Сербиялық саяхаткер және инженер Бранислав Ивковичтің өмірбаяны
Branislav Ivković
Бранислав Ивкович – серб саясаткері, инженер, академик. Сербия үкіметінде министр болды, парламентте жұмыс істеді. ССП-дан бөлініп SNS партиясын құрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бранислав Ивкович (; 1952 жылдың 7 тамызында туған), Бэйн деп танылатын, серб инженері, ғалым және бұрынғы саясаткер. 1994 жылдан 2000 жылға дейін Сербия үкіметінде министр болды және Сербия, Югославия Федеративтік Республикасы және Сербия мен Черногория парламенттерінде қызмет етті. Бір кезде Сербия Социалистік партиясының (Сербия Социалистік партиясы, SPS) белгілі бір тұлғасы болған ол 2000-шы жылдардың басында бөлініп кеткен Социалистік халық партиясын (Социалистік халық партиясы, SNS) жетектеді.
Branislav Ivković (; born 7 August 1952), known as Bane, is a Serbian engineer, academic, and former politician. He was a cabinet minister in the government of Serbia from 1994 to 2000 and served in the parliaments of Serbia, the Federal Republic of Yugoslavia, and Serbia and Montenegro. At one time a prominent figure in the Socialist Party of Serbia (Socijalistička partija Srbije, SPS), he led the breakaway Socialist People's Party (Socijalistička narodna stranka, SNS) in the early 2000s.
Ерте өмір, жеке мансап және академиялық мансап
Ивкович Биелиняда, сол кезде Югославия Федеративтік Халық Республикасы құрамындағы Босния және Герцеговина Халық Республикасында дүниеге келді. Ол қоғамда өсті, 1979 жылы Белград университетінің Құрылыс факультетін бітірді, 1983 жылы магистратураны аяқтады және 1988 жылы «Құрылыстағы өндіріс жүйелерінің сенімділігін оңтайландыру» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. 1981 жылы университетте ассистент болып жұмыс істеді, 1989 жылы доцент, ал 1994 жылы профессорының көмекшісі болды. Ивкович Израиль, Кувейт, Ресей және Сербиядағы инженерлік жобаларға қатысты.
Ivković was born in Bijeljina, in what was then the People's Republic of Bosnia and Herzegovina in the Federal People's Republic of Yugoslavia. Raised in the community, he graduated from the University of Belgrade Faculty of Civil Engineering in 1979, earned a master's degree in 1983, and received a Ph. D. in 1988 with the thesis, "Optimization of reliability of production systems in construction." He became an assistant at the university in 1981, was promoted to assistant professor in 1989, and became an associate professor in 1994. Ivković has participated in engineering projects in Israel, Kuwait, and Russia, as well as in Serbia.
Саясатшы
Ивковичтің саяси мансабы 1990-шы жылдары Сербия мен Югославияның саяси өмірінде Социалистік партияның жетекшісі Слободан Милошевичтің авторитарлық билігі басым болған кезде басталды. Ол 1993 жылғы Сербия парламенті сайлауында Белград округінің Социалистік партиясының сайлау тізімінде жиырма бесінші орында болды. Тізім он алты орын жеңіп алды, бірақ оған мандат берілмеді. (1992 жылдан 2000 жылға дейін Сербияның сайлау заңы бойынша, парламенттік мандаттардың үштен бірі сәндік ретпен сәтті тізімдердегі кандидаттарға берілетін, ал қалған үштен екісі демеуші партиялар немесе коалициялардың шешімімен басқа кандидаттарға бөлінетін еді. Ивкович тізіміндегі орнына қарамастан мандат алуға мүмкіндігі болған, алайда оған мандат берілген жоқ.) СПС сайлауда жеңіске жетіп, содан кейін жаңа үкімет құрды. Ивкович партияның Белградтағы қалалық кеңесінің вице-президенті болды.
Ivković's political career began in the 1990s, at a time the political life of Serbia and Yugoslavia was dominated by the authoritarian rule of Socialist Party leader Slobodan Milošević. He appeared in the twenty fifth position on the Socialist Party's electoral list for the Belgrade division in the 1993 Serbian parliamentary election. The list won sixteen seats, and he was not awarded a mandate. (From 1992 to 2000, Serbia's electoral law stipulated that one third of parliamentary mandates would be assigned to candidates on successful lists in numerical order, while the remaining two thirds would be distributed amongst other candidates at the discretion of sponsoring parties or coalitions. Ivković could have been given a mandate despite his list position, though he was not.) The SPS won the election and afterward formed a new government. Ivković became vice president of the party's city board in Belgrade.
