Plymouth Barracuda: Американдық спорт машинасының тарихы

Кіріспе

Chrysler Corporation құрастырған автомобиль моделі

Plymouth Barracuda – 1964 жылдан 1974 жылға дейін Chrysler Corporation компаниясы өндірген екі есікті пони-автомобилі. Бірінші буын Barracuda Chrysler A корпусына негізделген және 1964 жылдан 1966 жылға дейін сатылды. Екі есікті, қатты төбелі (B бағанасы жоқ) жылдам дизайнды модель Plymouth Valiant-пен көптеген бөлшектер мен кузов элементтерін бөлісті, тек ерекше оралымды артқы шыныдан басқа. Екінші буын Barracuda, Valiant негізінде болғанымен, жаңадан жобаланды. 1967 жылдан 1969 жылға дейін өндірілген, ол жылдам, тік артқы және кабриолет нұсқаларында қол жетімді болды. 1970 жылдан 1974 жылға дейін сатылған үшінші буын Chrysler E корпусына негізделген, ол оған және Dodge Challenger-ге арналған, Challenger Barracuda-дан сәл үлкен болды. Толыққанды жаңа дизайнды Barracuda екі есікті, қатты төбелі және кабриолет кузов түрлерінде ұсынылды.

1964 жыл

Барракуданы әзірлеу кезінде ең нашар сақталған құпиялардың бірі Фордтың арзан Falcon шассиі мен жүріс бөліктеріне негізделген жаңа спорттық компакт автомобильді енгізу жоспары болды (бұл 1964 жылдың ортасында Mustang ретінде шығарылды); басқа өзгерістердің ауқымы белгісіз болды. Chrysler стилисі Ирв Ричи компактты Valiant-тың fastback нұсқасын эскизбен бейнеледі. Chrysler A кузовына негізделген Barracuda 1964 жылдың 1 сәуірінде fastback түрінде дебют жасады. Жаңа модельде Valiant-тың дөңгелек аралығы, Valiant капоты, фаралардың жиектері, жел әйнегі, желдеткіш терезелері, төрттік панельдер, есіктер, A тірегі және бамперлер пайдаланылды; багаж бөлімі және шынының бір бөлігі жаңа болды. Ford компаниясы Falcon-ды Mustang-қа айналдырған гибридтік дизайнды пайдалану Plymouth компаниясының жаңа модельді әзірлеу және құрастыру шығындарын және уақытын едәуір қысқартты. Ең көп күш ерекше артқы терезені жасауға жұмсалды. Қозғалтқыш түрлері Valiant-қа ұқсас болды, оның ішінде Chrysler-дің еңкейген 6 цилиндрлі қозғалтқышының екі нұсқасы бар еді. Стандартты жабдықтағы қозғалтқыштың көлемі және қуаты ; опциясы қуаттылықты арттырды. 1964 жылғы ең жоғары қуаттылық опциясы – Chrysler-дің толығымен жаңа LA V8 қозғалтқышы болды. Екі баррельді карбюратормен жабдықталған, ықшам және салыстырмалы түрде жеңіл қозғалтқыш, ол базалық бағасы 2,512 АҚШ долларына (қазіргі күні $) сатылатын Barracuda өндірісін қамтамасыз етті. 1964 жылғы модель Barracuda үшін бірінші және сонымен қатар, Torqueflite автоматтік берілісін түймелермен басқарудың соңғы жылы болды. Осы жылы V8 қозғалтқышының артында кішірек "TorqueFlite 6" (A904) берілісі алғаш рет қолданылды. Нарықта Barracuda, әрине, Valiant-тың жылдам артқы бөлігі бар нұсқасы болды, ол тұрмыстық көлік имиджін білдірді. Barracuda-ның алғашқы сатылым буклетінде ол "барлық жастағы және қызығушылықтары бар адамдарға арналған" машина ретінде ұсынылды. 1964 жылғы Barracuda-ның қысқартылған сатылым маусымында 23 443 дана сатылды, бұл сол уақыт аралығында сатылған 126 538 Mustang-тан кем. Сондай-ақ 1968 жылы Chrysler Super Stock drag racing үшін Hemi қозғалтқышымен жабдықталған шамамен елу fastback Barracuda жасады. 1969 жылғы 383 қозғалтқышының нұсқасы қуаттылықты арттыру үшін жаңартылды және "Cuda" деп аталатын жаңа жинақтау пакеті шығарылды. Формула S опциясына негізделген "Cuda" 340, 383 және 1969 жылғы жаңа 440 Super Commando V8 қозғалтқыштарымен қол жетімді болды.

