Макс Кензас Сити: Нью-Йорк қаласының мәдени орталығы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы түнгі клуб және мейрамхана

Макс Канзас-Сити – Нью-Йорк қаласындағы 213 Парк-авеню-Саут мекенжайында орналасқан түнгі клуб және мейрамхана. 1960 және 1970 жылдары музыканттар, ақындар, суретшілер және саясаткерлердің бас қосатын орыны болған. Оны 1965 жылдың желтоқсанында Микки Раскин (1933–1983) ашқан, ал 1981 жылы жапқан.

Макс - мен

Макс тез арада Нью-Йорк мектебінің суретшілері мен мүсіншілерінің таңдауына айналды, Джон Чемберлен, Роберт Раушенберг және Ларри Риверс сияқты, олардың қатысуы сәнге құмар адамдар мен элиталық топтарды тартты. Нейл Уильямс, Ларри Зокс, Форрест (Фрости) Майерс, Ларри Пунс, Брайс Марден, Боб Нойвирт, Дэн Кристенсен, Ронни Лэндфилд, Чинг Хо Чен, Ричард Бернштейн, Питер Реджинато, Карл Андре, Дэн Грэм, Лоуренс Вайнер, Роберт Смитсон, Джозеф Косут, Бриджид Берлин, Вива, Эди Седжвик, Дэвид Р. Прентис, Рой Лихтенштейн, Питер Форакис, Питер Янг, Марк ди Суверо, Ларри Белл, Дональд Джадд, Дэн Флавин, Ричард Серра, Ли Лозано, Карлос Вилла, Джек Уиттен, Эдвард Леффингвелл, Филип Гласс, Макс Нойхаус, Рей Джонсон, Малькольм Морли, Лотти Голден, Марджори Страйдер, Эдвард Аведисян, Кароли Шнеманн, Доротеа Рокберн, Норман Блюм, Кеннет Шоуэлл, Роберт Текс Урей, Джон Грифен, Колетт Жюстин, Ленор Джаффи, Тэлли Браун, Тейлор Мид, Уильям С. Берроуз, Аллен Гинзберг, Рене Рикард, Ричард Галло, Стивен Шор, Марта Минухин және Маризоль – бұл Максте жиі көрілетін суретшілердің бір бөлігі ғана. Виллем де Кунинг, Барнетт Ньюман, Генри Гелдзахлер, өнер сыншылары Люси Липпард, Роберт Хьюз, Клемент Гринберг және Гарольд Розенберг, өнер сатушылары Лео Кастелли және Дэвид Уитни, галереясы көшенің арғы жағында орналасқан, жазушылар Лилиан Роксон, Фран Лебовиц, Гермен Гир және сәулетші Филип Джонсон кейде сол жерде көрінетін. Бұл Энди Уорхол мен оның жанындағылардың да сүйікті орны болды, олар артқы бөлмеде үстемдік құрды. The Velvet Underground осы жерде үнемі ойнайтын, Лу Ридпен соңғы концерттері, ол топтан кетер алдында, 1970 жылдың жазында. Бұл глэм-рок сахнасының негізгі ортасы болды, оған Марк Болан, Дэвид Боуи, Игги Поп, Лу Рид, Элис Купер, Нью-Йорк қуыршақтары, Джейн Каунти (бұрынғы Уэйн Каунти), Дориан Зеро және Magic Tramps кірді. Оның тобы клубтың екінші рет қайта құрылуына дейін ойнамаған болса да, Пэтти Смит және оның жігіті, суретші Роберт Мапплторп, 1969 жылдан бастап 1970-ші жылдардың басына дейін, панк-рок топтарын шақыруды бастамас бұрын, Макске түнде жиі келіп тұрды. Смит пен гитарист Ленни Кей де 1974 жылы Жаңа жыл күні Фил Окстың концертін ашты. Көптеген топтар осы жерде алғаш рет өнер көрсетті. Брюс Спрингстин 1972 жылдың жазында жеке акустикалық концерт берді. Ол 1973 жылдың 6, 7 және 8 қарашасында клубта да өнер көрсетті. Aerosmith тобының Нью-Йорктегі алғашқы концерті осы жерде өтті. Кейін Columbia Records президенті Клайв Дэвис Aerosmith-пен сол жерде келісімшарт жасасты. Боб Марли және Уэйлерс Брюс Спрингстинге Максте ашылып, Марлидің халықаралық мансабын бастады. Игги және Стоудждар 1973 жылдың шілде-тамыз айларында бірнеше концерттер берді. Биг Стар 1973 жылдың желтоқсан айында екі концерт өткізді. Тим Бакли, Том Уэйтс, Бонни Райт, Одетта, Эдди Моттау, Дейв Ван Ронк, Джон Геральд, Гарланд Джеффрис, Сильвия Тайсон, Эммилу Харрис, Грам Парсонс, Эллиотт Мерфи және Кантри Джо Макдональд да сол жерде ойнаған музыканттардың арасында болды. Мода дизайнері Карлос Фальчи, суретші, баспагер және кинорежиссер Антон Перих сияқты, автобус жүргізушісі болды; Дебора Гарри сол жерде официантка болып жұмыс істеді. 1974 жылдың соңында Макс өнер әлемінде танымалдығын жоғалтты және глэм-рок дәуірінің ықпалы азайды. Ол сол жылдың желтоқсан айында жабылды. Кейін Нью-Йорк қаласының мэрі Эд Кох бұл ғимаратта сайлауалды кеңсесін ашты. 2015 жылы суретші Марсия Ресник Макстегі адамдарды өзінің "Панктер, ақындар және провокаторлар" кітабында – "Нью-Йорк қаласының жаман жігіттері" (1977–1982) тақырыбында суретке түсірді.