Қалалық даму және тұрғын үй министрі (1994-1998)
Ивкович 1994 жылғы 18 наурызда Мирко Марьяновичтің бірінші үкіметінде қала құрылысы және тұрғын үй министрі болып тағайындалды. Оның міндеттерінің бірі – 1990 жылдардың ортасында Югославия соғыстары кезінде Сербияға келген көптеген босқындарға жатақ табу болды. 1995 жылғы қыркүйек айында ол Біріккен Ұлттар Ұйымы мен оған қатысты ұйымдардан босқындарға көмек ретінде бөлінген 41,5 миллион долларды «біздің қажеттіліктерімізге қарағанда тым аз» деп сипаттады. 1996 жылғы ақпан айында ол Югославия Федеративтік Республикасында тұратын босқындарға өз үйлеріне қауіпсіз оралуға мүмкіндік беру керектігін айтты. Ол 1996 жылы Сербияда кабельдік телеарналар желісін құруға арналған он бес жылдық жоспарды жариялады, сондай-ақ халықаралық инвесторларға концессиялар беру мүмкіндігін атап өтті. 1997 жылғы сәуірде Ивкович заң жобаларын ұсынды, олардың ішінде 1995 жылғы қарашаға дейін заңсыз салынған бірнеше тұрғын үйлерге заңдық мәртебе беру қарастырылды. Бұл реформаның мақсаты – осы үйлерде тұратын аз қамтылған отбасыларды шығарып тастау қаупін жою еді. Сербияның қаржылық қиындықтарына жауап ретінде ол Сербияның жолдарына, электр станцияларына, әуежайларына және басқа да мемлекеттік мүлікке халықаралық концессиялар беруге рұқсат беретін даулы заңның қабылдануын бақылады; кейін ол халықаралық кен өндіруге концессиялар беруге мүмкіндік беретін аймақтық даму заңнамасын енгізді. 1997 жылғы қыркүйекте ол Сербиядағы халықаралық инвестициялармен байланысты іс-шараларды үйлестіру үшін мемлекеттік агенттік құрылғанын хабарлады. Сол кезеңде ол Югославия соғыстары кезіндегі халықаралық санкцияларға байланысты Сербиядан кеткен құрылыс компанияларын елге оралуға ынталандыру үшін «салықтан босату» шарасын енгізді. 1997 жылғы қазан айында Ивкович Сербияның Ресейдің «Газпром» энергетикалық компаниясымен қарызын қайта құрылымдау туралы келісімге қол қойды, бұл келесі екі жылда құрылыс жобалары арқылы жалпы қарыздың жартысын төлеуге мүмкіндік берді.
Ivković was appointed as minister of urban development and housing in the first government of Mirko Marjanović on 18 March 1994. One of his responsibilities was finding accommodations for the large numbers of refugees who arrived in Serbia during the Yugoslav Wars of the mid 1990s. In September 1995, he described a $41.5 million pledge for refugee aid from the United Nations and related organizations as "very meagre as compared to our needs." In February 1996, he said that refugees living in the Federal Republic of Yugoslavia should be permitted to return safely to their former homes. He announced a fifteen year plan for a cable television network in Serbia in 1996, noting the possibility of concessions to international investors. In April 1997, Ivković brought forward a legislative package that, among other things, gave legal standing to several housing units that had been illegally constructed in the period up to and including November 1995. The stated purpose of this reform was to remove the threat of eviction from low income households residing in these units. In response to Serbia's chronic financial issues, he oversaw the passing of a controversial law that permitted international concessions for Serbia's roads, power plants, airports, and other state property; he later introduced complementary regional development legislation allowing international mining concessions. In September 1997, he announced the creation of a state agency to co ordinate activities related to international investments in Serbia. In the same period, he introduced "tax holidays" in a bid to convince construction firms that had left Serbia due to international sanctions during the Yugoslav wars to return to the country. In October 1997, Ivković signed an agreement to restructure Serbia's debts with Russian energy firm Gazprom, allowing for half of the total debt to be paid via construction projects over the next two years.
Белградтың СПС басшысы (1995-1997)
Ивковичтің саяси беделі 1995 жылдың қараша айында, ол SPS Белград бөлімшесінің төрағасы болып тағайындалғанда едәуір артты. Бұл Босния соғысы аяқталған кезде партиядағы маңызды кадрлық өзгерістер кезінде болды, сол кезде Милошевич өте "радикалды" көзқарастары бар деп саналған бірнеше адамды қызметтен шеттетуге тырысты.
Ivković's political profile rose significantly in November 1995, when he was appointed as president of the SPS's Belgrade board. This occurred against the backdrop of major personnel shifts in the party at the conclusion of the Bosnian War, when Milošević removed a number of figures considered too "hardline" in their views.