During the development of the Barracuda, one of the worst kept secrets was Ford's plan to introduce a new sporty compact car based on the inexpensive Falcon chassis and running gear (which was eventually released as the Mustang in mid model year 1964); the extent of the other changes was not known. Chrysler stylist Irv Ritchie sketched a fastback version of the compact Valiant. Based on Chrysler's A body, the Barracuda debuted in fastback form on April 1, 1964. The new model used the Valiant's wheelbase and the Valiant hood, headlamp bezels, windshield, vent windows, quarter panels, doors, A pillar, and bumpers; the trunk and some of the glass was new. Utilizing the same hybrid design approach as Ford did turning its Falcon into the Mustang significantly reduced Plymouth's development and tooling cost and time for the new model. The greatest effort was put into creating its distinguishing rear window,

Powertrains were identical to the Valiant's, including two versions of Chrysler's slant 6 six cylinder engine. The standard equipment engine had a displacement of and an output of ; the option raised the power output to
The highest power option for 1964 was Chrysler's all new LA V8. A compact and relatively light engine equipped with a two barrel carburetor, it produced The Barracuda sold for a base price of US$2,512 ($ today). The 1964 model year was the first for the Barracuda and also the last year for push button control of the optional Torqueflite automatic transmission. This year also marked the first use of the smaller "TorqueFlite 6" (A904) transmission behind a V8. In the marketplace, the Barracuda was obviously a fastback version of the Valiant that had a frugal family transportation image. The sales brochure for the first Barracudas pitched it as a car "for people of all ages and interests." The abbreviated sales season for the 1964 Barracuda totaled 23,443 units compared to the 126,538 Mustangs sold during the same time. Also in 1968, Chrysler made approximately fifty fastback Barracudas equipped with the Hemi for Super Stock drag racing. The 1969 version of the 383 engine was upgraded to increase power output to , and a new trim package called 'Cuda was released. The 'Cuda, based on the Formula S option, was available with either the 340, 383 and, new for 1969, the 440 Super Commando V8.

1972-1974 жылдар

Жаңа торлы және біржарықты фаралары (1970 жылғы модельге өте ұқсас) және 1972 жылы төрт дөңгелек артқы шамдарымен, Barracuda 1974 жылға дейін негізінен өзгеріссіз қалды, жаңа қанаттағы жолақтар және федералдық соқтығысу стандарттарына сәйкес бамперлерге енгізілген шағын өзгерістер ғана болды. 1973 жылы педальдердің пішіні 1970 жылғы түпнұсқа пішініне ұқсас трапеция пішінге өзгертілді, ал 1973 жылдан бастап және одан кейін 1980 жылдарға дейінгі барлық Chrysler өнімдеріне тән болған қалың көлденең жолақты үлкен тіктөртбұрышты аяқ педальдары мен тежегіш педальдары қолданылды. Бұрын айтылған тежегіш және аяқ педальдарының стиліне сәйкес газ педалі де болды. Педаль пішінінің өзгеруіне байланысты тежегіш пен аяқ педальдарының тіреу мүшелері басқаша жасалды және төсекшелер алмастырылмайтын болды. 1972 жыл орындықтардағы тоқыма өрнегінің соңғы жылы болды, ал келесі екі жылда орындықтарда әртүрлі шығындарды үнемдейтін, әртүрлі түсті винилмен қапталған «вагоншы» дәнді өрнек болды. Үлкен блок қозғалтқыштары (383, 440 және 426 Hemi), күшті шассилер, Dana 60 артқы осі және дөңгелектерге орнатылған үлкен/кең дөңгелектер енді ұсынылмайтын болды. Сонымен қатар, кабриолет үлгісі тоқтатылды, бірақ 1971 жылдың соңында жасалған бірнеше кабриолеттер 1972 жылғы торлы және артқы панельдермен жабдықталды және Paramount Studios студиясына телешоулар мен фильмдерге пайдалану үшін берілді, олар Mannix, The Brady Bunch және басқа да шоуларда көрінді. Электрлі орындықтар, электрлі терезелер және жақсартылған интерьер (жылқы терісі орындықтар мен жұмсақ кілемдер) сияқты қосымша мүмкіндіктер алынып тасталды, бірақ күшті кондиционер және люк әлі де тапсырыс беруге болады. 1972 жылы үш қозғалтқыш нұсқасы ұсынылды: 225 атты, 318 (Cuda және Barracuda үшін негізгі қозғалтқыш) және шығарынды нормаларына сәйкес келтірілген 340. Сонымен қатар, олардың барлығы төмен/қорғасынсыз бензинмен жұмыс істеуге бапталып, NET (орнатылған) әдісімен қуаты бағаланды. Үш түрлі беріліс қорабы ұсынылды: 3 жылдамдықты қолмен, Torqueflite автоматты және Hurst ауыстырғышымен жабдықталған 4 жылдамдықты беріліс қорабы. 1973 жылы федералды талап бойынша алдыңғы және артқы қауіпсіздік бамперлері қосылды, 225 атты қозғалтқыш алынып тасталды, ал 318 және 340 V8 қозғалтқыштары ғана таңдауға ұсынылды. 1973 жылдың соңында шығарылған автомобильдерде және 1974 жылы 340 қозғалтқышына қарағанда сәл қуаттырақ 360 V8 (245 E корпусы) қозғалтқышы орнатылды. 1970 жылдан бастап, 340 және 360 қозғалтқыштары үшін Hurst ауыстырғышымен жабдықталған 4 жылдамдықты қолмен беріліс қорабы және 3,55:1 қатынастағы артқы осі қосымша опция ретінде ұсынылды, бірақ 1973 және 1974 жылдары үш автомобильге дейін 318 қозғалтқышымен және Hurst 4 жылдамдықты беріліс қорабымен арнайы тапсырыстар немесе зауыттық қателер нәтижесінде жиналды. Сол кездегі басқа американдық автомобильдердегідей, Barracudaның өнімділігі де бірте-бірте төмендеді. Қатаң қауіпсіздік және шығарынды нормаларын орындау үшін үлкен блок қозғалтқыштарының нұсқалары тоқтатылды. Қалған қозғалтқыштардың қуаты да шығарынды газдардың мөлшерін азайту үшін жыл сайын төмендетілді. Бұған қоса, бамперлердің үлкендеуіне және 1970 жылдан бастап E корпусының есіктеріне ауыр болаттан жасалған бүйірлік соқтығыстан қорғайтын балкалар орнатылуына байланысты автомобильдің салмағы да артты. 1973 жылғы мұнай дағдарысынан кейін жанармай бағасының өсуі және жоғары өнімділікті автомобильдерге сақтандыру төлемдерінің жоғарылауы көптеген сатып алушыларды ынталандырмады, өйткені жоғары өнімділікті автомобильдерге деген қызығушылық төмендеді. «Пони» автомобильдерінің сатылымы да төмендеді. 1970 жылдан кейін сатылым күрт төмендеді, ал 1973 жылы сатылымдағы өсімге қарамастан, Barracuda өндірісі 1974 жылдың 1 сәуірінде, басталысынан тура 10 жыл өткен соң тоқтатылды.