Max's quickly became a hangout of choice for artists and sculptors of the New York School, like John Chamberlain, Robert Rauschenberg and Larry Rivers, whose presence attracted hip celebrities and the jet set. Neil Williams, Larry Zox, Forrest (Frosty) Myers, Larry Poons, Brice Marden, Bob Neuwirth, Dan Christensen, Ronnie Landfield, Ching Ho Cheng, Richard Bernstein, Peter Reginato, Carl Andre, Dan Graham, Lawrence Weiner, Robert Smithson, Joseph Kosuth, Brigid Berlin, Viva, Edie Sedgwick, David R. Prentice, Roy Lichtenstein, Peter Forakis, Peter Young, Mark di Suvero, Larry Bell, Donald Judd, Dan Flavin, Richard Serra, Lee Lozano, Carlos Villa, Jack Whitten, Edward Leffingwell, Philip Glass, Max Neuhaus, Ray Johnson, Malcolm Morley, Lotti Golden, Marjorie Strider, Edward Avedisian, Carolee Schneemann, Dorothea Rockburne, Norman Bluhm, Kenneth Showell, Robert Tex Wray, John Griefen, Colette Justine, Lenore Jaffee, Tally Brown, Taylor Mead, William S. Burroughs, Allen Ginsberg, René Ricard, Richard Gallo, Stephen Shore, Marta Minujín, and Marisol were just some of the artists seen regularly at Max's. Willem de Kooning, Barnett Newman, Henry Geldzahler, art critics Lucy Lippard, Robert Hughes, Clement Greenberg, and Harold Rosenberg, art dealers Leo Castelli, and David Whitney, whose gallery was across the street, writers Lillian Roxon, Fran Lebowitz, Germaine Greer, and architect Philip Johnson occasionally would be seen there as well. It was also a favorite hangout of Andy Warhol and his entourage, who dominated the back room. The Velvet Underground played there regularly, including their last shows with Lou Reed before he quit the band, in the summer of 1970. It was a home base for the glam rock scene, which included Marc Bolan, David Bowie, Iggy Pop, Lou Reed, Alice Cooper, the New York Dolls, Jayne County (then Wayne County), Dorian Zero and the Magic Tramps. While her band did not play there until the second incarnation of the club, Patti Smith and her boyfriend, artist Robert Mapplethorpe, visited Max's almost nightly from 1969 through the early 1970s, before it began booking punk rock bands. Smith and guitarist Lenny Kaye also performed there as a duo on New Year's Day 1974, opening for Phil Ochs. Many bands made early appearances there. Bruce Springsteen played a solo acoustic set in the summer of 1972. He also played sets at the club on November 6, 7 and 8, 1973. It was the site of Aerosmith's first New York City gig. Columbia Records president Clive Davis later signed Aerosmith to his record label there. Bob Marley & the Wailers opened for Bruce Springsteen at Max's, commencing Marley's career on the international circuit. Iggy and the Stooges performed a string of shows in July/August 1973. Big Star performed two shows in December 1973. Tim Buckley, Tom Waits, Bonnie Raitt, Odetta, Eddie Mottau, Dave Van Ronk, John Herald, Garland Jeffreys, Sylvia Tyson, Emmylou Harris, Gram Parsons, Elliott Murphy and Country Joe McDonald were some of the musicians that also played there. Fashion designer Carlos Falchi was a busboy, as was artist, publisher and filmmaker Anton Perich; Deborah Harry was a waitress there. By the end of 1974, Max's had lost popularity among the art crowd and the glam era was in decline. It closed in December of that year. New York City mayor Ed Koch later had a campaign office in the building. In 2015 photographer Marcia Resnick documented the people at Max's in her book Punks, Poets, and Provocateurs – New York City Bad Boys – 1977–1982.

