«Кабина» (1972) – испандық телефильм. Телефон будкасында қалып қойған ер адам туралы, көмектесе алмайтын жандар. Эмми жүлдесінің иегері. RTVE сақтайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
La cabina – Антонио Мерсероның режиссерлік жұмысы, сценарийін өзі мен Хосе Луис Гарси жазған, Хосе Луис Лопес Васкестің бас рөлде ойнаған 1972 жылғы испандық телефильм. Алғаш рет 1972 жылдың 13 желтоқсанында Televisión Española телеарнасында көрсетілді. 35 минуттық фильмде бір ер адам телефон кабинасында қалып қояды, ал айналасынан өтіп бара жатқан адамдар оған көмектесе алмайтын сияқты көрінеді. Фильм 1973 жылғы Халықаралық Эмми сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты жеңген жалғыз испандық бағдарлама. RTVE Archivo оны 2019 жылдың тамызында YouTube-қа жүктеді.
La cabina is a 1972 Spanish television film directed by Antonio Mercero, and written by himself and José Luis Garci, starring José Luis López Vázquez. It first aired on 13 December 1972 on Televisión Española. In the 35 minute film, a man becomes trapped in a telephone booth, while passersby seem unable to help him. The film won the 1973 International Emmy Award for Fiction, the only Spanish programme to have won it. It was uploaded on YouTube in August 2019 by RTVE Archivo.
Сюжет
Фильм жұмысшылардың алаңның ортасына телефон будкасын орнатуымен басталады. Кейін бір кісі баласын мектепке автобуспен апарып барады. Ол телефонға қоңырау шалу үшін телефон будкасына кіреді де, есігі баяу жабылады. Ол телефонның жұмыс істемейтінін біліп, кетуге тырысады, бірақ есіктің жабылып қалғанын көреді. Ол оны ашуға тырысады, бірақ ештеңе істемейді. Бірде екі іскер келіп, оған көмектесуге тырысады, бірақ ол көмектеспейді. Бұл оқиға көп адамның назарын аударып, олар жиналып, оқиғаға көз сала бастайды. Бірнеше адам (оның ішінде мықты адам, жөндеуші және полиция қызметкері) есікті ашуға тырысады, бірақ ол жабылып қалады. Ақырында өрт сөндіруші телефон будкасының шыны төбесін сындырып ашуға тырысады, сонда телефон будкасы компаниясы пайда болады. Олар кабинаны ашып, оны жүк көлігімен алып кетеді, ал кісінің ішінде әлі де бар. Көпшілік оны құшақтап, қол сілтеп жібереді. Ол өзін қаладан арбамен алып өтіп бара жатқандарды аң-таң болып қарап тұр. Ол көмек сұрауға тырысады, бірақ кейбір жәндіктерден басқалары тек күлімсіреп, қол сілтейтін болады. Жол бойында оның тағдырына сілтеме жасалған, бөтелкеде кеме ұстап тұрған жәндік және өлі дене бар шыны сандық бар. Ақырында жүк көлігі телефон будкасына тығылып қалған адамды алып бара жатқан тағы бір жүк көлігінің қасына тоқтады. Екі адам сөйлесуге тырысады, бірақ сөйлесе алмайды. Көп сағаттардан кейін жүк көлігі жер астындағы үлкен қоймаға жетеді. Телефон будкасы үлкен магнитпен көкке көтеріліп, жүк көлігі кетіп барады. Телефон кабинасы қойма арқылы жүк көтеру машинасымен тасымалданады, онда басқа тұтқынға түскен азаматтардың шіріп бара жатқан қалдықтары бар телефон кабиналары көп. Ол қорқып, қашып құтыла алмайды. Көтергіш оны түсіріп, кетеді. Ол оң жағына қарап, қоймаға бара жатқанда көрген тұтқынға түскен адамды көреді. Басқа бөлмелерде әртүрлі күйде шіріп жатқан мәйіттер жатыр. Адам бейнетке түсіп, құлап қалады. Фильм телефон будкасы компаниясының сол паркте осындай будка орнатуымен аяқталады.
The film opens with workmen installing a phone booth in the middle of a square. Later, a man takes his son to the school bus. He enters the phone booth to make a call and the door slowly closes behind him. The man realizes that the phone does not work, so he tries to leave, only to discover that the door is stuck. He tries desperately to get it open, but nothing works. Eventually two business men come by and try to help him out, but to no avail. This gathers the attention of many passers by who begin to congregate and watch the action. Several people (including a strong man, a repair man and a police officer) try to open the door but it remains stuck. Eventually a firefighter is just about to try to break open the glass roof of the phone booth when the phone booth company appears. They unbolt the booth and take it away on their truck, with the man still inside it. The crowd cheers and waves him away. The man watches frantically as he is carted across town. He tries to scream for help from people but everyone, apart from some dwarves, just smile and wave. There are allusions to his fate along the way, with a dwarf holding a ship in a bottle and a glass coffin containing a corpse being mourned. Eventually the truck stops next to another truck also carrying a man stuck in a phone booth. The two men try to communicate but cannot. After many hours the truck arrives at a massive underground warehouse. The phone booth is lifted up in the air by a giant magnet and the truck drives away. The phone booth is carried by a forklift through the warehouse, which is full of phone booths containing decaying remains of other trapped citizens. The man struggles in fear but cannot escape. The forklift drops him and leaves. The man looks to his right and sees the trapped man he saw on his way to the warehouse, who has strangled himself with the telephone cord. In other booths lie corpses in various states of decay. The man collapses out of frame in despair. The film ends with the phone booth company setting up a similar booth in the same park.