With a new grille and single headlights (very similar to the 1970 model) and four circular taillights for 1972, the Barracuda would remain basically unchanged through 1974, with new bodyside stripes, and minor changes to the bumpers to conform with federal impact standards being the only significant variations. In 1973 the shape of the pedals was changed from a trapezoid shape with a fine horizontal pattern that was original to the shape of the 1970, where as 1973 and later had larger rectangle shaped clutch and brake pedals with thicker horizontal grooves that would remain similar to most all Chrysler products through the 1980s. There was also a corresponding gas pedal that matched the aforemtioned brake and clutch style variations. With this change of pedal shape the brake and clutch supporting members were forged differently, and the pads were not interchangeable. 1972 was also the last year for the basket weave pattern in the seats, where as the next two years, seats had a different cost saving coachman grain pattern vinyl with different bucket seat backs. Big block engines (383, 440, & 426 Hemi), , heavy duty suspensions, Dana 60 rear axle, large/wide tires mounted on wheels were no longer offered. Additionally; the convertible model was dropped; though a few late build 1971 convertibles were built with 1972 grills and back end panels and provided to Paramount Studios for TV and movie work; being seen on Mannix, The Brady Bunch and other shows. Convenience and comfort items such as power seats, power windows, and upgraded interior (leather seats and plush carpeting) options were dropped, though heavy duty air conditioning and a sunroof could still be ordered. For 1972 only, three engine choices were offered: a 225 six, the 318 (base engine for both 'Cuda and Barracuda), and a revised 340 detuned to meet emission standards. In addition, all three were tuned to run on low/no lead gas and were power rated on the NET (installed) method. Three transmissions were offered: a 3 speed manual, the Torqueflite automatic, and the Hurst shifter equipped four speed. For 1973 federally mandated safety bumpers were added front and rear, and the 225 six was dropped, with the 318 and 340 V8s being the only engine choices. For late production 1973 cars, and for 1974 a slightly more powerful 360 V8 (245 E bodyhp) replaced the 340. Since 1970; optional was a four speed manual transmission (equipped with a Hurst shifter) mated to a performance ratio (3.55 to 1) rear axle for the 340 and 360 engines, though as many as three cars (in both 1973 and 1974) were built with the 318 engine and Hurst 4 speed thru special orders or factory errors. As with other American vehicles of the time, there was a progressive decrease in the Barracuda's performance. To meet increasingly stringent safety and exhaust emission regulations, big block engine options were discontinued. The remaining engines were detuned year by year to reduce exhaust emissions, which also reduced their power output. There was also an increase in weight as bumpers became larger and, starting in 1970, E body doors were equipped with heavy steel side impact protection beams. Higher fuel prices following the 1973 oil crisis and performance car insurance surcharges deterred many buyers as the interest in high performance cars waned. Sales of pony cars were on the decline. Sales had dropped dramatically after 1970, and while 1973 showed a sales uptick, Barracuda production ended April 1, 1974, ten years to the day after it had begun.

