Кіріспе

Игорь Стравинскийдің операсы "Рейк прогрессі" – 1951 жылы үш актіде және эпилогтан тұратын, Игорь Стравинскийдің ағылшын тіліндегі операсы. В.Х. Ауден мен Честер Каллман жазған либретто Уильям Хогарттың 1733–1735 жылдардағы "Арқаның ілгерілеуі" атты сегіз картинасы мен гравюрасына негізделген, оны Стравинский 1947 жылдың 2 мамырында Чикагодағы көрмеде көрген. Оқиға Том Рэйкуэллдің құлдырауы мен тәлкегіне толы өміріне арналған, ол Энн Труловты Ник Шэдоудың (шайтанның) әсерімен Лондонның құмарлықтарына беріліп, тастап кетеді. Көлеңке бастаған бірнеше жағдайлардың нәтижесінде Том сол кезде Лондон қаласында орналасқан Бедлам психиатриялық ауруханасына түседі. Әңгіменің мәні: "Бос жүрек, қол, санаға шайтан әрқашан жұмыс табады".

Өнер тарихы

Ол алғаш рет 1951 жылғы 11 қыркүйекте Венециядағы Ла Фенице театрында Роберт Рунсевиллдің Том Рэйкуэлл, Элизабет Шварцкопфтың Энн Трулов және Отакар Краустың Ник Шэдоу рөлінде орындалды. Париждегі Опера Комикте алғаш рет 18 маусымда Андре Клюйтенс жетекшілігімен және Луи Музидің қоюымен қойылды. Америкалық премьерасы 1953 жылғы 14 ақпанда Нью-Йорктегі Метрополитен опера театрында Фриц Райнердің дирижерлігімен және Джордж Баланчиннің қоюымен өтті. Би-Би-Си бұған дейін студиялық жазбаны (1953 жылғы 2 қаңтарда эфирде берілді) шығарған болатын, ал Глиндеборн операсы 1953 жылғы тамызда Эдинбургтегі Король театрында сахналық қойылымды ұйымдастырды. Англиядағы алғашқы сахналық қойылымды сол компания Глиндеборн фестивалінде 1954 жылғы 15 шілдеде ашты. 1957 жылы ол Джон Кросби басшылығымен Санта-Фе операсының бірінші маусымының бір бөлігі болды, ол композиторды репетицияларға қатысуға көндірді. Стровинский 1963 жылға дейін әр жазда СФО-ға оралып тұрды. 1961 жылы Ингмар Бергман операны Стокгольмдегі Швед корольдік операсында қойды, ол 22 сәуірде ашылды. 1975 жылғы Глиндеборн фестивалінің опералық қойылымын Джон Кокс режиссерлік етті, декорациялар мен костюмдерді Дэвид Хокни жасады, ал Лео Гоке Том Рэйкуэлл рөлін сомдады. 2010 жылы Берлин мемлекеттік опера театры Кшиштоф Варликовскийдің қойылымын көрсетті, ол оқиғаны Англиядан Америкаға көшіріп, 20 ғасырда өткізді. Қойылымда Энди Уорхол сияқты американдық мәдениетке сілтемелер көп болды. 2015 жылы Юта операсы операны Дэвид Хокни жасаған костюмдермен және декорациялармен қойды, бұл алғаш рет 1975 жылы Глиндеборнда көрсетілген. Юта симфониясының музыкалық директоры Тьерри Фишер дирижерлік етті, ал сахналық режиссерлікті Рой Ралло жасады, ол 2000 жылы Сан-Франциско операсының қайта қойылымында Джон Коксқа көмектескен. Сондай-ақ, 2015 жылы Портленд операсы Дэвид Хокнидің қойылымын ұсынды. Дирижері Ари Пелто болды, ал басты рөлдерді Джонатон Бойд, Дэвид Питтсингер, Морин МакКей және Анжела Нидерло ойнады.

Аспаптар

Стравинский операны классикалық өлшемдегі оркестр үшін жазды: екі флейта (біреуі пикколоны қос қосып ойнайды), екі гобой (біреуі кор англезді қос қосып ойнайды), екі кларнет, екі фагот, екі валторна, екі труба, литавра, колокольчик, клавесин (немесе фортепиано) және скрипкалар тобы.

1-ші акті

Том Рэйкуэлл Энн Труловпен оның әкесінің елдегі үйінің алдында махаббаттасуда. Әкесі Трулов қызының ұсынылып отырған некесіне күмәнданады және Томға тұрақты жұмыс табуға тырысады; бірақ Том бұл идеяға қарсы тұрады және өздігінен қалдырылып, "ақыл-ойыммен өмір сүру және бақытымды сынап қарау" ниеті туралы мәлімдейді. Том ақша сұрағанда, Ник Шэдоу пайда болады және оған белгісіз туысы оған үлкен мүлік қалдырғанын айтады. Содан кейін ол Томды өзін қызметші ретінде жұмысқа алуға және мұраны реттеу үшін Лондонға бірге баруға шақырады. Екінші сахна, Mother Goose борделінде өтеді, онда Шэдоу өзінің жаңа қожайынын Лондон өмірінің ұятты жақтарымен таныстырады. Бірақ Том мазасыздыққа толы және махаббатына қиянат жасағанына өкінеді, бірақ Әне Қаздың түнді бірге өткізу туралы ұсынысын қабылдайды. Осы уақытта, елге оралған Энн Томнан хабар алмағанына қынжылады. Ол бір түрлі сезіммен оның қауіпте екенін біледі және оған көмектесу үшін Лондонға аттанады.