1996 жылғы жергілікті сайлау
Ивкович 1996 жылғы Сербияның жергілікті сайлауында Белградта СПС кампаниясын басқарды. Жергілікті партия ұйымы осы кезеңде екіге бөлінді, Ивкович пен Белградтың қазіргі мэрі Небойша Чович қарама-қарсы топтарды жетектеді. Ивкович пен Чович қала әкімі лауазымы үшін бәсекелес болатыны туралы әңгімелер тарады. Нәтижесінде, оппозициялық Zajedno (ағылшын тілінде: Бірге) коалициясы Белград сайлауында жеңіске жетті. Мемлекеттік билік бастапқыда Белградтағы және басқа да ірі қалалардағы оппозицияның жеңісін мойындамады, бұл ұзаққа созылған наразылықтарға әкелді; мемлекет наразылықтарға жауап ретінде көбінесе зорлық қолданды. Ивкович Белградта СПС-тің көрсеткен нашар нәтижесі үшін сынға ілінді. Партия жеңілісі туралы алғашқы хабарлардан кейін ол партия басшыларына оппозицияның бірқатар мандаттарын жоюға және қайта сайлауда социалистердің жеңісін қамтамасыз етуге «заңдық мүмкіндіктер» бар екенін айтты. Шындығында, қалалық сайлау комиссиясы бірнеше сайлау округіндегі оппозицияның жеңісін жойды және 27 қарашада қайта сайлау жариялады. Оппозиция қайта сайлауды бойкоттап, оны алаяқтық деп сипаттады, нәтижесінде бірнеше СПС және олармен байланысты кандидаттар автоматты түрде сайланған деп жарияланды. Ивкович қайта сайлауды жақтады және бір кезде Белградтың сайлау комиссиясына: «Егер нәтижелер біз күткендей және дұрыс деп есептесек, біз қалалық мәжілісті жылдам ұйымдастырамыз, өйткені біз осы қалада қалыпты өмірді жалғастыруымыз керек» деді. Белградтағы қайта сайлаудан кейін оппозициялық наразылықтар жалғасты. Ивкович дауды тоқтату үшін Милошевичтің жақтастары ұйымдастырған «қарсы наразылық» митингін жоспарлады, бірақ ол әкімшілікке қарсылардың наразылықтарын күшейтті. Белградтың сайлау комиссиясы кейіннен қайта сайлауды жойды және 1997 жылдың қаңтарында Zajedno жеңісін қалпына келтірді. Ивкович СПС шешімге шағымданатынын мәлімдеді, бірақ бұл орын алмас бұрын, партияның Белградтағы жетекшісі ретінде оның орнына Драган Томич келді. Осы оқиғалардан кейін Чович Ивковичті қаладағы партияның жеңілісіне «ең жауапты адам» деп атады және оны сайлау алаяқтығында айыптады. Кейін Ивкович бұл кезде рөлде қалуға ниеті болмағандықтан, жергілікті СПС басшысы ретінде өзінің жұмыстан босатылуына дауыс бергенін айтты. Белградтың сайлау комиссиясының оппозицияның жеңісін мойындауы сайлау дауын аяқтамады, ал мемлекеттік билік ақыр соңында 1997 жылдың ақпан айында «lex specialis» арқылы Белградтағы және басқа да аймақтардағы Zajedno жеңісін мойындады. Бұл кең ауқымды дауға қарамастан, Ивкович жеке Жаңа Белградтың төртінші бөлігінен сайланды. Ивкович, Белград университетінің профессоры ретінде, 1996-1997 жылдардағы наразылықтарға қатысты студенттік көшбасшылармен диалог құруға тырысты. Студенттер: «Сіздің қолыңыз қанға батқан, сіздің қарсы митингіңіздің салдарынан қан төгілді. Сіз кешіктіңіз».
Ivković led the SPS's campaign in Belgrade in the 1996 Serbian local elections. The local party organization was divided during this time, with Ivković and incumbent Belgrade mayor Nebojša Čović leading rival factions. Rumours circulated that Ivković and Čović would be rivals for the mayor's office in the event of a SPS victory. In the event, the opposition Zajedno (English: Together) coalition won the Belgrade election. State authorities did not initially accept the opposition's victories in Belgrade and other major cities, leading to an extended series of protests; the state's response to the protests was often violent. Ivković was rebuked for the SPS's poor performance in Belgrade. Following the initial reports of the SPS's defeat, he told party officials that "legal possibilities" existed for annulling a number of opposition mandates and giving the Socialists victory in a repeat vote. Opposition victories in several constituencies were indeed annulled by the city's election commission, and repeat elections were called for 27 November. The opposition boycotted the repeat vote, describing the process as fraudulent, and several SPS and aligned candidates were accordingly declared elected by default. Ivković was a vocal supporter of the repeat elections, at one time telling the Belgrade election commission, "If the results are what we expect and which we feel are right, we’ll quickly organize a city assembly because we have to continue living normally in this city." The opposition protests continued after the repeat elections in Belgrade. Ivković planned for a "counter protest" rally organized by Milošević's allies to end the controversy, but it instead resulted in increased protests from opponents of the administration. The Belgrade election commission later annulled the repeat elections and reinstated the victory of Zajedno in January 1997. Ivković said that the SPS would appeal the decision, but before this could happen he was replaced as the party's Belgrade leader by Dragan Tomić. In the aftermath of these events, Čović described Ivković as "the man most responsible" for the party's defeat in the city and accused him of election fraud. Ivković later remarked that he voted for his own dismissal as local SPS leader, having by this time lost his desire the continue in the role. The Belgrade election commission's recognition of the opposition's victory did not bring an end to the election controversy, and the state authorities ultimately recognized the victory of Zajedno in Belgrade and other jurisdictions via a "lex specialis" in February 1997. Notwithstanding the broader controversy, Ivković was personally elected for New Belgrade's fourth division. Ivković, in his capacity as a University of Belgrade professor, later sought to initiate a dialogue with student leaders over the 1996–97 protests. The students responded, "Your hands are bloody, blood was spilled because of your counter rally. You are too late."