Ұсынысты тоқтату

Барракуда 1974 жылдан кейін өндірістен алынды, ол 1973 жылғы энергия дағдарысының салдарынан болды. 1975 жылғы Барракуданы 1974 модельдік циклы аяқталар алдында жоспарлауға ниеттенген еді. Плимут инженерлері балшықтан екі түрлі концепция жасады, екеуі де Супербёрдтен шабыттанған аэродинамикалық корпусқа ие болды, және ақырында жұмысқа толыққанды концепциялық автомобиль құрастыруға болатын келісімге келді. Энергия дағдарысынан туындаған автомобиль нарығының қарқынды өзгеруіне байланысты бұл жобалар тоқтатылып, Барракуда 1975 жылы өндіріске жіберілмеді.

Қайта жаңғыртуға тырысу

2007 жылы Motor Trend журналы Chrysler компаниясы 2009 жылы Barracuda моделін қайта жаңғыртуды қарастырып жатыр деген ақпарат таратты. Жаңа Barracuda Plymouth бренді 2001 жылы тоқтатылғандықтан Chrysler маркасымен шығарылатын еді. Дегенмен, Barracuda үшінші буын Dodge Challenger моделімен бірге қайтадан енгізілмеді. Barracuda қайта оралуы туралы әңгімелер 2012 жылы Motor Trend журналында тағы да қозғалды, онда 2014 жылы Barracuda SRT маркасымен қайта оралып, Challenger-ді алмастыруы мүмкін екені айтылды, онымен бірге шығарылмайды. Сондай-ақ, автомобиль ретро стильде жасалмайтыны хабарланды. Нәтижесінде, SRT бөлімшесі Dodge брендінің құрамына қайта біріктірілді және Challenger Barracuda-ны алмастырмай, өндірісте қалды. Бірнеше жыл үнсіздіктен кейін, жаңа Barracuda, енді Dodge маркасымен, 2015 жылдың 25 тамызында FCA дилерлеріне басқа болашақ көліктермен бірге көрсетілді. Alfa Romeo Giulia артқы жетек платформасын негізге алған автомобильдің V6 турбо қозғалтқышымен жабдықталып, 2019 модель жылында нарыққа шығатыны күтілді. 2024 жылдың қазіргі күніне дейін жаңа Barracuda моделі әлі де іске асырылмады.

Жинақтауға жарамдылығы

Барракуда (әсіресе 1970–1974 жылдардағы E Body автомобильдері) бүгінде коллекциялық автомобиль болып саналады, оның жоғары өнімділік нұсқалары мен кабриолеттері ең жоғары бағаға ие. Барракудалардың аз сақталуына себеп, олар жаңа болған кезде сатып алушылардың қызығушылығының төмендігі (және өндіріс/сату көлемінің аздығы) болды. Қазір кезде кез келген күйдегі қалған машиналар сирек, ал ең жақсы сақталғандары бүгінде жоғары бағаланады. Түпнұсқа Hemi Super Stock Barracuda (және осы сияқты конфигурацияланған Dodge Dart) қазір коллекционерлер арасында бағалы машиналарға жатады, зауыттан шыққан (өзгертілмеген) көліктердің құны жоғары. 1971 жылғы Hemi 'Cuda кабриолеті қазір ең құнды коллекциялық muscle car-дың бірі деп есептеледі. Одан тек 13 дана жасалды, оның 7-сі ішкі нарықта сатылды. Соңғы рет 2014 жылдың маусымында Сиэтлде өткен Mecum аукционында көк түсті, 4 жылдамдықты үлгі 3,5 миллион АҚШ долларына (сатып алушы төлемімен қоса) сатылды. 1990 жылдардың соңындағы полициялық детективтік сериал «Nash Bridges» басты кейіпкері айдаған Hemi 'Cuda-ға ұқсас бірнеше көшірме машиналар жасалды. Алайда, бұл көшірме машиналардың ешқайсысының астында Hemi V8 қозғалтқышы болған жоқ.