Олин Даунс: «Сибелиус жұрдасы» және американдық музыка сыншысы
Olin Downes
Олин Даунс – американдық музыка сыншысы, «Сибелиус елшісі» ретінде танымал. «New York Times» газетінде жұмыс істеп, музыкалық пікірге әсер еткен. Биографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыка сыншысы Эдвин Олин Даунс, көбінесе Олин Даунс (27 қаңтар 1886 – 22 тамыз 1955) деп танылған, Жан Сибелиус музыкасын қолдауымен "Сибелиус елшісі" атымен белгілі болған американдық музыка сыншысы. "Нью-Йорк Таймс" газетінің сыншысы ретінде ол музыкалық пікір қалыптасуға зор ықпал етті, алайда оның көптеген бағалары уақыттың сынағынан өтпеді.
American music critic
Edwin Olin Downes, better known as Olin Downes (January 27, 1886 – August 22, 1955), was an American music critic, known as "Sibelius's Apostle" for his championship of the music of Jean Sibelius. As critic of The New York Times, he exercised considerable influence on musical opinion, although many of his judgments have not stood the test of time.
Өмір жолы және шығармашылығы
Даунз АҚШ-тың Иллинойс штатындағы Эванстон қаласында дүниеге келген. Ол осы екі қалада музыка сыншысы ретінде мансабын жасады – алдымен 1906–1924 жылдары The Boston Post газетінде, содан кейін 1924–1955 жылдары The New York Times газетінде, Ричард Олдричтің орнын басты. Сибелиус үшін үздіксіз жақтаушылық еткені үшін Даунз "Сибелиус елшісі" деп аталды. 1937 жылы ол Сибелиус музыкасын насихаттағаны үшін Финляндияның Ақ роза орденінің командирі болып тағайындалды. "Сибелиус – симфонияшы" (1956) Даунздың өлімінен кейін жарық көрген соңғы кітабы болды. Ол кейінірек кеңінен танымал болған көптеген композиторларды, романтизмнен атональдыққа дейін, соның ішінде Элгар, Веберн және Бергті сынады. Элгардың музыкасы туралы ол: "Ол антимакасарлар мен шошқа пішініндегі қалпақтар дәуірінің өзін-өзі қанағаттандыруын және жайсыздығын көрсетеді; ол постромантизм композиторларының жаман талғамы мен кеңейтілген оркестрлік стиліне ұшыраған" деп жазды. Веберннің симфониясын "Веберн шағын да нәтижесіз идеяларды кезең-кезеңмен азайтып, ештеңе жазбайынша сыбырлап, қылықтап, тықырлайтын кішкентай бөліктердің бірі" деп есептеді. Даунз Веберннің музыкасы маңызды емес, ал Луи Груенбергтің музыкасы маңыздырақ деп сақты. 1930 жылдардан 1950 жылдарға дейін Даунз Метрополитен операсының сенбі күнгі тікелей эфирлері арасындағы радио хабарларындағы Метрополитен операсы викторинасының төрағасы болды. Бұл қызметті кейін оның ұлы, музыкатанушы Эдвард О.Д. Даунз иеленді. 1939 жылы Цинциннати музыка консерваториясы Даунзға құрметті докторлық диплом берді. Оның Джорджия университетінде сақталатын қағаздарында композиторларға, музыкатанушыларға, орындаушылар мен сыншыларға жіберілген және олардан алынған 50 000-ға жуық хат бар. Даунз Нью-Йорк қаласында 69 жасында қайтыс болды.
Downes was born in Evanston, Illinois, USA. It was in those two cities that he made his career as a music critic – first with The Boston Post (1906–1924) and then with The New York Times (1924–1955), where he succeeded Richard Aldrich. For his constant proselytizing on Sibelius's behalf, Downes was dubbed "Sibelius's Apostle". In 1937 he was appointed Commander of the Order of the White Rose of Finland, in recognition of his promotion of Sibelius's music. The other, Sibelius the Symphonist (1956), was Downes's last book, published posthumously. He disparaged many composers later held in general esteem, ranging from the romantic to the atonal, including Elgar, Webern and Berg. Of Elgar's music he wrote, "it reflects the complacency and stodginess of the era of the antimacassar and pork pie bonnets; it is affected by the poor taste and the swollen orchestral manner of the post romantics". He dismissed Webern's Symphony as "one of those whispering, clucking, picking little pieces which Webern composes when he whittles away at small and futile ideas, until he has achieved the perfect fruition of futility and written precisely nothing." Downes opined that Webern's music did not matter, and that the music of Louis Gruenberg was more important. From the 1930s to the 1950s, Downes was the chairman of the Metropolitan Opera Quiz, a radio broadcast during the intervals of the Metropolitan Opera's Saturday afternoon live relays. This position was later taken by his son, musicologist Edward O. D. Downes. The Cincinnati Conservatory of Music awarded Downes an honorary doctorate in 1939. His papers, housed at the University of Georgia, include about 50,000 letters to and from composers, musicologists, performers and critics. Downes died in New York City at the age of 69.
Жарияланымдар
Музыканың тартымдылығы: ұлы композиторлардың адамдық жағын, олардың шабыттанған туындыларының тарихтарымен көрсетеді. Нью-Йорк: Harper & Bros., 1918. Симфониялық хабарлар. Нью-Йорк: L. MacVeagh, 1931. Симфониялық шедеврлер. Нью-Йорк: Dial Press, 1935. Америка әндерінің қазынасы (Эли Зигмайстермен бірге). Нью-Йорк: A. A. Knopf, 1943. Сибелиус (фин тілінде, Пол Шёблом аударған). Хельсинки: Otava, 1945. Он опералық шедевр (Альберта Сордини және Лонард Маркермен бірге). Нью-Йорк: Broadcast Music Inc.; G. Ricordi & Co.; Charles Scribner's Sons, 1952. Симфонист Сибелиус. Нью-Йорк: Нью-Йорк филармониялық симфониялық қоғамы, 1956. Олин Даунз музыка туралы; оның жарты ғасырлық, 1906-1955 жылдар аралығындағы жазбаларынан таңдаулылары. Нью-Йорк: Simon and Schuster, 1957.
The lure of music: depicting the human side of great composers, with stories of their inspired creations. New York: Harper & Bros., 1918. Symphonic broadcasts. New York: L. MacVeagh, 1931. Symphonic masterpieces. New York: Dial Press, 1935. A treasury of American song (with Elie Siegmeister). New York : A. A. Knopf, 1943. Sibelius (in Finnish, translated by Paul Sjöblom). Helsinki: Otava, 1945. Ten Operatic Masterpieces (with Alberta Sordini and Lonard Marker). New York: Broadcast Music Inc.; G. Ricordi & Co.; Charles Scribner's Sons, 1952. Sibelius the Symphonist. New York: Philharmonic Symphony Society of New York, 1956. Olin Downes on Music; a selection from his writings during the half century 1906 to 1955. New York: Simon and Schuster, 1957.