Федералды парламенттік (1996-2000)
Ивкович 1996 жылғы Югославия парламенті сайлауында Югославия жиналысының Азаматтар палатасына сайланды, бұл сайлау жергілікті сайлаулармен бірдей күні өтті. Онлайн есептерде ол қай округтен сайланғаны көрсетілмейді, бірақ оның Жаңа Белградтан сайланғанын болжауға болады, онда СПС альянсы екі мандат жеңіп алды. СПС альянсы сайлауда жеңіске жетті, және Ивкович одан кейінгі мерзімде федералды парламентте қызмет етті. 1998 жылдың мамырында ол Радое Контичті Югославия премьер-министрі лауазымынан алуды және оның орнына Момир Булатовичті сайлауды қолдады.
Ivković was elected to the Yugoslavian assembly's Chamber of Citizens in the 1996 Yugoslavian parliamentary election, which was held concurrently with the local elections. Online reports do not indicate the division for which he was elected, though it may be reasonably inferred to have been New Belgrade, where the SPS alliance won two seats. The SPS alliance won the election, and Ivković served in the federal parliament for the term that followed. In May 1998, he supported the removal of Radoje Kontić as Yugoslavian prime minister and the election of Momir Bulatović as his successor.
Ғылым және технология министрі (1998-2000)
СПС 1997 жылғы Сербия парламенті сайлауынан кейін Сербия радикалдық партиясы (Srpska radikalna stranka, SRS) және Югослав солшығы (Jugoslovenska Levica, JUL) арасында жаңа коалициялық үкімет құрды. 1998 жылдың 24 наурызында Ивкович Сербияның ғылым және технология министрі лауазымына қайта тағайындалды. Ол сондай-ақ 1998 жылдың соңында Косовоның уақытша атқарушы кеңесіне мүше болып тағайындалды; сол жылдың қазан айында ол Приштинадағы кеңес отырысына қатысты. 1999 жылы НАТО Югославияны бомбалау кезінде Ивкович Белград көпірлерінде "адамдық қалқан" митингілеріне қатысты. 1999 жылдың сәуірінде өткен мұндай митингтердің бірінде ол НАТО-ның әрекеттері туралы: "Біз барлық күшімізбен жаңа технофашизмге қарсы тұруымыз керек, ол Адольф Гитлер заманындағыдан да нашар" деген пікір білдірді. Ол сонымен қатар Сербия министрліктері арасындағы ынтымақтастықты күшейтуге шақырды, елдің ресурстарын барынша пайдалану және НАТО бомбалаудан қиратылған зауыттарда өндірісті қайта жандандыру үшін. 1999 жылдың тамызында НАТО-ның бомбалау науқаны аяқталғаннан кейін Ивкович Сербияда өткен "Диаспора 99" атты шарада сөз сөйлеп, елдің әуеден әуеге зымырандарын өндіргенін мәлімдеді. Ол: "Кейбіреулер бізді отарға айналдыруды қалайды және осы үшін бізге қарсы санкциялар енгізді. Олар бізді экономикалық тұрғыдан әлсіретіп, содан кейін сатып алуға тырысады. Біз өзімізді отарға айналдыруға рұқсат етпейміз, сондықтан біз сіздерге сенеміз" деді. Сол жылы ол Сербияның ғылыми және технологиялық ынтымақтастықты кеңейту мақсатында Қытайға барған делегациясына қатысты. Ивкович екі ел арасындағы қарым-қатынасты жақсарту үшін ғалымдар мен зерттеушілер тобын 2000 жылдың маусым айында Иракқа жетекшілік етті.
The SPS formed a new coalition government with the far right Serbian Radical Party (Srpska radikalna stranka, SRS) and the Yugoslav Left (Jugoslovenska Levica, JUL) following the 1997 Serbian parliamentary election. On 24 March 1998, Ivković was reassigned as Serbia's minister of science and technology. He was also appointed to the provisional executive council of Kosovo later in 1998; in October of that year, he attended a meeting of the council in Priština. During the 1999 NATO bombing of Yugoslavia, Ivković took part in "human shield" rallies on Belgrade's bridges. At one such rally in April 1999, he was quoted as saying of NATO's actions, "We must oppose with all our forces the new techno fascism, which is worse than at the time of Adolf Hitler." In the same period, he called for closer co operation between Serbia's ministries to maximize the country's resources and re establish production in factories destroyed by NATO bombing. In August 1999, following the conclusion of NATO's bombing campaign, Ivković spoke at an event in Serbia called "Diaspora 99" and claimed that the country had produced its own air to air missiles. He received applause when he said, "Some wish to turn us into a colony and they have thus introduced sanctions against us [ ] They are trying to bring us to our knees economically and then buy us. We will not let ourselves be turned into a colony and that is why we are counting on you." Later in the year, he took part in a Serbian delegation to China to promote greater scientific and technological co operation. Ivković led a team of scientists and researchers to Iraq in June 2000 in a bid to improve relations between the two countries.