2-ші акті

Том өзінің босаң өмірінен жалықты. Ол екінші маңызды тілегін – бақытты болуды тілейді, сосын Ник оның еркіндігін көрсету үшін атақты сақалды әйел, түрік Бабаға үйленуді ұсынады. Біраз уақыттан соң Энн Томның лондондық үйін табады, сол кезде ол седан креслосынан Бабамен бірге шығады, ол жаңа ғана үйленген еді. Том Энннің кетіп қалуын бұйырады, бірақ болған жағдайға шынайы өкінеді. Келесі сахнада Том өзінің ерекше үйленгеніне шыдамайтынын көрсетеді, себебі Баба – ызақор мінезі бар, көп сөйлейтін әйел. Ол оның бетін шашпен жауып, оны үнсіз қылып, ұйықтап қалады. Ник "тамаша барокко машинасымен" кіреді және машинаның ішіндегі жасырын бөлім арқылы қалай тастарды нанға айналдыратынын көрсетеді. Том ұйқыда оның рас екенін тілейді, оянғаннан кейін ол армандаған машинаны көреді. Ник егер мұндай машиналар көптеп жасалса, Том адамзатты құтқарушы бола алатынын айтады, ал Том машинаны сатуға шығады, бірақ оның жалған екенін білмейді.

3-ші акті және эпилог

Жоспар сәтсіз аяқталды. Оқиға құлаған Томның мүлкін маньяк аукционшы Селемнің аукционымен басталады. Сатылатын заттардың ішінде, парикпен үнсіз қалғаннан бері қозғалмай жатқан Баба да бар. Орамасы ашылған соң, ол ашуын қайтадан көтеріп, енді аукционға келгендерді мүліктеріне тиіскендері үшін кінәлайды, бірақ Энн кірген кезде тынышталады. Баба оған Томды тауып, "жағдайын түзеуге" кеңес береді және Ник Шэдоудан сақтандырады. Ол сахнадағы өміріне оралу ниетін білдіреді. Қорымда Ник өзін ашады және Томнан жанын төлеуді талап етеді; бірақ түнгі сағат соққанда, Ник оған карта ойыны арқылы құтылудың мүмкіндігін ұсынады; бұл бөлім тек клавесинмен сүйемелденеді. Том Энннің жақсы ықпалының арқасында жеңіске жетеді. Жеңілген Ник жерге батып, Томды ақылсыздыққа түсіреді. Бедламға жатқызылған Том өзін Адонис деп ойлайды. Анна ("Венера") оны зияраттап, оны ұйықтату үшін ән айтады, сосын оны жалғыз қалдырып кетеді. Ол оның кеткенін сезгенде, көз жұмады. Эпилогта басты кейіпкерлер операдағы оқиғаларынан алынған әрқайсының моральдық ойларын айтады, содан кейін "Бос қолдар, жүректер мен саналар үшін Шайтан жұмыс табады" деген соңғы ортақ моральды білдіреді.

Жазбалар

Операның жартыдан астам жазбасы бар. 1951 жылы тікелей эфирде орындалған спектакльдің Gala жазбасы қолжетімді. Sony компаниясының 1964 жылғы Лондондық жазбасында Джудит Раскин Энн, ал Джон Рирдон Ник Шэдоу рөлінде ойнаған, дирижерлік – Стравинскийдің өзі. Қазіргі уақытта ол Sony/BMG 22 CD жинағындағы Игорь Стравинскийдің шығармаларында қолжетімді.

Жыл Орындаушылар (Том, Энн, Ник, Баба) Дирижер, опера театры және/немесе оркестр Лейбл
1953 Евгений Конли, Хилде Гюден, Мак Харрелл, Бланш Тебом Игорь Стравинский, Метрополитен Опера Хоры және оркестрі CD: Naxos, Каталог №: 8.111266 67 (Түпнұсқа жазба Columbia компаниясымен шығарылған)
1964 Александр Янг, Джудит Раскин, Джон Рирдон, Регина Сарфати Игорь Стравинский, Сэдлер Уэллс Опера Хоры, Корольдік Филармония оркестрі CD: Sony (Түпнұсқа жазба Columbia компаниясымен шығарылған)
1983 Филип Лэнгридж, Кэтрин Поп, Самуэль Рами, Сара Уокер Рикардо Чайли, Лондон Синофония Хоры және оркестрі CD: DECCA
1993 Джон Гаррисон, Джейне Уэст, Джон Чек, Венди Уайт Роберт Крафт, Грегг Смит әншілер тобы, Сент-Люк оркестрі CD: Naxos, Каталог №: 8.660272 73 (Түпнұсқа жазба Musicmasters Classics компаниясымен шығарылған)
1995 Джерри Хэдли, Даун Апшоу, Самуэль Рами, Грейс Бамбри Кент Нагано, Лион Операсының оркестрі және хоры CD: Erato, Каталог №: 0630 12715 2
1997 Энтони Рольф Джонсон, Сильвия Макнейр, Пол Плишка, Джейн Хеншель Сейджи Озава, Токио Операсының әншілері, Сайто Кинен оркестрі CD: Philips
1999 Иан Бостридж, Дебора Йорк, Брин Терфел, Энн Софи фон Оттер Джон Элиот Гардинер, Монтеверди хоры, Лондон Симфониялық оркестрі CD: Deutsche Grammophon
2010 Пол Гроувс, Даун Апшоу, Самуэль Рами, Стефани Блайт Джеймс Левин, Метрополитен Операсының оркестрі және хоры CD: Metropolitan Opera