Микки Раскин

Корнелл заң мектебін бітіргеннен кейін көп ұзамай Микки Раскин "The Tenth Street Coffeehouse" атты кофехананы ашты, онда әдетте кешкі поэзия оқулары өткізілетін. Содан кейін ол Шығыс Тоғызыншы көшеде Les Deux Megots ашты. Оның келесі жобасы – батыс 10-шы көшедегі суретшілер мен музыканттардың жиналатын орны болған "Ninth Circle Steak House" атты бар. Макс Канзас-Ситиді ашқаннан кейін, ол осыған ұқсас мейрамханаларды ашты, олардың ішінде: Лонгвью Кантри Клубы (кейін Левин мейрамханасы деп аталды), ол 19-шы көше мен Парк-авеню Оңтүстік, Макс және Макс Терре-Хауттан диагональды түрде көшеден өтетін, Жоғарғы Ист-Сайдта орналасқан, бірақ олар үлкен табысқа жете алмады. Оның келесі клубы – Уэверли Плейстегі "The Locale", оны серіктесі Ричард Сандерспен бірге ашты. Сандерс "The Locale" клубын өзінде қалдырды, ал Микки Трибекадағы Чемберс көшесіндегі "Төменгі Манхэттен мұхит клубына" (The Lower Manhattan Ocean Club) көшті. Краулидің жетекшілігімен клуб панк-роктың туған жерлерінің біріне айналды, онда Cherry Vanilla, Wayne County & the Electric Chairs, Ruby and the Rednecks, The Offs, The Fast, Suicide (барлығы 1976 жылғы Max's Kansas City жинақ альбомында пайда болды), New York Dolls, Patti Smith Group, Ramones, Mumps, Heartbreakers, Television, Blondie, Talking Heads, Sniper, Dictators, Cramps, Mink DeVille, Misfits, Little Annie, Fleshtones, B 52's, Stimulators, Bongos және Klaus Nomi сияқты топтар, сондай-ақ Runaways және Damned сияқты қаладан тыс топтар өнер көрсетті. Sex Pistols тобы тарағаннан кейін Сид Вишес АҚШ-тағы барлық жеке концерттерін осы жерде өткізді. Devo 1977 жылы Max's-те бірнеше рет өнер көрсетті, соның ішінде Дэвид Боуи оларды "болашақтың тобы" деп таныстырды. Max's Kansas City 1976 жылғы Never Mind The Bollocks альбомындағы Sex Pistols әнінде, "New York" деген атпен еске алынған. Max's орналасқан жері 1981 жылдың қараша айында жабылды. Bad Brains соңғы кештің басты жұлдызы болды, ал Beastie Boys оны ашты. Ғимарат сақталды және 2010 жылы онда корей деликатес дүкені табылды.

Макс III

Миллс клубты 1998 жылдың 27 қаңтарында бұрынғы Lone Star Roadhouse орналасқан жаңа мекенжайда – 52-ші Батыс көшесінің 240 нөмірінде қайта ашты. Бірақ ол ашылғаннан кейін көп ұзамай жабылды. Ашылуы Рускиннің жесірі Ивонн Севалл Рускиннің сотқа шағымдануына байланысты кешіктірілді, ол Max's Kansas City сауда белгісіне құқығы бар екенін мәлімдеп, атауды пайдалануға уақытша тыйым салу бұйрығын алған болатын.

Салдары

2000 жылы Нил Холштейн (Микки Раскиннің екінші туысы) құрған Acidwork Productions, Inc. продюсерлік компаниясы Виктория Раскинмен (Микки Раскиннің қызы) бірлесіп, Микки Раскин мен оның көптеген мекемелері, соның ішінде Max's Kansas City туралы толық метражды деректі фильм түсіруді бастады. 2001 жылы Ивонн Севалл Раскин қайтыс болған күйеуінің естелігі үшін Max's Kansas City жобасын құрды. Рускиннің мұқтаж өнерпаздарға көмектесу философиясына сәйкес, жоба 501(c)(3) бейкоммерциялық ұйым болып табылады, ол өнер саласындағы қиын жағдайдағы адамдарға шұғыл қаржылық көмек және ресурстар ұсынады. Бұл бейкоммерциялық ұйым сонымен қатар өнер арқылы жасөспірімдерді қолдауға да бағытталған. Ивон сонымен қатар Max's Kansas City тарихы туралы деректі фильм түсіруді жоспарлап отырды, бұл жоба 1998 жылы Thunder's Mouth Press баспасында жарық көрген және қазір Open Road Digital Media арқылы электрондық кітап ретінде қолжетімді "Max's, High on Rebellion" атты ауызша тарихқа негізделген.