2000 жылғы Югославия сайлауы және Милошевичтің құлауы
Ивкович 2000 жылғы Югославиядағы жалпы сайлауда Азаматтар палатасына қайта сайлануға ұмтылмады, бірақ оның орнына Югославия парламентінің Жоғарғы палатасы – Республикалар палатасына СПС-тің сайлау тізімінде тіркелді. Науқан барысында ол бұрын СПС-тен шығып, Сербияның демократиялық оппозициясына (Демократска опозиција Србије, ДОС) қосылған Небойша Човичпен B92 радиосындағы дебатқа қатысты. 2000 жылдың қыркүйек айының басында өткізілген бірнеше сауалнамалар ДОС үміткері Воислав Коштуницаның Югославия президенттік сайлауында Слободан Милошевичтен озып келе жатқанын көрсеткенде, Ивкович Американың Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) араласуына күдік танытып, осы ұйымның "әрдайым күштіге бойұсынатын" шешімін қабылдамаған сайлаушыларды манипуляциялауға тырысқанын мәлімдеді. Нәтижесінде Коштуница Югославия президенттік сайлауында Милошевичті жеңіп, серб және югославия саясатындағы маңызды кезеңді бастады. 1996 жылғы жағдай сияқты, мемлекеттік билік алғашқыда сайлау қорытындыларын мойындамады және қайта сайлау өткізуге тырысты. Алайда, үлкен қарсылықтардан кейін 2000 жылдың 5 қазанында Милошевич үкіметі құлатылды. ДОС Югославия парламенттік сайлауында да СПС-ті жеңді. Республикалар палатасына сайлауда ДОС жеті орынға қарсы он орын жеңіп алды; Ивкович мандат алмады және жаңа парламентке партиялық делегацияға енбеді. Сонымен қатар, ол 2000 жылғы Сербияның жергілікті сайлауында Белград қалалық ассамблеясына қайта сайлануға тырысқанда жеңіліске ұшырады, Врачар ауданындағы ДОС үміткеріне есе жіберді. Милошевичтің құлағаннан кейінгі алғашқы күндері СПС Сербияның республикалық үкіметінде билікке ие болды, ал 2000 жылдың 11 қазанында Ивкович Коштуницаның федералдық басшылығына тікелей қарсылық көрсетіп, Сербияның аумағындағы 100 мыңдық полиция күшіне тікелей бақылау орнатуға ниеттенгенін мәлімдеді. Бірақ Сербия үкіметі Милошевичсіз билікте қала алмады, сол себепті желтоқсан айында жаңа ауыспалы үкімет құрылды, оған СПС, ДОС және Сербия жаңарту қозғалысы (Српски покрет обнове, СПО) кірді. СПС бастапқыда Ивковичті жаңа басшылықтағы ғылым және технология министрі лауазымына ұсынды, бірақ ДОС оның кандидатурасына қарсы шықты, ал Небойша Чович оны 1996-97 жылдардағы студенттік наразылықтарды ұрып-соғуға жауапты деп айыптады. Ивкович Човичтің айыптауын жоққа шығарды, бірақ жаңа басшылықтың жұмысын кешіктірмеу үшін кандидатурасын кері тартып алуға келісті, осылайша 2000 жылдың 25 қазанында кабинеттегі өкілеттігі аяқталды.
Ivković did not seek re election to the Chamber of Citizens in the 2000 Yugoslavian general election but instead appeared on the SPS's electoral list for the upper house of the Yugoslavian parliament, the Chamber of Republics. At one point in the campaign, he took part in a radio debate on B92 with Nebojša Čović, who by this time had left the SPS and joined the Democratic Opposition of Serbia (Demokratska opozicija Srbije, DOS). When a series of polls taken in early September 2000 showed DOS candidate Vojislav Koštunica leading Slobodan Milošević in the Yugoslavian presidential election, Ivković accused the American Central Intelligence Agency (CIA) of involvement, saying that the organization was seeking to manipulate those undecided voters who "always go along with the strongest." Koštunica ultimately defeated Milošević in the Yugoslavian presidential election, a watershed moment in Serbian and Yugoslavian politics. As in 1996, the state authorities did not initially accept the result and sought to introduce a repeat vote; following large scale protests, however, the Milošević government was overthrown on 5 October 2000. The DOS also defeated the SPS in the Yugoslavian parliamentary election. In the election for the Chamber of Republics, the DOS won ten seats as against seven for the SPS; Ivković did not receive a mandate and was not included in his party's delegation for the new parliament. He was also defeated in his bid for re election to the City Assembly of Belgrade in the concurrent 2000 Serbian local elections, losing to a candidate of the DOS in the downtown municipality of Vračar. The SPS continued to dominate Serbia's republican government in the early days after Milošević's downfall, and on 11 October 2000 Ivković issued a direct challenge to Koštunica's federal administration by saying that Serbia would assume direct control over the 100,000 member police force within its borders. Ultimately, however, the Serbian government was unable to continue in office without Milošević, and a new transitional government consisting of the SPS, the DOS, and the Serbian Renewal Movement (Srpski pokret obnove, SPO) was formed pending a new Serbian parliamentary election in December. The SPS initially nominated Ivković to continue as minister of science and technology in the new administration, but the DOS objected to his candidacy, with Nebojša Čović accusing him of responsibility for the beating of student protestors in 1996–97. Ivković rejected Čović's accusation but agreed to withdraw his candidacy rather than delay the new administration, and his term in cabinet ended on 25 October 2000.
