Мануэль Руис Зоррилья: Испан саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Мануэль Руис Зоррилла (22 наурыз 1833 – 13 маусым 1895) – испан саясаткері. Ол 1871 жылдың жазында он аптадан астам және 1872 жылдың маусымынан 1873 жылдың ақпанына дейін сегіз ай бойы Испанияның премьер-министрі қызметін атқарды.

Өмірбаян

Бурго-де-Осмада дүниеге келген ол Вальядолидте білім алып, Мадрид Орталық университетінде заңды оқыды, онда саясатта радикализмге ұмтылды. 1856 жылы ол депутат болып сайланды және көп ұзамай прогрессистік және демократиялық көзқарастағы ең белгілі адамдардың біріне айналды. Руис Зоррилла 22 маусымда Мадридте әскери төңкеріске әкелген революциялық үгіт-насихатқа қатысты. Ол, өзге қастандық жасаушылар сияқты, екі жыл бойы Францияда жасырынып жүрді, бірақ 1868 жылғы революция болғанда Испанияға оралды. Ол революциядан кейін құрылған алғашқы кабинет мүшесі болды, ал 1869 жылы маршал Серраноның регенттігі кезінде Рақымшылық және Әділет министрі болды. 1870 жылы ол Депутаттар Конгресінің төрағасы болып сайланды және Хуан Приммен бірге Савойялық Амадейге тәжді ұсынуға көмектесті. Ол Комиссия төрағасы ретінде Италияға барып, Флоренциядағы ханзадаға оның сайланғаны туралы ресми хабарды жеткізді. 1870 жылдың шілдесінде Мадридтегі Мантуана ложасында масон болып қабылданған Руис Зоррилла (символы: Кавур; дәрежесі: 33) Гран-Ориенте де Испания Ұлы ложасының Ұлы шебері болу үшін күндерді санады. Бұл процесте көптеген бұрмашылықтар болды және ол 1874 жылдың 1 қаңтарына дейін осы лауазымда қызмет етті. Руис Зоррилла отырыстарға төрағалық етпеді және қатыспады, ал ложа төрағалығын бірінен соң бірі Симон Грис Бенитеске, Мануэль де Льяно и Персиге және Хосе Карвахальға жүктеді. Амадей Испанияға келгеннен кейін Руис Зоррилла қысқа мерзімге Қоғамдық жұмыстар министрі болды, бірақ Серрано мен Топететің жаңа патшаның кеңесіне кіргеніне наразылық білдіріп, отставкаға шықты. Алты айдан кейін, 1871 жылы, Амадей оны кабинет құруға шақырды және ол 1873 жылдың ақпанына дейін патшаның басты кеңесшісі болып қалды, сол кезде монарх тақтан бас тартты. Амадей кеткеннен кейін Руис Зоррилла республика құруды жақтады, бірақ 1873 жылы Федералды республикашылар да, 1874 жылы маршал Серрано да оны Мартос пен Сагастамен бірге кабинетке шақырмады. Монархия қайта орнатылғаннан кейін, 1875 жылдың басында Руис Зоррилла тағы да Францияға кетті. Ол шамамен 18 жыл бойы республикалық қастандықтардың рухани жетекшісі, революциялық үгіт-насихаттың қозғаушы күші және барлық шендегі наразы әскерилер ұйымдастырған интригалардың басты шабыттандырушысы болды. Ол Мадрид үкіметтеріне соншалық қиындық туғызды, олар француз үкіметі мен полициясының көмегімен оны қадағалауды ұйымдастырды, әсіресе 1883 жылдың тамызы мен 1886 жылдың қыркүйегіндегі екі әскери төңкерістің дайындалуына және оған көмектесуіне байланысты. Өмірінің соңғы екі жылында ол белсенділігін азайтты. Денсаулығының нашарлауы мен әйелінің қазасы оның күшін әлсіретті, ал Мадрид үкіметі оған қайтыс болған Бургосқа оралуға рұқсат берді. Ол жүрек ауруынан қайтыс болды.

Born in Burgo de Osma, he was educated at Valladolid and studied law at the Central University of Madrid, where he leaned towards radicalism in politics. In 1856, he was elected deputy and soon attracted notice among the most advanced Progressists and Democrats. Ruiz Zorrilla took part in the revolutionary propaganda that led to the military movement in Madrid on 22 June 1866. He had to take refuge in France for two years, like his fellow conspirators, but he returned to Spain when the revolution of 1868 took place. He was one of the members of the first cabinet after the revolution, and in 1869, under the regency of Marshal Serrano, he became Minister of Grace and Justice. In 1870, he was elected President of the Congress of Deputies and seconded Juan Prim in offering the throne to Amadeus of Savoy. He went to Italy as President of the Commission and carried, to the Prince at Florence, the official news of his election. Initiated as Freemason in the Mantuana Lodge in Madrid by July 1870, Ruiz Zorrilla (symbol: Cavour; degree: 33) barely took days to become Grand Master of the Gran Oriente de España Grand Lodge in a process full of irregularities, serving in that capacity until 1 January 1874. Ruiz Zorrilla did not actually preside over nor attend the meetings, and successively delegated the chair of the lodge to Simón Gris Benítez, Manuel de Llano y Persi and José Carvajal. On the arrival of Amadeus in Spain, Ruiz Zorrilla became Minister of Public Works for a short time before resigning in protest against Serrano and Topete entering the councils of the new king. Six months later, in 1871, he was invited by Amadeus to form a cabinet, and he continued to be the principal councillor of the king until February 1873, when the monarch abdicated. After the departure of Amadeus, Ruiz Zorrilla advocated the establishment of a republic, but he was not called upon either by the Federal Republicans to help them during 1873 or by Marshal Serrano in 1874 to join Martos and Sagasta in his cabinet. Immediately after the Restoration of the monarchy, early in 1875, Ruiz Zorrilla again went to France. He was for nearly 18 years the soul of the republican conspiracies, the prompter of revolutionary propaganda and the chief inspirer of intrigues concerted by discontented military men of all ranks. He gave so much trouble to the Madrid governments that they organized a watch over him with the assistance of the French government and police, especially when it was discovered that the two military movements of August 1883 and September 1886 had been prepared and assisted by him. During the last two years of his life, he became less active. Failing health and the loss of his wife had decreased his energies, and the Madrid government allowed him to return to Spain some months before he died at Burgos, of heart disease.