист Сальвадор Планас и Вирелла президенттік көлікке оқ атқан, бірақ қолданған тапаншасының істен шығуына байланысты мақсатына жете алмады. Планас өздігінен әрекет еткенін және сол жылдың 21 мамырындағы демонстрацияда қаза болған жұмысшылардың құрметі үшін осы қастандықты жасағанын мәлімдеді. Ол тұтқындалды, ал 1907 жылғы қыркүйекте өткен сотта қорғау тарапы оның психикалық тұрақсыз екенін айтты. Планас кісі өлтіруге талпыныс жасағаны үшін 10 жылға сотталды. 1911 жылғы 6 қаңтарда ол Кинтананың ізбасары, президент Хосе Фигероа Алкортаға шабуыл жасаған анархист Франсиско Солано Региспен бірге Буэнос-Айрес ұлттық түрмесінен қашып кетті.

Денсаулық және қайтыс болу

Революция кезінде президент бастан өткерген стресс және одан кейін оның өміріне жасалған қастандық оның денсаулығына зиян келтірді. Осының салдарынан ол жұмыс уақытын ең төменгі деңгейге дейін азайтты, бұл оның басқаруын қиындатты. Барлық тырысқандарына қарамастан, Кинтананың денсаулығы нашарлай берді, сондықтан 1906 жылдың 25 қаңтарында Кинтана қызметтен жарық алуға (лицензия алуға) шешім қабылдады, лауазымды уақытша вице-президент Фигероа Алкортаға жүктеді. Кинтана қазіргі Белграно ауданындағы шаруашылыққа зейнетке шығып, денсаулығын жақсартуға тырысты. Бірақ Кинтананың жасы ұзын болғандықтан, ол 1906 жылдың 12 наурызында қайтыс болды, Аргентинаның билікте қайтыс болған тұңғыш президенті атанды. Оның мәйіті Реколета зиратында жатыр.

Мұра

Кинтананың суреті Аргентинада 1989-1991 жылдар аралығындағы жоғары инфляция кезінде айналымда болған бес жүз мың австральдық банкнотада бейнеленген.