Сербия парламентіне СПС жетекшісі (2001-2002)
Сербияның сайлау заңдары 2000 жылғы Сербия парламенті сайлауына дейін реформаланды, нәтижесінде бүкіл ел бір сайлау округіне біріктірілді және барлық мандаттар тізімдегі кандидаттарға, сандық ретіне қарамастан, қолдау көрсеткен партиялар немесе коалициялардың қалауынша берілді. Ивкович СПС тізімінде алпыс бесінші орында болды, тізім көбінесе әліпби тәртібімен құрастырылған. Тізім отыз жеті орын жеңіп алды, және ол партиясының делегациясына мүше болып сайланды. 2001 жылдың қаңтар айында жаңа парламент отырысын бастағанда, ол СПС фракциясының жетекшісі болды. ДОС 250 орынның 176-сын жеңіп, үлкен көпшілікке ие болды, ал СПС оппозицияда қалды. Ивкович осы кезеңде Слободан Милошевичтің жақын серігі ретінде танылды. 2001 жылдың 7 наурызында ол Милошевичтің қасында болғанын айтты және бұрынғы президент соғыс қылмысы бойынша ұсталуы мүмкін деген хабарларға қарамастан, жақсы көңілде екенін мәлімдеді. 31 наурызда ол Милошевичтің ұстау ордерін қабылдауы үшін келіссөздер жүргізуде маңызды рөл атқарды, осылайша оның сарайындағы қарулы қақтығысқа нүкте қойылды. Маусым айында Гаагадағы Югославияға қатысты халықаралық трибуналға (МХТЮ) Милошевичтің экстрадициясы туралы ақпарат тарағанда, Ивкович Югославия парламенті алдында өткен наразылық митингінде сөз сөйледі. Британдық «The Independent» газетінің хабарлауынша, Милошевич келесі айда Ивковичке қарсы шығып, оны экстрадицияның жақын екенін білген, бірақ оған қарсы ештеңе жасамаған «сатқын» деп атады. Ивкович осы кезеңде Милошевичтің әйелі Миржана Марковичпен келіспеушіліктер болғанын мойындады, бірақ 2001 жылдың тамызында олардың даулары шешілгенін және партиядағы кеңінен тараған бөлініс туралы хабарларды жоққа шығарды. Ол осы уақытқа дейін партия басшылығындағы лауазымынан алынбады. 2001 жылдың басында Ивкович министрлік қызметін атқарып жүргенде, ғылым және технология министрлігінен қаражатты СПС-ке бағыттады деген күдікпен тергелді. Ол сонымен қатар бірнеше мемлекеттік пәтерлерді заңсыз таратуда айыпталды. Ол бұл айыптауларды жоққа шығарды және парламенттік иммунитетін пайдаланбайтынын мәлімдеді. (Дегенмен, оның иммунитеті 2001 жылдың қазан айында алынып тасталды).
Serbia's election laws were reformed prior to the 2000 Serbian parliamentary election, such that the entire country became a single electoral division and all mandates were awarded to candidates on successful lists at the discretion of the sponsoring parties or coalitions, irrespective of numerical order. Ivković appeared in the sixty fifth position on the SPS's list, which was mostly arranged in alphabetical order. The list won thirty seven seats, and he was chosen as part of his party's delegation. When the new parliament convened in January 2001, he became the leader of the SPS's assembly group. The DOS won a landslide majority victory with 176 out of 250 seats, and the SPS served in opposition. Ivković was initially seen as a close associate of Slobodan Milošević in this period. On 7 March 2001, he said that he had recently visited Miloševič and described the former president as being in good spirits despite reports that he would soon be arrested on suspicion of war crimes. On 31 March, he played a crucial role in negotiating for Milošević to submit to an arrest warrant, bringing an end to an armed standoff at his mansion. When rumours circulated about Milošević's pending extradition to the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY) in The Hague in June, Ivković spoke at a protest outside the Yugoslavian parliament building. According to a report in the British newspaper The Independent, Milošević turned against Ivković the following month, describing him as a "traitor" who knew that his extradition was imminent but did nothing to prevent it. Ivković acknowledged being in conflict with Milošević's wife Mirjana Marković during this period, although he said in August 2001 that their disagreements had been resolved and denied reports of a broader division in the party. He was not, at this time, removed from his role in the party leadership. In early 2001, Ivković was investigated on suspicion of having directed funds from the ministry of science and technology to the SPS while he was a cabinet minister. He was also accused of illegally distributing several state apartments. He rejected the charges and said that he would not invoke parliamentary immunity. (His immunity was, in any event, removed in October 2001).
СПС-тан бөлініп, Социалистік халық партиясының жетекшісі (2002-2004)
2002 жылдың басында СПС-та бірнеше партия мүшелері Ивковичті Сербияның ДОС үкіметімен ынтымақтастығы үшін және партияны басып алуға жасаған әрекеттері үшін айыптады. Милошевич оған бұл кезде ашық түрде қарсы шығып, оны партиядан басқаларды алшақтатуға бағытталған "бесінші бағананың" әрекеттерін бақылап отыр деп айыптады. 2002 жылдың сәуірінде Ивкович СПС-тен ресми түрде шығарылды. Ол шығарылуының заңдылығын жоққа шығарды және 2002 жылдың маусымында өзінің жақтастарының съезін ұйымдастырды, бұл шараны партияны жаңаруға жеткізетін СПС отырысы деп сипаттады. Ол осы отырыста топтың басшысы болып ресми түрде таңдалды; қабылдау сөзінде Милошевичке құрмет көрсетті, сонымен қатар СПС-ті жаңа басшылық астында реформалық бағытқа бұруға шақырды. Осы кезеңде Ивкович халықаралық БАҚ-та көбінесе "орталықшыл" деп сипатталды. Ақырында, Ивковичтің тобы СПС атауын сақтап қалмады. Ол 2002 жылдың қыркүйегінде Сербия президенттік сайлауында "Негіздерге оралу үшін социалистер" атты тәуелсіз топтың басшысы ретінде қатысты және бір проценттен сәл астам дауыс алып жеңіліске ұшырады. 2002 жылдың қазан айында ол жаңа партия құру жоспарларын жариялады, ол жай ғана Социалистік партия (Partija Socijalista, PS) деп аталады. Ивкович және оның жақтастары 2002 жылдың қарашасында "Халық социалистері" (Narodni socijalisti) деп аталатын жиналыс тобын құрды. DOS үкіметі осы уақытқа дейін бірнеше бөліністер мен дезертирліктерді бастан өткерді, ал келесі айда Ивковичтің тобы әкімшілікпен алдағы жылға арналған маңызды бюджеттік дауыс беруде ынтымақтасты. Осы кезеңде Ивкович конституциялық мәселелер комитетінің және ғылым мен технологиялық даму комитетінің мүшесі болды. Югославия Федеративтік Республикасы 2003 жылдың ақпанында Сербия мен Черногорияның Мемлекеттік одағы ретінде ресми түрде қайта құрылды, ал Сербия мен Черногория Ассамблеясы оның заң шығару органы ретінде құрылды. Бұл органның алғашқы мүшелері Сербия мен Черногорияның республикалық парламенттерінен жанама сайлау арқылы таңдалды, әр парламенттік топқа өз санына пропорционалды өкілдік беруге рұқсат етілді. Сербия немесе Черногория парламенттерінің мүшелері немесе ел қайта құрылған кезде Югославия Федералды жиналысының мүшелері ғана қызмет етуге құқылы болды. "Халық социалистері" тобына федералды жиналыста бір орын берілді, ол Ивковичке берілді. 2003 жылы Ивковичтің тобы Серб халық партиясы (СНС) болып бірікті. Сол жылдың қыркүйегінде ол алдағы президенттік сайлауда СПС пен оның партиясы бірлескен үміткерді ұсынғанын ұсынды. СПС бұл ұсынысты қабылдамады; Ивица Дачич Ивковичтің өзі үміткер ретінде шығып, ДОС-қа пайда келтіруге тырысқанын айыптады. СНС 2003 жылғы Сербия парламенттік сайлауында "Халық блогы" деп аталатын топпен одақтасып, бәсекеге түсті. Ивкович партия тізімінде бұрынғы СПС парламентарийі Добривое Будимировичтен кейін екінші орында болды. Тізім сайлау шегінен өтпеді, ал Ивковичтің федералды және республикалық парламенттердегі өкілеттіктері 2004 жылдың басында аяқталды. Ол 2004 жылғы Сербия президенттік сайлауында СНС үміткері ретінде қатысып, бір проценттен аз дауыс жинады. Ол 2004 жылғы президенттік сайлаудан кейін Боголюб Каричтің "Сербия күші қозғалысына" (Pokret Snaga Srbije, PSS) қосылды. Кейіннен СНС PSS-ке бірігуді қарастырды, бірақ ол ақырында бұл мүмкіндікті қабылдамады. Ивкович осы уақыттан бері белсенді саяси өмірден шегінді. Милошевичтің 2006 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол партияға қайтып оралуы құптамауы мүмкін болған жалғыз бұрынғы СПС "диссиденті" екені хабарланды.
The SPS split in early 2002, with several party members accusing Ivković of co operating with Serbia's DOS administration and attempting a party takeover. Milošević openly turned against him at this time, accusing him of overseeing a "fifth column" bid to lead others away from the party. In April 2002, Ivković was formally expelled from the SPS. He rejected the legality of his expulsion and organized a congress of his supporters in June 2002, describing the event as a SPS meeting that would lead to renewal in the party. He was formally chosen as the group's leader at this meeting; he paid tribute to Milošević in his acceptance speech but also called for the SPS to adopt a reformist approach under new leadership. In this period, Ivković was often described in the international media as a "moderate." Ultimately, Ivković's group did not retain ownership of the SPS name. He ran in the September 2002 Serbian presidential election as the leader of an independent group called "Socialists for Return to the Basics" and was defeated, receiving just over one per cent of the vote. In October 2002, he announced plans to create a new party to be called simply the Socialist Party (Partija Socijalista, PS). Ivković and his supporters established an assembly group called the People's Socialists (Narodni socijalisti) in November 2002. The DOS government had experienced several splits and defections by this time, and the following month Ivković's group co operated with the administration on a crucial budgetary vote for the upcoming year. In this period, Ivković was a member of the committee for constitutional affairs and the committee for science and technological development. The Federal Republic of Yugoslavia was formally reconstituted as the State Union of Serbia and Montenegro in February 2003, and the Assembly of Serbia and Montenegro was established as its legislative branch. The first members of this body were chosen by indirect election from the republican parliaments of Serbia and Montenegro, with each parliamentary group allowed representation proportional to its numbers. Only sitting members of the Serbian assembly or the Montenegrin assembly, or members of the Federal Assembly of Yugoslavia at the time of the country's reconstitution, were eligible to serve. The "People's Socialists" group was allotted one seat in the federal assembly, which was assigned to Ivković. Ivković's group coalesced as the Serbian People's Party (SNS) later in 2003. In September of that year, he proposed that the SPS and his party run a joint candidate in the upcoming presidential election. The SPS rejected the offer; Ivica Dačić accused Ivković of wanting to benefit the DOS by running as a candidate himself. The SNS contested the 2003 Serbian parliamentary election in an alliance with a group called the People's Blok. Ivković appeared in the second position on the party's list, after former SPS parliamentarian Dobrivoje Budimirović. The list did not cross the electoral threshold, and Ivković's terms in the federal and republican parliaments ended in early 2004. He ran as the SNS's candidate in the 2004 Serbian presidential election and received less than one per cent of the vote. He joined Bogoljub Karić's Strength of Serbia Movement (Pokret Snaga Srbije, PSS) after the 2004 presidential election. The SNS afterward considered merging into the PSS, though it ultimately rejected the option. Ivković has generally withdrawn from active political life since this time. After Milošević's death in 2006, it was reported that he was the only former SPS "dissident" whose return to the party would not be welcomed.
2006 жылдан бастап
Ивкович 2012 жылы Сербияның прогрессивті партиясына (Srpska napredna stranka, SNS) қосылды. Ол 2013 жылы Energoprojekt қадағалау кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және 2017 жылы қайта тағайындалды. 2018 жылдың қаңтар айындағы сот шешімімен ол 2000 жылы мемлекеттік пәтерлерді заңсыз бөлу фактісі бойынша тазаланды. Ивкович 2022 жылдың мамыр айындағы сұхбатында Сербия премьер-министрі Зоран Джинджич 2002 жылдың жазынан бастап Гаага трибуналында (ИКТИ) Милошевичтің қорғанысына көмектескенін және 2003 жылдың наурыз айындағы қанымен аяқталған оқиғадан бұрын Сербия үкіметінде масштабты өзгерістерді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Өзінің саяси өміріне қатысты Ивкович СПС-тен кетуінің Миряна Марковичтің ұйымдастыруымен болғанын айтты. Ол министрлікте қызмет еткен кезеңіне байланысты бірнеше қылмыстық іске тартылғанын, бірақ барлық іс бойынша кінәсі дәлелденбегенін жеткізді.
Ivković joined the Serbian Progressive Party (Srpska napredna stranka, SNS) in 2012. He was named to the supervisory board of Energoprojekt in 2013 and was appointed to a new term in 2017. In a January 2018 court decision, he was acquitted of charges of having illegally allocated state apartments in 2000. Ivković said in a May 2022 interview that Serbian prime minister Zoran Đinđić had assisted Milošević's defence at the ICTY starting in the summer of 2002 and was planning a massive shakeup in the Serbian government prior to his assassination in March 2003. Concerning his own political history, Ivković said that his departure from the SPS had been orchestrated by Mirjana Marković. He added that he had faced several criminal charges related to his time in cabinet and had been acquitted in all proceedings.